آتليه كودك | آتليه نوزاد | آتليه بارداري
آتليه كودك آتليه نوزاد آتليه بارداري

 دينا بلنكو يك عكاس خلاق اجسام بي جان اهل روسيه است. تصاوير هنري او داستان هاي جادويي پشت اشياء روزمره بي جان را ثبت مي كنند. در اين آموزش، دينا به شما نشان مي دهد كه چگونه با ايجاد پاشيدن مايعات ديوانه وار كه تنها با چند مرحله ساده نيروي جاذبه را به مبارزه مي طلبند، به مايعات جان مي بخشد. اين مطلب لنزك را بخوانيد، سپس تفنگ چسب حرارتي خود را برداشته، و اين آموزش را در خانه امتحان كنيد!
[آموزش عكاسي از پاشيدن مايعات]

از آنجا كه من در يك شهر كوچك ايالتي در آخر دنيا زندگي مي كنم، به هيچ نوع ماشين آلات فانتزي دسترسي ندارم تا به من كمك كنند از پاشيدن مايعات عكس بگيرم. من تنها مي توانم آرزوي داشتن دستگاهي را داشته باشم كه بتواند مايع را با زاويه دقيق و سرعت دقيق بريزد – قطعا چيزي نيست كه من بتوانم به راحتي در يك فروشگاه محلي انتخاب كنم. اگر شما يك عكاس اجسام بي جان هستيد كه مي خواهيد تصاوير منحصر به فردي ثبت كنيد، ممكن است همين مشكل را داشته باشيد. اين به اين معني نيست كه ما بايد تمام سرگرمي اين كار را از دست بدهيم و به ثابت و بي حركت نگه داشتن تصاوير اجسام بي جان خودمان متوسل شويم. من اينجا هستم تا به شما نشان دهم چطور مي توانيد تنها با استفاده از دو اسپيدلايت (فلاش) و يك چسب تفنگي، از يك تصوير پويا با افتادن فنجان ها و پاشيدن مايعات عكس بگيريد.

كليد عكاسي نوزاد در آتليه نوزاد از پاشيدن مايعات (splash photography) داشتن بيشترين كنترل ممكن است. رسيدن به كنترل دقيق ريختن مايعات بسيار دشوار است، اما ما مي توانيم كنترل كنيم كه چطور فنجان هاي «در حال سقوط» ما در هوا ثابت بمانند. براي اين كار، از گيره هاي حرفه اي يا ابزار كمي تغيير يافته براي هدف شما مانند قلاب هاي بافندگي (يا هر ميله باريك ديگر) و يك چسب تفنگي استفاده كنيد. براي لوازم دوربين، شما به يك دوربين، سه پايه، و هر نوع منبع نور مناسب براي عكاسي با سرعت بالا نياز داريد. من از دو اسپيدلايت استفاده كردم – يكي در داخل يك سافت باكس كوچك و ديگري پشت يك ديفيوزر (پخش كننده نور) بزرگ. يك ريموت كنترل شاتر نيز كمك بزرگي خواهد بود، اما لزوما به آن نيازي نيست. بياييد اين كار را انجام دهيم!
۱
لوازم صحنه را جمع آوري كنيد

تمام چيزهايي كه براي عكاسي اجسام بي جان (still-life photography) خود نياز داريد را جمع آوري كنيد. شما به چند فنجان قهوه، چند كوكي و چند حبه قند نياز داريد – هر چيزي كه مناسب مي دانيد. فراموش نكنيد كه به مقدار زيادي قهوه هم نياز داريد. همچنين به چند پشتيبان براي فنجان هاي «در حال سقوط» و يك دستگاه چسب حرارتي تفنگي نيز نياز داريد.
[آموزش عكاسي از پاشيدن مايعات]
۲
تركيب بندي

يك تركيب بندي ترتيب دهيد و كمي فضا براي پاشيدن مايعات باقي بگذاريد تا بعدا در عكس شما ظاهر شود. در مورد من، كل قسمت پايين يك تصوير تقريبا خالي است، بنابراين حركت مايعات هيچ بخش مهمي از يك عكس اجسام بي جان را خراب نخواهد كرد.

[آموزش عكاسي از پاشيدن مايعات] [آموزش عكاسي از پاشيدن مايعات]

براي پشتيبان، فنجان هايي كه قرار است با هم «سقوط كنند» را چسب زده، و آنها را محكم در محل خود ثابت كنيد. من يك شيشه شير را به يك قلاب بافندگي چسباندم.
[آموزش عكاسي از پاشيدن مايعات]

اين قلاب را مي توان به راحتي در مرحله پس پردازش حذف كرد. من همچنين يك فنجان قهوه را در موقعيت واژگون شدن به يك قفسه چسباندم.
۳
نورپردازي و تنظيمات دوربين

صحنه با دو اسپيدلايت نورپردازي شده است، كه بر روي قدرت كم تنظيم شده اند (از قدرت ۱/۱۶ تا ۱/۱۲۸ پالس بسيار كوتاهي ارائه مي دهد كه حركت مايع را ثابت يا فريز خواهد كرد). يكي از آنها به عنوان يك نور كليدي از چپ و كمي پشت صحنه عمل مي كند. ديگري به عنوان نور پُر كننده (نور تكميلي) در سمت راست عمل مي كند. از آنجا كه ما با فلاش كار مي كنيم، سرعت شاتر خود را بر روي سرعت همگام سازي فلاش تنظيم كنيد – معمولا بين ۱/۱۶۰ ثانيه و ۱/۲۵۰ ثانيه. سپس، يك عكس آزمايشي بگيريد تا حداكثر ديافراگمي كه مي توانيد بدون نوردهي ناكافي كردن تصوير به دست آوريد را ايجاد كنيد. دوربين خود را بر روي مُد پيوسته (continuous) قرار دهيد تا چندين عكس در يك رديف ايجاد كرده، و به صورت دستي بر روي سوژه اصلي فوكوس كنيد.
[آموزش عكاسي از پاشيدن مايعات]
۴
عكاسي

اين بهترين بخش كار است! كمي مايع را در يك فنجان بريزيد و يك دنباله عكس بگيريد. از آنجا كه فنجان ها در جاي خود ثابت شده اند، مي توانيد چندين بار بدون خراب كردن صحنه عكس بگيريد. مقادير مختلف مايع را امتحان كرده و با زواياي مختلف آزمايش كنيد، قبل از اين كه عكس پاشيدن مايعاتي كه از همه بيشتر به عكس ايده آل شما نزديك است را ايجاد كنيد. و از همه مهمتر – از اين كار لذت ببريد!
[آموزش عكاسي از پاشيدن مايعات]
۵
پس پردازش

زيباترين عكس ها را انتخاب كنيد، و سپس آنها را با هم تركيب كنيد. براي انجام اين كار، هر كادر را در يك لايه جديد پيست كرده و از ماسك لايه ها (Layer Masks) و قلم مو براي نشان دادن جزئياتي كه مي خواهيد استفاده كنيد. در مورد من، دو عكس اصلي وجود دارد – يكي با قهوه و ديگري با شير – و قطراتي نيز از عكس هاي ديگر اضافه شده است. تمام پشتيبان هاي قابل مشاهده را روتوش كنيد (مثل قلاب متصل به ليوان).
[آموزش عكاسي از پاشيدن مايعات] [آموزش عكاسي از پاشيدن مايعات]

من اين كار را با استفاده از ابزار Clone Stamp انجام دادم. سپس، با حذف قطراتي كه دوست نداريد، يا تنظيم رنگ ها و كنتراست، به تصوير كمي جلا بدهيد.
[آموزش عكاسي از پاشيدن مايعات]

و كار تمام است – عكس شما آماده است! اين عكس پوياي نهايي است:


اكنون مي توانيد كل اين فرآيند را دوباره با اشياء مختلف امتحان كنيد: كوكي و آرد، دونات و طعم دهنده ها، هر چيزي كه دوست داريد! اينها تصاوير بيشتري از مجموعه اي به نام «از قفسه بالايي» هستند كه دقيقا به همين روش ايجاد شدند.

منبع:

لنزك


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۷ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۹:۴۷:۱۳ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 داستان ها از فرهنگ انساني جدايي ناپذيرند و داستان سرايي ماندگار است. در عكاسي، داستان سرايي تصويري اغلب يك «مقاله تصويري – photo essay» يا «داستان تصويري – photo story» ناميده مي شود. اين راهي براي عكاس است تا يك داستان را با مجموعه اي از عكس ها روايت كند – كه ممكن است گنجاندن تمام داستان در قالب تك عكس ممكن نباشد. چيزي كه عده كمي از مردم متوجه مي شوند اين است كه بين عكاسي و داستان سرايي تصويري از طريق عكاسي تفاوت وجود دارد. در اين مطلب لنزك به ۶ نكته براي داستان سرايي با عكس ها خواهيم پرداخت.

جمله «يك تصوير ارزش هزاران كلمه را دارد» خودش به تنهايي هنر داستان سرايي تصويري را توجيه مي كند، با اين حال اين بدين معني نيست كه همه عكاسان داستان روايت مي كنند.

كپشن يا عنوان ها نيز بخش جدايي ناپذيري از داستان يك عكس هستند كه بايد كمك كنند تا بيننده هر تصوير را درك كند. با اين وجود، مهم است به ياد داشته باشيد كه اگرچه عنوان ها ممكن است درك شما از يك تصوير را گسترش دهند، اما اين خود تصوير است كه بايد داستان را بگويد – روش هاي ديگر هرگز كامل نيستند.

اينها مهم ترين نكات من براي شروع داستان تصويري خودتان هستند:
[داستان تصويري]
۱
برنامه ريزي كنيد، برنامه ريزي كنيد و بيشتر برنامه ريزي كنيد

برنامه ريزي يك بخش ضروري از روند داستان سرايي تصويري است. يكي از دوستان خوب من، كه عكاس مستند است، يكبار مي گفت: «چيزي را كه ذهن شما نمي داند، چشم شما نمي تواند ببيند.» هنگام برنامه ريزي براي داستان تصويري تان، اين احتمالا مناسب ترين چيزي است كه بايد بدانيد. شما بايد قبل از تجسم داستان به خوبي برنامه ريزي كنيد. انجام اين مراحل از قبل، ساختاري كه براي روايت نياز داريد را به شما خواهد داد.

برنامه شما بايد شامل انتخاب موضوع، تحقيق در مورد موضوع، مشخص كردن موضوع خود، و در نهايت، برنامه ريزي عكس هايتان باشد. در مورد نوع تصاويري كه مي خواهيد براي انتقال پيام خود ثبت كنيد، فكر كنيد. درست مثل يك فيلم، روايت تصويري شما بايد آغاز، ميانه و پاياني (نتيجه گيري) داشته باشد – يعني داراي يك برنامه مشخص، چارچوب يا قالب باشد.

اغلب در طول يك جلسه عكاسي ممكن است شما قادر به ثبت عكس ها با ترتيب ذكر شده در بالا نباشيد. با اين حال، حفظ اين ترتيب در ذهن، به شما كمك خواهد كرد تا داستان را در زمان كمتري ويرايش كنيد. ويرايش يك داستان تصويري اساسا به معني انتخاب عكس هاست، نه پس پردازش در نرم افزار ويرايش عكس.

لنزك: هنگام عكاسي براي تكميل يك «داستان تصويري يا مقاله تصويري» داشتن يك قالب يا برنامه، يا به عبارتي ساده تر اينكه بدانيد چه چيزي را قرار است به تصوير بكشيد و داستان از چه قرار است (ابتدا و انتهايش چيست؟ چه عكس هايي در اين بين به روايت هرچه بهتر داستان شما كمك مي كنند؟) كار شما ساده تر و نتيجه بهتر خواهد شد.

تصاوير شما بدون درك نور، تركيب بندي و انتخاب لوازم عكس براي سوژه انتخابي شما كامل نخواهند شد. جنبه مهم ديگر بايد تصميم گيري براي نشان دادن روايت به صورت رنگي يا تك رنگ باشد. هنگام پس پردازش يك مجموعه از تصاوير، خوب است كه روش ويرايش خود را ثابت و يكپارچه نگه داريد – اين به شما كمك خواهد كرد تا بين تصاوير يك جريان ايجاد كنيد.
[داستان تصويري]
۲
تك عكس يا يك مجموعه؟

اغلب در فروم هاي عكاسي اين يك موضوع مورد بحث است كه آيا با يك تصوير واحد بهتر مي توان روايت كرد يا با مجموعه اي از تصاوير. در اين راستا مهم است كه به ياد داشته باشيد كه يك تصوير واحد تنها «نيمي از واقعيت» است، چون هرگز اساس يك داستان، يعني «چرا؟» را به شما نمي گويد.

اين به چه معناست؟ هنگامي كه صحبت در مورد عكس باشد، يك تصوير ممكن است تا حدي درست باشد اما تنها بخشي از كل واقعيت بوده و يك عكس، لحظه اي از يك تصوير بزرگتر است. اين امر بخشي از مغز ما را آزاد مي گذارد تا خودش تصوير را تفسير كند. همه تك عكس ها داستان نمي گويند. بايد به خاطر داشت كه يك «داستان تصويري» چيزي جز مجموعه اي از تصاوير واحد متعدد نيست – اين تصاوير واحد هاي روايت تصويري هستند. هر تصوير تنها فصلي از داستان است، و هر فصل به سمت نقطه اوج گشوده خواهد شد.

از طرف ديگر، يك مجموعه عكس به مغز اجازه مي دهد تا هر تصوير را به عنوان يك كل پردازش كند. يك مجموعه از تصاوير بر چندين ايده تاكيد مي كند، درحاليكه يك تصوير واحد معمولا تنها بر يك ايده متمركز شده است. به ياد داشته باشيد كه اولين و آخرين تصوير در يك مجموعه از همه مهم تر هستند. اينها «تصاوير هدف» ناميده مي شوند – اين دو عكس مجموعه را باز و بسته مي كنند (ابتدا و انتهاي مجموعه هستند) تا توجه بيننده را جلب كنند. اين هيچ فرقي با قضاوت در مورد يك كتاب از روي جلد آن ندارد – يك عكس ابتداي قوي افراد را متوقف كرده و آنها را از آغاز تا پايان در داستان نگه مي دارد.
[داستان تصويري]
۳
تصاوير قوي تري بگيريد

شما ممكن است تصاوير درخشاني داشته باشيد كه از نظر تكنيكي كامل و عالي باشند؛ با اين حال، دو مولفه خاص وجود دارد كه يك تصوير قوي را براي يك داستان يا مقاله تصويري حتي قوي تر مي كند.

