آتليه كودك | آتليه نوزاد | آتليه بارداري
آتليه كودك آتليه نوزاد آتليه بارداري

 حيات وحش اغلب در طول طلوع يا غروب خورشيد در جريان است، و عكاسي بارداري در آتليه بارداري زماني كه نور كم است مي تواند چالش برانگيز باشد. حتي اگر با آخرين و بهترين دوربين DSLR موجود هم عكس بگيريد، باز هم به جايي مي رسيد كه نور براي استفاده از تنظيمات ايده آل خيلي كم است. در اين جاست كه بايد شروع به تكيه بر مهارت و تكنيك خود كنيد تا ميزان موفقيت خود را بهبود بخشيد. در اين مطلب لنزك چند ترفند براي عكاسي حيات وحش به شما عزيزان آموزش مي دهيم كه به شما كمك مي كنند تا تصاوير بهتر و قابل استفاده تري در نور كم بگيرم. نكات اين مطلب شما را براي عكاسي در شرايط كم نور راهنمايي مي كنند، بنابراين مطالعه آن را به همه توصيه مي كنيم.
[عكاسي حيات وحش در نور كم]
۱
ديافراگم و سرعت شاتر

بديهي است كه شما بايد از بازترين ديافراگمي كه مي توانيد (كوچك ترين ضريب اف يا f-stop) استفاده كنيد تا اجازه دهيد بيشترين ميزان نور ممكن وارد شود. اگر از لنزهاي تله فوتوي واقعا گران قيمت استفاده مي كنيد، احتمالا حداكثر گشودگي ديافراگم f/4 يا حتي f/2.8 داريد. با اين حال، اكثر لنزهاي تله فوتوي رده متوسط يا ارزان قيمت حداكثر ديافراگم حدود f/5.6 يا f/6.3 دارند. اما باز هم، آن را تا جايي كه مي توانيد باز كنيد.

در مورد سرعت شاتر، قانوني كه بايد ياد بگيريد، اين است كه از سرعت شاتر حداقل ۱ بر روي فاصله كانوني لنز خود استفاده كنيد. به عنوان مثال، يك لنز ۴۰۰mm به يك سرعت شاتر حداقل ۱/۴۰۰ ثانيه نياز دارد تا لرزش دوربين را به طور موثر از بين ببرد. با اين حال، اين كار احتمالا در شرايط نور كم امكان پذير نيست. بنابراين، شما بايد قانون را بشكنيد! سرعت شاتر خود را تا جايي كه مي توانيد كم كنيد، ضمن اين كه هنوز هم در مورد عكاسي احساس راحتي مي كنيد. شما مي توانيد خيلي آهسته تر از آنچه فكر مي كنيد پيش برويد. ۱/۱۰۰ ثانيه كاملا قابل قبول است. براي حذف لرزش، هر سيستم كاهنده لرزشي كه ممكن است بر روي لنز خود داشته باشيد را فعال كنيد. به علاوه بايد از يك سه پايه هم استفاده كنيد، چون همه چيز را ثابت نگه مي دارد.

لنزك: براي كاهش سرعت شاتر، افزايش زمان نوردهي و مقابله با شرايط كم نور، دوربين را روي سه پايه قرار دهيد تا لرزش هاي احتمالي موجب تار شدن عكس نشوند.
[عكاسي حيات وحش در نور كم]

۱/۳۰ ثانيه، f/4، ايزو ۸۰۰۰
پنينگ را امتحان كنيد

هنگامي كه سرعت شاتر شما شروع به خيلي كند شدن كند، آن وقت تقريبا به طور حتم ماتي حركت (motion blur) از سوژه در حال حركت ايجاد مي شود. اگر سوژه در حال دويدن يا راه رفتن است، شما مي توانيد دوربين خود را همراه با حيوان مورد نظر پنينگ كنيد. با تمرين، شما مي توانيد دوربين خود را با همان سرعت حيوان حركت دهيد و حتي با يك سرعت شاتر آهسته هم سوژه را فريز يا ثابت كنيد. در عكس بالا براي عكاسي از خرس، تكنيك پنينگ به كار گرفته شده است در نتيجه پس زمينه مات و سوژه واضح و شارپ به تصوير كشيده شده است.

لنزك: در تكنيك پنينگ (panning) عكاس يك سرعت شاتر آهسته انتخاب مي كند، سپس همزمان با فشردن دكمه شاتر، سوژه را با دوربين تعقيب كرده و فوكوس را روي آن حفظ مي كند. براي كسب آموزش كامل، كتابچه آموزشي «ماتي حركت» را به رايگان از فروشگاه لنزك دانلود نماييد.
۲
ايزو براي نور كم

اين ممكن است ترسناك ترين تنظيمات شما باشد، اما ايزو (iso – حساسيت سنسور به نور) نبايد چيزي باشد كه شما را به لرزه بياندازد. من عكاسان زيادي را ديده ام كه ايزو را بالاتر از حدود ۴۰۰ نمي برند، با وجود اين كه دوربين هاي آنها قابليت انجام اين كار را دارند. مطمئنا، ايزوهاي بالاتر در عكس شما نويز ايجاد مي كنند، اما يك تصوير نويزدار بهتر از يك تصوير تار است.

دوربين خود را آزمايش كنيد و ببينيد قبل از اين كه عكس ها غير قابل استفاده شوند، عملا چقدر مي توانيد ايزو را افزايش دهيد. شما مي توانيد نويز را در پس پردازش نيز حذف كنيد، بنابراين هنوز اميدي براي كاهش نويز هست. عكس زير با ايزو ۵۰۰۰ گرفته شد، اما حق داريد اگر فكر كنيد مقدار آن بسيار بسيار كمتر بوده است. دوربين مورد نظر نيكون D4 بود، كه داراي قابليت هاي ايزوي بسيار خوبي است. دوربين هاي DSLR سطح پايين تر را نيز مي توان حتي تا حدود ۱۶۰۰ تنظيم كرد، و با اين حال باز هم تصاويري با كيفيت نسبتا خوب به دست آورد.

بيشتر بخوانيد: ايزو در نور پايين، چه زماني و چگونه حساسيت دوربين را افزايش دهيد
[عكاسي حيات وحش در نور كم]

شجاع باشيد و زماني كه به يك سرعت شاتر سريع تر نياز داريد، ايزو را افزايش دهيد. اين كار به شما كمك خواهد كرد تا وقتي كه نور كمتر مي شود، به عكاسي ادامه دهيد، به اين معني كه شما زمان بيشتري براي نشستن در انتظار حيات وحش داريد!
۳
استفاده از يك لنز زوم

مواظب باشيد كه يك لنز زوم ممكن است حداكثر گشودگي ديافراگم متغير داشته باشد. در حالت زوم شده به خارج ممكن است بازترين ديافراگم ممكن f/4 باشد، اما وقتي به داخل زوم مي كنيد اين مقدار مي تواند به چيزي مثل f/6.3 افزايش پيدا كند. اگر لنز شما يك ديافراگم ثابت كلي دارد، در اين صورت لازم نيست نگران باشيد. اما اگر ندارد، بايد از اين واقعيت كه وقتي در حالت زوم شده به داخل (zoomed in) هستيد نور كمتري به سنسور مي رسد، آگاه باشيد.

در عوض، در مورد زوم كردن به خارج (zooming out) و گرفتن يك عكس محيطي تر فكر كنيد. در اين حالت شما ديافراگم باز تري خواهيد داشت، و ممكن است بتوانيد به عكس قابل استفاده تري نسبت به يك عكس كاملا زوم شده به داخل با نور كم دست پيدا كنيد.
[عكاسي حيات وحش در نور كم]

اگر لنز شما يك ديافراگم متغير دارد، به خارج زوم كنيد (فاصله كانوني كمتر) تا از بازترين ديافراگم استفاده كنيد و تصاويري محيطي بگيريد كه به طور كامل بر روي حيوان تمركز نمي كنند (بخشي از پيرامون و محيط اطراف سوژه را نيز در بر دارند).

لنزك: به دليل پيچيدگي طراحي لنز هاي زوم، بسياري از لنز هاي زوم معمولي بيشينه ديافراگم هاي متغير دارند. براي مثال لنز زوم نيكون ۱۸-۲۰۰mm ديافراگم متغير f/3.5-f/5.6 دارد. وقتي با انتخاب فاصله كانوني ۱۸mm كامل به خارج زوم شود f/3.5، اما وقتي در ۲۰۰mm كامل به داخل زوم گردد، بيشينه گشودگي ديافراگم f/5.6 خواهد داشت. لنز هاي زوم حرفه اي مثل Nikon 70-200mm f/2.8 در تمام فواصل كانوني محدوده ۷۰ تا ۲۰۰ ميليمتر، بيشينه گشودگي ديافراگم ثابت f/2.8 را ارائه خواهند داد.
۴
از حالت عكاسي متوالي با سرعت بالا استفاده كنيد

فراموش نكنيد كه يك حالت عكاسي متوالي سرعت بالا (Burst Mode) هم داريد. اگر تنظيمات شما در معرض ريسك تار شدن تصاوير قرار دارند، هر تعداد ممكن كه مي توانيد عكس بگيريد. اين كار شانس شما براي داشتن يك عكس قابل استفاده را بيشتر خواهد كرد. سرعت شاتر آهسته تر به معني شانس بيشتر هم براي تاري عكس به دليل ثبت لرزش ها و هم ماتي حركت است. اگر يك حيوان در طول گرفتن عكس شما سر خود را حركت دهد، ممكن است آن عكس خراب شود. اگر شما يكباره چندين عكس بگيريد، احتمال دارد كه عكس ديگري را در كسري از ثانيه بعد از آن بگيريد كه تار نباشد.

