آتليه كودك | آتليه نوزاد | آتليه بارداري
آتليه كودك آتليه نوزاد آتليه بارداري

 هنگام شروع عكاسي، يكي از ترسناك ترين و گيج كننده ترين چيزها براي يك مبتدي اين است كه تصميم بگيرد از كدام مُد نوردهي دوربين استفاده كند. در حاليكه مُدهاي خودكار براي تازه كارها مطمئن تر هستند، اما زماني خواهد آمد كه شما يا مي خواهيد يا مجبوريد كنترل بيشتري بر دوربين خود داشته باشيد تا نتايج مورد نظر خود را به دست آوريد. اما از كجا بايد بدانيد كه از كدام مُد دوربين استفاده كنيد؟ در اين مطلب به شما آموزش خواهيم داد. عكاسي كودك در آتليه كودك


مُد اولويت ديافراگم يك انتخاب عالي براي صحنه اي مثل اين است كه در آن مي دانيد عمق ميدان عميقي براي نگه داشتن كل صحنه در فوكوس مي خواهيد.

در اين مطلب لنزك در مورد شرايط خاص عكاسي و مُد دوربين مناسب براي هر يك از آنها صحبت خواهيم كرد.
الف
اصول اوليه

ابتدا در مورد اصول اوليه نوردهي (ديافراگم/سرعت شاتر/ايزو) توضيح خواهيم داد. اگر با آن ها آشنا هستيد، اين قسمت را رد داده و مستقيم به سراغ قسمت «ب» مطلب و مُد هاي نوردهي برويد.

عمق ميدان (depth of field) چيست؟

دوربين فقط مي تواند لنزش را در يك نقطه فوكوس كند، اما ناحيه اي از جلو و عقب اين نقطه وجود دارد كه همچنان شارپ و واضح ديده مي شود. به اين ناحيه عمق ميدان (DOF) مي گويند. سايزش متغير است و با «كم عمق» (فقط يك ناحيه باريك شارپ ديده مي شود) و «عميق» (بيشتر عكس شارپ ديده مي شود) بيان مي شود.

عمق ميدان، يا كنترل اينكه چه قسمت هايي از عكس شارپ بيافتد، يكي از مزاياي داشتن دوربين SLR است. با چشمان خود به صحنه نگاه كنيد، معمولا همه چيز در فوكوس است (مات نمي بينيد). اما نيازي نيست عكس هاي شما هم اين چنين باشند.

ديافراگم
[aperture-range]

ديافراگم ميزان باز شدن يا گشودگي لنز است، كه تعيين مي كند دقيقا چقدر نور وارد دوربين شود و به سنسور تصوير برخورد كند. هرچه ضريب اف كوچك تر باشد ديافراگم باز تر و هرچه عدد بزرگ تري انتخاب شود، ديافراگم بسته تر خواهد بود. براي مثال ديافراگم f/1.8 گشودگي بيشتري نسبت به f/8 دارد. ديافراگم همچنين بر «عمق ميدان» تاثير مي گذارد.

به عنوان مثال، لنزهايي با حداكثر گشودگي ديافراگم f/1.8، عمق ميدان بسيار كمي خواهند داشت. همان لنز اگر بر روي f/16 تنظيم شود، عمق ميدان بيشتري خواهد داشت. يك راه آسان براي به خاطر سپردن اين مسئله اين است كه اعداد كوچكتر (ضرايب اف كوچك تر مثل f/1.8)، عمق ميدان كمتر و اعداد بزرگتر (ضرايب اف بزرگ تر مثل f/16)، عمق ميدان بيشتري به شما مي دهند.

بيشتر بخوانيد: عمق ميدان را عمقي ياد بگيريد
[مُد هاي نوردهي دوربين]

زماني كه مي خواهيد پس زمينه مات شود، تنظيم يك ديافراگم باز براي ايجاد يك عمق ميدان كم، كليد كار است. از مُد اولويت ديافراگم مي توان در مواردي مثل اين استفاده كرد (ادامه مطلب را بخوانيد تا در اين مورد بيشتر ياد بگيريد).

سرعت شاتر

سرعت شاتر مقدار زماني كه نور هنگام ورود به دوربين به سنسور برخورد مي كند را مشخص مي كند. هرچه سرعت شاتر سريع تر باشد، نور مدت كم تري به سنسور برخورد مي كند. سرعت شاتر با ثانيه مشخص مي شود، مانند ۱/۱۲۵ ثانيه، ۱/۶۰ ثانيه، يا ۱/۱۰۰۰ ثانيه. سرعت شاترهاي سريع تر مانند ۱/۵۰۰ ثانيه، حركت را ثابت مي كنند، در حاليكه سرعت شاترهاي آهسته تر مانند ۱/۲ ثانيه، ۱ ثانيه، يا حتي ۳۰ ثانيه، حركت را بيشتر به صورت مات نشان مي دهند. هرچه سرعت شاتر طولاني تر باشد، ماتي حركت بيشتري ايجاد خواهد شد.

ايزو

ايزوي دوربين شما تعيين مي كند كه سنسور چقدر نسبت به نور حساس باشد. اعداد كمتر مانند ايزو ۱۰۰ يا ۲۰۰ به اين معني هستند كه سنسور دوربين شما كمتر نسبت به نور حساس است و در شرايط روشن، مثلا در نور مستقيم خورشيد مورد استفاده قرار مي گيرند. هنگامي كه نور كمتري وجود دارد، مثلا در سايه، يا فضاي داخلي، مي توانيد از يك ايزوي بالاتر مانند ۸۰۰، ۱۶۰۰، يا ۳۲۰۰ استفاده كنيد تا دوربين خود را نسبت به نور حساس تر كنيد. ايزو نقش مهمي در موقعيت هاي مختلف ايفا مي كند كه در ادامه در مورد آن بحث خواهم كرد، بنابراين هميشه به خاطر داشته باشيد كه مي توانيد اين تنظيمات را تغيير دهيد، و از اين كه در صورت نياز ايزو را بالا ببريد نترسيد.
ب
مُدهاي نوردهي دوربين
[دكمه چرخان مُد هاي دوربين]

قبل از اين كه به ادامه مطلب بپردازيم، مي خواهم تصريح كنم كه راه هاي زيادي براي رسيدن به يك نتيجه مورد نظر خاص با دوربينتان، با استفاده از هر يك از اين مُدها وجود دارد. هنگامي كه شما رابطه بين سرعت شاتر، ديافراگم، و ايزو را درك كنيد، مي توانيد هر كاري كه بخواهيد در هر يك از اين مُدها انجام دهيد.

اما كدام مُد نوردهي براي كدام موقعيت بهتر است؟ شما بايد تصوير خود را تجسم كنيد تا بتوانيد تصميم بگيريد.
مُد برنامه

مُد برنامه (Program Mode) در سمت پيشرفته دكمه چرخان مُد هاي دوربين قرار دارد، و اغلب با حرف P نشان داده مي شود. در اين مُد، دوربين ديافراگم، ايزو، و سرعت شاتر را براي شما تنظيم خواهد كرد. بنابراين چه موقع بايد از مُد برنامه استفاده كنيد؟

مُد برنامه زماني كه شما به طور خاص به دنبال هيچ افكتي نيستيد، خوب است. دوربين شما، زماني كه بر روي مُد برنامه تنظيم شود، تلاش خواهد كرد تا يك نوردهي مناسب به شما بدهد كه بتوانيد دوربين را در دست نگه داريد، به اين معني كه شما نيازي به استفاده از يك سه پايه براي محكم كردن دوربين خود نداشته باشيد. اين مُد براي وقتي كه شما به طور اتفاقي عكاسي مي كنيد و فقط مي خواهيد مطمئن شويد كه نوردهي هاي شما درست هستند، خوب است.

اين مُد نوردهي در اين زمينه بسيار شبيه مُد خودكار است، با اين تفاوت كه شما مي توانيد نوردهي كه دوربين تنظيم مي كند، و همچنين بسياري از تنظيمات ديگر مانند تراز سفيدي را ناديده بگيريد يا تغيير دهيد. علاوه بر اين، در مُد خودكار، دوربين زماني كه فكر مي كند به نور بيشتري نياز است، فلاش را پاپ آپ مي كند. اما در مُد برنامه، فلاش پاپ آپ نمي شود مگر اين كه شما به آن بگوييد اين كار را انجام دهد.
اولويت ديافراگم

در برخي از دوربين ها، اين مُد با حرف A بر روي دكمه چرخان مُد هاي دوربين نشان داده مي شود، در حاليكه در دوربين هاي كانن با Av، به معني مقدار ديافراگم (Aperture Value) نشان داده مي شود. در هر صورت، در اين مُد، شما ديافراگم و ايزويي كه مي خواهيد را تنظيم مي كنيد و دوربين سرعت شاتر مناسب را براي شما تنظيم مي كند. بنابراين چه موقع بايد از مُد اولويت ديافراگم استفاده كنيد؟
[مُد هاي نوردهي دوربين]

زماني كه يك عمق ميدان كم تر مي خواهيد، مثلا در يك پرتره، استفاده از اولويت ديافراگم و تنظيم يك ديافراگم باز، گزينه اي عالي است.

براي تعيين پاسخ، تصوير نهايي را در ذهن خود مجسم كنيد. مي خواهيد چطور به نظر برسد؟ به طور كلي، اگر تصميم گرفتيد كه مهم ترين عامل در تصوير شما يك عمق ميدان خاص باشد، بايد از مُد اولويت ديافراگم استفاده كنيد تا بتوانيد دوربين خود را مجبور كنيد عمق ميداني كه مي خواهيد را به شما بدهد. به عنوان مثال، اگر در حال گرفتن يك عكس پرتره هستيد، احتمالا مي خواهيد سوژه شما در فوكوس واضح و شارپ باشد، اما همچنين ممكن است بخواهيد پس زمينه كمي مات تر باشد، تا تمركز بيننده بر روي سوژه حفظ شود. يك پس زمينه خارج از فوكوس (مات) از پرت شدن حواس بيننده جلوگيري مي كند و به قرار گرفتن تمركز روي سوژه اصلي كمك مي كند. بنابراين ممكن است بخواهيد از يك ديافراگم نسبتا باز مانند f/4 استفاده كنيد، تا عمق ميدان كافي براي شارپ نگه داشتن سوژه خود ايجاد كنيد، و در عين حال اجازه دهيد پس زمينه به خوبي تار شود.

اما مراقب سرعت شاتر خود نيز باشيد

با اين حال، مهم است توجه داشته باشيد كه شما بايد مراقب تنظيمات سرعت شاتر خود نيز باشيد. اگرچه دوربين اين مورد را براي شما تنظيم خواهد كرد، اما برخلاف مُد برنامه، يك سرعت شاتر به اندازه كافي سريع براي عكاسي دوربين در دست به شما نمي دهد. اگر نور كافي وجود نداشته باشد، اين امر منجر به يك سرعت شاتر آهسته تر خواهد شد كه ممكن است براي ثابت كردن هر گونه حركت سوژه به اندازه كافي سريع نباشد. اين مي تواند به كمي تاري ناشي از لرزش دست ها يا حركت جزئي سوژه شما منجر شود. اگر سرعت شاتر انتخاب شده توسط دوربين (بر اساس ديافراگمي كه شما تنظيم كرده ايد) به اندازه كافي سريع نيست كه حركت را در اين موقعيت ثابت كند، شما بايد ايزو را بالا ببريد. بالا بردن ايزو، با توجه به ديافراگمي كه شما تنظيم كرده ايد، به طور موثر سرعت شاتر را افزايش خواهد داد.
[مُد هاي نوردهي دوربين]

اولويت ديافراگم هنگام عكاسي از منظره اي كه در آن شما يك عمق ميدان زياد مي خواهيد، و نيازي نيست كه سرعت شاتر بر روي هيچ مقدار خاصي تنظيم شود تا به يك روش خاص حركت را ثابت كند، يك گزينه عالي است.

براي عكاسي منظره

موقعيت ديگري كه مي توانيد از مُد اولويت ديافراگم استفاده كنيد براي يك عكس منظره است كه در آن شما ممكن است عمق ميدان بيشتري براي نگه داشتن كل صحنه در فوكوس بخواهيد. در اين وضعيت، هدف اصلي شما به دست آوردن مقدار زيادي عمق ميدان براي حفظ كل صحنه در فوكوس است، بنابراين بايد يك ديافراگم f/11 يا حتي f/16 براي ثبت مقدار بيشتري از صحنه به طور شارپ (واضح) تنظيم كنيد. در اين وضعيت، اگر از يك سه پايه استفاده مي كنيد، سرعت شاتر ممكن است عامل چندان مهمي براي شما نباشد.

اما اگر دوربين را در دست نگه مي داريد، بايد به سرعت شاتري كه دوربين تنظيم مي كند توجه كنيد تا مطمئن شويد كه براي جلوگيري از لرزش دوربين به اندازه كافي سريع است. علاوه بر اين، اگر آب يا ابر در حال حركت وجود دارد، يا باد بر روي درختان يا چمن مي وزد، بايد مطمئن شويد سرعت شاتري كه دوربين تنظيم مي كند، آن حركت را به ميل شما به طور مناسب ثابت خواهد كرد. اگر اينطور نيست، شما بايد ايزو را تنظيم كنيد تا دوربين يك سرعت شاتر مناسب تر تنظيم كند.
اولويت شاتر
[مُد هاي نوردهي دوربين]

زماني كه مي دانيد به يك سرعت شاتر خاص نياز داريد، مانند اين تصوير كه در آن از تكنيك پنينگ استفاده شده است، اولويت شاتر اغلب بهترين انتخاب است.