در درجه اول، عكس بايد احساسي باشد تا نوعي تاثير عاطفي بر روي بيننده شما داشته باشد. همه تصاوير براي اين كه از نظر احساسي در حركت باشند، لزوما نبايد شامل يك عنصر انساني باشند؛ در عوض مي تواند هر چيزي از يك منظره گرفته تا اشياء بي جان باشند. تصاوير بايد يك احساس عاطفي قوي را در روح و روان بيننده بيدار كنند.

دوم اينكه تصاوير بايد به صورت متفكرانه با معنا لايه بندي شوند. اينگونه مي توانيد توجه بيننده خود را براي يك مدت زمان طولاني تر درگير كنيد. اين معمولا سخت ترين روند داستان سرايي با عكس هاست.

شما ممكن است به صورت خودآگاه قادر به گرفتن تصاوير با چندين لايه معنا نباشيد، اما هميشه در هنگام عكاسي كودك در آتليه كودك، انتخاب و مرتب سازي تصاوير، حواستان به اين تصاوير لايه بندي شده براي داستان باشد.
[داستان تصويري]
۴
به غرايز خود اعتماد كنيد

خودتان را در حال راه رفتن در ميان يك شهر شلوغ با دوربين كه دور گردنتان است، براي پروژه داستان سرايي در مورد «پيدا كردن آرامش در هرج و مرج» تصور كنيد. همانطور كه سعي داريد راه خود را از ميان ترافيك باز كنيد، يك صداي ثابت بوق مي شنويد. ذهن شما مانند قلبتان در حال تپيدن و در تلاطم است؛

شما يك شخصيت جالب را در كنار خيابان مي بينيد، كه نشسته است و بي سر و صدا در ميان هرج و مرج روزنامه مي خواند. شما در تلاش براي پيدا كردن آرامش خود در ميان اين شلوغي و هرج و مرج بوده ايد و با خودتان فكر مي كنيد «اين همان عكسي است كه مي خواستم»، بنابراين به آرامي نزديك مي شويد، دوربين را مقابل چشم هاي خود مي گيريد و دكمه شاتر را فشار مي دهيد.

يك دقيقه بعد صداي ناهنجار يك اتوبوس را هنگام توقف مي شنويد، كه باعث مي شود سر خود را سريع برگردانيد و از سر راه كنار برويد، اما همانطور كه مي چرخيد متوجه مي شويد كه اتوبوس ايستاده و مردم دارند از آن پياده مي شوند. يك مرد در پشت پنجره اتوبوس هست كه با آرامش نشسته و سيگارش را مي كشد. در عرض چند ثانيه شما دوربين را مقابل چشم خود گرفته و عكس ديگري مي گيريد، با كادري كه در آن مسافران در حال پياد شدن از درب ها هستند و مرد پشت پنجره نشسته، و همه اينها در يك كادر است.

اينها دو مثال از دفعاتي بود كه من به غرايزم اعتماد كردم. اعتماد به غرايزتان براي گرفتن يك عكس مهم است. در اين مورد، پيدا كردن آرامش در ميان هرج و مرج و عكاسي از آن بود، با وجود جمعيتي كه مي توانست آدم را مجبور به حركت كند و يك عكس هم نگرفت.

عكاسي توانايي ثبت و توقف لحظات است، در زماني كه ممكن است تا قبل از برداشتن دوربين هرگز در مورد آن فكر نكرده باشيم. اينها لحظاتي هستند كه الهام بخش ما به عنوان عكاس بوده، و مي توانند به ما كمك كنند تا چشم انداز منحصر به فرد خود را ايجاد كنيم. اگر شما به طور خاص به چيزي توجه كرديد و فكر كرديد اين ممكن است فرصت عكاسي خوبي باشد، سعي نكنيد موقعيت را بيش از حد ارزيابي كنيد، در عوض به غرايز خود اعتماد كرده و ببينيد چطور آشكار مي شوند. اما، در اين روند مراقب باشيد – هنوز هم بايد عقل سليم و احترام را مد نظر داشته باشيد.
[داستان تصويري]
۵
اصيل باشيد

به نظر مي رسد كه اصالت در عكاسي براي برخي از عكاسان به درجه دوم اهميت تبديل شده است. ايجاد يك چيز منحصر به فرد با تعداد تصاوير بسيار زيادي كه اين روزها ايجاد مي شوند، هميشه آسان نيست. با اين حال، خوب است كه براي اصالت تلاش كنيد. چرا؟ خب، واقعا هيچ رضايتي در كپي كردن كارهاي يك نفر ديگر وجود ندارد. همه ما ايده هاي فرد ديگري را كپي كرده ايم، يا تصويري كه به صورت آنلاين يا در يك مجله پيدا كرده ايم الهام بخش ما بوده است – اين يك ويژگي انساني است، اما هنگام عكاسي براي برجسته بودن نسبت به بقيه بايد عنصر اصالت را در ذهن داشت – به خصوص اگر مي خواهيد مجموعه عكس هاي شما برجسته باشد.

۶
از شكست نترسيد

ترس از شكست به ترس از طرد شدن و انتقاد از طرف ديگران، و همچنين به تعويق افتادن مرتبط است. دست از اينگونه فكر كردن برداريد و خودتان را از آن افكار منفي رها كنيد. شكست خوردن كاملا طبيعي و سالم است. تمام افراد موفق شكست خورده اند؛ اين بخشي از بهتر شدن و دروازه اي به سمت موفقيت است. همين اصل در مورد عكاسي نيز صادق است. شكست به شما كمك خواهد كرد تا فرمولي را كه براي شما بهتر عمل مي كند پيدا كنيد و در نهايت با كمي پشتكار و تعهد به موفق شدن در كار شما منجر مي شود. برويد، عكس بگيريد، شكست بخوريد و رشد كنيد!

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۷ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۹:۴۵:۴۷ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

سبك يكي از مهم ترين جنبه هاي عكاسي مُد يا فشن (fashion photography) است. وقتي مشتري ها كارهاي شما را مي بينند، داشتن يك آلبوم كار يكپارچه از تصاويري كه ديد خلاق شما و اين كه چه كسي هستيد را نشان دهند، واقعا مهم است. بسياري از عكاسان مُد، از جمله خودم، براي برجسته تر كردن كار خود نسبت به كارهاي ديگر تلاش كرده اند. در اين مطلب لنزك چند نكته در مورد آنچه كه من به عنوان عكاس درباره پيدا كردن سبك شخصي و صداي بصري پيدا كرده ام، مطرح شده است.

بسياري از ما مطمئن نيستيم كه مي خواهيم به چه سمتي برويم و احساس مي كنيم كه تعريف سبك شخصي مي تواند فرصت هاي ما را محدود كند. پول در آوردن اغلب مشخص مي كند كه ما چه عكس هايي بايد يگيريم؛ بسياري از عكاسان، به جاي گرفتن عكس هايي كه خودشان نسبت به آنها شور و اشتياق دارند و لذت بردن از عكاسي، در دام ثبت تصاويري كه در رسانه هاي اجتماعي محبوب هستند مي افتند. تاكيد مي شود كه سريعا سبك خود را ايجاد كنيد، اما واقعيت اين است كه ايجاد سبك سالها طول مي كشد. اين چيزي است كه در طول زمان تكامل مي يابد و همانطور كه تكنيك شما بهتر مي شود، پيشرفت مي كند. سبك چيزي نيست كه بتوان آن را آموزش داد. هيچ كس نمي تواند به شما بگويد كه رويكرد شما نسبت به كارتان چه بايد باشد؛ زمان و آزمون و خطاي زيادي لازم است تا سبك عكاسي بارداري در آتليه بارداري را كشف كنيد.
بفهميد كه دوست داريد از چه چيزي عكس بگيريد

به نظر من، مهم ترين بخش در مورد پيدا كردن سبكتان، پيدا كردن چيزي است كه دوست داريد از آن عكس بگيريد. چه چيزي واقعا توجه شما را جلب كرده و شما را براي گرفتن يك عكس هيجان زده مي كند؟ به اين فكر كنيد كه اشتياقات شما خارج از عكاسي چه هستند و سعي كنيد علايق خود را با كارتان تركيب كنيد. شايد عاشق طبيعت هستيد؛ شما مي توانيد تركيب مناظر را با تصاوير مُد خود امتحان كنيد. يا شايد از تماشاي فيلم در اوقات فراغت خود لذت مي بريد؛ سعي كنيد از فيلم هاي مورد علاقه خود الهام گرفته و آنها را در عكس هاي خود به كار ببريد. وقتي علايق خود را در كارتان تركيب مي كنيد، به سرعت در مورد چيزي كه در حال عكاسي از آن هستيد پر شور و اشتياق تر مي شويد و در عين حال خودتان را از طريق عكاسي نشان مي دهيد (مطرح مي كنيد). شخصيت و هويت منحصر به فرد شما بزرگترين دارايي شماست، بنابراين مطمئن شويد كه آن را به نحوي در كارهايتان نشان مي دهيد.
[عكاسي مُد]

عكاس: ماريسا آلدن (Marissa Alden)
يك نگاه دقيق تر بيندازيد

به كارهايي كه در سال گذشته ايجاد كرده ايد نگاهي بيندازيد. اكنون تمام آن عكس ها را در يك صفحه قرار دهيد، تا بتوانيد همه آنها را يكجا ببينيد. اين عكس ها چه چيز مشتركي دارند؟ يك يادداشت سه تا پنج كلمه اي بنويسيد كه تمام كارهاي شما را توصيف كند. كليد داشتن يك سبك قابل تشخيص، ايجاد يك مجموعه كار منسجم است. اگر شما عناصر كلمات كليدي خود را در هر تصويري كه مي گيريد بگنجانيد، به زودي خواهيد ديد كه سبك شما شروع به شكل گرفتن مي كند.

همچنين ايجاد يك ليست از مشترياني كه آرزو داريد از آنها عكس بگيريد تهيه كنيد. چه شانل باشد و چه يك برند محلي، مشترياني كه سبكشان را دوست داريد و مي پسنديد را در اين ليست بگنجانيد. اين كار مي تواند به شما كمك كند تا در مسير درست قرار گيريد و مشخص كنيد كه كدام برندها يا طراحان شما را بهتر از ديگران كامل مي كنند. وقتي من براي اولين بار عكاسي مُد را شروع كردم، سبكم را براي هر عكس تغيير مي دادم تا متناسب با سبك مجله يا مدلي شود كه براي آن كار مي كردم. در نتيجه، داشتم كارهايي را ايجاد مي كردم كه دوست نداشتم و از عكاسي آنها لذت نمي بردم؛ من هيچ ديد خلاقانه اي از خودم نداشتم. واقعا مهم است كه بفهميد كدام مشتري ها با سبك شما مطابقت دارند، تا بتوانيد عكس هايي بگيريد كه هم خودتان و هم مشتري از آنها راضي باشيد. به هر كسي كه هيچ نفعي براي سبك شما ندارد نه بگوييد. به عنوان مثال، ممكن است درخواست عكاسي براي مجله اي كه طرفداران زيادي دارد به شما داده شود كه بتواند فرصتي براي درخشيدن شما فراهم كند، اما اگر آنها با جهتي كه شما مي خواهيد در آن حركت كنيد مطابقت ندارند، به آنها جواب منفي دهيد. شما نمي خواهيد براي سبكي كه عكاسي از آن را دوست نداريد شناخته شويد.
آزمون و خطا

به منظور ايجاد كاري كه دوست داريد، اول بايد بفهميد دوست داريد از چه چيزي عكس بگيريد. وقتي من براي اولين بار عكاسي را در سن پانزده سالگي شروع كردم، تنها از چيزهايي كه با آنها راحت بودم عكس مي گرفتم. من اغلب از مدل هاي يكسان، تنظيمات دوربين مشابه، مكان هاي مشابه، و روند ويرايش يكسان استفاده مي كردم. به همين دليل، واقعا به عنوان يك عكاس رشد نمي كردم، و تنها بعد از اين كه شروع به كشف روش هاي مختلف عكاسي كردم، كم كم متوجه شدم كه سبك عكاسي من چيست.

به همين دليل است كه عكس هاي آزمايشي، به خصوص در شروع كار شما اينقدر مهم هستند. براي سازماندهي برخي كارهاي شخصي كمي وقت بگذاريد و اجازه دهيد خلاقيت شما بدون كنترل (به طور نامحدود) رشد كند. آن ايده هايي را كه در ته ذهن خود داشته ايد اما از عملي كردن آنها مي ترسيديد امتحان كنيد. خودتان را مجبور كنيد تا در هر بار عكاسي، چيزي جديد را امتحان كنيد. با تنظيمات نورپردازي مختلف آزمايش كنيد، يك محل جديد را امتحان كنيد، با يك تيم متفاوت كار كنيد. قرار نيست هر چيزي كه امتحان مي كنيد حتما جواب دهد، اما به شما كمك خواهد كرد تا خارج از چارچوب فكر كنيد. شما در مورد هر تكنيكي كه امتحان مي كنيد، آنچه را كه دوست داريد و آنچه را كه دوست نداريد، سريع ياد خواهيد گرفت، كه در پيدا كردن سبكتان به شما كمك خواهد كرد.
[عكاسي مُد]

عكاس: ماريسا آلدن (Marissa Alden)
موفقيت يك شبه به دست نمي آيد

سبك چيزي است كه ايجاد آن سالها طول مي كشد. شما ممكن است امروز به كار خودتان نگاه كنيد و فكر كنيد كه سبك عكاسي خود را پيدا كرده ايد، اما يك سال بعد آن را با كار جديد خود مقايسه كنيد و آنوقت متوجه خواهيد شد كه سبكتان چقدر تكامل يافته است، بدون اين كه حتي متوجه شده باشيد. سبك هميشه در حال تغيير است. صنعت مُد دائما در حال حركت در جهت هاي مختلف است، بنابراين طبيعي است كه سبك شما در طول زمان ايجاد شود. هر چه وقت بيشتري را صرف عكاسي، ياد گرفتن تكنيك هاي جديد، و بهبود كار خود كنيد، بيشتر متوجه خواهيد شد كه سبك شما به آرامي بهبود مي يابد و تصفيه تر (اصلاح شده تر) مي شود. همچنين طبيعي است كه ذهن شما تغيير كند؛ سبك شما روي سنگ حك نشده است، بنابراين از اين كه گاهي كار خود را اصلاح كنيد نترسيد. اگر تصميم گرفتيد كه الان وقت امتحان كردن يك چيز جديد است يا متوجه شديد كه علايق شما تغيير كرده اند، هيچ وقت براي تغيير كامل خودتان دير نيست. تا زماني كه با خودتان و سليقه شخصيتان روراست باشيد، غيرممكن است كه نتوانيد كاري را كه منعكس كننده سبك شما باشد ايجاد كنيد.