اين صادقانه يكي از مفيدترين كارهايي است كه هنگام عكاسي از حيات وحش در نور كم مي توانيد انجام دهيد. اين كار واقعا به گرفتن عكس هاي قابل استفاده كمك كرده و مانند سحر و جادو در كنار تكنيك هاي فوق عمل مي كند.
۵
به طور ناكافي نوردهي نكنيد

به طور ناكافي نوردهي كردن (underexposing) عكس هايتان مي تواند وسوسه انگيز باشد، با دانستن اين كه بعدا مي توانيد آنها را روشن تر كنيد. اگرچه اين كار ممكن است سرعت شاتر سريع تري به شما بدهد، اما عكس به احتمال زياد به روشن كردن قابل توجهي در پس پردازش نياز خواهد داشت. و وقتي كه صحنه از قبل تاريك باشد، نويز ديجيتالي زيادي ايجاد مي شود.
[عكاسي حيات وحش در نور كم]

۱/۶۰ ثانيه، f/4، ايزو ۵۰۰۰

در عوض، سعي كنيد نوردهي خود را تا حد امكان بهينه نگه داريد. اگر بتوانيد از هيستوگرام خود راضي باشيد، آن وقت روند ويرايش براي شما آسان تر خواهد بود. بدترين كار گرفتن يك عكس ناكافي نوردهي شده (underexposed) است، و بعدا متوجه شويد غير قابل استفاده است چون روشن كردن آن باعث خراب شدنش مي شود. من ترجيح مي دهم ريسك تار شدن عكس را بپذيرم اما چندين عكس بگيرم تا اين كه يك عكس شارپ ناكافي نوردهي شده ثبت كنم. شايد اين فقط نظر من است، اما اين كار خيلي به نفع من عمل كرده است.

نتيجه گيري

مهم نيست شما چقدر  عكاس ماهري هستيد، يا تجهيزات عكاسي شما چقدر خوب هستند، مواقعي پيش مي آيد كه عكس هاي شما با نور كم خراب مي شوند. با تمرين، شما ياد خواهيد گرفت كه گاهي اوقات جنگيدن با شرايط كم نور فايده اي ندارد، اما تركيبي از تكنيك هاي اين مطلب به شما كمك خواهد كرد.

آيا نكته ديگري داريد كه به اين موارد اضافه كنيد؟ لطفا در قسمت ديدگاه ها، پايين صفحه، به اشتراك بگذاريد.

نويسنده: ويل نيكولز (Will Nicholls)

برگرفته از: digital-photography-school


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۱۰ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۸:۵۹:۰۰ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 بوكه ها مصنوعات نوري اي هستند كه وقتي ما از نقاط نوراني بسيار خارج از فوكوس عكس مي گيريم، در تصاوير ما ظاهر مي شوند. منبع نقاط نوراني اي كه روي آن ها فوكوس نكرده ايم يا خارج از فوكوس قرار گرفته اند، مي تواند خورشيد در مناظر طبيعي، چراغ هاي شهري يا منبع نور مصنوعي در استوديو عكاسي شما باشد. در اين مطلب لنزك، يك چيدمان نورپردازي جالب براي ايجاد بوكه هاي پيش زمينه به شما عزيزان آموزش خواهيم داد. مطالعه اين مطلب را به همه لنزكي هاي علاقه مند به عكاسي پرتره، نورپردازي استوديويي و ترفند هاي عكاسي توصيه مي كنيم.

بوكه (bokeh) چيزي است كه ما به عنوان عكاس آن را دوست داريم، اما من كاملا مطمئن نيستم چرا اينطور است. ممكن است ما اينقدر عاشق آن باشيم چون چيزي را ثبت مي كنيم كه در واقع وجود ندارد، ما نمي توانيم آن را با چشم خود ببينيم و بنابراين فكر مي كنم اينكه ما نمايشگر دوربين را بررسي مي كنيم در انتظار اين كه تصويري ظاهر شود كه آنچه را چشم هاي ما قادر به ديدن آن نيست به ما نشان دهد، در ما شور و هيجان به وجود مي آورد. به عبارت ساده، بوكه ها مصنوعات نوري اي هستند كه وقتي ما از نقاط نوراني بسيار خارج از فوكوس عكس مي گيريم، در تصاوير ما ظاهر مي شوند.
[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

بنابراين ما چطور مي توانيم اين دايره (گوي) هاي رازآلود را در عكس هاي استوديويي خود تحت كنترل درآوريم تا چيزي كمي جذاب تر از افكت بوكه نور خورشيد ميان برگ ها ايجاد كنيم؟

چيزهايي كه نياز داريد

    يك صفحه شيشه اي/ پرسپكس (پلاستيك شفاف) با كيفيت خوب
    ۴-۲ منبع نور (اصل اين چيدمان با دو نور قابل دستيابي است)
    نور اصلي ۱ بيوتي ديش (beauty dish)/ سافت باكس كوچك
    ۲ اصلاح كننده نور متمركز كننده – مثل اسنوت (snoot)، گريد يا زنبوري (grid) يا بارن دور (barn door) و غيره
    ۱ سافت باكس كوچك به عنوان اصلاح كننده نور پُركننده اما يك رفلكتور نيز مي تواند در اينجا مناسب باشد.
    ژل (اختياري)
    مخلوط گليسيرين و آب
    چيزي براي اسپري كردن آب
    ۱ پس زمينه تيره – اين پس زمينه مي تواند هر چيزي باشد، از يك تخته/ مخمل سياه گرفته تا پرده يا فون عكاسي سياه
    ۱ لنز با حداكثر گشودگي ديافراگم زياد – در حالت ايده آل در حدود f/2.8 يا بازتر
    ۱ مدل/ سوژه صبور

[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

اضافه كردن ژل هاي رنگي به نور هاي پشت، بوكه را به همان رنگ ايجاد مي كند كه مي تواند واقعا جالب به نظر برسد.
آموزش ايجاد بوكه هاي پيش زمينه در استوديو عكاسي

اصل اين ترفند اين است كه شما تنها يك صفحه شيشه اي را با قطرات آب بر روي آن بين خودتان و مدل قرار مي دهيد، نورها را بر روي قطرات آب و مدل مي تابانيد، دوربين خود را بر روي يك عمق ميدان بسيار كم (ضريب اف كوچك) تنظيم مي كنيد و سپس چند عكس مي گيريد.

اين يك توضيح فوق العاده ساده است، اما اجازه دهيد كمي دقيق تر به هر مرحله نگاهي بيندازيم.

اول از همه شما به يك قطعه شيشه نياز داريد. من در واقع تنها يك قاب عكس داشتم كه خيلي ساده شيشه را از آن جدا كرده و از آن استفاده كردم. فقط اين را بگويم كه اين روند به احتمال زياد باعث مي شود ظاهر شيشه براي هميشه غير قابل تميز شدن بشود، حداقل اين اتفاقي بود كه براي من افتاد. صفحه اي كه من داشتم حدود ۶۰ سانتيمتر مربع بود، بنابراين لازم نيست خيلي بزرگ باشد و اگر شما مي خواستيد اول اين كار را آزمايش كنيد، احتمالا با يك قطعه كوچك تر هم مي توانستيد.

من براي قطعه شيشه ام تنها شيشه اي را كه روي يك قاب عكس بزرگ بود جدا كردم. اما مراقب باشيد چون اين نوع شيشه اغلب به شدت تيز و برنده است. اگر بتوانيد يك پرسپكس با كيفيت خوب پيدا كنيد، قطعا امن تر و كار كردن با آن آسان تر است.
[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

من اين كار را با پرسپكس امتحان نكرده ام اما اگر شما آن را در اختيار داريد، فكر مي كنم مي تواند جايگزين خوبي باشد، چون جا به جا كردن صفحه هاي شيشه اي بُرنده با دست در اطراف مدل ها مرا مي ترساند. بنابراين من به شما هشدار دادم، و به دلايل ايمني روشن ترين پرسپكسي كه مي توانيد پيدا كنيد را توصيه مي كنم.

سپس به يك اسپري براي ايجاد «دايره هاي رازآلود/بوكه ها» نياز داريد. من تنها يك آبپاش باغباني/ آرايشگري را به قيمت ۱ دلار خريدم و سپس فرمولم را مخلوط كردم تا داخل آن بريزم. اين فرمول بسيار ساده است: تنها گليسيرن و آب است، هيچ چيز عجيب و غريبي ندارد. گليسرين يكي از آن محصولاتي است كه شما هيچ وقت چيزي در موردش نشنيده ايد تا وقتي كه خودتان آن را مي خريد و بعد به معناي واقعي كلمه آن را همه جا مي بينيد. گليسيرين براي حفظ مواد غذايي، در لوازم آرايشي، جوهر، چسب، ضد يخ و حتي در داروها استفاده مي شود. همچنين من فكر مي كنم كه اين محصولي است كه به اگزماي شديد هم كمك مي كند، بنابراين من يك بطري بزرگ از آن را در يك داروخانه محلي به قيمت حدود ۱ دلار خريدم.

دليل اين كه شما به گليسيرين نياز داريد غليظ كردن آب است كه گليسيرين خيلي خوب اين كار را مي كند چون بسيار غليظ و كاملا بي رنگ است. شما بايد آب را غليظ كنيد تا فورا از روي شيشه اي كه بر روي آن اسپري مي شود به پايين سُر نخورد. با اضافه كردن گليسيرين در آبپاش خود مي توانيد كمي از آن را بر روي شيشه اسپري كنيد كه بايد به صورت حباب مانند در بيايد تا آن قطرات كوچكي كه شما به دنبالش هستيد را ايجاد كند. عكاسان مواد غذايي هميشه از اين ترفند براي به دست آوردن آن نوع عكس هاي گوجه فرنگي هاي تازه پوشيده شده با قطرات آب استفاده مي كنند.
[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

اين «حالت حباب مانند» قطرات است كه به آن اشاره كردم. اين قطرات نور را به طور كامل مي گيرند و بوكه هاي زيبايي در پيش زمينه عكس شما ايجاد مي كنند.

