آتليه كودك | آتليه نوزاد | آتليه بارداري
آتليه كودك آتليه نوزاد آتليه بارداري

گاهي اوقات وقتي من به مكان هاي جديد مي روم، آنها آنقدر الهام بخش هستند كه حس مي كنم از لحاظ عكاسي به چالش كشيده شده ام. زماني كه اين اتفاق مي افتد، من بايد يك قدم به عقب برگردم و در مورد ويژگي هاي خاص آن مكان كه مرا اينچنين شگفت زده كرده است فكر كنم. در اين مطلب لنزك خواهيد آموخت كه چگونه در عكاسي منظره يك داستان را به تصوير بكشيد و اينكار چگونه به عكاسي شما جهت مي دهد. مطالعه اين آموزش را به همه علاقه مندان به عكاسي منظره توصيه مي كنيم.

چه چيزي در مورد اين منطقه مهم است؟ آيا يك رويداد طبيعي دارد اتفاق مي افتد، يا يك پديده آب و هوايي غير معمول؟ به طور خلاصه، داستان هايي كه اين مكان جديد سعي دارد به من بگويد چه هستند؟ پاسخ به اين سوالات اغلب به عكاسي من جهت مي دهد و به من كمك مي كند تا بفهمم چه داستان هايي را در مورد اين منطقه مي خواهم با ديگران به اشتراك بگذارم. آتليه كودك

نكته: هرچند من در درجه اول از سوژه هاي طبيعي عكاسي مي كنم، اما اين تكنيك براي هر مكان يا سوژه ديگري نيز خوب جواب مي دهد.

من اخيرا سال گذشته زماني كه چند روزي را در صحراي ناميب در ناميبيا گذراندم، از اين تكنيك استفاده كردم. در ابتدا، احاطه شدن با اين تپه هاي بزرگ ماسه اي قرمز رنگ سخت بود. من اول بايد از چه چيزي عكس بگيرم؟ همانطور كه بيابان اطرافم را بررسي مي كردم، شروع به شناسايي چند داستان كردم كه اين مكان براي گفتن داشت. عكاسي كودك

بديهي ترين داستان در مورد وسعت تپه هاي شني اينجا بود. اين قديمي ترين صحرا در جهان است – خانه بزرگنرين تپه هاي شني جهان. من قبلا از تپه هاي شني عكس گرفته بودم، اما نه تپه هايي با آن عظمت كه در اين صحرا ديدم. توده هاي نارنجي زنگي (به رنگ زنگ) بيشتر شبيه كوه هاي شني بودند تا چيزي موقتي و زودگذر مانند يك تپه شني. برخي از بزرگترين تپه هاي شني بيش از ۳۰۴ متر ارتفاع داشتند، و درختان و گياهان پراكنده اي كه جرأت كرده بودند روي پاي خود رشد كنند را كوتاه جلوه مي دادند. در عكس زير شما مي توانيد چند درخت را به صورت كمرنگ ببينيد، كه به عظمت تپه هاي شني يك حس مقياس مي دهند.

تپه هاي شني غول پيكر ناميبيا سايه هاي قرمز و نارنجي زيادي را در زير ابرهاي در حال حركت به وجود مي آورند، پارك ملي ناميب-ناوكلافت، ناميبيا.

اگرچه اين صحرا هر سال تنها ۱۰ ميليمتر باران دريافت مي كند، به طرز شگفت آوري پستدانداران بزرگي وجود دارند كه در اينجا زندگي مي كنند. اين داستان شماره دو بود.

در اينجا، يك غزال تيزشاخ كالاهاري (يكي از گونه هاي بسيارِ بز كوهي آفريقايي) در ميان تيغستان هاي خشك و درختان در حال مرگ پرسه مي زند. بدون هيچ گونه آب زميني براي نوشيدن، اين حيوان ها به مه گاه به گاهي كه از اقيانوس اطلس به اين سمت مي آيد وابسته هستند. بعد از اين كه مه بر روي گياهان و خزه هاي آنها جمع شد، غزال رطوبت ناچيز را از روي غشاء آنها ليس مي زند، و به اين ترتيب تا صبح مه آلود بعدي خود را زنده نگه مي دارند.


يك غزال تيزشاخ كالاهاري در مقابل يك تپه عظيم، كه به دليل يك طوفان رعد و برق نادر در صبح زود خيس شده، پارك ملي ناميب-ناوكلافت، ناميبيا.

اگرچه من توانستم در ساير نقاط ناميبيا پرتره هاي كلوزآپ از غزال ها بگيرم، اما گفتن داستان اين بزهاي كوهي بزرگ كه در صحرا زندگي مي كنند، مستلزم استفاده از يك لنز كوتاه تر از لنزهايي است كه من معمولا براي حيات وحش استفاده مي كنم. يك لنز ۴۰۰mm به من اجازه داد تا ديواره هاي قرمز عظيم شني را كه در اين زيستگاه غالب بودند، در عكس بگنجانم.