نتيجه گيري

در عكاسي مُد سبك مهم است، اما اگر هنوز سبك خودتان را پيدا نكرده ايد، استرس نگيريد. بر روي چيزي كه دوست داريد از آن عكس بگيريد تمركز كنيد، تكنيك هاي جديد را امتحان كنيد و مجموعه عكس هاي خود را ايجاد كنيد، و در نهايت سبك شما خودش را نشان خواهد داد.

نويسنده: ماريسا آلدن (Marissa Alden)

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۶ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۸:۵۵:۵۵ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 اين آموزش، فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين (off-camera flash) را به ساده ترين شكل ممكن توضيح داده، اطلاعاتي براي شروع آزمايش با آن، و كشف اينكه چگونه مي تواند به عكاسي شما كمك كند، ارائه خواهد داد. ما در اين راهنما نشان مي دهيم كه استفاده از فلاش اكسترنال آنقدر ها كه فكر مي كنيد ترسناك نيست. به ادامه مطلب مراجعه كرده و دوستي با فلاش اكسترنال را آغاز نماييد. عكاسي نوزاد در آتليه نوزاد


كلمه «فلاش» به تنهايي پتانسيل ايجاد ترس را دارد، حتي در ميان عكاسان با تجربه، چون تصاوير چهره هاي بيش از حد نوردهي شده و چشم هاي قرمز را در ذهن تداعي مي كند. به همين دليل، بسياري از عكاسان كلا از فلاش صرف نظر كرده، و هميشه يك فاصله ايمن را حفظ مي كنند. من فكر مي كنم اين خيلي بد است.

اين يك فرصت از دست رفته است. مطمئنا، فلاش ممكن است هميشه براي شرايط شما قابل استفاده نباشد – اما در صورت نياز، داشتن يك ابزار ديگر در مجموعه ترفندهايتان بسيار مفيد است.
[فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين]

فلاش جدا از دوربين يا اكسترنال (Off-camera flash) ميزان باورنكردني كنترل به شما مي دهد. بله، درك نور طبيعي بخش مهمي از عكاس بودن است – اما كار كردن با فلاش اكسترنال به شما اجازه مي دهد تا شرايط نورپردازي خودتان را ايجاد كنيد. شما حتي مي توانيد ساعت طلايي گريزان را نيز شبيه سازي كنيد.

لنزك – انواع فلاش: فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين (off-camera flash)، فلاش روي دوربين (on-camera flash) و فلاش توكار يا داخلي دوربين (in-camera flash). عبارت فلاش روي دوربين به نوعي فلاش اشاره دارد كه مي تواند مستقيما به دوربين متصل گردد. اگرچه به اين فلاش «روي دوربين» گفته مي شود، اما الزامي وجود ندارد كه حتما به صورت فيزيكي روي دوربين قرار گيرد. فلاش هاي روي دوربين مي توانند، و اغلب اينگونه است كه، به صورت جدا از دوربين (off-camera) مورد استفاده قرار گيرند. آن ها با فلاش هاي استوديويي و نور هاي ثابت كه قرار نيست به صورت فيزيكي به دوربين متصل شوند (مگر در مواقع نادر به كمك روش ها و تبديل هاي پيچيده) متفاوتند.
چيزي كه براي شروع به آن نياز داريد

هنگامي كه من در مورد فلاش اكسترنال صحبت مي كنم، شما ممكن است چيزي مانند اين را در ذهن تصور كنيد:
[فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين]

اگر اينطور است، من شما را سرزنش نمي كنم كه كمي عصبي و نگران باشيد. در واقع، تمام چيزي كه شما براي شروع كار عكاسي با فلاش اكسترنال نياز داريد عبارت است از:

    يك دوربين
    يك واحد فلاش مستقل
    راهي براي همگام سازي آن با دوربين
    چيزي براي نگه داشتن فلاش شما، مانند يك پايه منبع نور يا يك دوست

[فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين]

هنگامي كه شما واحد فلاش تان را از دوربين جدا مي كنيد، نمي داند كه وقتي شما دكمه شاتر را فشار مي دهيد بايد فلاش بزند. خوشبختانه، راه هاي مختلفي وجود دارد كه شما مي توانيد فلاش خود را با دوربين همگام (سينك – sync) كنيد.

كنترل فلاش توكار: برخي از دوربين ها يك تنظيمات توكار دارند كه از فلاش پاپ آپ براي اينكه به فلاش اكسترنال شما بگويد كي بايد فلاش بزند، استفاده مي كند (مُد فرمانده يا Commander mode نيكون). اكثر واحدهاي فلاش يك سنسور در جلوي خود دارند كه شدت نور ناگهاني را تشخيص مي دهد (سنسور نوري)، و مطابق با آن فلاش مي زند.
[فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين]

سيم همگام سازي فلاش: اين سيم از دوربين شما به فلاش وصل مي شود. به آن مانند يك سيم رابط فكر كنيد. اين سيم ها مفيد و قابل اعتماد هستند، اما ميزان فاصله فلاش از دوربين شما را نيز محدود مي كنند.

فرستنده هاي راديويي بي سيم: گزينه ارجح، يعني فرستنده هاي راديويي مي توانند فلاش شما را با شاتر همگام كنند، حتي اگر در فاصله زيادي از دوربين قرار داشته باشند.
[فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين]

تريگر هاي ريموت برند كاكتوس
[فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين]

يك ريموت بر روي كفشك دوربين قرار مي گيرد، ديگري به فلاش متصل مي شود. هنگامي كه دوربين عكس مي گيرد، ريموتي كه روي دوربين است يك سيگنال به ريموت ديگر مي فرستد تا فلاش را فاير كند (زده شود).
اصول اوليه – كنترل فلاش اكسترنال

هنگامي كه شما از يك فلاش روي دوربين (متصل به دوربين) استفاده مي كنيد، اين فلاش مي تواند تنظيمات قدرت صحيح را تعيين كرده و مطابق با آن فلاش بزند (فلاش TTL). با اين حال، هنگامي كه شما فلاش را از دوربين جدا مي كنيد، لازم است كه به صورت دستي هم به دوربين و هم به فلاش بگوييد كه چه كاري بايد انجام دهند.

لنزك – نورسنجي فلاش TTL چيست: TTL مخفف Through The Lens است كه به معني «از ميان لنز» مي باشد و تقريبا در همه دوربين هاي ديجيتال امروزي قرار دارد. كانن تكنولوژي E-TTL خود و نيكون تكنولوژي i-TTL خودش را دارد. كاري كه كمپاني هاي دوربين سازي انجام داده اند اين است كه نورسنج هاي دستي را به درون دوربين منتقل كرده اند تا دوربين خود بتواند روشنايي، رنگ و … صحنه را «از ميان لنز» اندازه بگيرد.

اگر اين كار ترسناك به نظر مي رسد، تنها يك نفس عميق بكشيد – با هم اين مشكل را حل خواهيم كرد.

خوشبختانه، كنترل فلاش كاملا ساده است. در مد دستي (بر روي فلاش)، شما ميزان قدرتي را كه فلاش در آن فاير يا زده مي شود انتخاب مي كنيد. اين ميزان به صورت نسبي بيان مي شود: ۱/۱ به اين معني است كه فلاش در قدرت كامل زده مي شود، ¼ يعني فلاش در يك چهارم از كل قدرت خود زده مي شود، و به همين ترتيب. ساده است، نه؟

بسيار خب، حالا مي دانيم كه چطور فلاش را كنترل كنيم. در مورد تنظيمات دوربين چطور؟

اين بخش جالب كار است. شما مي توانيد اثرات فلاش را با استفاده از ايزو و ديافراگم خود كنترل كنيد. تنظيم اين دو مورد ميزان حساس بودن سنسور دوربين شما، و اينكه چقدر نور مي تواند جمع آوري كند را كنترل مي كند.
[فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين]

M مد دستي است، و ۱/۱ قدرت كامل است. سطح زوم ۳۵mm را نشان مي دهد. كتابچه راهنماي فلاش خود را بخوانيد تا ببينيد اين موارد را چگونه تنظيم كنيد.

اينها چهار راه براي قوي تر كردن فلاش (فلاش بيشتر) در تصوير شما هستند:

    قدرت فلاش را بيشتر كنيد
    فلاش را به سوژه خود نزديك تر كنيد
    ايزو را بيشتر كنيد
    ديافراگم را بازتر كنيد (ضرايب اف كوچك تر)

مثل آب خوردن است! آيا فلاش شما در تصوير بيش از حد قوي است؟ خب، تنها برعكس هر يك از موارد بالا را انجام دهيد (قدرت فلاش را كم كنيد، آن را از سوژه دور كنيد، ايزو را كم كنيد، از يك ديافراگم كوچك تر استفاده كنيد).

حتما متوجه شديد كه من هنوز به سرعت شاتر اشاره اي نكرده ام. علت آن اين است كه سرعت شاتر شما هيچ تاثيري بر فلاش ندارد.

خب، تقريبا هيچ تاثيري. هر دوربيني داراي يك سرعت همگام سازي با فلاش (sync-speed) است. علت آن اين است كه اگر سرعت شاتر بيش از حد سريع باشد، به خوبي با فلاش همگام نمي شود (قبل از اين كه فلاش زده شود، شاتر باز و بسته خواهد شد). در نتيجه، بخشي از تصوير شما اثرات فلاش را نخواهد ديد – كه به يك نوار سياه در ميان بخشي از عكس منجر مي شود. براي اغلب دوربين ها، حداكثر سرعت همگام سازي فلاش شما حدود ۱/۲۰۰ يا ۱/۲۵۰ خواهد بود. سرعت شاتر خود را زير اين مقدار (آهسته تر از ۱/۱۲۵ يا ۱/۶۰ ثانيه) نگه داريد، در اين صورت مشكلي نخواهيد داشت.
[فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين]

سرعت همگام سازي صحيح از نور فلاش در كل تصوير استفاده كرده است
[فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين]

اگر سرعت شاتر بيش از حد سريع باشد (بيشتر از سرعت همگام سازي) چيزي مانند اين به دست خواهيد آورد، كه در آن بخشي از تصوير با فلاش نورپردازي نشده و تاريك، يا حتي سياه مي شود.
دو نوردهي: نور محيط و نور فلاش

اين كليد درك عكاسي با فلاش اكسترنال است.

اينطور فكر كنيد كه هر تصوير گرفته شده با فلاش دو نوردهي دارد، كه بر روي يكديگر قرار گرفته اند. اين كه شما چطور تصميم مي گيريد بين نور محيط و نور فلاش تعادل برقرار كنيد، تُن رنگ تصوير را تنظيم مي كند. اجازه دهيد در يك زمان فقط يك لايه را در نظر بگيريم، و آن وقت خواهيد ديد كه ايجاد يك تصوير با استفاده از فلاش اكسترنال چقدر آسان خواهد بود.
لايه اول: نور محيط

نور محيط نوري است كه در حال حاضر در فضا وجود دارد، مانند نور خورشيد، نور پنجره، نورهاي خيابان، و غيره. در زمان هاي خاصي از روز، نور محيط شما خيلي خوب و دلپذير مي شود، مثلا در ساعت طلايي. در زمان هاي ديگر، ممكن است زياد خوش شانس نباشيد.

به عنوان مثال، عكاسي در غروب آفتاب به ويژه نيازمند مهارت است. علت آن اين است كه براي خوب از كار درآوردن رنگ و بافت غروب آفتاب، شما بايد نوردهي را تاريك نگه داريد – و در نتيجه، سوژه شما كاملا سيلوئت خواهد شد.

اين اولين مرحله براي عكس گرفتن با فلاش اكسترنال است – فلاش خود را كاملا ناديده بگيريد. آن را خاموش كنيد.

نوردهي معمول و صحيح را براي نور موجود (نور محيط يا نور در دسترس) پيدا كرده، و سپس تنظيمات خود را طوري انتخاب كنيد كه تصوير به عمد بيش از حد تاريك شود. هرچه نوردهي محيط شما تاريك تر باشد، نور فلاش شما چشمگيرتر و دراماتيك تر خواهد شد.
[فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين]

اين نوردهي من براي نور محيط است (عكس بالا). ما يك شروع خوب را پشت سر گذاشتيم! براي اين عكس، من مي خواهم آسمان تاريك و دراماتيك در پس زمينه را نگه دارم، و براي نورپردازي بازيكن تنيس بر فلاش خودم تكيه خواهم كرد.
لايه دوم: فلاش

بسيار خب، حالا فلاش خود را روشن كنيد. من با استفاده از فلاش براي نورپردازي سوژه ام، مي توانم از دو مزيت بهره مند شوم – آسمانم تاريك و دراماتيك باقي مي ماند در حالي كه سوژه ام به خوبي نورپردازي مي شود.

احتمالا بايد چندين عكس بگيريد تا نورپردازي مناسب را به دست آوريد. اين كاملا طبيعي است! از نكات ذكر شده در بخش قبل اين مطلب براي بيشتر يا كمتر كردن قدرت فلاش خود استفاده كنيد.
[فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين]

هنگامي كه ما فلاش ها را اضافه مي كنيم، مي توانيم همزمان با مزيتِ داشتن نور مناسب بر روي سوژه خود، پس زمينه دراماتيك را نيز حفظ كنيم. گرفتن اين عكس بدون فلاش امكان پذير نيست.