من براي مخلوط حباب شكل خودم از سه قسمت آب و يك قسمت گليسيرين (نسبت سه به يك) استفاده كردم، اما توصيه مي كنم قبل از اين كه مدل برسد چند آزمايش انجام دهيد. اول با نيمي آب و نيمي گليسيرين شروع كنيد، بعد در صورت نياز آب بيشتري اضافه كنيد.
[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

حالا كه قطعه شيشه/ پرسپكس و اسپري قطرات خود را داريد، آماده ايد تا تنظيم كردن عكس خود را شروع كنيد. اين مرحله تقريبا بيشتر از همه مراحل به مهارت نياز دارد، چون اكنون شما بايد صفحه شيشه اي را به صورت عمودي بين خودتان و مُدل نگه داريد.

هنگامي كه شيشه در جاي خود قرار گرفت، شما بايد نور هاي خود را نصب و آماده كنيد – تا آخرين لحظه ممكن صبر كنيد و بعد بر روي شيشه اسپري كنيد چون با وجود گليسيرين باز هم قطرات به پايين شره مي كنند. من عكس هايم را با چهار منبع نور گرفتم اما اصل اين چيدمان را مي توان با دو منبع نور هم به دست آورد. من چيدمان چهار نوره ام را توضيح خواهم داد، اما همچنين به شما نشان مي دهم كه اگر تنها دو يا سه منبع نور داريد، چه كار بايد بكنيد.

اول از همه دو نور خود را در پشت مدل و بالاتر از ارتفاع سر او و با زاويه دورتر از مدل به سمت جايي كه دوربين شما قرار خواهد گرفت، نصب كنيد. شما مي توانيد در صورت تمايل به آن ها ژل اضافه كنيد (طلق هاي رنگي). اين نور ها بايد اصلاح كننده هاي نوري متمركز كننده مانند گريد، اسنوت يا بارن دور بر روي خود داشته باشند، چون ما مي خواهيم نور را در يك منطقه كنترل كنيم نه اين كه آن را در اطراف پخش كنيم.

لنزك: اسنوت، زنبوري و بارن دور از اصلاح كننده هاي نور (light modifier) هستند كه نور را متمركز/جمع كرده و به عكاس اجازه مي دهند قسمت مشخصي كه مي خواهد را نورپردازي كند – چراكه از پخش شدگي (ديفيوز شدن) نور جلوگيري مي كنند.

دوم، ما مي خواهيم نور اصلي خود را نصب كنيم. من از يك بيوتي ديش نقره اي ۵۵ سانتيمتري استفاده كردم اما شما مي توانيد از يك سافت باكس كوچك نيز به جاي آن استفاده كنيد، اما حواستان باشد كه نور خيلي بيشتر به اطراف پخش مي شود، بنابراين اگر به پس زمينه نزديك هستيد، در اين صورت نور ممكن است بر روي آن نشت پيدا كند. بيوتي ديش را بر روي شيشه در سمت دوربين قرار داده و آن را بالاتر از دوربين ببريد و زاويه آن را رو به پايين به سمت مدل تنظيم كنيد.

سوم، من يك نور پُركننده (fill light) را مجهز به يك سافت باكس كوچك بر روي كف زمين نصب كردم. اين نور در زير مدل و مسلما خارج از عكس قرار مي گيرد. اگر نور ديگري نداريد، مي توانيد به جاي اين نور از يك رفلكتور استفاده كنيد.
[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

اين چيدمان (setup) نورپردازي چهار نوره من است. مي بينيد كه دو نور مشبك (مجهز به گريد/زنبوري) پشت مدل و به سمت دوربين قرار داده شده اند، به هر دوي اين نور ها ژل رنگي اضافه شده است. بيوتي ديش نزديك به مدل قرار گرفته و سافت باكس كوچك روي كف زمين به عنوان نور پُركننده عمل مي كند.
[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

اگر شما فقط دو منبع نور داريد، هنوز هم مي توانيد چيدمان پايه را به دست آوريد. تنها كافي است نور اصلي را نگه داشته و فقط يك نور پشت داشته باشيد. اگر سه منبع داريد آن را به پشت اضافه كرده و به جاي نور چهارم يا پُر كننده از يك رفلكتور استفاده كنيد.

بعد از آن وقت اين است كه موقعيت مدل را در سمت ديگر شيشه مشخص كنيد و حالا آماده ايد كه بر روي شيشه اسپري كنيد. توصيه مي كنم يك ورقه يا روزنامه زير شيشه قرار دهيد تا كف زمين خيس نشود. فرق زيادي ندارد كه كدام طرف شيشه اسپري كنيد، قطرات هر طرف شيشه كه باشند نور به آنها برخورد مي كند، اما راحت تر است كه آن را در طرف دوربين اسپري كنيد.

در آخر آماده ايد كه چند عكس بگيريد. شما بايد دوربين خود را بر روي يك ديافراگم باز، ترجيحا چيزي در حدود f/2.8 يا بازتر، تنظيم كنيد. يك عكس بگيريد و نور اصلي را در حدود ديافراگم خود تنظيم كنيد، سپس هنگامي كه از آن راضي شديد، مي توانيد قدرت دو نور پشت مُدل را تنظيم كنيد. هرچه قدرت آنها بيشتر باشد، بوكه برجسته تري ايجاد خواهد شد و هرچه قدرت كمتر باشد، واضح است كه افكت (اثر) ظريف تري خواهد داشت.
[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

ممكن است تعجب كنيد كه چرا نقاط نوراني/ بوكه در مقابل صورت مدل ظاهر نمي شوند. علت اين است كه قرار دادن دقيق نورهاي پس زمينه بدين معني است كه مدل در واقع روي شيشه سايه اي ايجاد مي كند كه شما نمي توانيد ببينيد، اين امر به نوبه خود مانع از برخورد نور به هر قطره اي كه در سايه قرار دارد مي شود، كه البته به معناي نبودن بوكه در آن قسمت است.
[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه] [عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

خب عكس شما آماده است، خب اين هم از آموزش چيدمان نورپردازي بوكه پيش زمينه. ممكن است اينطور به نظر برسد كه شما به تجهيزات عكاسي نوزاد در آتليه نوزاد و نورپردازي زيادي نياز داريد تا به آن دست يابيد، اما واقعا آنقدرها هم پيچيده نيست – حتي اگر تنها دو عدد منبع نور داريد، هنوز هم مي توانيد به اين عكس برسيد.

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۱۰ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۸:۵۷:۳۷ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 عكس هاي يك جلسه عكاسي پرتره خانوادگي خوب براي سالهاي زيادي ارزشمند خواهند بود. اين يك حوزه بسيار باارزش از عكاسي است، اما مي تواند براي عكاسان تازه كار كمي دلهره آور نيز باشد. شما بايد سريع يك رابطه دوستانه با خانواده ايجاد كنيد، كودكان را علاقه مند نگه داريد، و انتظارات والدين را با عكس هاي زيبا برآورده كنيد. در اين مطلب لنزك، ۱۰ نكته براي اولين جلسه عكاسي پرتره خانوادگي با شما عزيزان به اشتراك خواهيم گذاشت.

بنابراين از كجا بايد شروع كنيد؟ چه تنظيمات دوربيني را بايد انتخاب كنيد؟

اينها چند نكته مهم هستند كه باعث مي شوند اولين جلسه عكاسي شما آرام پيش برود، و به شما كمك مي كنند پرتره هاي خانوادگي عالي اي بگيريد.
۱
تا سطح آنها پايين بياييد

ارتفاع خود را تا سطح چشم هاي كودك پايين بياييد. اين كار به عكس هاي جذاب تري منجر مي شود، و همچنين به شما كمك مي كند تا بهتر با بچه ها تعامل برقرار كنيد.
[عكاسي پرتره خانوادگي]
۲
از نقطه فوكوس مركزي استفاده كنيد

تنظيمات فوكوس مختلف براي عكاسان مختلف مناسب هستند، اما فوكوس با نقطه مركزي معمولا براي پرتره هاي خانوادگي از همه مفيدتر است. همانطور كه شما پرتره هاي خانوادگي بيشتر و بيشتري مي گيريد، متوجه خواهيد شد كه اين تنظيمات براي شما مناسب است يا نه، اما براي جلسه اول شما نقطه شروع خوبي است.
۳
يك ديافراگم مناسب انتخاب كنيد

تنظيمات ديافراگم شما تحت تاثير سبكي كه ترجيح مي دهيد، قرار خواهد گرفت. به عنوان يك نقطه شروع، بسياري از عكاسان خانوادگي سبك زندگي (lifestyle) براي پرتره هاي تك نفري به صورت كاملا باز (f/2.2 واقعا خوب عمل مي كند)، و براي عكس هاي گروهي در حدود f/5.6 عكاسي مي كنند تا مطمئن شوند كه همه در فوكوس هستند.
[عكاسي پرتره خانوادگي]

اين عكس در f/5.6 گرفته شده است.
[عكاسي پرتره خانوادگي]

اين عكس در f/2.2 گرفته شده است.
۴
سرعت شاتر شروع

شما احتمالا متوجه خواهيد شد كه براي پرتره هاي خانوادگي به يك سرعت شاتر كمي سريع تر از آنچه براي بسياري از انواع ديگر پرتره استفاده مي كرديد، نياز داريد. بچه ها سريع، و گاهي اوقات غير قابل پيش بيني حركت مي كنند! يك سرعت شاتر خوب براي شروع ۱/۲۵۰ ثانيه است، كه براي ورجه وورجه يا تكان خوردن بچه ها به شما انعطاف پذيري مي دهد. اگر شما موقعيتي داريد كه در آن كسي خيلي سريع حركت مي كند، مانند پريدن يا دويدن يك كودك به فاصله دور، يك سرعت شاتر بسيار سريع تر مانند ۱/۸۰۰ ثانيه را انتخاب كنيد.
[عكاسي پرتره خانوادگي]

اين عكس در ۱/۸۰۰ ثانيه گرفته شده است.
۵
از ايزوي خودكار استفاده كنيد

در حاليكه شما با ديافراگم ها و سرعت شاترهايي آشنا مي شويد كه در جلسات عكاسي پرتره خانوادگي براي شما جواب مي دهند، در نظر داشته باشيد كه ايزوي خود را روي حالت خودكار (Auto ISO) تنظيم كنيد. نتايج معمولا رضايت بخش هستند، و در طول روز ديگر لازم نيست در مورد آن فكر كنيد. به تدريج كه تجربه و اعتماد به نفس به دست مي آوريد، مي توانيد خودتان شروع به انتخاب ايزو كنيد.