اولويت شاتر در اكثر دوربين ها معمولا با حرف S نشان داده مي شود، اما كانن از Tv استفاده مي كند، كه به مقدار زمان (Time Value) براي نشان دادن مُد اولويت شاتر اشاره دارد. مُد اولويت شاتر درست برعكس اولويت ديافراگم است. در اين مُد، شما سرعت شاتري كه مي خواهيد و همچنين ايزو را تنظيم مي كنيد، و اجازه مي دهيد دوربين ديافراگم مناسب را انتخاب كند. اين مُد زماني كه شما تصميم گرفته ايد حركت را به يك روش خاص ارائه دهيد كه مولفه اصلي تصوير شما باشد، يك انتخاب عالي است.

عكاسي ورزشي

به عنوان مثال، فرض كنيد كه در حال عكاسي از يك رويداد ورزشي هستيد. شما به احتمال زياد مي خواهيد حركت ورزشكاران را در زمين فريز يا ثابت كنيد. براي انجام اين كار، به يك سرعت شاتر سريع مانند ۱/۵۰۰ ثانيه يا حتي ۱/۱۰۰۰ ثانيه نياز داريد. در مُد اولويت شاتر، شما بايد دوباره مراقب ايزو باشيد تا مطمئن شويد كه دوربين يك نوردهي مناسب به شما مي دهد. معمولا، نشانگر نوردهي در منظره ياب شما فلاش خواهد زد تا نشان دهد كه در تنظيمات فعلي، نمي توان به نوردهي مناسب دست يافت. در اين مورد، ايزو را بالا ببريد تا به نوردهي مناسب براي سرعت شاتري كه مي خواهيد برسيد.
[مُد هاي نوردهي دوربين]

زماني كه مي دانيد به يك سرعت شاتر سريع براي ثابت كردن حركت نياز داريد، مانند وقتي كه در حال عكاسي ورزشي هستيد، بايد از مُد اولويت شاتر استفاده كنيد.

به عنوان يك مثال ديگر، فرض كنيد كه يك سرعت شاتر آهسته تر براي ايجاد يك اثر پنينگ مي خواهيد. باز هم بايد سرعت شاتر صحيح را براي ايجاد اين اثر تنظيم كنيد، و اجازه دهيد دوربين ديافراگم را تنظيم كند. هر زمان كه دغدغه اصلي، ظاهر حركت در يك تصوير باشد، اولويت شاتر انتخاب خوبي براي عكاسي يا مُد دوربين است.
[مُد هاي نوردهي دوربين]

مثال ديگري از استفاده از يك سرعت شاتر آهسته براي ايجاد اثر پنينگ در مُد اولويت شاتر.
مُد دستي

هنگامي كه شما با تغيير تنظيمات راحت شديد و واقعا بخواهيد كنترل دوربين خود را به دست گيريد، مُد نوردهي دستي (Manual) راه انجام اين كار است. شما تمام تنظيمات خود را با توجه به اين كه مي خواهيد تصوير نهايي شما چطور به نظر برسد تنظيم مي كنيد.

مراقب نورسنج باشيد

حواستان به نورسنج دوربين باشد، در اين صورت به شما كمك خواهد كرد تركيب مناسب سرعت شاتر، ايزو، و ديافراگم را پيدا كنيد. مُدهاي نيمه خودكار با اجازه دادن به شما براي انتخاب تنظيماتي براي داشتن اولويت، كمي از بار ذهني شما را كم مي كنند، اما گاهي اوقات شما بايد كنترل كامل را به دست بگيريد.
[مُد هاي نوردهي دوربين]

مُد دستي زماني كه مي خواهيد افكتي ايجاد كنيد كه مُدهاي نوردهي عادي دوربين به طور معمول نمي توانند آن را ايجاد كنند، مانند اين سيلوئت، بهترين انتخاب است.

نوردهي هاي طولاني تر از ۳۰ ثانيه

يك نمونه كه در آن شما بايد كنترل كامل را به دست بگيريد، هنگام ايجاد يك نوردهي طولاني تر از ۳۰ ثانيه است. دوربين هاي امروزي سرعت شاترهاي طولاني تر از اين ندارند، بنابراين شما بايد در ذهن خود حساب كنيد كه چه مدت شاتر را باز بگذاريد، و سپس از حالت عكاسي Bulb براي انجام اين كار استفاده كنيد. هر موقع كه دوربين نتواند نوردهي را به درستي محاسبه كند، زمان خوبي براي استفاده از مُد دستي است.

لنزك: در برخي دوربين ها، حالت عكاسي Bulb براي نوردهي هاي طولاني تر از ۳۰ ثانيه يك مُد نوردهي اختصاصي با نام B روي دكمه چرخان مُد ها دارد. در برخي دوربين ها نيز پس از انتخاب مُد نوردهي دستي، و تنظيم سرعت شاتر روي بيش از ۳۰ ثانيه ظاهر مي گردد.
[مُد هاي نوردهي دوربين]

هنگام ايجاد تصاوير با استفاده از يك نوردهي طولاني، مانند اين يكي با زمان نوردهي دو دقيقه، مُد دستي بهترين (يا احتمالا تنها) گزينه است.

موقعيت ديگري كه مي توانيد از مُد دستي استفاده كنيد زماني است كه روشنايي در يك صحنه به طور خاص چالش برانگيز است، مانند وقتي كه سايه هاي تيره زيادي وجود دارد. دوربين شما سعي مي كند سايه هاي عميق را نوردهي كند، كه باعث مي شود هايلايت ها (قسمت هاي روشن) بيش از حد نوردهي شوند. استفاده از يك تنظيمات دستي براي ناديده گرفتن انتخاب هاي دوربين در دستيابي به يك نوردهي رضايت بخش به خوبي عمل خواهد كرد.
خلاصه

همانطور كه اشاره كردم، راه هاي زيادي براي ثبت يك تصوير و رسيدن به تنظيمات مشابه وجود دارد. اما هر بار كه من در حال عكاسي هستم، ليست زير را در ذهنم مرور مي كنم:

۱- عمق ميدان كم مي خواهم يا زياد؟

۲- مي خواهم حركت را ثابت كنم يا كمي ماتي حركت اشكالي ندارد؟

۳- كدام يك از دو گزينه بالا براي اين تصوير مهم تر است؟

۴- آيا يكي از مُدهاي اولويت براي نور موجود در صحنه مناسب است؟

پاسخ اين چهار پرسش بايد شما را به سمت مُد نوردهي صحيح براي عكسي كه مي خواهيد هدايت كند.
[مُد هاي نوردهي دوربين]

مي توان در هنگام عكاسي ورزشي به منظور تنظيم يك سرعت شاتر سريع براي ثابت كردن حركت، از مُد اولويت شاتر استفاده كرد.

نويسنده: ريك برك (Rick Berk)
منبع

برگرفته از: digital-photography-school


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۲۶ شهريور ۱۳۹۷ ] [ ۰۷:۳۵:۴۱ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 در نكته سريع امروز مي خواهيم سه نوع ارتباط چشمي را مطرح كنيم كه هنگام عكاسي پرتره بايد در نظر بگيريد، همراه با موقعيت هاي مختلفي كه هر يك از اين سه مورد ممكن است به طور خاص در آن مناسب باشد. ارتباط چشمي مي تواند تفاوت بسيار زيادي در تاثيري كه تصوير شما بر روي بيننده مي گذارد ايجاد كند، و ارزش توجه را دارد – چه براي يك پرتره رسمي باشد، و چه براي يك عكس لحظه اي كانديد (بي هوا)! بنابراين مطلب امروز را به آموزش كوتاه ارتباطات چشمي در عكاسي اختصاص داده ايم و مطالعه آن را به همه توصيه مي كنيم.

ارتباط چشمي مستقيم

زماني كه سوژه به طور مستقيم به لنز دوربين شما نگاه مي كند، شما يك ارتباط بين شخصي كه از او عكس گرفته مي شود، و شخصي كه عكس را مي بيند، ايجاد مي كنيد. اين رابطه توسط حالت چهره سوژه تعريف مي شود – كه مي تواند اغوا كننده، عصباني، يا حتي وحشت زده باشد.

به همين دليل، اين روش براي قرار دادن بيننده در موقعيت يك شخص ديگر (ديدن از ديدگاه او) فوق العاده است. به عنوان مثال، اين عكس را در نظر بگيريد: اين عكس بيننده را به تعجب مي اندازد كه اين كودك دارد به چه چيزي فكر مي كند. آيا ترسيده، يا فقط خسته است و به استراحت نياز دارد؟ در هر صورت، ظاهر و تركيب اين عكس، احساس نياز به گفتن جمله «نگران نباش!» را تداعي مي كند.
[ارتباط چشمي در عكاسي]

تصويري از يك كودك نگران. عكس از huffingtonpost

با تماس چشمي مستقيم، بديهي است كه سوژه مي دانسته دارند از او عكس مي گيرند، و در نتيجه، معمولا نوعي «ژست» مي گيرد (يا طبيعي يا رسمي).
[ارتباط چشمي در عكاسي نوزاد در آتليه نوزاد

خانمي كه زير باران ايستاده و مستقيما به دوربين نگاه مي كند. عكس از Unsplash
[ارتباط چشمي در عكاسي]

يك تصوير كلوزآپ از مردي كه مستقيما به دوربين نگاه مي كند. عكس از Unsplash
2
ارتباط چشمي بين سوژه ها

برخلاف ارتباط چشمي مستقيم، داشتن دو سوژه مختلف كه به يكديگر نگاه مي كنند نيز راهي براي به تصوير كشيدن رابطه بين آنهاست. در اينجا بيننده به يك ناظر تبديل مي شود، و ديگر در عكس «درگير» نيست.

اين كار معمولا براي نشان دادن يك رابطه عاشقانه انجام مي شود (تقريبا هر عكسي از مراسم عروسي)، اما براي نشان دادن نفرت، خشم، يا ترس نيز مي تواند مورد استفاده قرار گيرد. اگر مي خواهيد نوعي حس و حال (جو) را در يك صحنه ثبت كنيد، اين روش مي تواند راه بسيار خوبي براي انجام اين كار باشد.

لازم نيست اين ارتباط بصري تنها بين دو نفر باشد. مي تواند شامل هر چيزي باشد، از يك كودك كه با سگ خود سرگرم است گرفته، تا كسي كه متفكرانه در حال مرتب كردن يك دسته گل است.
[ارتباط چشمي در عكاسي]

عكس از Elena Shumilova.
[ارتباط چشمي در عكاسي]

عكس از Elena Shumilova.
3
بدون ارتباط چشمي

در آخر، به ايده يك شخص تنها كه به جايي دور از دوربين نگاه مي كند، مي رسيم – هر سوژه بديهي و آشكار ديگر. اين روش بيننده را در «حالت مشاهده» قرار مي دهد، و اين احساس را به او مي دهد كه دارد به افكار و لحظات خصوصي شخصي كه به تصوير كشيده شده، نگاه مي كند. هر دو نمونه زير در يك فضاي متفكرانه و انديشناك گرفته شده اند.

از آنجا كه سوژه به جايي دور از دوربين نگاه مي كند، يك عنصر ناشناخته را به عكس اضافه مي كند. هيچ راهي براي فهميدن اين كه دقيقا چه چيزي توجه اين شخص را جلب كرده، وجود ندارد. اين جنبه حل نشده – چيزي مرموز – مي تواند نوعي كشش فريبنده در عكس ايجاد كند كه به بيننده اجازه مي دهد تا افكار و فرضيات خود را در مورد آن موقعيت و شخص به تصوير كشيده شده، پيش بيني كند.
[ارتباط چشمي در عكاسي]

تنها استثنا در عكسي مانند اين است، كه در آن مي توانيد تصوير كامل را از طريق يك انعكاس در عينك سوژه (يا گاهي چشمان وي) ببينيد.
[ارتباط چشمي در عكاسي]

تصوير دختري در يك مزرعه، كه به دوربين نگاه نمي كند. عكس از Nguyen Nguyen
[ارتباط چشمي در عكاسي]

تصوير سياه و سفيد از مردي كه به جايي دور از دوربين نگاه مي كند. عكس از Pixabay
شما چگونه از ارتباط چشمي در عكاسي خود استفاده مي كنيد؟

آيا نوع خاصي از ارتباط چشمي را در عكاسي خود مي پسنديد؟ مثل هميشه بسيار دوست داريم ديدگاه شما را جويا شويم. لطفا برايمان بنويسيد.