اگر شما سطح نور محيط خود را بالا نگه داريد، فلاش تنها كمي نور اضافه خواهد كرد. اگر با يك تصوير داراي نور محيطي بسيار كم (تاريك) شروع كنيد (مانند عكس بالا)، فلاش شما يك تصوير بسيار قوي تر را شكل داده و مشخص خواهد كرد.
[فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين]

اين پشت صحنه چيدمان نورپردازي ماست. از آنجا كه نور دارد به صورت زاويه دار بر روي سوژه مي تابد (به لطف فلاش هاي اكسترنال يا جدا از دوربين)، دراماتيك بوده و اَشكال را بسيار موثرتر از وقتي كه فلاش بر روي دوربين باشد، نشان مي دهد. يك فلاش در سمت راست دوربين است، كه نور را به داخل يك چتر مي تاباند تا آن را نرم كند، فلاش ديگر در سمت چپ دوربين (و پشت سوژه) است تا يك نور تاكيدي (accent light) اضافه كند.

لنزك: نور تاكيدي يا accent light يك منبع نور خيلي كنترل شده است كه قسمت هاي خاصي از سوژه را روشن يا هايلايت مي كند. اين مي تواند يك نور مو باشد كه به شما مقداري تمايز از پس زمينه مي دهد يا يك نور پهلو كه قطرات عرق روي ورزشكاري را بعد از تمريني سخت روشن مي نمايد.
عملي كردن كار

اين يك مثال ديگر است، كه اين بار از فلاش براي كمي روح بخشيدن به يك پرتره استفاده شده است.
[فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين]

عكس چپ بدون فلاش گرفته شده، و نوردهي به طور صحيح بر اساس تُن پوست انجام شده است. سپس در عكس سمت راست، ما نوردهي را كاهش داده ايم تا پس زمينه به درستي نوردهي شود، اما سوژه تاريك شده كه در مرحله بعد با اضافه كردن فلاش سوژه را روشن مي كنيم.

مرحله اول كاهش نوردهي صحيح، و تاريك تر كردن كل تصوير است، به طوري كه بتوانيم از فلاش براي روشن كردن سوژه استفاده كنيم (همانطور كه در تصاوير بالا مشاهده نموديد).
[فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين]

در تصوير بالا (سمت چپ)، نور فلاش از سمت چپ دوربين مي آيد. اين نور سوژه را روشن مي كند (در مقايسه با پس زمينه)، و باعث مي شود كه تصوير سه بعدي تر به نظر برسد. پس زمينه نيز برجسته تر از حالت نوردهي صحيح شده است.

اگر بخواهيم، مي توانيم با اثرات يك فلاش ديگر نيز امتحان كنيم (تصوير بالا سمت راست)، و شايد اجازه دهيم كه مستقيما رو به سمت دوربين باشد تا يك لنز فِلِير يا درخشش خيره كننده ايجاد كند؟
[فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين]

اين يك چيدمان نورپردازي ساده است.
شكل دادن و اصلاح نورتان

آفرين! شما اين كار را از طريق اصول عكاسي با فلاش اكسترنال انجام داديد. پس از آن، شما مي توانيد با يادگيري نحوه اصلاح نور يا شكل دادن به نور، مهارت هاي جديد خود را به يك سطح كاملا جديد ببريد.

اگر با اينكه چگونه نور در يك روز ابري نرم تر از نور در يك روز آفتابي است آشنا هستيد، پس در حال حاضر تقريبا هر چيزي كه لازم است در مورد اصلاح كننده هاي نور فلاش (شكل دهنده هاي نور فلاش) بدانيد را مي دانيد.

قانون پايه اين است: هرچه منبع نور بزرگتر باشد، نور نرم تر است.

واحد فلاش يك منبع نور كوچك است كه سايه هاي تند و شديد ايجاد مي كند. اين منبع نور هميشه چندان مطلوب و خوشايند نيست.

هدف چترها، سافت باكس ها، و ديگر اصلاح كننده هاي نور، اين است كه منبع نور را بزرگتر كنند. اينها نور را نرم مي كنند، كه به خصوص براي پرتره ها مفيد است.

لنزك: با اصلاح كننده هاي نوري مختلف و تاثير آن ها روي عكس هاي پرتره بيشتر آشنا شويد.
[فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين]

ياد گرفتن اين كه چطور نور را اصلاح كنيد، به شما اجازه مي دهد سبكي ايجاد كنيد كه با تصوير شما مطابقت داشته باشد.

به دنبال يك عكس خشن هستيد؟ با يك فلاش «بدون اصلاح كننده/شكل دهنده نور» عكس بگيريد و سايه هاي واضح و شارپ به دست آوريد. به دنبال نور نرم تر و دلپذيرتر هستيد؟ از يك سافت باكس استفاده كنيد.
تمرين، تمرين تمرين

هنگامي كه نحوه استفاده از فلاش اكسترنال را ياد گرفتيد، يك دنياي عكاسي كاملا جديد براي اكتشاف خواهيد داشت. امتحان كنيد. بدترين چيزي كه احتمالا مي تواند اتفاق بيفتد اين است كه شما چيزي ياد خواهيد گرفت.

عكاسي ديجيتال توانايي امتحان كردن موارد مختلف را بدون هيچ گونه عواقب مالي به شما مي دهد. در زمان عكاسي با فيلم، يادگيري عكاسي با فلاش از طريق آزمون و خطا احتمالا بسيار گران بود؛ امروزه شما مي توانيد براي يادگيري، هر تعداد عكسي كه دوست داريد بگيريد، بدون اين كه ورشكست شويد.

هيچ كس تا كنون در اولين تلاش خود عكاسي با فلاش اكسترنال را درست انجام نداده است – آزمايش كنيد و به آن بچسبيد، و آن وقت ابزار جديد ارزشمندي به مجموعه ترفندهاي خود اضافه خواهيد كرد.
[فلاش اكسترنال يا جدا از دوربين]

نويسنده: فرانك مايرلند (Frank Myrland)

منبع:

برگرفته از: digital-photography-school


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۶ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۸:۵۴:۳۷ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 عكاسي كودك در آتليه كودك  از رد ستارگان (star trail photography)، نوعي عكاسي با نوردهي هاي طولاني براي ثبت حركت آشكار ستاره ها در آسمان به خاطر حركت زمين است. گرفتن عكس هاي رد ستارگان، با وجود تمام چالش هايي كه دارد، نتايج شگفت انگيزي به دست مي دهد كه ارزشش را دارند. يكي از اين چالش ها، ثبت رد ستارگان در شهر و به عنوان بخشي از مناظر شهري است كه به خاطر آلودگي هاي نوري اغلب از آن اجتناب مي شود. در اين مطلب لنزك، جاش آنون (Josh Anon) عكاسي رد ستارگان در مناطق داراي آلودگي نوري را به شما عزيزان آموزش مي دهد.

عكس هاي رد ستارگان (star trails) – كمان ها و الگو هايي زيبايي كه ستارگان در حين چرخش زمين در ميان آسمان نقاشي مي كنند – هميشه براي من جذاب بوده است. آنها يكي از معدود چيزهايي هستند كه ما مي توانيم با يك دوربين به تصوير بكشيم، اما با چشم خود نمي توانيم آنها را ببينيم. تكنولوژي شيوه عكاسي ما از رد ستارگان را تغيير داده است، و باعث شده تا عكاسي از رد ستارگان در مكان هايي كه قبلا فكر مي كرديم غيرممكن است، ممكن شود.

لنزك: همانطور كه زمين زير آسمان مي چرخد، به نظر مي رسد كه ستارگان حركت مي كنند. عكاسي با نوردهي طولاني (long exposure photography) يا استفاده از سرعت شاتر هاي آهسته مثل چند دقيقه (يا تركيب چند عكس با زمان نوردهي كوتاه تر در نرم افزار) به عكاس اين امكان را مي دهند تا حركت ستارگان را ثبت كرده و رد ستارگان را به تصوير بكشد.

ساده ترين راه براي گرفتن يك عكس از رد ستارگان اين است كه دوربين خود را بر روي يك سه پايه قرار دهيد، يك ريموت كنترل برداريد، و شاتر را براي يك مدت طولاني باز نگه داريد. به عنوان مثال، من اين عكس را چند سال پيش با يك نوردهي ۲۰ دقيقه اي در جزاير كوك گرفتم. با اين حال، باز نگه داشتن شاتر براي مدت طولاني مي تواند مشكلاتي مانند نويز ايجاد كند.

رايج ترين روش براي عكاسي از رد ستارگان اين است كه يك دسته از نوردهي هاي كوتاه (كوتاه معمولا به معني دقيقه است) را بگيريم و آنها را با اكشن هاي فتوشاپ مانند StarCircleAcademy.com’s Advanced Stacker يا يك برنامه رايگان مانند StarStaX با هم تركيب كنيم. اين كار بهترين نتايج را با نويز بسيار كم به ما مي دهد.

عقل سليم مي گويد كه براي عكس هاي رد ستارگان، شما بايد از آلودگي نوري دور باشيد، يعني سوژه ها در اين عكس ها معمولا كوه ها، درياچه ها، صخره ها، چادرهاي روشن، درختان، و غيره هستند. با اين حال، چند سال پيش، من داشتم بيرون از استوديوي انيميشن سازي پيكسار، جايي كه كار مي كنم، قدم مي زدم و وقتي به بالا نگاه كردم، يك آسمان شب به طور شگفت انگيزي روشن ديدم. من مي خواستم يك عكس رد ستارگان با ساختمان زيباي استيو جابز به عنوان سوژه بگيرم. اين كار مرا به تلاش براي فهميدن اين كه چطور در يك شهر از رد ستارگان عكس بگيرم واداشت، و بعد از ۵ بار تلاش، من در نهايت موفق شدم. من آن عكس را به عنوان بخشي از اين مجموعه با شما به اشتراك خواهم گذاست.

چيزي كه من متوجه شدم اين است كه سنسورهاي ديجيتال با وضوح بالا و بسيار حساس به نور همراه با كارت هاي ذخيره سازي بزرگ و كامپيوترهايي با قدرت بالا، گرفتن عكس هاي رد ستارگان در شهرها را ممكن ساخته اند: ترفند كار، گرفتن تعداد زيادي نوردهي هاي بسيار كوتاه (چند ثانيه) در طول يك مدت زمان طولاني (چند ساعت) و تركيب كردن آنهاست.

مدتي پيش، من متوجه شدم كه در شهر زيبايي زندگي مي كنم (سان فرانسيسكو) اما به ندرت اينجا عكاسي مي كنم چون به نظر مي رسد كه همه هميشه در حال عكاسي هستند، و من عكاسي از چيزي كه همه از آن عكس مي گيرند را دوست ندارم. بنابراين من شروع به امتحان تكنيك عكاسي از رد ستارگان شهري ام از اماكن معروف سان فرانسيسكو كردم. پدرم سخاوتمندانه دوربين Nikon D800E خود را به من قرض داد، چون در آن زمان آن دوربين بالاترين رزولوشن را در ميان دوربين هاي ۳۵mm داشت، با وجود اين كه تمام كنترل ها از تجهيزات كانن من اعمال مي شدند. من مي دانستم كه به رزولوشن دوربين D800 براي ثبت ستاره هاي بيشتر نياز داشتم و از آنجا كه اين عكس ها جالب مي شدند: قصد داشتم آنها را در سايز بزرگ چاپ كنم.

گرفتن اين عكس ها كمي نيازمند مهارت است، چون آنها بسيار وابسته به آب و هوا هستند، شما بايد چيزي كه قابل مشاهده نيست را از قبل تصور كنيد، و بايد يك تكنيك عالي داشته باشيد. يك ضربه (تكان) كوچك سه پايه، كمي از دست دادن فوكوس بر روي ستاره ها، و كمي جا به جا شدن مكانيزم شيفت يك لنز تيلت شيفت، نورهاي خياباني غير منتظره، و غيره به راحتي مي توانند عكس را خراب كنند. من متوجه شدم كه حداقل به دو بار تلاش در هر مكان نياز دارم! شنيدن رويه كار من به شما كمك خواهد كرد تا كار خود را شروع كنيد.
[عكاسي از رد ستارگان در مناطق داراي آلودگي نوري]

ستاره ها بر فراز سان فرانسيسكو و پل گلدن گيت اثر جاش آنون در ۵۰۰px.com
آماده سازي

اول، انتخاب يك روز براي عكاسي مهم است. شما به يك شب تيره و در حالت ايده آل با مه كم، و تا حد امكان به شفافيت و صاف بودن آسمان نياز داريد. اگر شما به اندازه كافي عريض و وايد عكس بگيريد، كمي ابر در آسمان ايرادي ندارد (ابرها ستاره ها را مي پوشانند). حضور گاه و بيگاه يك ابر كه به سرعت در حال حركت است، بر تركيب بندي تاثير نخواهد گذاشت.

هنگامي كه شما يك روز ايده آل داريد، مطمئن شويد كه زمان زيادي براي رسيدن به محل عكاسي خود داريد، چون من متوجه شده ام كه بايد حول ساعت شلوغي (پر رفت و آمد) به هر محل بروم. هدف من اين است كه درست قبل از غروب آفتاب لوازم خود را آماده كنم، و لوازم من شامل يك سه پايه، يك ريموت كنترل/اينتروالومتر، و يك بسته باتري اكسترنال است (من از يك Goal Zero Sherpa 100 استفاده مي كنم). بسته باتري (power pack) مهم است چون به خصوص در يك شب سرد، شما طولاني تر از زمان دوام باتري خود عكاسي خواهيد كرد، و تعويض باتري ها مي تواند دوربين را تكان داده و باعث ايجاد يك شكاف در رد ستارگان شما شود.