لنزك: با قرار دادن دوربين بر روي مُد نوردهي دستي (M)، اما تنظيم كردن ايزو بر روي حالت خودكار (Auto ISO)، شما كنترل خود را هم بر ديافراگم و هم سرعت شاتر حفظ كرده، و به دوربين اجازه مي دهيد تا براي حفظ تعادل نوردهي، ايزو را تنظيم كند. با اين وجود، چك كردن تنظيمات ايزو به طور مرتب در طول عكاسي عادت خوبي است كه از ثبت عكس هايي با ايزو بالا و داراي نويز زياد جلوگيري خواهد كرد.
۶
مُد نورسنجي

به نظر مي رسد كه گزينه هاي نورسنجي خاص براي برخي از عكاسان مناسب تر از بقيه هستند. همانطور كه شما پرتره هاي خانوادگي بيشتري مي گيريد، خيلي زود متوجه خواهيد شد كه كدام يك از آن گزينه ها براي شما بهتر عمل مي كنند. براي شروع، استفاده از مُد نورسنجي نقطه اي (spot metering) را براي پرتره هاي تك نفره، و نورسنجي الگويي (Evaluative Metering) را براي يك عكس گروهي امتحان كنيد.

بيشتر بخوانيد: توضيح نورسنجي (و مُد هاي آن) و نوردهي
[عكاسي پرتره خانوادگي]

اين عكس با مُد نورسنجي الگويي گرفته شده است.
۷
با فرمت RAW عكس بگيريد

گزينه هاي ويرايش زيادي در لايت روم وجود دارد، و اگر شما با فرمت RAW عكس بگيريد، محدوده رنگ هاي بسيار بيشتر و جزئيات حفظ شده بيشتري خواهيد داشت.
۸
تراز سفيدي خودكار

اگر داريد خارج از استوديو و در محيط باز عكس مي گيريد، شما در مكان هاي مختلف با نورپردازي هاي مختلف كار خواهيد كرد، و در حين كار زمان كافي براي تنظيم تراز سفيدي نخواهيد داشت. اصلاح تراز سفيدي يك ويرايش آسان در لايت روم است، بنابراين بهتر است با فرمت Raw عكاسي كنيد و وقت خود را صرف تعامل با خانواده اي كه داريد از آنها عكس مي گيريد بكنيد.

لنزك: اگر شما به صورت خام (Raw) عكاسي مي كنيد، انجام تنظيمات تراز سفيدي در دوربين چندان حياتي نيست، به اين دليل كه فايل هاي خام حاوي تمامي اطلاعات لازم در عكس هستند و اين تنظيمات به خوبي پس از گرفتن عكس قابل تغيير است.

بيشتر بخوانيد: آموزش كامل تراز سفيدي در دوربين و با فتوشاپ
۹
لنزهاي خود را انتخاب كنيد

در نظر بگيريد كه كدام لنزها را مي خواهيد با خود به جلسه عكاسي پرتره خانوادگي ببريد. اگر بودجه شما به خريد چندين لنز نمي رسد، مي توانيد چند لنز اجاره كنيد. اين كار مي تواند به طرز شگفت آوري مقرون به صرفه باشد، و فرصت امتحان كردن فواصل كانوني مختلف را به شما مي دهد تا ببينيد كدام يك براي شما از همه مناسب تر است.
[عكاسي پرتره خانوادگي]

اين عكس با يك لنز ۸۵mm گرفته شده است.

استفاده از چندين لنز در طول يك جلسه عكاسي پرتره خانوادگي، تنوع تصاوير زيادي به شما خواهد داد، و همچنين به اين معني است كه شما مي توانيد از عهده ثبت اكثر مكان ها برآييد. يك لنز زوم مانند يك لنز ۲۴-۷۰mm انعطاف پذيري زيادي به شما خواهد داد، يا يك لنز پرايم (داراي فاصله كانوني ثابت) متداول براي پرتره هاي خانوادگي يك لنز ۸۵mm است، كه براي پرتره بسيار مسحور كننده است. يك لنز وايد مانند يك لنز ۳۵mm به شما كمك خواهد كرد تا محيط پيرامون سوژه را بيشتر در كادر آورده و پرتره محيطي تري بگيريد.

همانطور كه شما در عكاسي از خانواده ها تجربه به دست مي آوريد، متوجه خواهيد شد كه كدام لنزها براي شما از همه مناسب تر هستند. اين زمان خوبي براي سرمايه گذاري بر روي لنزهاي با كيفيتي است كه مي توانيد از عهده خريد آنها برآييد.
[عكاسي پرتره خانوادگي]

اين عكس با يك لنز ۳۵mm گرفته شده است.
۱۰
محدوديت هايي تعيين كنيد

خودتان را به گرفتن پنج نسخه از هر صحنه محدود كنيد. اين كار به چشم هاي شما ياد خواهد داد كه به دنبال جزئيات و حالاتي بگردند كه مي خواهيد آنها را ثبت كنيد. و مطمئن شويد كه در نهايت همه آنها را در يك عكس با هم تركيب كنيد.

نتيجه گيري

خب آموزش مختصر عكاسي از پرتره هاي خانوادگي ما به پايان رسيد. تمرين به مرور كار شما را بهبود مي بخشد، اما براي كار سخت و نشان دادن مهارت هاي خود با دوربين آماده باشيد. از همه مهمتر، يك نگرش دوستانه و حرفه اي همراه با آماده سازي دقيق براي هر جلسه عكاسي پرتره از خانواده، مشتريان راضي و تكرار شدن كسب و كار شما را به همراه دارد.

لطفا نكات مربوط به عكاسي كودك در آتليه كودك پرتره خانوادگي خود را در قسمت ديدگاه ها، پايين اين مطلب به اشتراك بگذاريد.

نويسنده: لوئيس داونهام (Louise Downham)

منبع:

برگرفته از: digital-photography-school


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۱۰ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۸:۵۶:۱۱ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 به دنياي عكاسي بارداري در آتليه بارداري با سرعت بالا خوش آمديد، در اين مطلب به شما عزيزان آموزش مي دهيم كه چگونه با استفاده از فلاش خود از افتادن ميوه داخل آب عكاسي كنيد.

عكاسي با سرعت بالا (High-speed photography) يك راه فوق العاده براي ثبت برخي از افكت هاي جذاب و ديدني است. ثابت كردن حركت يك شيء كه سطح آب را مي شكافد، عكس خيره كننده اي به وجود مي آورد.

تنظيمات ممكن است پيچيده به نظر برسد، اما تمام چيزي كه مورد نياز است كمي آماده سازي از قبل، كمي اطلاعات در مورد عكاسي و فلاش، و مقدار زيادي صبر و شكيبايي است! ما از يك لنز ماكرو استفاده كرديم اما يك زوم استاندارد نيز اين كار را انجام خواهد داد.

ما به شما نشان خواهيم داد كه چطور استوديوي عكاسي روميزي خود را ايجاد كرده و دوربين و فلاش خود را براي ثبت برخي از حركات با سرعت بالا تنظيم كنيد. هدف ما ثبت گيلاس است درست بعد از اين كه سطح آب را مي شكافد، اما قبل از اين كه به ته ظرف فرو برود.

به منظور فريز يا ثابت كردن حركت دقيقا در همان لحظه اي كه گيلاس به داخل آب مي افتد و آب به بيرون مي پاشد، ما از فلاش اكسترنال استفاده خواهيم كرد. با نورپردازي آب از كنار (نورپردازي از پهلو)، ما عمق بيشتري به دست آورده و از ثبت سايه هاي تند و زننده جلوگيري خواهيم كرد.

اين يك علم دقيق نيست، بنابراين به دست آوردن زمان مناسب كمي بر حسب تجربه است. بنابراين منتظر چه چيزي هستيد؟ چند ميوه برداريد و بياييد شروع كنيم.
۱
مُد نوردهي دستي براي كنترل كامل
[عكاسي از پاشيدن مايعات]

در مُد نوردهي دستي (M) ، سرعت شاتر را بر روي حداكثر سرعت همگام سازي فلاش (۱/۱۸۰ تا ۱/۲۵۰ ثانيه) تنظيم كنيد. يك ديافراگم كوچك (مثلا f/8) براي به دست آوردن يك عمق ميدان خوب تنظيم كرده و براي عكس هاي عاري از نويز ايزو را پايين تنظيم كنيد.
۲
فلاش فرمانده يا مَستِر (Master)
[عكاسي از پاشيدن مايعات]

براي تنظيم فلاش پاپ آپ به عنوان مستر (فرمانده – Master)، به تنظيمات كنترل فلاش (Flash Control) برويد و Flash Firing را فعال (Enable) كنيد. Built-in Flash Func را انتخاب كنيد، به پايين اسكرول كنيد تا به Wireless Func برسيد، Set را فشار دهيد. گزينه تنها تريگر (زده شدن) فلاش اكسترنال را انتخاب كنيد (در تصوير فوق نشان داده شده).