نويسنده: ديويد اپليارد (David Appleyard)

منبع:

لنزك


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۲۶ شهريور ۱۳۹۷ ] [ ۰۷:۳۴:۱۴ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 در عكاسي المان هاي مختلف زيادي وجود دارند كه مي توانند بر نحوه برداشت بيننده از يك عكس تاثير بگذارند. هرچه بيشتر نحوه تاثير المان هاي مختلف بر يك تصوير را ياد بگيريد، بهتر مي توانيد كنترل كردن آنها را نيز ياد بگيريد. عكاسي عالي شانسي نيست، بلكه با مهارت ايجاد مي شود و تكه هاي آن در كنار يكديگر قرار مي گيرند. اگر نكات تركيب بندي اين آموزش را دنبال كنيد، نحوه انجام اين كار را به شما ياد خواهند داد.
[جذب نگاه بيننده]

يكي از مهمترين المان هاي عكاسي بارداري در آتليه بارداري كه بايد درك كنيد اين است كه چگونه نگاه بيننده به ميان تصوير كشيده مي شود. ممكن است فكر كنيد كه وقتي به يك عكس نگاه مي كنيد، كل تصوير را به صورت واحد مي بينيد. از يك جهت اين درست است، چون شما مي توانيد بخش عمده تصوير را در يك ميلي ثانيه جذب كنيد. در عين حال، نگاه شما به گونه اي در ميان يك تصوير حركت مي كند كه معمولا نسبت به آن آگاه نيستيد.

علت اين كه درك اين مفهوم مهم است اين است كه اگر يك تصوير يك مسير طبيعي براي نگاه بيننده داشته باشد كه آن را دنبال كند و يك سوژه قوي كه بر آن تمركز كند، بسيار رضايت بخش تر مي شود. تصويري كه خيلي شلوغ است و يك سوژه واضح ندارد، جذاب نيست و بيننده مدت طولاني به آن نگاه نمي كند.

به عنوان عكاس، شما مي توانيد در ايجاد تصاوير خود هدفمند عمل كنيد، به طوري كه نگاه بيننده آن طور كه شما مي خواهيد در ميان آن حركت كند.
چشم انسان

چشم هاي ما هر روز آنقدر توسط مناظر و جلوه هاي مختلف بمباران مي شوند كه ما بايد در مورد آنچه كه نگاه مي كنيم و آنچه كه ناديده مي گيريم، انتخابي عمل كنيم. اين معمولا يك تصميم ناخودآگاه است كه اتفاق مي افتد، چون مغز ما سعي مي كند اطلاعاتي كه از شبكيه مي گذرد را فيلتر كند. مطالعات زيادي در مورد المان هاي بصري كه توجه ما را جلب مي كنند انجام شده است، كه براي آن دسته از ما كه هنرهاي تجسمي ايجاد مي كنيم، فوق العاده مفيد است.
روشنايي

كنترل روشنايي بخش هاي مختلف تصوير يكي از قدرتمندترين راه ها براي كنترل نگاه بيننده است. شما مي توانيد به چندين روش از اين كار به نفع خود استفاده كنيد.

اضافه كردن روشنايي به بخش هايي از تصوير يك راه عالي براي جلب نگاه بيننده به سمت آن المان است. روش ديگر اين كار محدود كردن روشنايي يا تاريك كردن بخش هايي از تصوير است كه نمي خواهيد جلب توجه كنند.
[جذب نگاه بيننده]

چگونگي اضافه يا كم كردن روشنايي يك تصوير تا حد زيادي به سوژه شما بستگي دارد. اگر بر نور كنترل داريد، مي توانيد با نورپردازي كنترل را به دست گيريد. حتي اگر بر نور كنترل نداريد، ممكن است هنوز هم بتوانيد به نحوي با فيلترهاي كاهنده نور (ND) يا با كادربندي متفاوت تصوير، آن را دستكاري كنيد.

سوژه شما هرچه هست، هميشه مي توانيد روشنايي را در پس پردازش كنترل كنيد. يادگيري dodge و burn كردن يكي از ارزشمندترين مهارت هايي است كه مي توانيد براي كنترل نور در عكاسي خود داشته باشيد. حتي چيزي به سادگي يك وينيت (vignette – تاريك كردن گوشه هاي عكس) نيز مي تواند اثر چشمگيري داشته باشد.
[جذب نگاه بيننده]
كنتراست

قسمت هايي كه كنتراست (اختلاف روشنايي) بالايي دارند، بيش از هر چيز ديگري توجه را جلب مي كنند.

يك تصوير كسل كننده و تخت بدون كنتراست جذابيت بصري بسيار كمي دارد. اگر واقعا مي خواهيد توجه بينندگان خود را به يك المان خاص در تصوير جلب كنيد، سعي كنيد راهي براي اضافه كردن كنتراست به آن المان، يا قسمت هاي اطراف آن پيدا كنيد.
[جذب نگاه بيننده]

راه هاي زيادي براي انجام اين كار وجود دارد. به عنوان مثال، مي توانيد پس زمينه را بيش از حد نوردهي كنيد تا با سوژه پيش زمينه كنتراست ايجاد كند. همچنين، مي توانيد پيش زمينه را ناكافي نوردهي كنيد تا يك سيلوئت ايجاد كنيد كه در كنتراست با پس زمينه باشد.

باز هم، مي توانيد از تكنيك هاي پس پردازش براي كنترل بيشتر كنتراست در تصوير خود براي جلب توجه استفاده كنيد. اضافه كردن كنتراست به قسمت هايي كه مي خواهيد جلب توجه كنند، و حذف كنتراست از قسمت هايي كه نمي خواهيد حواس بيننده را پرت كنند، مي تواند راه بسيار خوبي براي جلب نگاه بيننده باشد.

مي توانيد اين كار را با استفاده از ابزارهاي پايه در لايت روم مانند اسلايدرهاي Contrast و Clarity انجام دهيد. با ابزارهاي تنظيم محلي (مكاني) قسمت هايي كه مي خواهيد به آن كنتراست اضافه كرده يا از آن كم كنيد را تحت كنترل بگيريد.
[جذب نگاه بيننده]
رنگ

شما احتمالا از اين كه رنگ چقدر مي تواند در كنترل حالت يك تصوير قوي باشد، آگاه هستيد. احساس يك تصوير با رنگ هاي روشن بسيار متفاوت از تصويري با رنگ هاي بي روح و اشباع نشده است.

اما آنچه كه ممكن است ندانيد اين است كه چشم انسان به شدت به رنگ هاي روشن جذب مي شود. تا به حال تصاوير قديمي «رنگ انتخابي» كه در آن تصوير به سياه و سفيد تبديل مي شود، در حاليكه يك المان رنگي باقي مي ماند را ديده ايد؟ خوشبختانه، اين گرايش خيلي وقت است كه تمام شده، اما نشان مي دهد كه رنگ چقدر مي تواند در جلب نگاه قدرتمند باشد.
[جذب نگاه بيننده]

اضافه كردن رنگ به يك تصوير هميشه آسان نيست. اگر از فلاش استفاده مي كنيد، ممكن است بتوانيد المان هاي يك تصوير را با ژل هاي رنگي، رنگ كنيد.

كاستن رنگ از يك تصوير اغلب مهمتر است، اگر اين رنگ حواس بيننده را پرت مي كند. اين مسئله اغلب هنگام عكاسي از اشخاص كاربرد دارد. لباس هاي رنگارنگ توجه بيننده را از رنگ هاي لطيف تر چهره دور مي كنند. به همين دليل است كه عكاسان پرتره اغلب به سوژه هاي خود مي گويند كه لباس هاي ساده سياه يا سفيد بپوشند.

افزودن و كاستن رنگ در پس پردازش سخت نيست، اما به تمرين نياز دارد. به راحتي ممكن است در اين كار دچار افراط شويد. شما مي توانيد با ابزارهاي تنظيم محلي (local adjustment) و اسلايدرهاي Vibrance/Saturation در لايت روم كارهاي زيادي انجام دهيد. به ياد داشته باشيد، هنگام تنظيم رنگ يا اشباع يك عكس، كمتر بهتر است، به خصوص زماني كه تُن پوست نيز در عكس باشد.
وضوح

تا به حال متوجه شده ايد كه نگاه كردن به يك تصوير تار چقدر ناخوشايند است؟ حتي اگر تنها كمي خارج از فوكوس باشد، چشم شما آن را تشخيص خواهد داد.

چشم انسان به طور غريزي فوكوس را تنظيم مي كند، تا وقتي كه چيزي كه به آن نگاه مي كند واضح و شارپ به نظر برسد. اگر نگاه نتواند يك چيز شارپ پيدا كند كه بر روي آن قرار گيرد، چيزي كه به آن نگاه مي كنيد را دوست نخواهيد داشت.
[جذب نگاه بيننده]

شما مي توانيد از اين ويژگي در عكاسي به نفع خود استفاده كنيد. احتمالا مي دانيد كه يك عمق ميدان كم هنگام عكاسي پرتره، ظاهر بسيار دلپذيري ايجاد مي كند. علت آن اين است كه نگاه به طور طبيعي به سمت چهره شارپ سوژه كشيده مي شود، در حاليكه از المان هاي ديگري كه خارج از فوكوس هستند، اجتناب مي كند. بديهي ترين راه براي كنترل فوكوس، استفاده از ديافراگم هاي بزرگ و عمق ميدان كم است، اما اين تنها راه ممكن نيست.

شما مي توانيد سرعت شاترهاي آهسته تر و ماتي حركتي را امتحان كنيد. پنينگ با يك سوژه در حال حركت و يك سرعت شاتر آهسته مي تواند پس زمينه را مات كند، در حاليكه سوژه را به طور قابل قبولي شارپ نگه مي دارد.

لنزك: براي يادگيري عكاسي با سرعت شاتر آهسته يا نوردهي طولاني، كتاب «آهسته» را مطالعه نماييد.

همچنين مي توانيد در پس پردازش تاري اضافه كنيد. حركت دادن اسلايدر Clarity به سمت چپ، المان هاي انتخابي كه نمي خواهيد جلب توجه كنند را نرم تر مي كند. همچنين مي توانيد قسمت هاي انتخابي را شارپ تر كنيد، اما مراقب افزايش وضوح يك تصوير خارج از فوكوس باشيد (اين كار جواب نمي دهد).
[جذب نگاه بيننده]
كنترل را به دست بگيريد

همانطور كه اين نكات تركيب بندي را ياد مي گيريد كه مي توانند نگاه بينندگان شما را هدايت كنند، كم كم مي توانيد كنترل روند كار را به دست بگيريد. اضافه كردن و كم كردن اين المان ها از تصاويرتان مي تواند تاثير قابل توجهي بر جذابيت بصري آنها داشته باشد. كمي وقت بگذاريد و در مورد آنچه كه مي خواهيد بينندگان شما به آن نگاه كنند فكر كنيد، و سپس از خودتان بپرسيد چه كاري مي توانيد براي محقق كردن آن انجام دهيد.

اگرچه پردازش تصاويرتان بسيار مفيد است، اما سعي كنيد اول در مورد كنترل اين المان ها در داخل دوربين فكر كنيد. اين كار هميشه امكان پذير نيست، اما به دست گرفتن كنترل روشنايي، كنتراست، رنگ، و وضوح در داخل دوربين تصاوير بهتري براي كار كردن در پس پردازش به شما مي دهد. همچنين، تلاش براي نجات يك تصوير، با كشيدن اسلايدرهاي لايت روم تا انتها معمولا ايده خوبي نيست.

همانطور كه در مورد چيزهايي كه به عكاسي خود اضافه كرده يا از آن كم مي كنيد هدفمندتر مي شويد، كم كم تصاوير گيراتري ايجاد خواهيد كرد. عكاسي شما نيز براي بيننده و خودتان جذاب تر خواهد شد.

نويسنده: روان سيمز (Rowan Sims)

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۲۶ شهريور ۱۳۹۷ ] [ ۰۷:۳۲:۴۹ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

برون سپاري يا سپردن ويرايش عكس ها به روتوش كار هاي حرفه اي، چه استخدام يك دستيار مجازي در خانه و چه سايت هاي خدمات روتوش عكس آنلاين، به سرعت تبديل به يك عمل استاندارد شده و در ايران نيز به سرعت در حال گسترش است. برخي استخدام يك روتوش كار به صورت تمام وقت را ترجيح مي دهند و عده اي تنها زمانيكه سرشان شلوغ است همكاري با يك فتوشاپ كار به صورت پروژه اي را انتخاب مي كنند. استخدام به موقع يك روتوش كار حرفه اي مي تواند كسب و كار عكاسي شما را رونق بخشد، از اين رو اين مطلب لنزك را براي راهنمايي شما در استخدام روتوش كار و برون سپاري اديت عكس هايتان نوشته ايم.
http://sevilstudio.com/images/blog/se778966.jpg
گفتيم كه يك عكاسي كودك در آتليه كودك خوب الزاما يك روتوش كار خوب نيست و توصيه شد كه يا تكنيك هاي مناسب روتوش را ياد گرفته و مهارت هاي خود را بهبود بخشيد و يا يك روتوش كار حرفه اي مسلط و آشنا با تكنيك هاي روز استخدام كنيد. اگرچه برون سپاري در صنعت عكاسي رايج تر شده است، اما هنوز هم ترديدهايي در مورد ارزش آن وجود دارد. عكاساني كه با اين خدمات آشنا نيستند، مزايا و معايبي در به كارگيري اين نوع خدمات مي بينند. در اين مطلب لنزك، به مزايا و معايب سپردن مرحله ويرايش عكس به حرفه اي ها خواهيم پرداخت.

به منظور كمك به تصميم گيري آسان تر براي همه، من فكر كردم كه ايجاد يك ليست از مزايا و معايب منصفانه مي تواند ايده خوبي باشد. از آنجا كه تمام مزايا و معايب براي همه قابل اجرا نيستند، من سعي مي كنم مواردي را انتخاب كنم كه كم و بيش به اكثر عكاسان مرتبط باشند.