همچنين ممكن است كه در نيمه شب شروع به عكاسي كنيد و حول و حوش ساعت آبي كار شما تمام شود، اما من متوجه شدم كه به دست آوردن فوكوس دقيق در طول شب تاريك سخت تر است و بيدار شدن در ساعت ۲ صبح نيز سخت تر از بيدار ماندن تا دير وقت است 🙂

لنزك: شما مي توانيد براي داشتن باتري بيشتر جهت عكاسي طولاني تر، از باتري گريپ ها (Battery grips) نيز استفاده نماييد. براي آشنايي بيشتر با باتري گريپ ها اينجا كليك نماييد.
عكاسي

مدت كوتاهي پس از غروب آفتاب، وقتي كه چراغ هاي شهر روشن مي شوند و هنوز هم كمي نور آبي در آسمان وجود دارد، من نوردهي پايه خود را به صورت يك فايل RAW مي گيرم. اين چيزي است كه من ستاره ها را با آن تركيب مي كنم. بسته به شرايط، من تا به حال مجبور بودم از فيلترهاي ND درجه بندي شده مختلف يا نوردهي هاي متعددي براي ايجاد آن تصوير پايه استفاده كنم. من همچنين متوجه شدم كه نگه داشتن يك نوار چسب در كيفم مي تواند مفيد باشد، چون من مجبور بودم با جلد فيلتر يك مسدود كننده نور اطراف لنزم ايجاد كنم تا وقتي يك نور غير منتظره روشن ميشد، از ايجاد نور خيره كننده و شديد (لنز فلير – Lens Flare) جلوگيري كنم.

يك يا چند ساعت بعد، هنگامي كه آسمان تاريك مي شود، من به عكاسي در حدود f/4-5.6 يا بيشتر تغيير وضعيت مي دهم، ايزو را بر روي ۸۰۰، تراز سفيدي را بر روي تنگستن يا لامپ رشته اي (tungsten/incandescent)، و دوربينم را بر روي JPEG با رزولوشن خوب تنظيم مي كنم. من متوجه شده ام كه تراز سفيدي تنگستن از همه بهتر به نظر مي رسد، اما نكته مهم اين است كه بر روي حالت تراز سفيدي خودكار نباشد، چون شما قطعا نمي خواهيد عكس ها با هم (از يك عكس به عكس ديگر) متفاوت باشند.

من از مُد نوردهي دستي استفاده مي كنم، كه بر روي حالت bulb تنظيم شده است، و چند عكس با حدس نوردهي صحيح مي گيرم، و مي خواهم هيستوگرامم نشان دهد كه آسمان تاريك بوده، اما نه سياه خالص. من معمولا نوردهي هاي ۱۰-۵ ثانيه داشتم. من متوجه شدم كه نوردهي هاي روشن تر باعث مي شدند كه آلودگي نوري بيش از حد روشن شده و با ستاره ها تركيب شود. هنگامي كه نوردهي مناسب را پيدا كردم، كار با اينتروالومتر را شروع كرده و منتظر ماندم. و منتظر ماندم. و منتظر ماندم. كوتاه ترين اين عكس ها حدود ۳٫۵ ساعت عكاسي به علاوه زمان آماده سازي، نوردهي پايه، و زمان «صبر كردن تا تاريكي هوا» بود. طولاني ترين آنها حدود ۸ ساعت بود (كه توسط فضاي ذخيره سازي محدود شد). من معمولا با ۴۵۰۰-۱۵۰۰ فريم به خانه مي آمدم.
[عكاسي از رد ستارگان در مناطق داراي آلودگي نوري]

يك نوردهي از مجموعه نوردهي هايي كه ثبت كردم. به تمام ترافيك هوايي كه بايد تميز شود توجه كنيد! من همچنين از يك فيلتر كاهنده نور تدريجي (graduated ND) براي عقب نگه داشتن شهر، و ميسر ساختن نوردهي طولاني تر آسمان، در اين مثال استفاده كرده ام.
پس پردازش

من در كامپيوترم، كار را با انباشتن آزمايشي عكس ستاره ها (استك/stack كردن نوردهي هايي كه ثبت كرده ام) شروع مي كنم و بدون دقت زياد آن را با نوردهي پايه تركيب مي كنم تا مطمئن شوم كه عكاسي خوب بوده است و عكس داراي پتانسيل است (ارزشش را دارد كه روي ويرايش زمان بگذارم و يك عكس رد ستاره خوب نتيجه مي گيرم). اين مرحله هميشه اعصاب خرد كن ترين مرحله است چون اينجاست كه شما مشكلات را كشف مي كنيد.

لنزك: مراحل ذكر شده در پاراگراف فوق، تنها به منظور يك ارزيابي سر سري از نوردهي هاي ثبت شده انجام مي گيرد. جاش در ادامه مراحل ويرايش و انباشتن (stacking) عكس ها را به صورت گام به گام شرح داده است.

حتي وقتي كه همه چيز خوب از كار در مي آيد، روحيه شما مي تواند تضعيف شود چون شما مي بينيد كه چقدر ترافيك هوايي در آسمان وجود دارد، مانند عكس زير.
[عكاسي از رد ستارگان در مناطق داراي آلودگي نوري]

مرحله بعد اين است كه عكس ها را يكي يكي بررسي كنيد، و هر جا كه يك هواپيما ديديد، با يك قلم مو آن را سياه كنيد. خوشبختانه در انباشت كردن، حذف هواپيماها آسان، و البته خسته كننده است. (از اينها گذشته، من به طور مختصر با OpenCV كار كردم تا اين روند را خودكار كنم اما با مشكلاتي روبرو شدم. اگر يك متخصص منظره دارد اين مطلب را مي خواند و مي خواهد بر روي خودكارسازي حذف هواپيما با من كار كند، به من اطلاع دهد!)

هنگامي كه شما فريم هاي ستاره ها را تميز كرديد، آنها را بر روي هم انباشت (stack) كنيد. من نتايج به دست آمده از StarStaX را بيشتر از همه دوست داشتم، چون يك مُد پر كردن شكاف براي به حداقل رساندن فضاهاي تاريكي كه در بين ستارگان تركيب شده ظاهر مي شود دارد (وقفه هاي كوتاهي كه دوربين بين نوردهي ها را ثبت نمي كند، ستاره ها همچنان در حال حركتند، در اين زمان شكاف كوچكي به وجود مي آيد).

سپس، در فتوشاپ يا ويرايشگر مورد نظر خود:

۱- نوردهي پايه خود را باز كرده و آن را هر طور مي خواهيد تميز كنيد.

۲- انباشت ستاره ها را به عنوان يك لايه جديد در بالاي نوردهي پايه قرار دهيد.

۳- مُد تركيبي (blending mode) را براي ستاره ها به lighten تغيير دهيد تا روشن تر شوند (بنابراين ستاره ها آسمان آبي عميق را روشن مي كنند).

۴- يك ماسك لايه ايجاد كنيد به طوري كه در اصل تنها آسمان تحت تاثير ستاره ها قرار گيرد.

۵- اگر ستاره ها به اندازه كافي روشن نيستند، يك لايه تنظيماتي سطوح با يك clipping mask اضافه كنيد به طوري كه تنها بر ستاره ها تاثير بگذارد، نقطه سفيد (white point) را افزايش دهيد تا ستاره ها روشن تر شوند.

۶- مانند هر تصوير ديگري، هر گونه پاكسازي/تركيب لازم را انجام دهيد.

۷- عكس هاي نهايي خود را در اينستاگرام #lenzak برچسب زده و با ما و دوستان لنزكي خود به اشتراك بگذاريد
[عكاسي از رد ستارگان در مناطق داراي آلودگي نوري]

۱۰۰ عكس از يك مجموعه ديگر كه روي هم انباشت شده اند.
[عكاسي از رد ستارگان در مناطق داراي آلودگي نوري]

ميانگين ۱۰/۱۰۰ فريم ها از يك عكس ديگر. قسمت هاي سياه شده هواپيما يا بخار (مه) هستند كه من در اغلب فريم هاي ستاره ها آنها را رنگ كردم.
[عكاسي از رد ستارگان در مناطق داراي آلودگي نوري]

دو تصوير قبلي روي يكديگر لايه بندي شده اند، و مُد تركيبي روي «اختلاف – difference» تنظيم شده است. من تصوير را flatten كردم و از يك لايه تنظيماتي سطوح (levels adjustment layer) براي روشن تر كردن ستاره ها استفاده كردم. اين تصوير تنظيم شده روي اختلاف/تفاضل مه موجود در عكس هاي اصلي را ندارد.

يك ترفند ديگر اين است كه اگر آسمان كمي مه آلود شده است، مي توان مه را از انباشت ستاره ها «تفريق» كرد، كه تصوير تميزتري براي تركيب به شما مي دهد. براي انجام اين كار با فتوشاپ:

۱- به مسير File > Scripts > Statistics برويد.

۲- Median را انتخاب كنيد.

۳- تعدادي از فريم ها را از زماني كه مه ايجاد شده است انتخاب كرده و بر روي OK كليك كنيد.

۴- لايه به دست آمده را rasterize كنيد.

۵- لايه تصوير انباشت ستاره ها را در بالاي لايه ميانه (median) قرار دهيد.

۶- مُد تركيبي (blend mode) را به Difference تغيير دهيد. اين كار عملا مه را از تركيب كم مي كند، و ستاره هاي روشن تري به شما مي دهد.

۷- اگر هنوز هم مه باقي مانده است، يك لايه جديد بسازيد و از قلم موي سياه براي حذف آن استفاده كنيد.

۸- تصوير را مسطح (flatten) كنيد يا از ابزار Stamp Visible براي ايجاد يك لايه جديد استفاده كرده، و نتيجه حاصل را با نوردهي پايه اصلي تركيب كنيد. ممكن است لازم باشد از يك لايه تنظيماتي سطوح (levels) يا منحني ها (curves) براي روشن تر كردن ستاره ها استفاده كنيد.

نويسنده: جاش آنون (Josh Anon) – او به مدت ۲۰ سال، عكاس حيات وحش، منظره، و سفر بوده است. جاش به دنبال تصوير بزرگ بعدي خود به دور دنيا سفر كرده، و آثار او در سالن ها و نشريات سراسر دنيا به نمايش گذاشته شده است. او همچنين حدود ۱۰ سال به تدريس عكاسي و همكاري در نوشتن چندين كتاب عكاسي مشغول بوده است.

منبع:

لنزك


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۶ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۸:۵۳:۱۳ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 اينها 3 تمرين خلاقانه براي عكاسان پرتره اي هستند كه نياز به عكس گرفتن دارند، اما فاقد انگيزه يا ايده هاي جديد مي باشند. تكميل تنها يكي از اين ايده ها به شما كمك خواهد كرد كه شعله يك انديشه از دست رفته را بازگردانيد، كه چيزي است كه عكاسي هر هنرمندي به دنبال آن است. مطالعه اين مطلب را به همه شما عزيزان علاقه مند به عكاسي بارداري در آتليه بارداري، توصيه مي كنيم.

بهترين بخش آن اين است كه شما مجبور نيستيد مجموعه ابزار هاي خاص يا دسترسي به مكان هاي عجيب و غريب داشته باشيد تا هر يك از اين 3 چالش پرتره را انجام دهيد.
۱
يك پرتره بر اساس هنر كودكان ايجاد كنيد


ببين و پاسخ بده اثر الكساندريا هاف

ما براي الهام گرفتن به آثار همكاران خود نگاه مي كنيم، اما قرار دادن مبناي كار جديد بر اثر هنري يك كودك، ديدگاه شما را به چالش مي كشد و به شما اجازه مي دهد تا قوانين را بشكنيد. براي فهميدن نكات بيشتر، تا قبل از عكاسي از كودك نخواهيد كه نقاشي خود را براي شما توضيح دهد. من تنها بعد از اينكه پرتره ام را گرفتم، متوجه شدم كه كودك در واقع يك شيشه رسم كرده بود و نه يك شخص! اين تمرين به شما يادآوري خواهد كرد كه چطور هر كسي هنر را به گونه اي متفاوت تفسير مي كند.
۲
براي لباس، خودتان را محدود به موارد خانگي كنيد
[ايده هاي خلاقانه عكاسي پرتره]

كاغذ و پوست اثر الكساندريا هاف

اين تمرين شما را مجبور مي كند تا بهانه هاي خود براي عكس نگرفتن را تمام كنيد. حتي اگر شما بودجه براي يك لباس نداريد، هنوز هم مي توانيد يك پرتره عجيب و غريب (غير معمول) ايجاد كنيد. با دست هايتان با تغيير شكل دادن موادي مانند فويل آلومينيوم، تور، يا كاغذ طراحي كار كنيد، يك استراحت خلاقانه ارزشمند از كار عكاسي روزمره اي كه هميشه انجام مي داديد.
۳
يك پرتره از يك شعر ايجاد كنيد
[ايده هاي خلاقانه عكاسي پرتره]

پرتره هايكو اثر الكساندريا هاف

هايكوها (هايكو كوتاه‌ترين گونه شعري در جهان است كه مبدع آن ژاپني‌ها هستند)، اشعار، آهنگ ها، و ساير هنرهاي غير بصري به شما اجازه مي دهند تا شخصيت ها را تصور كنيد. اگر مي خواهيد يك پرتره بگيريد اما هيچ ايده اي نداريد كه از نظر موضوعي از كجا شروع كنيد، اين تمرين خوبي است. هايكوها و اشعار مي توانند وسيله اي براي كمك به شما براي شروع يك كار جديد و اصيل باشند.

منبع:

لنزك


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۶ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۸:۵۱:۵۲ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 يك طرز فكر وجود دارد كه به نظر مي رسد بسياري از عكاسان دارند، كه هر چيزي به جز مُد نوردهي دستي تقلب است. اين گفته نه تنها مرا نااميد مي كند، بلكه توصيه بدي هم هست، كه مانع از پيشرفت عكاسي نوزاد در آتليه نوزاد براي ديگران مي شود. استدلال من اين است كه هيچ تقلبي در عكاسي وجود ندارد، و استفاده از دوربينتان در مُد تمام دستي (manual) در واقع دستيابي به عكسي كه به دنبالش هستيد را سخت تر مي كند – بنابراين بياييد در اين مطلب لنزك نگاهي به اين كه چرا مُدهاي نوردهي نيمه خودكار انتخاب خوبي براي عكاسي حيات وحش هستند بياندازيم.