لنزك: براي تنظيم فلاش پاپ بر روي مُد فرمانده (Master/Commander) در دوربين هاي نيكون، تصوير موجود در اين مطلب (اينجا كليك كنيد)، شما را راهنمايي خواهد كرد.
۳
تنظيم فلاش روي بَرده يا Slave
[عكاسي از پاشيدن مايعات]

فلاش اكسترنال خود را بر روي تنظيمات بي سيم بَرده (فرمانبر – Slave) و كانال يكسان با دوربين تنظيم كنيد (اگر دوربين روي كانال ۱ است فلاش را نيز روي كانال ۱ بگذاريد). قدرت فلاش دستي (Manual flash power) را انتخاب كنيد و مي توانيد خروجي را از طريق منوي تنظيمات فلاش دوربين تنظيم كنيد. ما با قدرت ۱/۴ شروع كرديم.
۴
پيش فوكوس (فوكوس از قبل)
[عكاسي از پاشيدن مايعات]

يك قاشق برداريد و آن را در آب فرو ببريد، تقريبا جايي كه سوژه شما خواهد افتاد، و پيش فوكوس كنيد، سپس لنز خود را به فوكوس دستي يا MF تغيير حالت دهيد تا فوكوس را قفل كنيد. ممكن است لازم باشد چند بار تلاش كنيد تا به نتايج دقيق دست پيدا كنيد.

لنزك: در اين مرحله ما قصد داريم، محل افتادن و فرو رفتن ميوه در آب را پيش بيني كرده و از قبل در آنجا فوكوس كنيم. سپس براي اطمينان از برهم نخوردن فوكوس، لنز را روي فوكوس دستي يا MF تنظيم مي كنيم.

نكات نهايي
نور را پخش كنيد

سطوح شفاف، مانند شيشه، مي توانند چالشي براي عكاسي باشند چون بسيار بازتابنده (منعكس كننده) هستند. اگر شما چند بار پشت سر هم در جهت ظرف شيشه اي فلاش بزنيد، عيب و نقص هاي زيادي را در شيشه ثبت خواهيد كرد – و مقدار زيادي اثر انگشت و گرد و غبار، با وجود اين كه قبل از شروع عكاسي آن را تميز كرده بوديد. براي نرم كردن نور، پنل نيمه شفاف ديفيوزر (پخش كننده نور) رفلكتور خود را بين سوژه و فلاش اكسترنال قرار دهيد.

لنزك: در اين مرحله هدف ما ديفيوز كردن يا پخش كردن نور است تا نور نرمي داشته باشيم. از اين رو اگر ديفيوز نداشتيد، مي توانيد از پارچه آستري يا كاغذ سفيد نازكي بدين منظور استفاده نموده و آن را بين فلاش و سوژه خود قرار دهيد.
فلاش و نوردهي

براي گرفتن عكس هاي پاشيدن مايعات (splash photography) بدون ثبت تاري حركت (motion blur) ما بايد از فلاش استفاده كنيم، چراكه فلاش به ما اجازه مي دهد سريع ترين حركات را، كه حتي با سريع ترين سرعت شاتر موجود نيز قادر به آن نيستيم، ثابت و فريز كنيم. براي به دست آوردن بهترين نتايج شما بايد در يك اتاق نسبتا تاريك عكس بگيريد، بنابراين چراغ ها را خاموش كنيد و پرده ها را بكشيد. به صورت دستي فلاش خود را بر روي قدرت ۱/۴ تنظيم كنيد، چند عكس آزمايشي بگيريد، سپس براي تاريك يا روشن تر كردن تصوير، با تغيير ديافراگم نوردهي را به طور دقيق ميزان كنيد.

به عنوان يك مطلب آموزشي مكمل، تماشاي ويديو «چطور لحظه افتادن ميوه ها داخل آب را فريز كنيم» را به شما توصيه مي كنيم.

برگرفته از: Digital Camera World


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۹ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۹:۱۵:۳۵ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 در اين مطلب  قصد داريم اسپيدلايت ها (speedlights) را با استروب هاي استوديويي (فلاش هاي استوديويي – studio strobes) مقايسه كنيم. هر دو اين فلاش ها (اسپيدلايت ها و فلاش هاي استوديويي) كاربرد خاص خود را دارند و ما در اين مطلب كوتاه علاوه بر تعريف هر يك از آن ها، به مزايا و معايبشان اشاره خواهيم كرد.

توجه: كلمه استروب (strobe) به معني فلاش است. در اين مطلب «استروب استوديويي» و «اسپيدلايت» دو نوع فلاش با يكسري تفاوت هستند كه در مقابل نورهاي ثابت (Continuous lights) قرار دارند.
اسپيدلايت (speedlight) چيست؟

اسپيدلايت (كه گاهي اوقات فلاش گان يا flash gun ناميده مي شود) يك فلاش قابل حمل است كه مي تواند بر روي كفشك دوربين (hot shoe)، يا به صورت بي سيم شليك يا زده شود. مزيت واقعي اسپيدلايت اين است كه قيمت كمتري دارد و بسيار قابل حمل تر است. از آنجا كه اسپيدلايت تقريبا هميشه با باتري هاي AA كار مي كنند، به راحتي مي توانيد آن ها را در كيف دوربينتان بگذاريد، بنابراين هر زمان كه لازم باشد در دسترس هستند. عكاسي نوزاد در آتليه نوزاد

اشكال استفاده از اسپيدلايت ها اين است كه به اندازه استروب استوديويي (studio strobe) قوي نيستند. يك استروب استوديويي معمولا مي تواند حداقل دو برابر نور را در مقايسه با يك اسپيدلايت منتشر كند. همچنين، اسپيدلايت ها زمان بازيابي (recycle time) كندي دارند، كه به اين معني است كه شما اغلب بايد بين ۱٫۵ تا ۵ ثانيه بين هر بار فلاش زدن صبر كنيد تا فلاش دوباره به قدرت كامل برسد و شارژ مجدد شود.
استروب استوديويي (studio strobe) چيست؟

يك استروب استوديويي (فلاش استوديويي) نور بزرگتري است كه با برق AC كار مي كند. شما يا بايد آن را به پريز برق روي ديوار وصل كنيد، يا يك بسته باتري بزرگ با خود حمل كنيد (يك باتري ماشين كوچك را تصور كنيد). استروب استوديويي زمان بازيابي سريعي دارد، بنابراين عكاس هيچ وقت مجبور نيست براي شارژ مجدد يا بازيابي فلاش صبر كند.

كلمه «استروب» روي كاغذ عالي به نظر مي رسد، اما استفاده از آن مي تواند كمي پر زحمت تر از اسپيدلايت باشد، چون تقريبا زياد قابل حمل نيست. همچنين، استروب هاي استوديويي (فلاش هاي استوديويي) بسيار گران قيمت هستند. قيمت يك استروب استوديويي با كيفيت بين ۱,۸ تا ۶ ميليون تومان است. اين قيمت وقتي شما تعديل كننده هاي نوري (مانند چترها و سافت باكس ها) را براي استروب خود در نظر بگيريد، حتي بيشتر از اين مي شود. شما همچنين بايد خريد يك بسته باتري را نيز در نظر بگيريد تا بتوانيد وقتي هيچ پريز برقي در دسترستان نيست، از استروب خود استفاده كنيد.
نتيجه گيري

به طور كلي، من از اسپيدلايت براي عكاسي از مراسم عروسي، عكس هاي كانديد (بي هوا) از خانواده ام در داخل خانه، و نيز عكس هاي داراي ۳ يا ۴ نور در داخل يا خارج از خانه استفاده مي كنم، وقتي كه نمي خواهم يك استروب استوديويي سنگين را با خودم به اين طرف و آن طرف حمل كنم.

من هر بار كه در استوديو عكاسي مي كنم از استروب استفاده مي كنم، و اغلب براي عكاسي پرتره وقتي بيرون هستم و با مقدار زيادي نور خورشيد رقابت مي كنم، آن را همراه خود مي برم.

اگر در مرحله شروع و يادگيري عكاسي با فلاش هستيد و نمي خواهيد براي اصلاح كننده هاي نور (مثل سافت باكس) هزينه زيادي بكنيد، مطلب «ساده ترين و موثرترين چيدمان نورپردازي پرتره تك نوري كه تا كنون استفاده كرده ام» را مطالعه نماييد.

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۹ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۹:۱۴:۱۴ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 عكاسي كودك در آتليه كودك از اتاق هاي داراي پنجره احتمالا چالش برانگيزترين جنبه عكاسي املاك و مستغلات است. دامنه ديناميكي (dynamic range) شديد ايجاد شده به دليل فضاي داخلي كم نور و نور روز روشن خارج از خانه، نوردهي را دشوار مي كند. راه هاي مختلفي براي كنترل اين وضعيت دامنه ديناميكي گسترده (روشني هاي روشن و تاريكي هاي تاريك) وجود دارد. در اين مطلبچند مورد از اين روش ها را مطرح خواهيم كرد.
فلاش

تا كنون، من متوجه شده ام كه فلاش ساده ترين راه براي برقراري تعادل نورپردازي است. فلاش چگونه كمك مي كند؟ شما نورسنجي و نوردهي را بر اساس پنجره انجام مي دهيد و درحاليكه به نظر مي رسد كه تصوير پنجره به طور مناسب نوردهي شده است، خواهيد ديد كه اتاق بسيار تاريك مي شود.

اكنون بايد چند اسپيدلايت (فلاش) در اتاق اضافه كنيد تا زمانيكه اتاق به اندازه كافي روشن شده و با نوردهي منطبق شود.

ساده ترين راه براي انجام اين كار اين است كه تنها يك فلاش را بر روي دوربين قرار دهيد و آن را مستقيما رو به بالا به سمت سقف نشانه بگيريد. فلاش به احتمال زياد بايد در قدرت كامل باشد. سپس عكس بگيريد. اين كار به طور قابل توجهي اتاق را روشن كرده و آن را به روشنايي فضاي بيرون از پنجره نزديك خواهد كرد.