چگونه يك روتوش كار حرفه اي استخدام كنم؟
[استخدام روتوش كار]

اگر تصميم تان در مورد استخدام روتوش كار، چه به صورت پروژه اي (آنلاين يا حضوري) و چه تمام وقت (آنلاين يا حضوري) قطعي است، احتمالا با مزايا و معايب آن كه در اين مطلب به آن پرداخته شده آشنا هستيد. تيم لنزك شما را در يافتن نيروي كار مناسب ياري خواهد كرد. يافتن نيروي كار متخصص از طريق سايت هاي درج آگهي عمومي با اينكه ممكن است شما را به نتيجه برساند، اما قطعا بهترين گزينه نيست. ما ايده بهتري داريم (اينجا كليك نماييد).
[استخدام روتوش كار]
معايب استخدام روتوش كار يا برون سپاري ويرايش عكس

هزينه – راه هاي مختلف زيادي براي برون سپاري كار ويرايش و اديت عكس هاي شما وجود دارد. شما مي توانيد يك دستيار تمام وقت يا پاره وقت براي انجام ويرايش خود در خانه استخدام كنيد يا حتي مي توانيد يك دستيار مجازي براي ويرايش به صورت مجازي استخدام كنيد. همچنين شركت هاي ديگري وجود دارند كه متخصص ويرايش و انجام اين گونه خدمات براي بسياري از عكاسان ديگر هستند. اين گزينه هاي مختلف از نظر قيمت و ارائه بسيار متفاوت هستند، اما مهم نيست شما چه گزينه اي را انتخاب مي كنيد، به هر حال اين كار براي شما هزينه اي خواهد داشت. هرچند بعضي از گزينه ها بسيار مقرون به صرفه تر از بقيه هستند. به عنوان مثال، استخدام يك كارمند تمام وقت براي روتوش مي تواند هزينه بسيار زيادي داشته باشد، در حاليكه ارسال تصاويرتان به سايت كاملا مقرون به صرفه است.

از دست دادن كنترل – اشاره به اين مورد كمي سخت تر است، اما من دائما آن را مي شنوم و حتي خودم هم آن را گفته ام. من نمي توانم كنترلم را از دست بدهم. اين دقيقا به چه معني است؟ من فكر مي كنم اين موضوع بيشتر مربوط به از دست دادن چيزي است كه شما عادت كرده ايد مسئول آن باشيد. تغيير مي تواند سخت باشد. افراد زيادي نيز احساس مي كنند كه ويرايش آنها ارتباط زيادي با سبك و هويت آنها دارد. آنها حس مي كنند كاري كه دارند انجام مي دهند منحصر به فرد است و ايجاد مجدد آن ممكن نيست. نكته اي كه در اينجا وجود دارد اين است كه اين امر ممكن است براي برخي از اديت هاي خاص درست باشد، اما قطعا براي اكثر تصاويري كه شما ارائه مي دهيد، صادق نيست. شما همچنان كنترل كامل را حفظ مي كنيد، چون هميشه آخرين نفري هستيد كه تصاوير را قبل از تحويل بررسي مي كنيد.

لنزك: هميشه يك سري نگراني هاي اوليه ما را از انجام بهترين هايمان باز مي دارند و مانع بر داشتن قدم هاي بعدي به سوي اهدافمان مي شوند. اجازه دهيد يك مثال ساده بزنيم. ساعت ها زماني كه صرف يك سري كار تكراري در روتوش عكس هاي شما مي شوند، پروسه اي كه روي ۵۰ درصد عكس ها تكرار مي كنيد، شايد بشود با يك اكشن فتوشاپ به صورت خودكار انجام داده شوند يا توسط دستياري كه استخدام كرده ايد انجام پذيرند. شما مي توانيد زمان صرفه جويي شده را صرف مطالعه تكنيك ها و آموزش هاي جديد ويرايش عكس نماييد.

يادگيري از اشتباهات – يكي از بزرگترين مزاياي ويرايش كار خودتان، ديدن تمام اشتباهاتي است كه مرتكب مي شويد. هر چه بيشتر تصاوير خود را درست كنيد، تراز سفيدي را اصلاح كنيد، يا حواس پرتي ها را كراپ كنيد، بيشتر ياد خواهيد گرفت كه براي اين كه عكاس بهتري باشيد چه كاري بايد انجام دهيد.

گوهر پنهان – اين مورد هميشه براي من در طول روند اديت عكس ها پيش نمي آيد، اما گاهي اوقات هنگام كار كردن بر روي يك تصوير، من تنها با بازي با اسلايدرها با ويرايش جالبي مواجه مي شوم. اين نوع ويرايش ها معمولا وقايع خوشحال كننده در حين ايجاد تنظيمات دلخواه بر روي يك تصوير معمولي هستند و سپس به چيزي جالب توجه تبديل مي شوند كه چشم مرا مي گيرد. اگر شما اين تنظيمات دلخواه را انجام ندهيد، احتمالا اين ويژگي هاي جالب كه چشم شما را بگيرد، نخواهيد ديد.
[استخدام روتوش كار]
مزاياي استخدام روتوش كار يا برون سپاري ويرايش عكس

زمان كسب و كار – اين مورد شايد بزرگترين مزيت باشد و من فكر مي كنم به تنهايي مهم تر از تمام معايب است. زماني كه شما به طور معمول صرف ويرايش مي كنيد را اكنون مي توانيد به كارهاي ديگر اختصاص دهيد. اگرچه بيرون فرستادن تصاويرتان براي برون سپاري براي شما هزينه خواهد داشت، اما بايد در نظر بگيريد كه وقتتان چقدر ارزش دارد. شما بايد در نظر داشته باشيد كه ويرايش و روتوش عكس ها چند ساعت از وقت شما را مي گيرد و آن را با هزينه اي كه استخدام روتوش كار براي شما دارد مقايسه كنيد. اگر ويرايش يك مجموعه عكس كه سپردن آن به يك روتوش كار ۲۰۰ هزار تومان براي شما هزينه دارد ۱۰ ساعت طول بكشد، هزينه آن ساعتي ۲۰ هزار تومان مي شود. وقت شما به عنوان يك حرفه اي بيش از ۲۰ هزار تومان در ساعت ارزش دارد نه؟.

لنزك: يكي از مواردي كه جا دارد در اينجا به مطلب اضافه كنيم، و به آن تاكيد كنيم، داشتن نگاه برد-برد يا win-win در استخدام است – اصطلاح برد-برد يعني همكاري براي هر دو طرف بُرد و منفعت داشته باشد. هنگامي كه به مرحله استخدام مي رسيد، خواه استخدام عكاس و خواه استخدام يك فتوشاپ كار حرفه اي، بهتر اين است كه به دنبال پرداخت هزينه كمتر يا استخدام شخصي كه كم ترين حقوق را مي طلبد نباشيد. چراكه در چنين رابطه اي شما بُرد مي كنيد و آن شخص بازي را باخته و هر زماني كه بتواند همكاري اش را با شما قطع خواهد كرد. در يك همكاري حرفه اي برد-برد سود مشترك به نفع هر دو طرف ايجاد مي شود. اين يكي از مهم ترين نكته هايي است كه مي تواند به كسب و كار عكاسي شما رونق بخشد.

زمان تحويل – با تحويل به موقع عكس هاي مشتريان به كسب و كار عكاسي خود را رونق بخشيد. هرچه بيشتر عكاسي كنيد، بيشتر بايد ويرايش كنيد. بنابراين هرچه پر مشغله تر مي شويد، تحويل عكس ها به مشتريان بيشتر طول مي كشد. اگر شما هر شنبه ماه يك مراسم عروسي با جلسات نامزدي و انواع مختلف عكاسي هاي ديگر داشته باشيد، كارهاي ويرايش ناتمام و انباشته شده شما مي تواند يك مرتبه و خارج از كنترل شما زياد شود. اما اگر كار ويرايش را برون سپاري كنيد، عكس ها بدون معطلي تحويل داده شده و انباشته نمي شوند. هرچه مشتري عكاسي شما عكس هاي خود را زودتر تحويل بگيرد، راضي تر خواهد بود و احتمال بيشتري وجود دارد كه دوباره با شما كار كند و شما را به دوستان و خانواده خود معرفي كند. اين امر به مشتريان بيشتر، عكاسي بيشتر، و پول بيشتر در جيب شما منجر مي شود.

بيشتر بخوانيد: بله مشتري عكاسي عزيز، تمام عكس هاي شما همين است!

زمان ويرايش – حتي اگر سرتان با عكاسي زياد شلوغ نيست و نيازي به برون سپاري نداريد، اما هنوز هم مي توانيد از مزيت كامل وقت صرفه جويي شده بهره مند شويد. به جاي صرف تمام وقت خود بر روي ويرايش تصاوير تا رسيدن به يك استاندارد قابل تحويل، اكنون مي توانيد از برون سپاري براي رساندن تصاوير به اين سطح استفاده كنيد. از اينجا، مي توانيد وقت بيشتري را بر روي اين تصاوير صرف كنيد تا آنها را حتي بهتر كنيد. بنابراين در اين سناريو شما ممكن است همان مقدار وقت را صرف ويرايش كنيد، اما نتيجه نهايي كه تحويل مي دهيد كيفيت بسيار بهتري داشته باشد. اين امر دوباره به فروش و رونق بيشتر كسب و كار عكاسي شما منجر مي شود.
[استخدام روتوش كار]
ن
نتيجه گيري

اگرچه من معايب بيشتري را نسبت به مزايا ذكر كردم، اما فكر مي كنم كاملا مشخص است كه برنده كدام يك از آنهاست. برون سپاري ممكن است براي شما هزينه داشته باشد، اما زماني كه براي كار بر روي چيزهاي مهمتر صرفه جويي مي كند، مي تواند به راحتي آن هزينه را توجيه كند. بعد از برون سپاري اديت عكس هايم ميل به حفظ كنترل از بين رفته و در عوض يك حس آزادي بخش در من ايجاد شده كه ديگر چنين كار بزرگ و وقت گيري ندارم كه نگران آن باشم. همچنين زمان بيشتري براي ايجاد تجربه مشتري ام و كار بر روي فعاليت هايي كه مشتريان و فروش بيشتري به همراه مي آورند، دارم.

نويسنده: جيسون وينسون (Jason Vinson)

منبع:

لنزك

 

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۲۶ شهريور ۱۳۹۷ ] [ ۰۷:۳۱:۲۱ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 براي گرفتن عكس خوب هميشه لازم نيست عكاس خوبي باشيد. در بعضي موارد عكس خوب به صورت اتفاقي گرفته مي شود و فقط لازم است شما به عنوان صاحب اثر آن را بيابيد.

حدود ده سال پيش با دوربين نيكون «دي هفتاد» مهمان تركمن هاي روستاي قرنجيك بوديم. مهماني نهار به مناسبت بازگشت يكي از حاجيان روستا بود. شنيده بودم تكنيكي به اسم اچ دي آر (HDR) وجود دارد و چيزهايي در مورد روش كار شنيده بودم، اما در واقع نمي دانستم دقيقا بايد چه كار كنم. عكاسي بارداري در آتليه بارداري
نور محيط خوب نبود و از پشت با شدت به داخل مي آمد. دوربين را روي سه پايه گذاشتم و چند عكس با سرعت هاي متفاوت گرفتم. اميدوار بودم در فتوماتيكس كه آن زمان چندان پيشرفته نبود عكسي شبيه نمونه هاي موفق اچ دي آر خلق كنم. آن روز ها تلاشم براي رسيدن به يك نتيجه ي دلخواه شكست خورد و اين عكس به فراموشي سپرده شد. سال گذشته در ميان فايل هايم مي چرخيدم و چشمم به اين عكس افتاد. دوستش داشتم و اديتش كردم. فارغ از هيجان اچ دي آر. عكس چيز هايي داشت كه آن روز ها متوجه اش نبودم.

ارتباط معناداري بين حالت دست ها كه به دعا بلند شده و نور وسيع اتاق پيدا شد كه معنويت را تشديد مي كرد. بقيه عناصر كادر نيز از سادگي حكايت مي كردند. ديگر نيازي به آن تكنيك پيچيده نبود٬ عكس داراي روح بود و من نفهميده بودم.
[عكس كاوي شماره 15]
مشخصات عكس :

    دوربين:Nikon D70s
    ديافراگم: f/6.3
    سرعت شاتر: ۱/۱۳sec
    حساسيت سنسور: ۲۰۰
    فاصله كانوني: ۱۸mm

فراموش نكنيم كه لازم است گاهي اشتباه كنيم. لطفا تا جايي كه ميتوانيد اشتباه كنيد و از قوانين به ظاهر قطعي، تمرد دستور كنيد. تا مي توانيد متفاوت عمل كنيد٬ خواه آگاهانه خواه اتفاقي.