در زمان دنبال كردن اين ماكارو در حين پرواز، اگر من در مُد تمام دستي بودم، هيچ وقت قادر به تغيير سريع تنظيمات نبودم.

من هيچ وقت استفاده از مُدهاي نوردهي تمام خودكار را به هيچ كس توصيه نمي كنم. دوربين بر روي هر جايي كه مناسب ببيند فوكوس مي كند، و به نظر مي رسد كه ذهن خود را روز به روز تغيير مي دهد. تنظيمات اغلب اشتباه هستند، چون شما هيچ ارتباطي با اينكه تعادل مثلث نوردهي چگونه برقرار مي شود نداريد (به غير از كمي جبران نوردهي). اين مُد نوردهي براي عكاسان حيات وحش، انتخاب بسيار ضعيفي است.

با اين حال، توصيه من اين است كه شما از يك مُد نيمه خودكار استفاده كنيد. چون در مورد حيات وحش، همه چيز آنقدر غير قابل پيش بيني است كه شانس كمي وجود دارد كه شما بتوانيد در مُد نوردهي دستي فرز باشيد و وقت تلف نكنيد، و به تغيير شرايط سريع واكنش نشان دهيد. تصور كنيد كه داريد از يك عقاب كه دارد با سرعت رو به پايين پرواز مي كند تا يك ماهي را از آب بگيرد، عكاسي مي كنيد. اگر از پايين به بالا نگاه كنيم، اين عقاب از ميان شرايط نور محيط متفاوت زيادي حركت مي كند، تمام راه تا رسيدن به آب، و دوباره برگشتن به بالا. شما نمي توانيد به طور دقيق تنظيمات را به اندازه كافي سريع تغيير دهيد.
[عكاسي حيات وحش]

غاز سفيد شمالي

بنابراين چه كار مي توانيد بكنيد؟ براي عكاسي حيات وحش از يك مُد نوردهي نيمه خودكار استفاده كنيد. اين كار قطعا تقلب نيست، و انتخاب مورد علاقه تقريبا تمام عكاسان حيات وحش در اين صنعت است. اينطور نيست كه بگوييم ما نمي توانيم از مُد دستي استفاده كنيم – و اين هم قطعا كاري است كه شما بايد ياد بگيريد – اما هيچ نكته مثبتي در مورد كار ساده تنظيم سرعت شاتر، در حين تركيب بندي يك تصوير حيات وحش خيره كننده وجود ندارد.
انتخاب يك مد نيمه خودكار

وقتي كه صحبت در مورد مُدهاي نيمه خودكار دوربين باشد، شما چند انتخاب داريد. بياييد نگاهي به بهترين انتخاب ها بياندازيم.
مُد اولويت ديافراگم

اين مُد مورد علاقه من است. مُد نوردهي اولويت ديافراگم (A يا Av) به شما اجازه مي دهد تا ديافراگمي كه نياز داريد را تنظيم كرده، و به منظور حفظ تعادل نوردهي، بگذاريد دوربين سرعت شاتر را به صورت خودكار تنظيم كند. شما مي توانيد ايزوي خود را افزايش دهيد، نور بايد يك عامل محدود كننده باشد، و در نتيجه اجازه دهيد دوربين سرعت شاتر را افزايش دهد. اما شما هنوز هم واقعا كنترل كامل داريد، چون تمام كاري كه شما بايد انجام دهيد تنظيم جبران نوردهي براي ميزان كردن عكس حاصل است.
[عكاسي حيات وحش]

جبران نوردهي به شما اجازه مي دهد تا كنترل را به دست آورده و حتي در يك مُد تقريبا خودكار، يك عكس را به درستي نوردهي كنيد.

يك ديافراگم باز (ضريب اف هاي كوچك) اغلب مورد علاقه عكاسان حيات وحش است، چون يك بوكه نرم و خوب را ميسر مي سازد، كه سوژه را از پس زمينه جدا مي كند. اين چيزي است كه اغلب به يك تصوير حيات وحش يك حس كيفيت مي دهد، اگرچه من اعتقاد زيادي به شكستن قوانين از جمله قوانين مربوط به پس زمينه در عكس ها دارم. به همين دليل، استفاده از اولويت ديافراگم اغلب منطقي است چون شما قادر به كنترل تنظيماتي كه مي تواند يك عكس را خوب يا بد از كار درآورد خواهيد بود.
مُد اولويت شاتر

اگر قصد داريد عكاسي حيات وحش انجام دهيد، مُد نوردهي اولويت شاتر (Tv يا S) قطعا مُدي نيست كه شما مي خواهيد از آن استفاده كنيد. اين احتمال وجود دارد كه شما سرعت شاتر خود را بالا تنظيم كنيد – و احتمالا بيش از حد بالا. حيات وحش در طلوع و غروب خورشيد از هميشه فعال تر است، و گرچه ممكن است ديدن آن براي شما خيلي ساده به نظر برسد، اما عجيب است كه چطور نور كمي براي دوربين وجود دارد، به خصوص اگر داريد با يك لنز كُندتر از f/2.8 عكس مي گيريد. با يك سرعت شاتر كم، دوربين تنها آنقدر وقت دارد كه بتواند ديافراگم را قبل از اين كه عكس شروع به ناكافي نوردهي شدن بكند، افزايش دهد. برعكس، با مد اولويت ديافراگم هيچ محدوديت واقعي براي سرعت شاتر وجود ندارد – بدترين چيزي كه ممكن است اتفاق بيفتد اين است كه يك پس زمينه تار به دست آوريد، هرچند اين گاهي اوقات مي تواند هنري باشد.

لنزك: براي عكاسي حيات وحش از مُد اولويت شاتر دور بمانيد!
[عكاسي حيات وحش]

دو كلاغ در حال نزاع
مُد دستي با ايزوي خودكار

اين گزينه نيز انتخاب محبوبي در ميان عكاسان حيات وحش است، هرچند من خودم هنوز از آن استفاده نكرده ام. با قرار دادن دوربين بر روي مُد نوردهي دستي (M)، اما تنظيم كردن ايزو بر روي حالت خودكار (Auto ISO)، شما كنترل خود را هم بر ديافراگم و هم سرعت شاتر حفظ كرده، و به دوربين اجازه مي دهيد تا براي حفظ تعادل نوردهي، ايزو را تنظيم كند. من شخصا دوست دارم بر ايزو كنترل داشته باشم، چون حس مي كنم كنترل نداشتن بر آن مي تواند تصوير را خراب كند.

اين حالت به شما اجازه مي دهد تا مطمئن شويد كه ديافراگم مورد نظر براي افكت مناسب را داريد، اما در نتيجه ممكن است متوجه نشويد كه همانطور كه شرايط نور افت پيدا مي كند، ايزوي شما به سرعت افزايش مي يابد. بدترين چيزي كه ممكن است به دست آوريد عكسي است كه بر روي LCD دوربين شما فوق العاده به نظر مي رسد، تا وقتي كه به استوديوي خود برمي گرديد و متوجه مي شويد كه عكس نويز ديجيتالي دارد.

با اين وجود، عادت خوبِ چك كردن تنظيمات ايزو به طور مرتب در طول عكاسي، به اين معني خواهد بود كه اين مشكل به وجود نمي آيد. با كسب تجربه، شما ياد خواهيد گرفت كه قرار است چه محدوديت هايي براي شرايط محيطي خاص وجود داشته باشد، قبل از اين كه ايزو بالا برود.
[عكاسي حيات وحش]

در مُدهاي نيمه خودكار شما هنوز هم كنترل كامل داريد، كه به شما اجازه مي دهد تا به تصاوير غيرمعمول بيشتري دست يابيد.

همچنين هنوز هم امكان استفاده از جبران نوردهي را داريد در حاليكه ايزو بر روي حالت خودكار تنظيم شده است. اين به شما اجازه مي دهد تا نوردهي را درست مانند مُدهاي اولويت ديافراگم و شاتر تنظيم كنيد.
بنابراين از كدام مُد نوردهي بايد استفاده كنيد؟

اكنون كه نگاهي به سه مُد نيمه خودكار مختلف انداختيم، شما احتمالا گيج شده ايد كه بايد از كدام مد استفاده كنيد. خب، مي دانيد كه من در مورد مُد اولويت شاتر چه نظري دارم. به جز آن، اين مسئله اساسا به خودتان بستگي دارد. اگر مي خواهيد از ديافراگم و سرعت شاتر خود كاملا مطمئن باشيد، مد دستي با ايزوي خودكار را انتخاب كنيد.
[عكاسي حيات وحش]

به لطف مُد نيمه خودكار، زماني كه اين ميمون پشمالو در جنگل هاي باراني آمازون مرا شگفت زده كرد، براي عكاسي آماده بودم. مد دستي در چنين لحظه زودگذري مي توانست تلاش هاي مرا بي فايده كند.

اگر شما هم مثل من يك سرعت ايزوي به طور غير قابل قبول بالا را دوست نداريد، به مد اولويت ديافراگم بچسبيد. حرفه اي ها از هر دو مد استفاده مي كنند، و هر دو مي توانند به موفقيت هاي عالي منجر شوند. تنها بايد به مُدي كه انتخاب مي كنيد عادت كنيد، و با مزيت هاي نسبي كه هر يك از آنها با خود به همراه مي آورند بازي كنيد.

همانطور كه نور افت پيدا مي كند، شما محدوديت هاي هر دو مد را احساس مي كنيد، اما من هميشه مي گويم كه يك تصوير كمي تار شده (يا ريسك يك تصوير حاصل از سرعت شاتر كُند) بهتر از عكسي است كه به خاطر نويز ديجيتال بدون استفاده شده است.

نويسنده: ويل نيكولز (Will Nicholls)
منبع

برگرفته از: digital-photography-school

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۶ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۸:۵۰:۳۳ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 وقتي من براي عكاسي بيرون مي روم، چه عكاسي هوايي و چه شاخه هاي ديگر عكاسي كودك در آتليه كودك، هميشه مي توانم تصوير را در ذهنم ببينم قبل از اين كه آن را ثبت كنم. وقتي عكس مي گيرم بيشترين تلاشم را براي رسيدن به همان عكس بر روي دوربين مي كنم، و مي دانم كه اين عكس براي من معنا خواهد داشت. گاهي اوقات من ۳۰ دقيقه صرف عكاسي، يا گاهي اوقات چندين ساعت را صرف انتظار براي يك لحظه مناسب يا نور مناسب مي كنم تا عكسي را كه مي خواهم بگيرم. در اين مطلب  من برخي از عكس هاي هوايي ام كه با دِرون گرفته ام و روند ايجاد آنها، از فكر و ايده تا عكاسي و ويرايش، را توضيح مي دهم.

همانطور كه من بيشتر و بيشتر در عكاسي هوايي پيش مي روم، هميشه از خودم مي پرسم، چه كار متفاوتي مي توانم انجام دهم؟ چطور مي توانم عكس هاي هوايي جالب و منحصر به فرد ايجاد كنم؟ پاسخ ساده است؛ من در مورد آنها خيلي فكر مي كنم. من مكان، وقت روز، تركيب بندي، ظاهر، رنگ، احساس، و حس آنچه را كه به دنبالش هستم در نظر مي گيرم. اخيرا من با جاده ها، آب، و درختان كار كرده ام، چون فكر مي كنم از بالا، اينها چيزهاي بسيار جالبي هستند.
۱
از ايده تا عكس: عكاسي هوايي با دِرون – جاده مارپيچ و رد نور ماشين ها
[عكاسي هوايي با دِرون]

بعد از اين كه پست يكي از دوستانم را در اينستاگرام ديدم، كه يك عكس از خودش در كاليفرنيا كنار يك جاده پيچ و خم دار بود، ايده اين عكس به ذهنم رسيد. يادم آمد كه من كنار يك جاده با يك پيچ تند زندگي مي كنم، اين يكي از آزار دهنده ترين جاده هايي است كه مي شود در آن رانندگي كرد، اما احتمالا عكس بسيار زيبايي مي توان از آن گرفت. من كمي در اين مورد فكر كردم و فهميدم كه مي توانم اين عكس را در طول روز بگيرم و ماشين ها در جاي خود متوقف شده باشند يا جاده خالي باشد (هر دو گزينه خوب هستند)، يا مي توانم قبل از اينكه هوا براي ناكافي نوردهي كردن درختان و جاده بدون از دست دادن جزئيات خيلي تاريك شود، كمي رد نور را به تصوير بكشم. من تصميم گرفتم يك چيز جديد را امتحان كنم، چيزي كه قبلا امتحان نكرده بودم، و آن ايجاد رد يا حركت نور بود.

من حدود ۳۰ دقيقه زودتر به آنجا رسيدم، بنابراين دِرون (drone) را بالا بردم، آن را بر بالاي جاده به پرواز درآوردم و قبل از اين كه باتري آن تمام شود چند عكس مختلف گرفتم، آن را به پايين برگرداندم و عكس هايي كه گرفته بودم را بررسي كردم. از يكي از آن زوايا راضي بودم و تصميم گرفتم از آن زاويه عكس بگيرم، ارتفاعي كه عكس در آن گرفته شده بود و جايي كه اشياء معين در آن قرار داشتند را به خاطر سپردم، بنابراين توانستم دِرون را دوباره برگردانم و در همان موقعيت قرار دهم.