لنزك: نشانه رفتن فلاش به سمت سقف باعث مي شود نور آن بازتاب و پخش شده و در نتيجه فضاي اتاق را روشن تر كند. اين كار اختلاف نوري بين پنجره و فضاي اتاق را كم خواهد كرد.
پرده ها را بكشيد

بسيار خب، اين يكي احتمالا كمي بيش از حد ساده است، اما چيزي است كه من در يكي از عكاسي هايم تا بعد از گرفتن عكس به آن فكر نكردم. گاهي اوقات شما مي خواهيد پرده ها باز باشند تا خريدار خانه بالقوه بتواند منظره بيرون پنجره را ببيند.

اما اغلب، در واقع هيچ منظره اي بيرون از پنجره وجود ندارد. به عنوان مثال، منظره بيرون از پنجره ممكن است حصار، خانه همسايه كه بسيار به خانه اي كه داريد از آن عكس مي گيريد نزديك است، ريل هاي قطار، يا منظره اي ناخوشايند باشد. اگر اينطور است، شايد بهتر باشد كه پرده ها را بكشيد.

وقتي شما پرده ها را مي كشيد، تاكيد بيشتري روي محيط داخلي قرار گرفته و همچنين دامنه ديناميكي به طور قابل توجهي كاهش پيدا مي كند (مشكلي كه در بالا مطرح كرديم پيش نمي آيد).
[عكاسي از پنجره هاي داخل ساختمان]

من از اين اتاق خواب با پرده هاي كشيده عكس گرفتم تا تعادل نور را در اتاق برقرار كنم. منظره زيادي در فضاي بيرون وجود نداشت كه با كشيدن پرده ها مسدود شود.
عكس HDR با نگاشت تُني

عكس اچ دي آر يا HDR با نگاشت تُني، احتمالا بارزترين راه حل براي چنين شرايطي با دامنه ديناميك بالاست. در اين تكنيك حدود ۳ عكس (يكي با نوردهي ناكافي، يكي با نوردهي مناسب، و يكي با نوردهي بيش از حد) گرفته شده و سپس در نرم افزار هاي ويژه HDR (مثل Photomatrix) تركيب مي شوند تا يك فايل با دامنه ديناميك بالا (HDR) و به صورت ۱۶ يا ۳۲ بيت ساخته شود. در مرحله بعد نگاشت تُني (Tone mapping) از اين فايل HDR، عكسي با دامنه ديناميك پايين مي سازد – عكس نهايي كه تاريكي ها و روشنايي هاي صحنه را بهتر ارائه مي دهد.

نگاشت تُني در ميان غير عكاسان (آژانس هاي املاك و مستغلات و خريداران بالقوه) خيلي بيشتر از عكاسان محبوب است. عكاسان اغلب مخالف سرسخت HDR هستند، اما من به طور كلي متوجه شده ام كه غير عكاسان ظاهر يك عكس HDR با يك افكت متوسط اعمال شده بر روي آن را دوست دارند.
عكس HDR ارگانيك

من عكس HDR ارگانيك را اينگونه تعريف مي كنم: وقتي شما با فرمت raw عكسي بگيريد كه به طور متوسط نوردهي شده باشد (پنجره كمي بيش از حد و اتاق كمي ناكافي نوردهي شده باشد) و فقط از لايت روم براي بازيابي هايلايت ها (قسمت هاي روشن) و سايه ها استفاده كنيد.

گاهي اوقات من اين كار را «دو نيم كردن» در لايت روم مي نامم، چون اسلايدر هايلايت هاي شما كاملا به سمت چپ مي رود و اسلايدر سايه ها كاملا به سمت راست كشيده مي شود.

اين معمولا يك نتيجه بسيار طبيعي ايجاد مي كند، و من به ندرت ديده ام كه براكت گذاري (bracketing) نتيجه بهتري بدهد. يك فايل خام يا Raw به دليل اطلاعات بيشتري كه ذخيره مي كند بسيار قابل تنظيم است و من معمولا در ساخت عكس نهايي با تنظيم آن جواب گرفته ام.

لنزك: زمانيكه دامنه ديناميك (dynamic range) صحنه اي كه قصد عكاسي از آن را داريد بالا باشد، مثلا پنجره روشن و اتاق تاريك يا آسمان روشن و پيش زمينه تاريك، شما چند راه حل پيش رو داريد. يكي از بهترين روش ها اين است كه از براكت گذاري (bracketing) نوردهي براي ثبت چند عكس با نوردهي مختلف استفاده كرده و با تركيب اين عكس ها در نرم افزاري چون فتوشاپ محدوده تن هاي (tonal range) كامل صحنه را به تصوير بكشيد. اما در شرايطي كه دامنه ديناميك خيلي بالا نباشد، شما مي توانيد به جاي ثبت چند عكس، با فرمت raw عكاسي كرده و سپس اين فايل خام را در لايت روم تنظيم كنيد. شما همچنين مي توانيد از فايل Raw چند عكس با نوردهي مختلف بسازيد: يك عكس با نوردهي معمولي، عكس ديگر با نوردهي بيش از حد و يك عكس با نوردهي ناكافي و سپس اين عكس ها را با هم تركيب كنيد.
براي نقطه برابري صبر كنيد

يك راه براي رفع مشكل محدوده ديناميكي اين است كه تنها براي نقطه برابري صبر كنيد. نقطه برابري وقتي است كه نور بيرون با روشنايي نورپردازي داخلي منطبق مي شود (هنگام طلوع و غروب خورشيد).

اگر تصميم گرفتيد هنگام غروب عكاسي كنيد، بهتر است از فضاي داخلي شروع كنيد. چراكه وقتي كارتان با فضاي داخلي تمام شد، زمان مناسبي براي عكاسي در ساعت آبي حماسي با آسمان آبي تيره متضاد در برابر نورهاي گرم خانه خواهد بود. اين يك بُرد واقعي است.
اجازه دهيد پنجره با نور تند و خيره كننده اي بدرخشد

گزينه ديگر اين است كه تنها اجازه دهيد پنجره با نور تند و خيره كننده اي بدرخشد. در عكاسي پرتره، اين روش معمول است. درخشش خيره كننده پس زمينه به عكس يك حس نوراني و با روح مي بخشد، كه براي عكاسي املاك و مستغلات مناسب است.

من قطعا قصد ندارم هر بار اين كار را انجام دهم، و اگر منظره بيرون از پنجره جزء ويژگي هاي قابل فروش خانه باشد هرگز اين كار را نمي كنم، اما وقتي شما تلاش مي كنيد تا يك خانه روشن و تميز به نظر برسد اين گزينه مناسبي است.

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۹ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۹:۱۲:۵۰ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 سالهاست كه ما عكاسان و فيلم برداران داريم از همان سه پايه هاي قديمي استفاده ميكنيم. استوديو هاي عكاسي بارداري در آتليه بارداري پر اند از اين سه پايه ها. آن ها فوق العاده هستند – پيكربندي استاندارد اين سه پايه ها انعطاف پذيري، ثبات و استواري را تضمين ميكند – اما، به همين خاطر، طراحي اين سه پايه ها چندين سال است كه دست نخورده باقي مانده است. به قول معروف سري كه درد نمي كنه رو دستمال نمي بندند. درسته؟ حالا شركت Edelkrone تصميم گرفته است تا با ايجاد طرحي جديد، دوران طلايي سه پايه هاي قديمي را پايان ببخشد. در ادامه اين مطلب، با  كمي توضيحات، شما عزيزان را با اين پايه دوربين جديد بيشتر آشنا خواهيم كرد.

Edelkrone سنت شكني كرده و مدل ‘StandPLUS’ را معرفي مي كند كه در نوع خود بي نظير است و همانطور كه در ويديو مشاهده ميكنيد، طوري در خود خم ميشود كه به يك بسته كوچك تبديل ميشود و با دسته اي كه از قبل برايش تعبيه شده به راحتي قابل حمل است.

بر خلاف ساير سه پايه ها كه ۳ پايه ي باريك دارند، پايه هاي اين محصول از حالت عادي عريض تر است و همين باعث مي شود كه در زمين هاي ناهموار از كارايي آن كاسته شود. اما به نظر مي رسد كه اين پايه هاي عريض مزيت هايي هم داشته باشند. براي نمونه، سرعت كوتاه و بلند كردن ارتفاع به طرز محسوسي بهبود يافته است. چرا كه قبلا در سه پايه هاي قديمي مجبور بوديم ارتفاع هر پايه را جداگانه تنظيم كنيم كه اين خود سختي زيادي دارد.

علاوه بر اين، به خاطر طراحي خاصي كه دارد، نسبت به گونه هاي قديمي بيشتر قابليت خم شدن به طرفين را دارد.

اگر چه محصول جديد اين شركت هنوز نمي تواند جايگزيني براي سه پايه قديمي شما باشد، حداقل هنوز نه. شعار خودشان هم اين است كه اين محصولي جديد است، نه يك جانشين براي مدل هاي قديمي.

اين يك ابزار براي شرايط خاص است و به نظر من خيلي به دور از ذهن است كه روزي براي سه پايه هاي متداول كنوني جايگزيني پيدا شود، . اما كار Edelkrone به خاطر نوآوريشان قابل تقدير است.

بالاخره بايد از اون اسبي كه همه ميگن شانس كمتري داره هم حمايت كرد. مگه نه؟

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۹ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۹:۱۱:۲۶ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 بسياري از عكاسان از عكس گرفتن از ابرها لذت مي برند، و به راحتي مي توان فهميد چرا اينطور است. از الگوهاي زنده و شكل گيري غروب درخشان، تا ابرهاي طوفاني و سبك هاي غير معمول، تقريبا هميشه چيز جالبي در آسمان اتفاق مي افتد. درحاليكه هيچ شكي نيست كه ابرها به نوبه خود مي توانند سوژه هايي عالي باشند، من احساس مي كنم كه آنها از لحاظ عكاسي نوزاد در آتليه نوزاد وقتي كه به عنوان پس زمينه براي سوژه هاي ديگر مورد استفاده قرار مي گيرند مفيدتر هستند. استفاده مناسب از ابرها در يك تصوير مي تواند به آن عكس بافت، بُعد، و حس بدهد، درحاليكه به عنوان يك ويژگي داستان سرايانه اضافي براي سوژه اصلي شما عمل مي كند. در اين مطلب نكات آموزنده اي در مورد ابر ها خواهيد خواند كه عكاسي شما را ارتقاء مي دهند.