منبع:

لنزك

 

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۲۶ شهريور ۱۳۹۷ ] [ ۰۷:۲۹:۵۶ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 رفلكتورهاي ۵ كاره (۵-in-1) ارزان قيمت، قابل حمل، و احتمالا متنوع ترين قطعه تجهيزات نورپردازي اي هستند كه تا به حال داشته ايد؛ آنها در هر سطح، و تقريبا در هر ژانري از عكاسي به خوبي به عكاسان خدمت خواهند كرد. آنها ممكن است هيجان انگيزترين لوازم عكاسي نباشند، اما در شرايط مختلف مي توانند يك نجات دهنده زندگي مطلق باشند. اگر در فكر خريد رفلكتور يا كسب آموزش در زمينه رفلكتور ها هستيد، اين مطلب مي تواند براي شما مفيد واقع شود. عكاسي نوزاد در آتليه نوزاد
اگر با آنها آشنا نيستيد، رفلكتورهاي ۵ كاره يا «۵ در ۱» به طور معمول در انواع مختلف دايره اي يا مستطيلي، و در اندازه هاي مختلف عرضه شده، و به طور كلي شامل يك ديسك تاشو داري يك تكه پارچه نيمه شفاف مي باشند. همراه با پوشش هاي دو طرفه نقره اي/طلايي و سفيد/سياه.
۱
نور پر كننده


شايد واضح ترين استفاده از رفلكتور، به عنوان يك نور پُر كننده (fill light) نرم و ملايم براي پرتره باشد. شما چه در حال عكاسي در نور مستقيم خورشيد، سايه باز، زير آسمان ابري يا در استوديو باشيد، مي توانيد از رفلكتور ۵ كاره خود به راحتي استفاده كنيد و به آساني كمي نور اضافي به سايه هاي خود بتابانيد. آن ها به عنوان يك نور پُر كننده عالي هستند، چراكه بر منبع نور كليدي شما غلبه نمي كنند و همچنين خودشان هم باعث ايجاد سايه نمي شوند.

اگر رفلكتور ۵ كاره داشته باشيد، مي توانيد از سطح سفيد آن براي به دست آوردن ظريف ترين و طبيعي ترين ظاهر، از طرف نقره اي براي به دست آوردن يك حالت كمي آينه اي تر، يا از طرف طلايي براي اضافه كردن كمي گرما به تركيب بندي خود استفاده كنيد.
[رنگ هاي مختلف رفلكتور هاي عكاسي]

برگه راهنماي فوق، «چه زماني از رنگ هاي مختلف رفلكتور استفاده كنيم»، به شما در انتخاب رنگ رفلكتور كمك خواهد كرد. براي مشاهده اندازه بزرگتر روي آن كليك نماييد.

لنزك:

نور پر كننده يا Fill Light چيست؟ يك نور تكميلي در عكاسي است كه ماهيت نور اصلي (Main Light) را تغيير نداده و بيشتر براي روشن تر كردن سايه ها به كار برده مي شود.
۲
نور اصلي
[رفلكتور ها در عكاسي]

عكس از عكاس پرتره مكس بريج (Max Bridge)

اگر در وضعيتي قرار داريد كه نور شديدي از پشت سر مي تابد مي توانيد سوژه را پشت به نور قرار داده و آن نور را با يك رفلكتور به سمت سوژه بازتاب دهيد تا صورت اش را روشن كنيد. براي به دست آوردن حداكثر تاثير، از طرف نقره اي براي ايجاد يك نور كمي سخت تر كه شبيه نور خورشيد خواهد بود، يا از طرف سفيد از نزديك براي به دست آوردن يك ظاهر نرم تر استفاده كنيد.

* مهمترين نكته اي كه بايد در اين چيدمان نورپردازي به خاطر داشته باشيد، اين است كه رفلكتور را بالاتر از سوژه خود، يا حداقل بالاتر از سطح دوربين قرار دهيد. هنگام استفاده از يك رفلكتور به عنوان نور پُر كننده، خوب است كه آن را پايين، زير چانه آنها نگه داريد تا آن سايه ها را كاهش دهيد، اما زماني كه رفلكتور به عنوان نور اصلي (Main light) به كار گرفته مي شود، به طور كلي بايد آن را بالا نگه داريد تا سايه هاي نرم ايجاد كنيد. پايين نگه داشتن آن به سوژه شما حالت ترسناك مي دهد، كه اصلا خوب نيست.
۳
نورپردازي از پشت
[رفلكتور ها در عكاسي]

مي توان از رفلكتور براي نورپردازي پشت (backlight) سوژه و جدا كردن هرچه بيشتر او از پس زمينه استفاده كرد. اين تكنيك موثرترين شيوه است اگر بتوانيد نقطه اي را پيدا كنيد كه سوژه شما در سايه باشد، اما يك ناحيه نور مستقيم در پشت آن وجود داشته باشد.
[رفلكتور ها در عكاسي]

هنگامي كه همه در جاي خود هستند، طرف نقره اي رفلكتور را به سمت خورشيد، درست بيرون از كادر خود قرار دهيد، و آن را به سمت سوژه خود بازتاب دهيد. اين كار يك حاشيه نوراني فرشته مانند در اطراف آنها ايجاد مي كند. همچنين شايد بهترين استفاده براي طرف طلايي رفلكتور شماست، چون گرماي اضافي بر عكس غلبه نخواهد كرد، اما حالتي از درخشش «ساعت طلايي» به آن خواهد داد.
۴
جايگزين چتر

بله، شما مي توانيد هنگام بارش باران از رفلكتور خود مثل يك چتر استفاده كنيد. آن را بالاي سر خود نگه داريد تا خشك بمانيد. الان مي خنديد، ولي بعدا از من تشكر مي كنيد. رفلكتورهايي كه من استفاده كرده ام ضد آب بوده اند، و اگر كمي كثيف شوند، مي توانيد آنها را بشوييد يا برويد يكي ديگر بخريد. آنها ارزان هستند!
۵
پخش كردن نور خورشيد

پنل پخش كننده (diffusion panel) يا سطح نيمه شفافي كه در داخل اغلب رفلكتورهاي ۵ كاره وجود دارد نيز فوق العاده كاربردي است. شما در واقع مي توانيد هر منبع نور سختي را به يك منبع نور نرم تبديل كنيد. مثل جادو مي ماند.
[رفلكتور ها در عكاسي]

اگر از نور مستقيم خورشيد به عنوان نور كليدي خود استفاده مي كنيد، اما اين نور براي سليقه شما خيلي سخت است، پنل پخش كننده (ديفيوزر) را باز كنيد، و آن را طوري نگه داريد كه بر روي سوژه شما سايه بيفكند، و بوم! – نور نرم مي شود. محدوديت اين چيدمان اين است كه نور تنها در سايه رفلكتور شما نرم مي شود، بنابراين اندازه خود رفلكتور اهميت پيدا مي كند. اگر شما يك رفلكتور دايره اي كوچكتر از ۴۰ اينچ داريد، با اين روش به پرتره هاي كلوزآپ محدود خواهيد بود. اگر يك ديفيوزر مستطيلي ۷۲ اينچي داريد، مي توانيد به صورت تمام قد عكس بگيريد.

به همين روش، اگر در وسط روز عكاسي مي كنيد و قادر به پيدا كردن يك نقطه سايه دار خوب نيستيد، مي توانيد ديفيوزر را بالاي سوژه خود نگه داريد تا بر روي او سايه افكنده و يك نور نرم تر ايجاد كنيد. اين كار زماني كه بتوانيد خورشيد را كمي پشت سوژه خود قرار دهيد بهتر عمل مي كند.
۶
مسدود كردن نور

سطح سياه تخت (پنل جذب نور) در رفلكتور ۵ كاره شما احتمالا كمتر از همه قابل درك است، و يكي از پر استفاده ترين موارد از اين ۵ مورد است. در اكثر موارد، هدف اضافه كردن نور بيشتر، نرم كردن سايه ها، و غيره است، اما در برخي موراد ممكن است بخواهيد نور را مسدود كرده و سايه هايي ايجاد كنيد.

اگر مثلا در برف در يك روز ابري در حال عكاسي باشيد، نور شما فوق العاده تخت خواهد شد، چون از همه جا با اندازه تقريبا برابر خواهد آمد. اين مي تواند ظاهر زيبايي باشد، اما اگر مي خواهيد ويژگي هاي سوژه شما كمي مشخص تر باشند، مي توانيد سطح سياه را در مقابل سوژه خود در يك طرف دوربين نگه داريد تا كمي از نور را مسدود كنيد، و كمي سايه هاي نرم و ظريف به آن اضافه كنيد. هرچه ديسك سياه را نزديك تر نگه داريد، آن سايه ها عميق تر و تاريك تر خواهند بود.
۷
بادبزن
[رفلكتور ها در عكاسي]

اگر شما به يك باد خوب براي كمي حركت دادن به موها يا لباس سوژه خود نياز داريد، اما پنكه يا برگروب (دستگاه دمنده) خود را فراموش كرده ايد، رفلكتور پنج كاره قابل اعتمادتان مي تواند شما را نجات دهد! دستيار شما بايد تا جايي كه مي تواند نزديك به سوژه، خارج از كادر بايستد، و آن رفلكتور بزرگ را در هوا محكم به حركت درآورد. در هر عكس يك بار بالا و پايين كردن آن، اين كار را به خوبي انجام خواهد داد.
۸
فون يا پرده پس زمينه كوچك

به جاي يك پس زمينه يكپارچه بزرگ يا ديوار مقعر، مي توانيد به راحتي رفلكتور خود را به عنوان يك پس زمينه خوب در پشت سوژه تان قرار دهيد. البته اين كار براي عكس هاي سر و شانه كلوزآپ بهتر جواب خواهد داد (مگر اين كه يك رفلكتور عظيم داشته باشيد) اما شما چند گزينه با اين استراتژي داريد.
[رفلكتور ها در عكاسي]

اگر بخش عمده نور از پشت دوربين مي آيد، مي توانيد از سطح سفيد براي يك پس زمينه سفيد استفاده كنيد، يا اگر نور بيشتري از پشت سوژه شما مي آيد، پنل پخش كننده را در پشت او در كادر قرار دهيد، تا بر روي سوژه سايه افكنده و يك پس زمينه سفيد و يك نور پس زمينه نرم و زيبا ايجاد شود. استفاده از طرف هاي نقره اي و طلايي براي اين كار شايد زياد مناسب نباشند، چون آنها معمولا مشخص است كه از رفلكتور استفاده شده است.

همچنين، اگر شما از چيزهاي كوچك (مانند حلقه عروسي، غذا، و غيره) عكاسي مي كنيد، مي توانيد از چند گيره و ميز براي خم كردن رفلكتور تاشو خود و ايجاد يك سايكلوراما (cyclorama) سفيد كوچك استفاده كنيد.
[رفلكتور ها در عكاسي]

استوديو عكاسي سايكلوراما
۹
سافت باكس

ممكن است پيش بيايد كه شما يك (يا چند) استروب يا اسپيدلايت داشته اما سافت باكس نداشته باشيد، و نياز داشته باشيد نور خود را نرم كنيد. در اين نقطه، شايد بتوانيد حدس بزنيد كه من مي خواهم به كجا برسم. رفلكتور ۵ كاره!
[رفلكتور ها در عكاسي]

شما مي توانيد پنل پخش كننده (ديفيوزر) را مقابل نور قرار دهيد تا مثل يك سافت باكس نور را نرم كند. شما حتي مي توانيد اگر بازوي استوديويي (boom arm) داشته باشيد اين كار را با يك پايه نور انجام دهيد – سايه خود پايه هيچ اثر قابل ملاحظه اي ندارد. گزينه ديگر اين است كه نور خود را دور از سوژه و به سمت سطح سفيد يا نقره اي (يا طلايي) خود بگيريد تا آن نور را بازتاب كنيد. اين كار به خصوص اگر شما يك فلاش روي دوربين كوچك داشته باشيد، خوب عمل مي كند (لنزك: بازتاب نور به جاي تابش مستقيم آن به سمت سوژه براي كاستن از شدت و نرم تر كردن آن)
[رفلكتور ها در عكاسي]

بيشتر بخوانيد: استفاده از بادكنك براي گرفتن پرتره هاي بهتر با فلاش پاپ آپ
۱۰
سايه بان خورشيد عكاس

چه لزومي دارد كه شما در آفتاب داغ پخته شويد؟ وقتي شما در بيابان عكاسي مي كنيد و به كمي استراحت نياز داريد، خودتان را زير رفلكتور پنهان كنيد. اگر قصد داشته باشيد تصاوير را در پشت دوربين (روي LCD) بررسي كنيد، اين كار مي تواند بسيار مفيد باشد.
[رفلكتور ها در عكاسي]

اينها ۱۰ دليل بودند كه چرا شما (بله شما!) بايد حتما يك، يا دو، يا ۵ رفلكتور ۵ كاره داشته باشيد. اگر شروع كنيد يكي از آنها را هر جا كه عكاسي مي كنيد با خود به همراه ببريد، من تضمين مي كنم كه هر بار به شما ثابت خواهد شد كه فوق العاده مفيد است. اگر شما استفاده خلاقانه ديگري براي اين قطعات جادويي كيت سراغ داريد، در قسمت ديدگاه ها، پايين مطلب، با ما در ميان بگذاريد!