باز هم، براي من مهم بود كه از المان هاي منحصر به فرد صحنه براي گفتن داستان آن مكان استفاده كنم.


غزال تيزشاخ كالاهاري در حال عبور از زمين هاي مسطح در مقابل يك ديواره شني – دامنه هاي پايين تر يك تپه شني عظيم، پارك ملي ناميب-ناوكلافت، ناميبيا.

سومين جنبه اين صحرا كه من مي خواستم با عكاسي نشان دهم، رنگ نارنجي زنگي شن و ماسه ها بود. اين نارنجي مايل به قرمز حاصل از تجمع زياد آهن در شن و ماسه و اكسيداسيون تدريجي آهن است. هرچه تپه ها قديمي تر باشند، نارنجي تر مي شوند.

به منظور متعادل كردن تن هاي زيباي نارنجي و قرمز شن و ماسه، من به آسمان هاي آبي نياز داشتم، كه رنگ هاي مكمل خوبي به عكس هاي من مي دادند. من برخلاف اكثر عكس هاي منظره ام، تصميم گرفتم در اواخر صبح يا اوايل بعد از ظهر عكاسي كنم (به جاي طلوع يا غروب خورشيد، كه خود آسمان بسيار گرم تر و از نظر تن رنگ به شن و ماسه نزديك تر است).


يك توده شني عظيم در نور خورشيدِ در حال غروب به رنگ نارنجي مايل به قرمز مي درخشد، پارك ملي ناميب-ناوكلافت، ناميبيا.

داستان نهايي در مورد اين منطقه كه در انتظار گفته شدن بود، بازي نور در ميان خطوط و بافت هاي تپه هاي شني بود. عكس زير در طلوع خورشيد گرفته شد، كه نور حاشيه اي شديد و خط سايه واضحي در امتداد قُله جلويي تپه ايجاد مي كرد.

اين سايه قوي به تپه شكل و كنتراست (تضاد) اضافه مي كرد.


ابرهاي طوفاني نادر، سايه هايي در ميان تپه هاي عظيم صحراي ناميب ايجاد مي كردند، پارك ملي ناميب-ناوكلافت، ناميبيا.

سايه ها در تصوير زير بسيار متفاوت ظاهر شدند چرا كه توسط شكل خود تپه ايجاد نشدند، بلكه در عوض با حركت ابر ها در مقابل خورشيد ايجاد شدند. سايه افكني يك ابر بزرگ در مدت حدودا نيم ساعت الگوهاي سايه بي پاياني براي انتخاب به من داد.

اين تصوير مورد علاقه من از اين نوع بود، چون نزديك ترين و دورترين برآمدگي ها در سايه هستند، كه برآمدگي مياني را در نور خورشيد جدا و ايزوله كرده اند:


ابرهاي طوفاني نادر، سايه هايي در ميان تپه هاي عظيم صحراي ناميب ايجاد كردند، پارك ملي ناميب-ناوكلافت، ناميبيا.

هنگامي كه من براي اولين بار به آن صحراي وسيع رسيدم، به چالش كشيده شدم كه عكاسي را از كجا شروع كنم. اما با تمركز بر آن داستان هايي كه اين مكان را اينقدر خاص كرده بودند، توانستم از آنها براي هدايت عكاسي ام استفاده كنم. اين كار حتي به من كمك كرد تا در طول اقامت كوتاه مدتم يك ليست عكس ايجاد كنم.

دفعه بعد كه در يك مكان چالش برانگيز بوديد، بايستيد و گوش دهيد – شايد آن منطقه سر داستان هايش را باز كرده و با شما به اشتراك بگذارد. لطفا ديدگاه خود را در پايين اين مطلب لنزك با ما به اشتراك بگذاريد.

نويسنده: هنك كريستنسن (Hank Christensen)

منبع:

لنزك

 

امتیاز:
بازدید:
[ ۱۸ فروردين ۱۳۹۷ ] [ ۰۱:۴۴:۲۱ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]
[ ]
.: Weblog Themes By bornablog :.

درباره وبلاگ

نويسندگان
نظرسنجی
لینک های تبادلی
فاقد لینک
تبادل لینک اتوماتیک
لینک :
خبرنامه
عضویت لغو عضویت
پيوندهای روزانه
لينكي ثبت نشده است
پنل کاربری
نام کاربری :
پسورد :
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 0
دیروز : 0
افراد آنلاین : 1
همه : 14767
چت باکس
موضوعات وب
موضوعي ثبت نشده است
امکانات وب