استفاده درست و به جا از ابرها به اين روش معمولا نيازمند كمي برنامه ريزي، كمي گشتن به دنبال مكان مناسب (كه هميشه سرگرم كننده است!)، سوژه مناسب، و البته، دوختن يك چشم تيز به سمت آسمان در جستجوي ابر هايي زيبا. بياييد شروع كنيم!
ابر = بافت

اول اجازه دهيد بررسي كنيم كه ابرها چگونه مي توانند يك عكس كسل كننده را به يك عكس جذاب تبديل كنند. تصوير زير از يك سگ در يك روز روشن بدون وجود هيچ گونه ابري گرفته شده. پس زمينه آبي ساده خوب است، اما يك رنگ تنها شايد فاقد جذابيت باشد.
[ابر ها در عكاسي]

حالا اين عكس را در نظر بگيريد، كه از يك سگ ديگر اما در روزي با ابرهاي بزرگ تابستاني گرفته شده است. تفاوت بلافاصله معلوم مي شود – ابرها يك بافت و حس بسيار مورد نياز را به عكس اضافه مي كنند، و اين تصوير را از نسخه آبي ساده آن بالاتر مي برند.
[ابر ها در عكاسي]

يك عكس چشم انداز خوب نيز مي تواند از كمي بافت ابري بهره ببرد.
[ابر ها در عكاسي]
رسيدن به آسمان

پيدا كردن راهي براي گنجاندن ابرها در پشت سوژه يكي از آن معماهاي عكاسي است كه بايد هر از گاهي حل شود. اغلب، كليد كار اين است كه بفهميد چطور سوژه را بالا ببريد، يا خودتان را پايين بياوريد. يك راه عالي براي انجام اين كار استفاده از يك تپه است. به طور كلي، هر چه تپه بزرگتر باشد بهتر است، اما حتي تپه ها و فرازهاي كوچك نيز مي توانند جواب دهند.

تپه مانع از قرار گرفتن هر چيز حواس پرت كننده اي در عكس مي شود، و يك خط افق تميز به تصوير مي دهد. اما باز هم، اگر اين تنها يك آسمان آبي خالي بود، عكس آنقدر جالب نمي شد، و تاثير چندان زيادي ايجاد نمي كرد. ابرها بافت اضافي فراهم كرده، و به حفظ تعادل بالاي عكس كمك مي كنند.
[ابر ها در عكاسي]

بخش بزرگي از عكاسي درك اين است كه چه چيزهايي را نبايد در منظره ياب بگنجانيم. شما همچنين مي توانيد از مزاياي سوژه هايي كه خودشان بالاتر از شما هستند، بهره مند شويد.
[ابر ها در عكاسي]
داستان سرايي

فوق العاده است كه از ابرها به عنوان يك ابزار داستان سرايي استفاده كنيد. اجازه دهيد به چند نمونه از اين عكس ها نگاهي بياندازيم:
[ابر ها در عكاسي]

ابرها در تصوير بالا به شما چه مي گويند؟
[ابر ها در عكاسي]

با وجود اين كه ابرها سوژه اصلي اين عكس نيستند، اما باز هم اهميت و تاثير قابل توجهي در تركيب بندي دارند، و حس و تعادل زيادي به اين عكس مي بخشند. ابرها در مورد محل عكاسي عكس زير به شما چه مي گويند؟
[ابر ها در عكاسي]
عمق ميدان را افزايش دهيد

اگر شما از يك لنز تله فوتو استفاده مي كنيد، يا اگر به سوژه خود نزديك هستيد، ممكن است بخواهيد كمي ديافراگم لنز خود را ببنديد تا عمق ميدان را افزايش داده و ظاهر متمايز پس زمينه خود را حفظ كنيد. به عنوان مثال، اگر شما به طور معمول از يك پرتره در f/4 يا f/5.6 عكس مي گيريد، استفاده از f/11 يا f/16 را براي كمك به حفظ جزئيات ابر امتحان كنيد.
ابرهاي رنگارنگ

به عنوان نكته آخر، به ياد داشته باشيد كه ابرها هميشه سفيد و خاكستري نيستند. مانند تمام انواع عكاسي در فضاي باز، ساعات طلايي (يك ساعت بعد از طلوع خورشيد و قبل از غروب آن) مي توانند دوست شما باشند. در مورد ابرها، يك طلوع يا غروب آفتاب عالي مي تواند ابرها را به رنگ قرمز، صورتي، و نارنجي درآورد. لزوما به سمت خورشيد هم عكس نگيريد، به طرف مخالف آسمان نگاه كنيد تا رنگ هاي لطيف تر، اما در حين حال زيباتري را پيدا كنيد.
[ابر ها در عكاسي]

نويسنده، دنيل جانسون (Daniel Johnson): يك عكاس حرفه اي در زمينه حيوانات، زندگي روستايي و مواد غذايي و نويسنده چندين كتاب در مورد عكاسي از حيوانات است. تصاوير او از سگ ها، اسب ها، و زندگي روستايي به طور منظم در كتاب ها، مجلات، و تقويم ها چاپ مي شوند. براي كسب اطلاعات بيشتر يا ديدن عكاسي دن، به وب سايت او Fox Hill Photo مراجعه كنيد.

برگرفته از: Digital Camera World

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۹ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۹:۰۹:۵۹ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 لنزهاي تيلت شيفت (Tilt-shift lenses) به طور بدنامي گران قيمت هستند، اما شما مي توانيد با لنز معمولي و بدون خريد لنز تيلت شيفت، يك افكت مشابه به دست آوريد. اين تكنيك به اصطلاح «لنز آزاد – free-lensing» ناميده مي شود كه در آن شما لنز خود را جدا كرده و در حين عكاسي كودك در آتليه كودك آن را در مقابل دوربين خود نگه مي داريد. اين تكنيك عكاسي مي تواند به افكت هاي بسيار جالبي منجر شود. در ادامه اين مطلب  با ما همراه شويد تا روش تقليد «افكت تيلت شيفت» را به شما آموزش دهيم.

مانند يك لنز تيلت شيفت، با يك لنز «آزاد – جدا شده از دوربين» شما مي توانيد صفحه فوكوس را در تصوير خود تنظيم كنيد، به طوري كه تنها يك نوار باريك شارپ باشد.

اگرچه شما مي توانيد از هر لنزي براي اين روش استفاده كنيد، اما لنزهاي آنالوگ قديمي بهتر هستند، چراكه شما را قادر مي سازند تا ديافراگم را به صورت دستي تنظيم كنيد. شما مي توانيد يك لنز قديمي كاملا ارزان قيمت را انتخاب كنيد، و نيازي نيست كه در مورد متناسب بودن آن نگران باشيد چون لازم نيست كه به دوربين متصل شود. ما براي عكس هاي خود از يك لنز قديمي فوجيكا (Fujica) 50 ميلي متر f/1.9 استفاده كرديم كه براي استفاده با يك دوربين SLR فيلمي ۳۵ ميلي متري طراحي شده است.

اين روش به كمي تمرين نياز دارد، اما شما مي توانيد افكت هاي بسيار خوبي از وينيتينگ (vignetting) و ته رنگ هايي كه از حركت لنزتان به اطراف حاصل مي شوند به دست آوريد و همچنين از عمق ميدان فوق العاده كمي كه ايجاد مي كند بهره مند شويد. روش كار به شرح زير است…

چگونه بدون لنز تيلت شيفت، عكس هايي با افكت تيلت شيفت بگيريم
۱
به طور دستي فوكوس كنيد
[عكاسي با افكت تيلت شيفت]

لنزي كه شما را قادر مي سازد تا به صورت دستي فوكوس كنيد براي اين روش ضروري است، درحاليكه يك حلقه ديافراگم دستي نيز به شما كمك خواهد كرد. همچنين به دليل اينكه لنز به دوربين متصل نيست و سنسور دوربين در معرض المان هاي مختلف موجود در هواست، بهتر است كه در يك جاي ثابت و بدون گرد و غبار يا شن و ماسه زياد عكاسي كنيد.
۲
دست هاي خود را آزاد كنيد
[عكاسي با افكت تيلت شيفت]

استفاده از يك سه پايه به شما كمك خواهد كرد تا عكس هاي واضح و شارپ تري به دست آوريد، و با يك تايمر يا ريموت كنترل شاتر، دست هاي شما براي حركت دادن لنز به اطراف آزاد خواهد بود. شما ممكن است هنگام حركت لنز نشت نور به دست آوريد، بنابراين براي جلوگيري از اين مشكل، يك چيز تيره مانند يك كارت سياه را در دو طرف نگه داريد.
۳
بازترين ديافراگم را انتخاب كنيد
[عكاسي با افكت تيلت شيفت]

اگر لنز شما يك حلقه ديافراگم دستي دارد، آن را تا جايي كه مي توانيد باز تنظيم كنيد (ضريب اف هاي كوچك تر) تا اجازه ورود نور بيشتري را بدهيد، و تصوير روشن تري در منظره ياب به شما بدهد. بدون يك لنز متصل به دوربين، شما قادر به استفاده از سيستم نورسنجي (metering system) دوربين خود نخواهيد بود، بنابراين بايد با سرعت شاتر در مُد نوردهي دستي (manual) امتحان كنيد.
۴
پس زمينه را تميز نگه داريد
[عكاسي با افكت تيلت شيفت]