نويسنده: بينگ پوتني (Bing Putney)

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۲۶ شهريور ۱۳۹۷ ] [ ۰۷:۲۸:۳۱ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 هنگام انتخاب پس زمينه براي عكس هاي پرتره تان گزينه هاي زيادي وجود دارد. شما مي توانيد هر كاري كه مي خواهيد انجام دهيد. هرچند نكته مهمي كه بايد در نظر داشته باشيد نورپردازي و تعيين موقعيت سوژه ها نسبت به آن پس زمينه است. نورپردازي چه طبيعي باشد و چه مصنوعي، چه در فضاي باز باشد و چه در فضاي داخلي، بسيار مهم است كه بدانيد نور چگونه علاوه بر سوژه پرتره، بر پس زمينه شما نيز تاثير مي گذارد. در اين آموزش ۶ نوع مختلف پس زمينه را براي عكاسي پرتره به شما عزيزان معرفي مي كنيم. عكاسي كودك در آتليه كودك
۱
پس زمينه شلوغ يا الگودار


قبل از اين كه به انواع مختلف پس زمينه نگاهي بياندازيم، به شما توصيه مي كنم كه آزمايش كنيد. از اشتباه كردن يا امتحان كردن ايده هايتان نترسيد. اين همان كاري بود كه من با پرتره هاي بالا انجام دادم. من مي خواستم ببينم يك پرتره با استفاده از يك پس زمينه شلوغ در خانه خودم چطور به نظر مي رسد. من تصميم گرفتم از نور LED براي نورپردازي استفاده كنم و بسته به اين كه مي خواهم پس زمينه چطور به نظر برسد، سوژه يا منبع نور را جابجا كنم.

پس زمينه ها مي توانند با هدايت تمركز بيننده به سمت سوژه پرتره هاي شما را تقويت كنند، يا بالعكس. اگر پس زمينه مانند عكس بالا سمت راست خيلي شلوغ باشد، (من احساس مي كنم تمركز ضعيف تري بر روي دختر وجود دارد) مطمئن شويد كه نور شما توجه بيننده را به سمت سوژه جلب مي كند، به جاي اين كه پس زمينه را بيش از حد روشن كند.

از آنجا مي خواستم آن نورهاي افسانه اي در شومينه و همچنين جزئيات كاغذ ديواري و بقيه دكوراسيون را ثبت كنم، براي رسيدن به اين هدف، من با يك ديافراگم كوچك (ضريب اف بزرگتر) عكس گرفتم تا عمق ميدان بيشتري به دست آورم و سوژه را به پس زمينه نزديكتر كردم. تمام اين كارها نيازمند متعادل كردن نوردهي ها در پس پردازش بود.

عكس سمت چپ نيز پس زمينه بسيار شلوغي داشت – يك كاغذ ديواري الگودار. با اين حال، برخلاف عكس شلوغ سمت راست، من نمي خواستم بر الگو تاكيد كنم، بلكه قصد داشتم از آن به عنوان يك پس زمينه تار استفاده كنم. براي رسيدن به اين جلوه، من با يك ديافراگم باز تر (ضريب اف كوچك تر – عمق ميدان كم) عكس گرفتم و سوژه ام را دور از ديوار قرار دادم.

لنزك: براي اينكه بدانيد چه عواملي روي عمق ميدان تاثير مي گذارند اين مطلب و براي يادگيري نحوه ايجاد پس زمينه مات اين آموزش را مطالعه نماييد.
۲
پس زمينه بافت دار تيره
[پس زمينه عكاسي پرتره]

مجموعه بالا يكي ديگر از آزمايش هاي من است. اين بار مي خواستم از پارچه هاي بافت دار به شيوه اي طبيعي به عنوان پس زمينه استفاده كنم.

نورپردازي كه من براي اين پرتره ها استفاده كردم، نور يك پنجره ساده بود كه از كنار مي تابيد. انتخاب پارچه هاي تيره به اين دليل بود كه من مي خواستم توجه بيننده را به سمت چهره جلب كنم و تمام چيزهاي ديگر حداقل (مينيمال) اما از نظر بافت غني باشند.

در مقايسه با پس زمينه الگودار شلوغ قبلي، در اينجا من فقط بر روي رنگ هاي قهوه اي و تُن پوست مانور دادم. اينها پرتره هاي ساده اي هستند، اما بافتي بسيار غني دارند.
۳
پس زمينه روشن
[پس زمينه عكاسي پرتره]

زماني كه من در فضاي باز عكس هاي خانوادگي مي گيرم، اين يكي از پس زمينه هاي مورد علاقه من است. من به دنبال فضاهاي روشني مي گردم كه آسمان نيستند، اما روشن تر از سوژه هستند، مانند شاخ و برگ، درختان، و برگ هايي كه آسمان روشن در پشت آنها پيداست.

تا زماني كه پس زمينه روشن باشد اما آسمان نباشد، براي استفاده خوب است. مهم ترين چيزي كه بايد به خاطر داشته باشيد اين است كه سوژه هاي خود را در جلوي پس زمينه روشن قرار دهيد و بر اساس چهره آنها نوردهي كنيد. اين به اين معني است كه پس زمينه روشن تر شده و چهره به درستي نوردهي مي شود. اگر بخواهيد مي توانيد از يك فلاش براي روشن كردن چهره استفاده كنيد، اما تا زماني كه چهره را به درستي نوردهي كنيد، تصوير درست به نظر مي رسد.
[پس زمينه عكاسي پرتره]

نكته ديگري كه بايد به خاطر داشته باشيد اين است كه از وجود هر گونه نور لكه دار (نقطه نقطه) بر روي چهره سوژه اجتناب كنيد. پس زمينه مي تواند لكه دار باشد، مانند درختان تصوير بالا كه نور از ميان آنها مي تابد، اما هيچ وقت نور روي چهره نبايد اينگونه باشد. چنين نوري در اغلب موارد تصوير شما را خراب مي كند، مگر اين كه اين كار را به طور عمد مثلا در يك عكس هنري انجام دهيد.
۴
پس زمينه تيره يا روشن ساده
[پس زمينه عكاسي پرتره]

پس زمينه هاي ساده چه داراي رنگ روشن باشند و چه رنگ تيره و چه تُن مياني، عكس هاي پرتره كلاسيك ايجاد مي كنند. در پرتره هاي بالا، من تنها از يك ديوار تيره و نور پنجره براي نور اصلي استفاده كردم. يك رفلكتور نيز در سمت راست دوربين قرار دادم تا كمي از نور را بازتاب كند. همين.
[پس زمينه عكاسي پرتره]

پرتره هاي بالا در آشپزخانه مشتري گرفته شدند كه در آنجا يك نيمكت در كنار ديوار قرار داشت. اين نيمكت براي گرفتن پرتره هاي طبيعي سريع و جالب از بچه ها عالي بود، البته تا زماني كه آنها بي حركت مي نشستند! نورپردازي در اينجا صرفا از طريق پنجره و نور آسمان در سمت راست بود و يك فلاش پركننده با بازتاب ضعيف در پشت سر من در سمت چپ دوربين قرار داشت.

نكته اصلي در هنگام عكاسي از پس زمينه هاي ساده اين است كه نور را با پس زمينه تطابق دهيد، به طوري كه اگر پس زمينه روشن است، سوژه ها نيز با همان قوت روشن شوند. به طور مشابه، هنگامي كه پس زمينه تاريك است، من معمولا سوژه را با يك تُن حالت دارتر (مودي تر) روشن مي كنم.
[پس زمينه عكاسي پرتره]

اگرچه اين بستگي به ترجيح شخصي شما دارد، اما از لحاظ تكنيكي من يك كنتراست (تضاد نوري – اختلاف بين روشنايي و تاريكي) يكنواخت بين سوژه و پس زمينه را ترجيح مي دهم.
۵
پس زمينه يكپارچه سفيد
[پس زمينه عكاسي پرتره]

برخلاف آنچه كه بسياري از افراد اعتقاد دارند، به دست آوردن يك پس زمينه سفيد خالص چندان آسان نيست. منظور من اين است كه شما نمي توانيد سوژه خود را در مقابل يك پس زمينه سفيد قرار دهيد، يك عكس بگيريد، و يك پس زمينه يكپارچه سفيد تميز و خوب به دست آوريد. اگر اين كار را انجام دهيد، در نهايت يك پس زمينه نسبتا كدر به رنگ خاكستري روشن به دست خواهيد آورد.

در واقع، براي به دست آوردن آن پس زمينه سفيد روشن، شما بايد پس زمينه را روشن كرده و و سوژه خود را نيز روشن كنيد.

اگر مي خواهيد ياد بگيريد كه چطور اين كار را به درستي انجام دهيد، اين مقاله من را بخوانيد كه روند گام به گام رسيدن به يك پس زمينه يكپارچه سفيد تميز را به شما نشان خواهد داد – ۳ اشتباهي كه تازه كارها هنگام عكاسي با يك پس زمينه سفيد بايد از آن اجتناب كنند.
۶
پس زمينه ساختگي
[پس زمينه عكاسي پرتره]

بله، شما مي توانيد در فتوشاپ يك پس زمينه بسازيد!

عكس هاي بالا در مقابل يك ديوار تيره ساده شبيه به #۴ گرفته شدند و سپس من در فتوشاپ به آن بافت اضافه كردم. شما به يك تصوير جداگانه از يك بافت نياز داريد تا آن را روي ديوار تيره قرار دهيد.
[پس زمينه عكاسي پرتره]

يكي ديگر از روش هاي ساختن پس زمينه در فتوشاپ، اضافه كردن يك اشعه خورشيد است. پس زمينه در اينجا تنها يك ديوار سفيد ساده بود، اما عكس در يك اتاق بدون پنجره با نور محيط بسيار كم گرفته شد. من از يك فلاش در سمت چپ دوربين براي شبيه سازي نور پنجره استفاده كردم. در پس پردازش، اشعه هاي خورشيد را اضافه كردم، بنابراين به نظر مي رسد كه دختر نزديك يك پنجره نشسته است.

بيشتر بخوانيد: آموزش عوض كردن پس زمينه عكس در فتوشاپ

اميدوارم اين مقاله در انتخاب پس زمينه براي پرتره هايتان به شما كمك كرده باشد. اگر هر ايده ديگري داريد كه مايل هستيد به اشتراك بگذاريد، لطفا آن را در قسمت نظرات مطرح كنيد.

نويسنده: ليلي ساوير (Lily Sawyer)

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۲۶ شهريور ۱۳۹۷ ] [ ۰۷:۲۷:۰۲ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 وقتي مردم از من مي پرسند آيا سوژه مورد علاقه اي براي عكاسي دارم، اغلب از پاسخ من شگفت زده مي شوند. مي دانيد، من واقعا از عكاسي انتزاعي يا آبستره (abstract) از محيط هاي شهري لذت مي برم، و بيش از هر چيزي، عاشق عكاسي از بتن هستم. بله، درست است! بتن ساده و قديمي.

بتن به عنوان رايج ترين مصالح شهري، ساختمان ها را شكل مي دهد، گذرگاه ها و مسيرها را مي پوشاند، و لوله ها، ستون ها، پل ها، و مسيرهاي رفت و آمد را مي سازد. شما به هر جايي نگاه كنيد بتن مي بينيد، تنوع بتن به همان اندازه كه من عاشق عكاسي بارداري در آتليه بارداري از آن هستم، بي نهايت است. مي توان گفت كه پارك ها براي من سرزمين عجايب هستند.
[عكاسي انتزاعي از بتن]

اين تكه از بتن، شكل يك تست رورشاخ (يك آزمون رواني فرافكن است كه در آن افراد مورد معاينه، تلقي خودشان را از لكه‌هاي عجيب و غريب جوهر مي‌گويند) را به خود گرفته است.

با اين حال، به دليل وجود سوژه هاي واضح تر يا چشم نوازتر، بتن اغلب ناديده گرفته مي شود. اگر شما «عكاسي شهري» را در گوگل جستجو كنيد، هزاران عكس زيبا از آسمان خراش ها و خيابان ها، الگوهاي شهري، و خطوط قطار زيرزميني وجود دارد. اما به ندرت عكس هايي از خود بتن مي بينيد.

و اصلا چرا به خودتان زحمت بدهيد؟ عكاسي از بتن بسيار خسته كننده به نظر مي رسد، درست است؟ نه اشتباه است! در ادامه اين مطلب لنزك براي اين كه چرا بتن مي تواند يك سرزمين عجايب عكاسي باشد، البته اگر شما براي ديدن آن وقت بگذاريد، چند دليل ارائه خواهيم كرد.
[عكاسي انتزاعي از بتن]

اين علامت كاملا برجسته بر روي اين تكه بتن، از يك ماشين قرمز به جا مانده است كه از فاصله بسيار نزديك گرفته شده است.
[عكاسي انتزاعي از بتن]
۱
بتن يك كپسول زمان است

بتن در ساخت و ساز محبوب است چون سازه هاي بادوام و با عمر طولاني مي سازد كه دچار زنگ زدگي، پوسيدگي و سوختگي نمي شوند. به طور خلاصه، بتن از آزمون زمان سربلند بيرون آمده است. اين بدين معني است كه ساختمان بتني همواره در بر گيرنده نشانه هاي محيط اطراف و افرادي است كه آگاهانه يا ناآگاهانه با آن تعامل برقرار مي كنند.