اكنون وقت گرفتن عكس هايي بود كه من نياز داشتم تا تصوير درون ذهنم را خلق كنم. اين سخت ترين بخش كار بود چون من نمي توانستم ترافيك را كنترل كنم، اغلب اوقات تنها يك ماشين، گاهي دو تا، و گاهي يك گروه از آنها پايين جاده مي آمدند. من چشمانم را به صفحه نمايش چسبانده بودم و منتظر بودم تا چند ماشين در جايي كه من مي خواستم وارد كادر شوند. همانطور كه هوا تاريك تر مي شد، مي توانستم با سرعت شاتر بازي كنم و به خودم اجازه به دست آوردن ماتي حركت بيشتر و رد نورهاي طولاني تر را بدهم. در نهايت، كارم تمام شد و من مطمئن بودم كه آنچه را مي خواستم به دست آورده بودم. به خانه برگشتم و عكس بالا را ويرايش كردم كه تركيبي از دو عكس است و چند چيز از تصوير حذف شده است. وقتي كار تمام شد، مي توانستم بگويم كه اين ۹۵% شبيه چيزي است كه من قبل از بيرون رفتن براي عكاسي در ذهنم پيش بيني كرده بودم.
۲
از ايده تا عكس: عكاسي هوايي با دِرون – تضاد بين بخش هاي زمين
[عكاسي هوايي با دِرون]

براي اين تصوير، من در راه برگشت به خانه از يك جلسه عكاسي املاك و مستغلات بودم كه متوجه شدم بايد در جايي كه هميشه مي خواستم آن را از بالا ببينم توقف كنم. البته وقتي به آنجا رسيدم همه چيز بايد با مهارت انجام ميشد، چون من مجبور بودم جايي براي پارك كردن پيدا كنم تا بتوانم دِرون (drone) را به پرواز درآورم، اما در نهايت يك جاي پارك حدود هشتصد متر دورتر از آنجا پيدا كردم. وقتي داشتم دِرون را به پرواز درمي آوردم، مي خواستم كاميون را بر روي معدن سنگ ثبت كنم در حاليكه هيچ ماشيني در جاده نباشد. هدف من نشان دادن تفاوت زمين در چنين شعاع كمي بود. ما در اين عكس طبيعت، حمل و نقل، و يك منطقه استخراج/ساخت و ساز داريم. من در مورد اينكه چگونه مي توانم همه اينها را نشان دهم و همه چيز را ساده نگه دارم فكر كردم، بنابراين تصميم گرفتم با روشي كه انجام دادم از آن عكس بگيرم و عكس هاي متعددي مثل اين گرفتم تا اينكه بالاخره عكسي گرفتم كه مي دانستم خوب از كار در مي آيد. من هميشه به كنتراست يا تضاد بين بخش هاي مختلف طبيعت و ديدن چگونگي مداخله انسان با آن علاقه مند بوده ام، كه يكي از دلايل اصلي است كه من اين عكس را دوست دارم.
۳
از ايده تا عكس: عكاسي هوايي با دِرون – قطار و من بر روي ريل ها
[عكاسي هوايي با دِرون]

«قطار و من بر روي ريل ها» يكي از برنامه ريزي شده ترين عكس هاي هوايي من است. يك روز صبح من از خواب بيدار شدم و به نوعي اين عكس را فقط در ذهنم گرفتم. من فكر كردم ايده خيلي احمقانه اي است، بنابراين تصميم گرفتم بروم و آن را ايجاد كنم. من لباس هايي پوشيدم كه خيلي با سنگ ها و ريل ها تركيب نشوند، مدتي پشت كامپيوتر نشستم و در گوگل مپ به دنبال جايي براي گرفتن اين عكس گشتم. من نمي خواستم چيزي جز ريل هاي قطار و چند درخت در اين عكس باشد، اما پيدا كردن جايي كه تنها اين موارد در آن باشند سخت بود. من در مورد اين كه چه چيز ديگري مي توانم به آن اضافه كنم كه از تمركز اصلي عكس و من دور نشود فكر كردم، و در نهايت آب به فكرم رسيد. بعد از يك ساعت جستجو، يك ريل راه آهن پيدا كردم كه از ميان دو بدنه آبي رد ميشد و حدود ۴۰ دقيقه با من فاصله داشت. قبل از اينكه به آنجا بروم يادم آمد كه عكس بدون قطار چطور خواهد بود؟ برنامه ريزي بيشتر… من مجبور بودم برنامه قطار را پيدا كنم تا بتوانم از قطار هم عكس بگيرم، بنابراين ديدم كه يك قطار در ساعت ۲:۵۰ و بعدي در ساعت ۴:۳۰ بعد از ظهر مي آمد.

من به مقصد رسيدم، در يك مركز خريد پارك كردم، يك فلش راهنما پيدا كردم كه به ريل قطار مي رسيد و از يك تپه سنگي بزرگ بر روي يك تونل بالا رفتم تا به ريل رسيدم. حدود چهارصد متر در امتداد ريل پياده روي كردم تا به آب رسيدم، دِرون (drone) را بيرون آوردم و آن را تنظيم كردم. من كمي زود رسيدم تا يك سري چيزها را بفهمم، دِرون را بالا بردم تا برنامه ريزي هاي قبل از گرفتن عكس را انجام دهم و تركيب بندي، مقياس و موقعيتي كه بايد در آن دراز بكشم را در نظر بگيرم. من تعدادي عكس از خودم كه بر روي ريل دراز كشيده بودم از دور و نزديك و در تمام موقعيت هاي مختلف گرفتم، بنابراين گزينه هايي داشتم كه در پس پردازش با آنها كار كنم. سپس، منتظر ماندم تا قطار بيايد و خوش شانس بودم كه قطاري گير آوردم كه در هر دو جهت مي رفت. با تمام شدن همه كارها، اكنون وقت آن بود كه به خانه بروم و كمي ويرايش روي عكس ها انجام دهم. من مي خواستم اين عكس يك حسي را منتقل كند، شايد حس غم يا اندوه، كه بيننده تعجب كند چرا من روي آن ريل ها در وسط ناكجا آباد دراز كشيده ام و انتظار مرگم را مي كشم (عكسي كه براي هر كسي طبيعي و نرمال نباشد). بعد از اين كه عكس ايجاد شد، توانست چند نفري را با اين باور كه من واقعا بر روي ريل ها دراز كشيده ام فريب دهد، اما گذشته از آن اين تصوير ديگري بود كه من واقعا براي بيرون رفتن و گرفتن آن وقت گذاشتم.

با عكاسي ديجيتال ما مي توانيم هر چقدر عكس كه مي خواهيم بگيريم، اما عكس هايي كه در موردشان فكر مي كنيم و واقعا به آنها اهميت مي دهيم، عكس هايي هستند كه نشان مي دهند ما به عنوان هنرمند چه كسي هستيم. آنها عكس هايي هستند كه شما را از افراد ديگر جدا مي كنند و بايد هميشه خودتان را به گرفتن آنها تشويق كنيد.

نويسنده: تاي پولند (Ty Poland)

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۶ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۸:۴۹:۱۱ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 لذت دو چندان يا دردسر دو برابر؟ جيمز پترسون در اين مقاله عكاسي از نوزادان تازه متولد شده را با نور طبيعي در خانه به شما عزيزان آموزش مي دهد.
آماده كردن دوربين

اگر از شما خواسته شود تا از نوزادان تازه متولد شده عكس بگيريد، با يك چالش روبرو خواهيد شد. عكاسي بارداري در آتليه بارداري فرصت عكس گرفتن از نوزادان در كوچكترين، خواب آلودترين، و جوان ترين حالت آنها را به شما مي دهد، و نتايج مي توانند به طور تاثيرگذاري خوب باشند. اما صبر زياد، تكنيك درست و كمي شانس لازم است – به خصوص هنگام عكاسي از دوقلوها. در ادامه با ارائه توصيه هايي در مورد تنظيمات صحيح دوربين، انتخاب بهترين لنز و نحوه چيدمان استوديوي موقتي خودتان با نور طبيعي در خانه، توضيح خواهيم داد كه چطور عكس بگيريد.

اگر مي خواهيد نوزادان واقعا تازه متولد شده به نظر برسند، بهتر است كه جلسه عكاسي را در دو هفته اول بعد از تولد آنها برنامه ريزي كنيد. با اين حال، نوزادان دوقلو ممكن است فرق داشته باشند، چون آنها اغلب بايد در بيمارستان بمانند. در حالت ايده آل، جلسه عكاسي را قبل از اين كه به سن ۴۰ هفتگي برسند، برنامه ريزي كنيد.

اگر تصاويري با ظاهر مدرن از نوزاد مي خواهيد كه در حال حاضر بسيار محبوب است، در نظر داشته باشيد كه تعدادي پتوي بافت دار و شال رنگي، مانند آنهايي كه ما در اينجا استفاده مي كنيم، با خود به همراه داشته باشيد. آنها نه تنها يك پس زمينه صاف و تميز براي پرتره هاي شما فراهم مي كنند، بلكه مي توانند به نگه داشتن دست و پاهاي پر حركت نوزاد در موقعيت مناسب نيز كمك كنند!
ماموريت

براي انجام يك جلسه عكاسي از نوزاد در خانه

زمان مورد نياز: دو ساعت

سطح مهارت: متوسط

كيت (تجهيزات) مورد نياز: دوربين DSLR يا بدون آينه، رفلكتور، پتو، بالشت
اول ايمني

اگر عكسي از يك نوزاد در بالاي يك گيتار، يك صندوقچه يا هر چيز غير معمول ديگري ديده باشيد، احتمالا يك عكس كامپوزيت (تركيبي در فتوشاپ) است. ايمني كودك بسيار مهم است، بنابراين به هيچ وجه آنها را طوري ژست دهي نكنيد يا در جايي قرار ندهيد كه منجر به افتادن آنها يا حتي بدتر شود. اگر مي خواهيد به صورت ژست دهي شده در بالاي يك وسيله غير معمول از آنها عكس بگيريد، دوربين را بر روي يك سه پايه نصب كنيد. مي توانيد يك عكس از بچه و پدر يا مادرش بگيريد (مطمئن شويد كه دست يا سايه پدر يا مادرش، نوزاد را تاريك نكند)، سپس عكس ديگري از آن وسيله به تنهايي در همان موقعيت بگيريد.
الف
راهنماي گام به گام: آماده سازي
[عكاسي از نوزاد]
۱
پتوها و تجهيزات صحنه

ما يك ظاهر مدرن براي عكس هايمان مي خواهيم، و بحش بزرگي از اين كار انتخاب رنگ ها و بافت هاي مناسب براي پس زمينه است. يك شال يا كلاه مي تواند راه خوبي براي اضافه كردن رنگ و بافت به عكس هاي شما باشد.
[عكاسي از نوزاد]
۲
چك كردن تنظيمات

زمان محدود است؛ نوزادان نياز به تغذيه دارند و پوشك هاي آنها بايد عوض شود. بنابراين، قبل از آوردن نوزاد چيدمان خود را تنظيم كنيد. از يك اسباب بازي تقريبا هم اندازه نوزاد براي چك كردن نورپردازي، پس زمينه و تنظيمات دوربين استفاده كنيد.

ويديو: آموزش عكاسي از نوزاد در منزل با تجهيزات محدود
[عكاسي از نوزاد]
۳
جهت نور

در اينجا نور پنجره ايده آل است – اين نور نرم و ملايم است و به آرامي مي تابد. جهت نور بسيار مهم است؛ يك موقعيت كمي كج نسبت به پنجره مقدار زيادي هايلايت و سايه ايجاد مي كند تا به ويژگي هاي سوژه شما عمق ببخشد.
[عكاسي از نوزاد]
۴
بازتاب نور

يك رفلكتور ساده كه در مقابل پنجره نگه داشته شود، به ما اجازه مي دهد تا نور را به قسمت هاي سايه دار بازتاب كنيم، كه كنتراست را متعادل (نرم) كرده و يك نور نرم دوست داشتني ايجاد مي كند. اگر رفلكتور شما سطوح طلايي/ نقره اي/ سفيد دارد، سفيد يا نقره اي در اينجا بهتر است.
[عكاسي از نوزاد]
۵
تنظيمات دوربين

مُد دستي را با سرعت شاتر ۱/۲۰۰ ثانيه براي به دست آوردن عكس هاي شارپ تنظيم كرده، و يك ديافراگم باز حدود f/3.5 تنظيم كنيد (هر مقداري بازتر از اين ممكن است بيش از حد كم عمق باشد). از ايزوي خودكار استفاده كنيد، ايزو خودش را طوري تطبيق مي دهد كه يك نوردهي صحيح بدهد.
[عكاسي از نوزاد]
۶
بهترين لنزها

لنزي با يك حداكثر ديافراگم باز براي فوكوس كم عمق، و ظاهري با پس زمينه نرم، بسيار مهم است. لنزهاي پرايم خوب هستند، چون ديافراگم هاي باز و اپتيك هاي عالي دارند. ما از يك ۵۰mm f/1.4 و يك لنز ماكروي ۱۰۰mm f/2.8 استفاده مي كنيم.
آيا فلاش براي نوزادان خطرناك است؟
[عكاسي از نوزاد]

چند سال پيش، چند وب سايت داستان مشكوكي را با عنوان: «يك چشم نوزاد سه ماهه پس از آن كه دوست خانوادگي آنها فراموش كرد فلاش دوربين را در حين گرفتن يك عكس كلوزآپ از او خاموش كند، كور شد» منتشر كردند. واضح است كه اين مسئله باعث شد بسياري از والدين در مورد استفاده از فلاش در عكاسي از نوزاد نگران شوند. با اين حال، متخصصين اپتومتري و سلامت اين داستان را به كل رد كرده اند. مطمئن باشيد كه فلاش هيچ اثر مضري بر روي نوزاد نخواهد داشت – بد نيست بدانيد كه فلاش چندان قوي تر از نور روز روشن نيست. به علاوه، اگر اين قضيه درست بود، ما بايد هر روز مواردي از اين قبيل را مي شنيديم.
ب
آماده شدن براي عكاسي و نكات مهم
[عكاسي از نوزاد]
۱
در خانه

يك جلسه عكاسي مانند اين به راحتي در خانه نوزاد انجام مي شود، چون ما به فضاي بسيار بزرگي نياز نداريم و احتمال بيشتري دارد كه نوزادان و والدين در خانه خود آرام و راحت باشند. همانطور كه تمام والدين جديد مي دانند، بيرون بردن نوزادان همراه با تمام چيزهايي كه نياز داريد، مي تواند سخت باشد!
[عكاسي از نوزاد]
۲
نور پنجره بهترين گزينه است

ما بايد فضايي با پنجره هاي بزرگ پيدا كنيم، بنابراين اتاق نشيمن ايده آل است. در صورت لزوم، وسايل منزل را جابجا كنيد تا فضايي در كنار پنجره ايجاد شود. در اينجا پنجره در سمت چپ دوربين است. ما نمي خواهيم نور مستقيم خورشيد از ميان پنجره بتابد، بنابراين بهترين كار اين است كه رو به شمال قرار گيريم.
[عكاسي از نوزاد]
۳
بالشت بزرگ