تكنيك «لنز آزاد – Free-lensing» عمق ميدان بسيار كمي ايجاد مي كند، اما هنوز هم اطمينان از اين كه پس زمينه بدون عوامل حواس پرتكن باشد (يك پس زمينه مات و تميز) ، ايده خوبي است. ما براي تكميل سوژه روشن و رنگارنگ خود، و برجسته تر كردن آن، در مقابل يك بوته سبز متراكم عكس گرفتيم، كه به ارائه كمي بافت و جزئيات نيز كمك كرد.
۵
مراقب شكاف باشيد
[عكاسي با افكت تيلت شيفت]

با استفاده از حركات كوچك، لنز را با زاويه كمي نسبت به دوربين از آن دور كنيد. اين كار ممكن است يك شكاف ايجاد كند كه باعث مي شود به اندازه كافي نور به داخل نشت كند تا يك نور شديد و خيره كننده در تصوير شما به وجود بياورد، بنابراين شكاف را كوچك نگه داشته و از دست هاي خود براي مسدود كردن لبه ها استفاده كنيد. به عبارت ساده تز لنز را حركت دهيد، اما مراقب باشيد نور از شكاف ايجاد شده به سنسور نرسد و جلوي نشت نور را بگيريد.
۶
با دقت فوكوس كنيد
[عكاسي با افكت تيلت شيفت]

فوكوس دقيق به كمي تمرين نياز دارد، اما يك نقطه شروع خوب اين است كه از منظره ياب (ويزور) يا حالت نماي زنده (live view) براي تنظيم نقطه فوكوس در مقابل يا دورتر از سوژه استفاده كنيد، و سپس لنز را كمي به جلو يا عقب حركت دهيد تا سوژه مورد نظر در فوكوس واضح و شارپ قرار گيرد.
مراقب گرد و غبار باشيد!
[Lensbaby Spark]

اين روش سنسور و لنز شما را نسبت به گرد و غبار آسيب پذير مي كند. اگر نمي خواهيد چنين ريسكي بكنيد، راه هاي ديگري براي به دست آوردن يك افكت مشابه وجود دارد: يك گزينه استفاده از Lensbaby Spark شركت Lensbaby است، كه با قيمتي حدود ۹۰ دلار تجربه عكاسي تيلفت شيفت را به شما هديه مي كند (www.lensbaby.co.uk). اين لنزي با لوله منعطف است كه شما را قادر مي سازد تا لنز را به راحتي به اطراف كج كنيد (براي افكت تيلت شيفت) درحاليكه سنسور شما پوشيده باقي مي ماند.

برگرفته از: Digital Camera World

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۹ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۹:۰۸:۲۸ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 ما درك مي كنيم كه رفتن سراغ رنگ هاي تند و شاد در عكاسي مي تواند چالش برانگيز و در عين حال ترسناك باشد. ترند و گرايش فعلي امروز در عكاس و طراحي، استفاده از تن رنگ هاي ملايم است، اما عكاس رومانيايي بوگدان دريوا (Bogdan Dreava) كاملا برعكس عمل كرده و در عكاسي بارداري در آتليه بارداري اجسام بي جان خود، با تم هاي تك رنگ و رنگ هاي زنده و شاد زيادي كار مي كند. در ادامه اين مطلب لنزك شما عزيزان را با اين هنرمند و عكس هاي زيبايش بيشتر آشنا خواهيم كرد.

بوگدان مي گويد، «سه سال پيش بعد از فارق التحصيلي از كالج، من به صورت جدي تر شروع به عكاسي كردم. در ابتدا، متوجه شدم كه عكس هاي اجسام بي جان محدود و بسيار تكنيكي هستند، اما شروع به ساده كردن روند آن و آزمايش كردم. نتايج بسيار باارزش هستند و ايجاد آنها سرگرم كننده است. من نهايت خلاقيت و شاديم را در گرفتن عكس هاي اجسام بي جان يافتم».

تنها به اين تصويري كه او از وسايل آبي رنگ در مقابل يك پس زمينه آبي ايجاد كرده است، نگاهي بياندازيد.

او مي گويد، «هدف اصلي در كار من، ايجاد تصاوير چشم نواز، با استفاده از سوژه ها و رنگ هاي ساده است. رسيدن به اين شاهكار تكنيكي بايد بسيار ساده بوده و وقت گير نباشد، بنابراين من سعي كردم تا در حد امكان از نور طبيعي استفاده كنم. هنگامي كه نور طبيعي در دسترس نيست، من از يك استروب يا نور پيوسته با يك سافت باكس بزرگ براي به دست آوردن نور نرم استفاده مي كنم».
[عكاسي با رنگ هاي تند و شاد]

او تجهيزات و روند پس پردازش خود را بسيار ساده و مينيمال نگه مي دارد. او توضيح مي دهد، «دوربين من هميشه بر روي يك سه پايه است. من بر ايجاد همه چيز در داخل دوربين و كمترين حد ممكن استفاده از فتوشاپ تمركز مي كنم».

بوگدان همچنين براي جفت كردن رنگ ها با يكديگر به اندازه كافي جسورانه عمل مي كند، حتي اگر آنها لزوما چيزي نباشند كه رنگ هاي مكمل در نظر گرفته شوند.
[عكاسي با رنگ هاي تند و شاد]

بوگدان به ما توصيه مي كند، «من همه عكاسان را به امتحان كردن اين سبك تشويق مي كنم، چون شما مي توانيد طرح هاي جديد نورپردازي، تركيب بندي ها، يا تركيب رنگ ها را آزمايش كنيد، و سپس اين را روي تمام پروژه هاي ديگر خود نيز اعمال كنيد. اين واقعا يك راه ساده و جالب براي شرح يك موقعيت يا يك مفهوم جديد است. مهم است كه روند تكنيكي را ساده كرده، و بر روي سوژه، تركيب بندي، و رنگ هاي خود تمركز كنيد. يك سه پايه و يك منبع نور براي شروع آزمايش كافي هستند. لذت بردن از اين روند مهم ترين چيز است».

در ادامه شاهد شماري از آثار اين هنرمند به همراه توضيحات وي خواهيد بود. براي پي بردن به تنظيمات، تكنيك هاي عكاسي، و روند كار او، ادامه مطلب را بخوانيد!
[عكاسي با رنگ هاي تند و شاد]

«تعمير اشياء شكسته تخصص من نيست. براي رسيدن به اين منظور، من تمام آيتم ها را در مقابل يك پس زمينه صورتي روشن مرتب كردم. من از نور طبيعي پخش شده (توسط ديفيوزر) براي به دست آوردن سايه هاي نرم استفاده كردم. اين نوع نور به تمركز بر روي اَشكال و جزئيات اشياء، حتي در يك شيء ساده، مانند يك ساعت كمك مي كند».
[عكاسي با رنگ هاي تند و شاد]

«در اين تصوير، من بر روي الگو تاكيد كرده و تصميم گرفتم كه پس زمينه براي همه چيز بايد آبي روشن باشد تا برجسته باشد. من از يك فلاش تنها براي ايجاد سايه هاي شديد استفاده كردم. من تنها از يك پاكت نامه عكس گرفتم. سپس بقيه را در فتوشاپ كپي و پيست كردم».
[عكاسي با رنگ هاي تند و شاد]

«قرقره هاي نخ زرد بر روي يك پس زمينه مشابه، يك انتخاب رنگ ساده است. بنابراين من سعي كردم يك مركز توجه در اين تصوير انتخاب كنم. استفاده از يك قرقره نخ فلزي دايره اي سوژه اي عالي براي در هم شكستن يكنواختي تصوير است. رنگ هاي اشباع شده نيز كمك مي كنند».

تعدادي عكس بيشتر از اين هنرمند، از تماشايشان لذت ببريد و الهام بگيريد.
[عكاسي با رنگ هاي تند و شاد] [عكاسي با رنگ هاي تند و شاد] [عكاسي با رنگ هاي تند و شاد] [عكاسي با رنگ هاي تند و شاد] [عكاسي با رنگ هاي تند و شاد] [عكاسي با رنگ هاي تند و شاد] [عكاسي با رنگ هاي تند و شاد]

بوگدان همچنين روي يك پروژه جديد به نام FugTiptil كار مي كند، او در اين صفحه اينستاگرام تجربياتش را طي يادگيري هنر CGI (تصاوير خلق شده توسط كامپيوتر) به اشتراك مي گذارد.

منبع:

لنزك


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۷ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۹:۴۸:۳۴ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]
[ ۱ ][ ۲ ][ ۳ ][ ۴ ][ ۵ ][ ۶ ][ ۷ ][ ۸ ][ ۹ ][ ۱۰ ][ ۱۱ ][ ۱۲ ][ ۱۳ ][ ۱۴ ][ ۱۵ ][ ۱۶ ][ ۱۷ ][ ۱۸ ][ ۱۹ ][ ۲۰ ][ ۲۱ ][ ۲۲ ][ ۲۳ ][ ۲۴ ][ ۲۵ ][ ۲۶ ][ ۲۷ ][ ۲۸ ][ ۲۹ ][ ۳۰ ][ ۳۱ ][ ۳۲ ][ ۳۳ ][ ۳۴ ][ ۳۵ ][ ۳۶ ][ ۳۷ ][ ۳۸ ][ ۳۹ ][ ۴۰ ][ ۴۱ ][ ۴۲ ][ ۴۳ ][ ۴۴ ][ ۴۵ ][ ۴۶ ][ ۴۷ ][ ۴۸ ][ ۴۹ ][ ۵۰ ][ ۵۱ ][ ۵۲ ][ ۵۳ ][ ۵۴ ]
.: Weblog Themes By bornablog :.

درباره وبلاگ

نويسندگان
نظرسنجی
لینک های تبادلی
فاقد لینک
تبادل لینک اتوماتیک
لینک :
خبرنامه
عضویت لغو عضویت
پيوندهای روزانه
لينكي ثبت نشده است
پنل کاربری
نام کاربری :
پسورد :
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 0
دیروز : 0
افراد آنلاین : 1
همه : 14767
چت باکس
موضوعات وب
موضوعي ثبت نشده است
امکانات وب