بتن يك كپسول زمان است. عكاسي از آن به معني مستندسازي داستاني است كه مي گويد چه چيزي يك محيط شهري را مي سازد. از يك ديوار تازه چيده شده گرفته، تا پايه تقريبا ريخته شده يك پاركينگ زيرزميني، يا ديوارنگاري ها و خراش هاي رنگي به جا مانده از ماشين ها، همه يك داستان مي گويند.
[عكاسي انتزاعي از بتن] [عكاسي انتزاعي از بتن] [عكاسي انتزاعي از بتن] [عكاسي انتزاعي از بتن] [عكاسي انتزاعي از بتن]
۲
اكسپرسيونيسم انتزاعي

به نظر من بتن يك بوم نقاشي شهري محكم است. يكي از دلايل ديگري كه من اينقدر از عكاسي از بتن لذت مي برم اين است كه شباهت هايي با شيوه هنري اكسپرسيونيسم انتزاعي (abstract expressionism) دارد. هنر انتزاعي يا آبستره، به هنري اطلاق مي‌شود كه هيچ صورت يا شكل طبيعي در جهان در آن قابل شناسايي نيست و فقط از رنگ و فرم‌هاي تمثيلي و غير طبيعي براي بيان مفاهيم خود بهره مي‌گيرد. نقاشان سبك اكسپرسيونيسم انتزاعي از طريق نقاشي هاي خود، صحنه اي خلق مي كنند كه جنبش ها، طرز تفكر و روند كار يك هنرمند را بدون تكيه بر اشكال طبيعي داراي نمود در دنياي واقعي، مستندسازي مي كند.

لنزك: هيجان نمايي يا اكسپرسيونيسم (Expressionism) شيوه‌اي نوين از بيان تجسمي است كه در آن هنرمند براي القاي هيجانات شديد خود از رنگ‌هاي تند و اشكال كج و معوج و خطوط زمخت بهره مي‌گيرد. اكسپرسيونيسم به نوعي اغراق در رنگها و شكلهاست، شيوه‌اي عاري از طبيعت گرايي كه مي‌خواست حالات عاطفي را هرچه روشنتر و صريح تر بيان نمايد. هيجان‌نمايي انتزاعي يا اكسپرسيونيسم آبستره (Abstract Expressionism) شيوهٔ هنري نويني است كه از دههٔ ۱۹۴۰ در نيويورك، متأثر از دو شيوهٔ اكسپرسيونيسم و فراواقع‌گرايي (سورئاليسم) پا گرفت؛ در اين طرز بيان تلاش مي‌شود تا شكل و فضا از قيد بازنمايي عيني و سنتي رها شود. از ويكي‌پديا، دانشنامهٔ آزاد.

مانند هنر انتزاعي، بتن نيز فاقد اشكال و صورت هاي طبيعي (نشانه هاي فيگوراتيو) است كه اجازه مي دهد بيننده تصوير را با عمق بيشتري كاوش كند و خودش به آن معني بدهد – كه ارتباط عميق تري با مخاطب ايجاد مي كند.
[عكاسي انتزاعي از بتن] [عكاسي انتزاعي از بتن] [عكاسي انتزاعي از بتن]

فقدان نشانه هاي فيگوراتيو، ظاهر يك منظره تقريبا بيگانه را ايجاد مي كند.
۳
زيبايي مينيماليستي

خود بتن مانند يك بوم نقاشي اكسپرسيونيستي انتزاعي است، اما عمل عكاسي از چنين سوژه جسورانه اي در واقع بسيار مينيماليستي و ساده گرايانه است. وقتي به اصول اوليه عكاسي بازگرديد به مواردي چون نور، سايه، تُن ها و خطوط مي رسيد، و عكاسي از سطوح بتني نه تنها از اين اصول خارج نيست، بلكه روي آن ها تاكيد مي كند.

عكاسي از يك سوژه به ظاهر معمولي مانند بتن نه تنها توجه بيننده را به سمت زيبايي آن جلب مي كند، بلكه توجه به ظرافت هاي ساده عكاسي با مستندسازي ضربه هاي قلم عمدي و غير عمدي محيط شهري است.
[عكاسي انتزاعي از بتن] [عكاسي انتزاعي از بتن]
۴
تنوع!

هيچ دو پنل بتني يكسان نيستند. بتن مانند يك بوم نقاشي براي هزاران حباب هوا، رنگ، خش، نقاشي ديواري، پوشش، چاپ سفيد، چسب باقي مانده، و غيره عمل مي كند. خود بتن زماني كه ريخته مي شود، امواج و قوس هايي را تشكيل مي دهد. پرداخت بتن، بسته به نوع بتن و روش ريختن آن خيلي زود اثر مي كند. هر بخش از بتن، با حلقه هاي مسحوركننده و بافت ساينده خود، تاريخ يك زمان و مكان خاص را ترسيم مي كند.

اغلب، همانطور كه من در حال عكاسي از يك ديوار يا مسير هستم، عابران توقف مي كنند تا ببينند من دارم از چه چيزي عكس مي گيرم. شايد آنها قبلا هيچ وقت چيزي كه من از آن عكس مي گيرم را به عنوان چيزي كه ارزش عكاسي داشته باشد در نظر نمي گرفتند، به خاطر همين براي آنها جالب است. زيبايي آنجاست، در انتظار كسي تا توجه ها را به سمت آن جلب كند. بينندگان اغلب مي گويند كه تا به حال هيچ وقت نمي دانستند بتن مي تواند اينقدر زيبا باشد!
[عكاسي انتزاعي از بتن] [عكاسي انتزاعي از بتن]
ن
نتيجه گيري

بتن يك سوژه فوق العاده متنوع و پوياست، و از همه مهم تر، بي حركت باقي مي ماند! از آنجا كه بتن تقريبا به طور ثابت و دائمي در طول تاريخ وجود داشته است، طرز استفاده از آن توسط انسان ها براي شكل دادن به محيط پيرامون ما تكامل يافته است. بتن يك كپسول زماني از جزئيات پيچيده و داستان هاي پنهاني است كه نحوه تعامل ما با جهان را نشان مي دهد.

بتن يك سوژه اغلب ناديده گرفته شده، اما به طور لذت بخشي در دسترس است، كه هميشه براي يك عكاس آماده و محياست. دفعه بعد كه با يك دوربين بيرون رفتيد، وقت بگذاريد و به چيزي كه بتن براي عرضه دارد، دقت كنيد. ممكن است از اين كه بوم نقاشي منظره شهري مي تواند اينقدر جذاب باشد، غافلگير شويد!

نويسنده: مگان كندي (Megan Kennedy)

برگرفته از: digital-photography-school


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۲۵ شهريور ۱۳۹۷ ] [ ۱۰:۳۷:۱۲ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 عكاسي پين هول يا سوراخ سوزني (Pinhole Photography) يك نوع عكاسي بدون لنز است. در واقع، دوربين پين هول يك جعبه ضد نور با يك روزنه كوچك و يك ماده حساس به نور در داخل آن است. نور از طريق روزنه (سوراخ جعبه) عبور كرده و طرح يك تصوير وارونه را بر روي فضاي داخلي جعبه جايي كه ماده حساس به نور يا فيلم قرار دارد، مي اندازد. شما مي توانيد عملا از هر چيزي يك دوربين پين هول بسازيد، و نتايج منحصر به فرد و اغلب شگفت آوري به دست آوريد. در اين مطلب  يك روش ساده براي تبديل دوربين DSLR به يك دوربين سوراخ سوزني را آموزش خواهيم داد.
عكاسي نوزاد در آتليه نوزاد
ايده هاي آنالوگ در دنياي ديجيتال

تغيير درپوش بدنه DSLR شما براي ايجاد افكت دوربين هاي سوراخ سوزني، پروژه ساده اي است كه تنظيمات بلادرنگي (real-time) را كه در روند آنالوگ امكان پذير نيست، ميسر مي سازد. تنها اگر بتوانيد از يك درپوش بدنه چشم پوشي كنيد، مي توانيد اين كار را انجام دهيد. اين كار عكس هاي پين هول، كه مات با گوشه هاي تيره (وينيت) هستند، را در كسري از زمان شبيه سازي كرده و براي افزودن يك كيفيت انتزاعي يا سورئال به يك تصوير عالي است. اگرچه روش ديجيتال با يك دوربين قوطي بيسكوييتي كلاسيك يكي نيست، يعني اما يك رويكرد پويا براي ايجاد يك روند آنالوگ نوستالژيك مي باشد. به علاوه، غير قابل پيش بيني بودن نتايج، پيچيدگي جالبي به شيوه ديجيتال شما مي بخشد.

لنزك: براي آشنايي بيشتر با دوربين هاي سوراخ سوزني يا پين هول، به اين مطلب مراجعه نماييد.
[عكاسي پين هول با دوربين ديجيتال]

چيزهايي كه نياز داريد:

    يك دوربين DSLR
    يك درپوش بدنه كه متناسب با بدنه دوربيني باشد كه مي خواهيد از آن استفاده كنيد
    يك مته و يك سر مته
    يك سوزن
    فويل آلومينيومي
    نوار چسب
    چسب نواري

روش كار

مركز درپوش بدنه را علامت گذاري كرده و با فشار دادن نوك سر مته بر روي علامت يك تورفتگي ايجاد كنيد. مهم است كه يك سوراخ در مركز درپوش بدنه ايجاد كنيد، در غير اين صورت اثر (افكت) كامل را به دست نخواهيد آورد. با مته يك سوراخ ¼” يا ۶٫۳۵ ميليمتري در مركز درپوش ايجاد كنيد. مطمئن شويد كه هيچ براده (تراشه) يا لبه تيزي توسط مته در سوراخ باقي نمانده باشد.
[عكاسي پين هول با دوربين ديجيتال] [عكاسي پين هول با دوربين ديجيتال]

يك قطعه كوچك فويل آلومينيوم را به اندازه داخل لبه هاي درپوش ببُريد.
[عكاسي پين هول با دوربين ديجيتال]

ورقه را محكم نگه داريد و آن را با نوار چسب به داخل درپوش بچسبانيد.
[عكاسي پين هول با دوربين ديجيتال]

براي مشخص كردن جايي كه با دريل سوراخ شده، فويل را به آرامي با انگشت خود به داخل درپوش بدنه فشار دهيد.
[عكاسي پين هول با دوربين ديجيتال] [عكاسي پين هول با دوربين ديجيتال]

حالا نگاهي به طرح سوراخ ايجاد شده بياندازيد. با يك سوزن خياطي كوچك، يك سوراخ كوچك را در مركز طرح خراش دهيد.
[عكاسي پين هول با دوربين ديجيتال]

هرچه روزنه كوچك تر باشد، عكس شارپ تر يا واضح تر مي شود، بنابراين تنها از نوك تيز سوزن براي ايجاد سوراخ استفاده كنيد. مطمئن شويد كه هيچ فويلي از سوراخ تازه ايجاد شده آويزان نباشد چون اين امر مي تواند كيفيت تصوير را به خطر بياندازد.
عكاسي با دوربين پين هول

قبل از اتصال درپوش به بدنه دوربين، مطمئن شويد كه درپوش بدنه را به طور كامل از گرد و غبار و ذرات باقيمانده تميز كنيد. تكه اي نوار چسب مشكي براي پوشاندن سوراخ زماني كه دوربين در حال استفاده نيست، كنار خود داشته باشيد.

ديافراگم يا روزنه كوچك دوربين پين هول ما نسبت به يك لنز معمولي، اجازه ورود نور بسيار كمتري را به سنسور مي دهد، بنابراين نوردهي ها بايد طولاني تر باشند تا جبران شوند. زماني كه من بيرون در حال عكاسي هستم، ايزو را بر روي ۵۰۰ تنظيم مي كنم، به طوري كه بدون ايجاد نويز ديجيتال زياد در تصوير، سنسور نسبت به نوري كه به آن مي رسد، حساس تر خواهد بود. من همچنين دوربينم را بر روي مُد نوردهي اولويت ديافراگم تنظيم مي كنم (A در نيكون و سوني، و Av براي كانن و پنتاكس) تا بتوانم نوردهي را به راحتي تنظيم كنم، و سرعت شاتر به طور خودكار توسط دوربين تنظيم خواهد شد.

در تاريكي و شرايط فضاي داخلي، تنظيمات سرعت شاتر من مي تواند تا ۸ ثانيه كم شود. در روزهاي روشن در فضاي باز من در ۱/۳۰ ثانيه عكس مي گيرم اما از سرعت شاترهاي بالا تا ۱/۸۰۰۰ ثانيه نيز مي توان براي عكاسي از سوژه هاي روشن مثل خورشيد استفاده كرد. در ابتدا، كمي بايد آزمون و خطا كنيد، اما نيمي از سرگرمي و جذابيت اين كار در آزمايش كردن است و شما خيلي زود به آن عادت مي كنيد. از آزمايش كردن نترسيد و استفاده از سه پايه در نوردهي هاي طولاني (سرعت شاتر هاي آهسته) را فراموش نكنيد.
[عكاسي پين هول با دوربين ديجيتال] [عكاسي پين هول با دوربين ديجيتال]

همچنين با توجه به روزنه كوچك دوربين پبن هول، لكه هاي گرد و غبار بيشتر از تصاوير گرفته شده با يك لنز معمولي قابل مشاهده هستند. وحشت نكنيد، اين نشانه يك سنسور كثيف نيست! از فتوشاپ يا يك برنامه مشابه براي حذف نقاط از طريق ابزار Spot Healing استفاده كنيد. در حاليكه داريد اين كار را انجام مي دهيد، رنگ هاي تصوير خود را با منحني ها يا Curves تقويت كنيد تا تصوير جذاب تر و زنده تري داشته باشيد. يا براي به دست آوردن يك حس آنالوگ قديمي، تصوير را به سياه و سفيد تبديل كنيد.
نتيجه گيري

اين پروژه عكاسي سريع، آسان و سرگرم كننده است، اما نتايج شگفت انگيز و غيره منتظره اي نيز به همراه دارد. بسيار شبيه همتاي آنالوگ آن، من متوجه شدم كه اين روش نيز مستلزم اين است كه كاربر آرام باشد و از روند آزمايش لذت ببرد و تمام حواس خود را به عكاسي بدهد، به جاي اين كه بيش از حد در مورد جزئيات فكر كند.