نوزادان نمي توانند بدن خود را بالا نگه دارند، بنابراين پايه و اساس صحنه ما بسيار مهم است. برخي از عكاسان از بالشت مخصوص يا حتي تخت هاي مخصوص سگ استفاده مي كنند. اين پايه بايد به اندازه كافي نرم باشد تا نوزادان راحت باشند، اما به اندازه كافي محكم باشد تا آنها را در جاي خود نگه دارد.
[عكاسي از نوزاد]
۴
درست كردن صحنه

هنگامي كه پايه ها گذاشته شدند، مي توانيم پتوها را روي آنها قرار دهيم تا يك استوديوي كوچك بسازيم. يك پتوي بافت دار كشي مانند اين پتوهاي مخصوص كودك، ايده آل است. پتوها را بكشيد تا چين و چروك آنها به حداقل برسد، چون اين كار در وقت شما براي تميز كردن عكس در فتوشاپ صرفه جويي خواهد كرد.
ج
نكات مهم براي عكاسي از نوزادان
[عكاسي از نوزاد]
۱
ژست دهي به دوقلوها

ژست دهي اغلب بزرگترين چالش است، چون نوزادان فاقد قدرت لازم براي نگه داشتن خود مي باشند. براي ژست دهي هاي خود برنامه ريزي كنيد، اما براي بداهه كار كردن نيز آماده باشيد. در صورت لزوم، از يكي از والدين بخواهيد نوزادان را در جاي خود نگه دارد، همان كاري كه ما كرديم. سعي كنيد دست هاي او را در كادر پنهان كنيد، يا بعدا آن را كلون (clone) كنيد.
[عكاسي از نوزاد]
۲
سر به سمت نور

سوژه ها اگر كمي از بالا نورپردازي شوند طبيعي تر به نظر مي رسند، چون ما معمولا عادت داشتيم ببينيم كه نور از آسمان به آنها مي تابد. اين موضوع حتي اگر سوژه دراز كشيده باشد نيز صادق است، بنابراين سر را به سمت پنجره و پاها را كمي دور از آن قرار دهيد، تا نور از بالا به سر بتابد.
[عكاسي از نوزاد]
۳
جزئيات و مقياس

عكس هاي داراي جزئيات مي توانند به داستان سرايي كمك كنند، و در مقايسه با پرتره هاي وايدتر آسان هستند. به خصوص اگر بتوانيد با مقايسه دست هاي پدر و مادر با انگشتان كوچك دست يا پاي نوزاد، يك حس مقياس را در تصوير بگنجانيد، خيلي خوب است. تبديل عكس به سياه و سفيد در اينجا انتخاب خوبي است.
[عكاسي از نوزاد]
۴
چشمان واضح و شارپ

هنگامي كه سطح فوكوس بسيار كم است، ما بايد دقيقا بر روي نزديك ترين چشم فوكوس كنيم، بنابراين نقطه فوكوس خود را جابجا كنيد. سعي كنيد چشم هاي دوقلوها را بر روي يك سطح فوكوس يكسان قرار دهيد. اگر هم خط نشدند، مي توانيم دو فريم (عكس) بگيريم تا مطمئن شويم كه هر دو جفت چشم شارپ هستند، و بعد آنها را در فتوشاپ با هم تركيب كنيم.
[عكاسي از نوزاد]
۵
روتوش لكه ها

يك كار روتوش مختصر به عكس جلوه مي دهد و حواس پرتي ها را پنهان مي كند. از ابزار Spot Healing فتوشاپ براي حذف نقاط (لكه ها) و علامت هاي كوچك استفاده كنيد.
[عكاسي از نوزاد]
۶
نويز سفيد

نوزادان زمان زيادي مي خوابند، كه معمولا همان چيزي است كه ما براي جلسه عكاسي خود مي خواهيم. اما آن همه هياهو ممكن است آرامش آنها را بر هم بزند. يك دستگاه نويز سفيد ايده آل است، چون صداي رحم را بازسازي مي كند. شما مي توانيد يك آهنگ نويز سفيد را بر روي گوشي تلفن يا تبلت خود پخش كنيد.
[عكاسي از نوزاد]
۷
كنترل دما

اگر قصد داريد لباس آنها را درآوريد يا پتويشان را برداريد، فضايي كه در آن عكس مي گيريد بايد به خوبي گرم شده باشد – آنقدر گرم كه فقط به يك پيراهن نازك نياز داشته باشيد. يك بخاري قابل حمل با خود به همراه داشته باشيد، و در صورت لزوم آن را نزديك چيدمان موقت خود قرار دهيد.
تركيب تصاوير

گاهي اوقات ممكن است بخواهيد تركيبي از دو يا چند عكس ايجاد كنيد. شايد يك عكس داريد كه در آن صورت نوزاد عالي است اما پس زمينه چين و چروك دارد، در حاليكه در يك عكس ديگر پس زمينه تميز است. تا زماني كه هر دو عكس با هم هم تراز باشند، تركيب كردن آنها با هم نبايد زياد سخت باشد. هر دو تصوير را در فتوشاپ باز كنيد و قسمت تميز را با ابزار Lasso انتخاب كنيد. بر روي آن راست كليك كرده و آن را با ۲۰ پيكسل Feather كنيد، سپس كپي (Cmd/Ctrl+C) كرده و در جاي خود بر روي تصوير ديگر پيست (Cmd/Ctrl+V) كنيد. براي تنظيم ابعاد Cmd/Ctrl+T را فشار دهيد، سپس از كادر (باكس) براي تنظيم موقعيت آن استفاده كنيد. در صورت لزوم، يك ماسك لايه اضافه كرده و با سياه رنگ كنيد تا قسمت هاي لايه تازه اضافه شده را پنهان كنيد.

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۵ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۹:۱۹:۵۴ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 عكاسي رنگي يا سياه و سفيد، مسئله اين است. عكاسي ديجيتال، تبديل عكس هاي رنگي به سياه و سفيد را بسيار آسان كرده است. بنابراين مسئوليت اين تصميم گيري، عكاسي سياه و سفيد يا رنگي، بر عهده عكاس است. گاهي اين انتخاب مي تواند دشوار باشد. از اين رو ما در اين مطلب قصد داريم بگوييم كه چه موقع عكس هاي رنگي و چه موقع عكس هاي سياه و سفيد بهتر جواب مي دهند.
عكاسي نوزاد در آتليه نوزاد
در سال ۱۸۸۶، فيزيكدان و مخترع گابريل ليپمن (Gabriel Lippmann) اولين عكس رنگي را بدون كمك از هيچ گونه ماده رنگي يا رنگ كردن ايجاد كرد. در سال ۱۹۰۶، ليپمن روند كار خود را همراه با تصاوير رنگي از يك طوطي، يك كاسه پرتقال، يك دسته پرچم، و يك پنجره شيشه اي رنگ آميزي شده به نمايش گذاشت. او با اين كشف، جايزه نوبل فيزيك را به دست آورد.


اما ليپمن در آزمايشات خود ايده ديگري در سر داشت. انتخاب سوژه هايي براي عكس هايش كه نه تنها ذاتا رنگي هستند، بلكه در مغز انسان به شدت با رنگ همراه اند. شايد ليپمن بدون اين كه خودش متوجه شود، يكي از اولين عكاساني بود كه خطي بين عكاسي رنگي و سياه و سفيد كشيد.

امروزه، عكاسي ديجيتال هم نعمت و هم مسئوليت انتخاب بين حالت رنگي و سياه و سفيد در پس پردازش را به ما اعطا كرده است. تصميم گيري براي انتخاب بين اين دو اغلب مي تواند فرآيند پر دردسري باشد. اگرچه تصميم گيري آگاهانه بين يك تصوير رنگي و يك تصوير سياه و سفيد مهارتي است كه نيازمند تمرين و آزمون و خطاست، در نهايت انتخاب به شخص خود شما بستگي دارد.
[عكاسي سياه و سفيد]

با اين حال، چند نكته وجود دارد كه اگر بين اين دو گزينه گير كرديد مي توانيد در نظر داشته باشيد. در ادامه اين مطلب لنزك با ما همراه شويد تا شش نكته مهم براي تصميم گيري در مورد اين كه عكس رنگي بگيريد يا سياه و سفيد مطرح كنيم.
۱
روابط رنگ ها

اولين چيزي كه هنگام انتخاب بين عكس رنگي يا سياه و سفيد بايد در نظر بگيريد، در واقع خود رنگ است! از خودتان بپرسيد؛ چه چيزي است كه شما را به سمت يك تصوير مي كشد؟ اگر متوجه شديد كه رابطه بين رنگ هاي متمايز در تصوير شما مهم هست، رنگ بهترين گزينه شماست. عكس هاي رنگي هميشه به طور موفقيت آميز به سياه و سفيد تبديل نمي شوند. تصويري با رنگ هاي متضاد مانند قرمز و سبز اغلب وقتي به سياه و سفيد تبديل مي شود، تُن هاي آن مشابه به نظر مي رسند، و تصويري كمتر گيرا و تيره ايجاد مي كند.

بيشتر بخوانيد: دنياي ما يك دنياي سياه و سفيد نيست، چگونه تصاوير را به صورت تك رنگ تجسم كنيم
[عكاسي سياه و سفيد] [عكاسي سياه و سفيد]
۲
احساس

درست همانطور كه هنرمندان قرن ها از رنگ در نقاشي استفاده كرده اند تا احساس را نشان دهند، رنگ ها در عكس نيز مي توانند فضاي احساسي يك تصوير را شكل دهند. رنگ پيام آور قدرتمندي است كه مي تواند احساسات بيننده را تحت تاثير قرار داده، بين ايده ها ارتباط برقرار كرده، و چشم ها را به طرف يك تصوير هدايت كند.

در حاليكه تصاوير سياه و سفيد به دليل ارتباط آن با عكاسي مستند به طور كلي يك حس نفسانيت يا جديت را در بيننده ايجاد مي كنند، رنگ بسته به رنگ بندي، مي تواند بر يك احساس شادي يا غم تاكيد كند. درست همانطور كه ما رنگ هاي گرم مثل قرمز و نارنجي را به راحتي و گرما ربط مي دهيم، به همين شكل رنگ هاي موجود در يك عكس را هم به هم ارتباط داده، و يك سرنخ در مورد تصوير به بيننده مي دهيم و يك تجربه همه جانبه ايجاد مي كنيم.

تُن يا تعادل رنگي يك عكس مي تواند به زماني از روز يا فصل اشاره كند كه يك احساس يا تجربه خاص را در تصوير انتقال مي دهد. به نظر مي رسد كه زمان در عكس هاي سياه و سفيد كمتر از تصاوير رنگي محسوس است، چون آنها بدون رنگ بندي (color schemes) مربوط به نوع خاصي از فيلم، فرآيند، يا روندي در پردازش ديجيتال هستند. اغلب تشخيص زمان عكس هاي خبري سياه و سفيد با يك نگاه گذرا سخت است، بنابراين سوژه با زمان حاضر مرتبط مي ماند.
[عكاسي سياه و سفيد] [عكاسي سياه و سفيد]

مي بينيد كه چطور نسخه رنگي، احساس كاملا متفاوتي دارد؟
۳
توجه

ما رنگ را همه جا در اطراف خود در بازاريابي، معماري، و چاپ مي بينيم. از رنگ براي جلب توجه بيننده و كشيدن آنها به سمت عكس استفاده مي شود. اما حفظ تعادل در اين كار خوب است و اگر در استفاده از آن زياده روي شود، اغلب مي تواند باعث پيچيده شدن تصوير شود. به دنبال يك رنگ غالب يا تركيب رنگ در كار خود باشيد. بصري ترين تاثير اغلب يا با ايزوله كردن يك رنگ خاص يا با داشتن دو رنگ مكمل در تصوير ايجاد مي شود. رنگ هاي مكملي مانند آبي و زرد، يا سبز و سرخابي وقتي به چشم انسان مي رسند يكديگر را كامل مي كنند و يك حس جنبش (حركت) و عمل ايجاد مي كنند.

اگر تصوير شما اين تركيبات را دارد، ممكن است بهتر باشد به صورت رنگي عكس بگيريد و به جاي تبديل عكس به سياه و سفيد، وقت خود را صرف تاكيد بر مولفه هاي رنگي تصوير كنيد. فقدان رنگ به جاي تركيبات رنگي چشم نواز، بر نور و سايه ها تاكيد مي كند.

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۵ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۹:۱۸:۳۵ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]
[ ۱ ][ ۲ ][ ۳ ][ ۴ ][ ۵ ][ ۶ ][ ۷ ][ ۸ ][ ۹ ][ ۱۰ ][ ۱۱ ][ ۱۲ ][ ۱۳ ][ ۱۴ ][ ۱۵ ][ ۱۶ ][ ۱۷ ][ ۱۸ ][ ۱۹ ][ ۲۰ ][ ۲۱ ][ ۲۲ ][ ۲۳ ][ ۲۴ ][ ۲۵ ][ ۲۶ ][ ۲۷ ][ ۲۸ ][ ۲۹ ][ ۳۰ ][ ۳۱ ][ ۳۲ ][ ۳۳ ][ ۳۴ ][ ۳۵ ][ ۳۶ ][ ۳۷ ][ ۳۸ ][ ۳۹ ][ ۴۰ ][ ۴۱ ][ ۴۲ ][ ۴۳ ][ ۴۴ ][ ۴۵ ][ ۴۶ ][ ۴۷ ][ ۴۸ ][ ۴۹ ][ ۵۰ ][ ۵۱ ][ ۵۲ ][ ۵۳ ][ ۵۴ ]
.: Weblog Themes By bornablog :.

درباره وبلاگ

نويسندگان
نظرسنجی
لینک های تبادلی
فاقد لینک
تبادل لینک اتوماتیک
لینک :
خبرنامه
عضویت لغو عضویت
پيوندهای روزانه
لينكي ثبت نشده است
پنل کاربری
نام کاربری :
پسورد :
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 0
دیروز : 0
افراد آنلاین : 1
همه : 14767
چت باکس
موضوعات وب
موضوعي ثبت نشده است
امکانات وب