من متوجه شدم كه بهترين عكس هاي من آنهايي بودند كه ناخودآگاه گرفتم، كه اغلب بايد به سرعت نوردهي مناسب را حدس زده و عكس مي گرفتم. همچنين، من با اين ديد جديد مجبور بودم تركيبي از حركت دوربين، نوردهي طولاني، ميدان ديد محدود، و حداقل تنظيمات تكنيكي ارائه دهم.

از اين كار لذت ببريد و عكس هاي خود را در اينستاگرام با هشتگ lenzak# با ما و دوستان لنزكي خود به اشتراك بگذاريد.
[عكاسي پين هول با دوربين ديجيتال]

اين عكس از شاخه هاي برگ دار با دو ثانيه نوردهي در يك روز ابري گرفته شد. فوكوس نرم دوربين سوراخ سوزني ما و حركت شاخه ها كيفيت نقاشي مانندي به تصوير مي دهد.
[عكاسي پين هول با دوربين ديجيتال] [عكاسي پين هول با دوربين ديجيتال] [عكاسي پين هول با دوربين ديجيتال]

نويسنده: مگان كندي (Megan Kennedy)

برگرفته از: digital-photography-school


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۲۵ شهريور ۱۳۹۷ ] [ ۱۰:۳۵:۴۴ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 حتي با سريع ترين لنزها و مجهزترين دوربين هاي DSLR، ثبت حركت سريع در عكس هاي حيات وحش شما مي تواند نيازمند مهارت باشد. سرعت فيزيكي فوكوس خودكار شما ممكن است قادر به همراهي و رديابي يك سوژه در حال حركت نباشد. شما گذشته از محدوديت هاي تجهيزات خود، ممكن است متوجه شويد كه بال زدن يك پرنده يا مبارزه بين دو حيوان را از دست داده ايد. نكات اين آموزش به شما براي ثبت حركت در عكاسي حيات وحش كمك خواهند كرد. در ادامه با ما همراه شويد.
عكاسي كودك در آتليه كودك

اين ها نكاتي براي ثبت موفقيت آميز حركت در عكس هاي حيات وحش شما هستند:
۱
به نشانه هاي رفتاري توجه كنيد

حيوانات در دادن اطلاعات در مورد اين كه بعد از اين قرار است چه كاري انجام دهند، عالي هستند. اگر شما واقعا به سوژه هايي كه از آنها عكس مي گيريد توجه كنيد، آن وقت احتمال دارد كه بتوانيد آينده را پيش بيني كرده و شانس بيشتري براي ثبت حركت بعدي آن ها داشته باشيد. شما اغلب مي توانيد يك قانون كلي را به دسته اي از حيوانات اعمال كنيد، به جاي اين كه مجبور باشيد صدها نشانه مختلف را از انواع گونه هاي مختلف ياد بگيريد. به عنوان مثال، وقتي يك پرنده قصد پرواز دارد، اول به جلو خم مي شود و قبل از پرواز كردن به شكل منقبض (جمع شده) ظاهر مي شود.

هنگام عكاسي از اين آبچليك پا سبز، من ديدم كه داشت در داخل يك گودال آب در يك كشتزار آب تني مي كرد. من طبق تجربه خودم مي دانم كه پرندگان بعد از آب تني پرهاي خود را باد مي كنند يا آب را از روي بدن خود تكان مي دهند و با نوك خود آنها را مرتب مي كنند. من تصوير را به درستي تركيب بندي كرده و سپس به انتظار نشستم در حاليكه بر روي سوژه فوكوس كرده بودم و انگشت من بر روي تريگر (دكمه شاتر) آماده بود. در نهايت، احتمالا بعد از حدود ۲۰ دقيقه انتظار، پرنده بال هاي خود را باز كرد و من بر روي دكمه شاتر كليك كردم.
[عكاسي حيات وحش]

توانايي پيش بيني اين رفتار، ثبت اين لحظه را امكان پذير كرد. اگر من سعي مي كردم پس از ديدن باز شدن بال ها اقدام كنم، قبل از اين كه حتي بتوانم دوربين را فوكوس كنم، آن حركت تمام شده بود. همين اصل در مورد عكس زير نيز صادق بود. من يك مرغ نوروزي سرسياه را ديدم كه سر خود را زير آب فرو كرده بود و مشغول شستن خود بود. بعد از اين كه كارش تمام شد، قطرات آب را به هوا پرتاب كرد. انتظار در آن موقعيت، گرفتن اين عكس را امكان پذير كرد.
[عكاسي حيات وحش]
۲
از نماي زنده استفاده نكنيد

حالت نماي زنده (Live View) بر روي دوربين DSLR شما نبايد در عكس هاي حيات وحش مورد استفاده قرار گيرد. اين كار رديابي را بسيار سخت مي كند، و هر زمان كه شما فوكوس خودكار را به كار مي گيريد، نماي زنده خاموش مي شود چون آينه به پايين مي چرخد. به دليل نحوه اي كه دوربين را نگه خواهيد داشت (براي تماشاي LCD)، همه چيز ناپايدار نيز مي شود. در عوض، به استفاده از منظره ياب (ويزور) خود بچسبيد. اين كار خيلي راحت تر است تا اين كه سريعا واكنش نشان دهيد و سوژه خود را به آن شيوه رديابي كنيد.
[عكاسي حيات وحش]

دو كلاغ ابلق در حال جنگ و نزاع
۳
از يك سرعت شاتر به قدر كافي سريع استفاده كنيد

بديهي است كه اگر شما نور كافي در دسترس داشته باشيد، آن وقت بايد از يك سرعت شاتر سريع براي ثابت كردن حركت استفاده كنيد. يك قانون كلي براي جلوگيري از لرزش دوربين ۱ بر روي فاصله كانوني دوربين شماست. به عنوان مثال، هنگام داشتن يك لنز ۴۰۰mm، براي جلوگيري از تار شدن عكس، بايد سرعت شاتر حداقل ۱/۴۰۰ ثانيه داشته باشد.

با اين حال، اين قانون ممكن است يك سرعت شاتر به اندازه كافي سريع براي ثابت كردن سوژه به شما ندهد. حيوانات اغلب سريع حركت مي كنند، بنابراين آن را به اندازه مورد نياز تنظيم كنيد. ۱/۱۰۰۰ ثانيه يا بيشتر براي موجودات به سرعت در حال دويدن يا پرواز كردن خوب است. اين كه از چه سرعت شاتري بايد استفاده كنيد، بستگي به اين دارد كه در حال عكاسي از چه چيزي هستيد، و دقيقا چطور از آن عكس مي گيريد.
[عكاسي حيات وحش]

۱/۲۰۰۰ ثانيه، f/4، ايزو ۳۲۰

يك نكته خوب اين است كه تصاوير خود را در صورت امكان بررسي كنيد، تا ببينيد سرعت شاتر شما به اندازه كافي سريع هست يا نه. بر روي LCD زوم كرده و به دنبال ماتي حركت (motion blur) بگرديد. اگر ماتي حركت ديديد، تنها كافي است سرعت شاتر خود را افزايش دهيد.
۴
به سه پايه خود نچسبيد

اگر شما با در دست نگه داشتن دوربين راحت هستيد، آن وقت شايد بتوانيد بيخيال سه پايه خود شويد. برخي از سر سه پايه ها، مانند بال هد (ball head)، زماني كه در تلاش براي دنبال كردن سوژه در حال حركتي هستيد كه مي ايستد و شروع به حركت مي كند، مي توانند محدوديت ايجاد كنند. نياز به باز كردن پيچ ها براي اين كه بتوانيد دوربين را حركت دهيد، سرعت شما را كُند مي كند.

رها كردن دوربين از چنگ سه پايه به شما اجازه خواهد تا آزادانه حركت كنيد. اگر اين كار را كرديد، كاهش دهنده لرزش بر روي لنز خود را فعال كنيد. اين كار به شما كمك مي كند از شر لرزش دوربين خلاص شويد، اما در هر صورت استفاده از يك سرعت شاتر به اندازه كافي سريع توصيه مي شود.

بيشتر بخوانيد: ۳ راه براي ثابت نگه داشتن دوربين بدون استفاده از سه پايه
[عكاسي حيات وحش]

يك مرغ نوروزي پشت سياه كوچكتر، يك طوطي دريايي اطلس را گير انداخته و در حال دزديدن مارماهي هاي ماسه اي اوست.
۵
از فوكوس متوالي استفاده كنيد

دوربين خود را بر روي مُد فوكوس پيوسته يا متوالي (continuous يا AI Servo mode) قرار دهيد تا بتوانيد فوكوس بر روي يك سوژه در حال حركت را پيگيري كنيد. اگر دائما مجبور به فوكوس مجدد به صورت دستي باشيد چون دوربين شما وقتي فوكوس را به دست مي آورد روي يك نقطه قفل مي شود، در اين صورت شما هميشه يك قدم عقب تر از حيوان خواهيد بود. مُد فوكوس متوالي دائما سطح فوكوس را تغيير مي دهد.

مطمئن شويد كه وارد منوي دوربين خود شويد و تنظيماتي را پيدا كنيد كه انتخاب مي كند دستيابي به فوكوس در اولويت باشد يا فشار دادن شاتر. آن را بر روي شاتر تنظيم كنيد، در اين صورت مي توانيد مطمئن باشيد كه قادر به ثبت فريم ها در لحظات مناسب و به موقع خواهيد بود.
۶
در هنگام انتظار دراز بكشيد

اگر متوجه شديد كه موتورهاي فوكوس تجهيزات شما خيلي كُند هستند و نمي توانيد يك حيوان در حال حركت را دنبال كنيد، آن وقت بايد روش خود را تغيير دهيد. به دنبال الگوهاي رفتاري، مانند مسيري كه يك حيوان ممكن است به طور منظم طي كند باشيد. ممكن است مكان هايي وجود داشته باشند كه در آن توقف كنند. بر روي اين مكان ها فوكوس كنيد، و دوربين خود را مستقيما به سمت آنها بگيريد. در هنگام انتظار دراز بكشيد، و به محض اين كه حيوان وارد كادر شد (در مكان از پيش فوكوس شده قرار گرفت(، دكمه شاتر را فشار دهيد.
[عكاسي حيات وحش]

يك طوطي دريايي كه دارد به سمت لانه زيرزميني خود در جزاير فارن، نورتامبرلند انگلستان مي آيد.

اگر به دنبال يك پرنده در حال پرواز هستيد، سعي كنيد فوكوس را بر روي سطحي كه پرنده از ميان آن عبور خواهد كرد تنظيم كنيد. پرنده را با دوربين دنبال كنيد (در اين مرحله لازم است كه در مُد فوكوس دستي باشيد)، و دكمه شاتر را تا نيمه پايين نگه داريد تا هنگامي كه از مقابل شما عبور مي كند، از حالت عكاسي متوالي يا پشت سر هم (burst mode) استفاده كنيد و به صورت رگباري عكس بگيريد. مطمئن باشيد كه اگر به درستي زمانبندي كرده باشيد، يكي از عكس ها واضح و در فوكوس خواهد بود.

نويسنده: ويل نيكولز (Will Nicholls)

برگرفته از: digital-photography-school


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۲۵ شهريور ۱۳۹۷ ] [ ۱۰:۳۴:۰۹ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]
[ ۱ ][ ۲ ][ ۳ ][ ۴ ][ ۵ ][ ۶ ][ ۷ ][ ۸ ][ ۹ ][ ۱۰ ][ ۱۱ ][ ۱۲ ][ ۱۳ ][ ۱۴ ][ ۱۵ ][ ۱۶ ][ ۱۷ ][ ۱۸ ][ ۱۹ ][ ۲۰ ][ ۲۱ ][ ۲۲ ][ ۲۳ ][ ۲۴ ][ ۲۵ ][ ۲۶ ][ ۲۷ ][ ۲۸ ][ ۲۹ ][ ۳۰ ][ ۳۱ ][ ۳۲ ][ ۳۳ ][ ۳۴ ][ ۳۵ ][ ۳۶ ][ ۳۷ ][ ۳۸ ][ ۳۹ ][ ۴۰ ][ ۴۱ ][ ۴۲ ][ ۴۳ ][ ۴۴ ][ ۴۵ ][ ۴۶ ][ ۴۷ ]
.: Weblog Themes By bornablog :.

درباره وبلاگ

نويسندگان
نظرسنجی
لینک های تبادلی
فاقد لینک
تبادل لینک اتوماتیک
لینک :
خبرنامه
عضویت لغو عضویت
پيوندهای روزانه
لينكي ثبت نشده است
پنل کاربری
نام کاربری :
پسورد :
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 0
دیروز : 0
افراد آنلاین : 1
همه : 14767
چت باکس
موضوعات وب
موضوعي ثبت نشده است
امکانات وب