آتليه كودك | آتليه نوزاد | آتليه بارداري
آتليه كودك آتليه نوزاد آتليه بارداري

سه تنظيمات اساسي در عكاسي نوزاد در آتليه نوزاد منظره وجود دارد: ايزو، ديافراگم و سرعت شاتر (كه تحت عنوان مثلث نوردهي شناخته مي شوند). اگرچه درك هر سه اينها براي ايجاد تصاوير صحيح از لحاظ تكنيكي به يك اندازه مهم است، اما وقتي بحث تاثير بصري يك تصوير مطرح باشد، يكي از آنها از اهميت بيشتري برخوردار است. تنظيم سرعت شاتر تفاوت زيادي در عكس هاي شما ايجاد مي كند و اغلب چيزي است كه مي تواند تصوير شما را در ميان تصاوير ديگر برجسته كند.

هرچند انتخاب سرعت شاتر ايده آل كار آساني نيست. به ندرت تنها يك سرعت شاتر صحيح وجود دارد، اما قطعا سناريوهايي وجود دارند كه از يك سرعت شاتر خاص نفع مي برند. در اين مقاله، ما به چند سناريوي مختلف و اين كه چگونه سرعت شاتر بر هر يك از آنها تاثير مي گذارد، نگاهي خواهيم انداخت.
كار با سرعت شاترهاي سريع

ساده ترين سرعت شاتر براي كار كردن، يك سرعت شاتر سريع است. كار با سرعت شاترهاي سريع نيازي به سه پايه ندارد و شما به راحتي مي توانيد از سوژه هايي كه به سرعت رد مي شوند عكس بگيريد. همچنين رايج ترين انتخاب براي اكثر عكاسان تازه كار است، چون به تلاش زيادي نياز ندارد (و اكثر حالات خودكار يك سرعت شاتر نسبتا سريع انتخاب مي كنند).

در زير يك مثال معمول از زماني كه لازم است از يك سرعت شاتر سريع استفاده كنيد را مي بينيد. به منظور متوقف كردن حركت آهو، من مجبور شدم سرعت شاتر را به ۱/۳۲۰ ثانيه افزايش دهم. اگر آهو با سرعت بيشتري حركت مي كرد، من مجبور بودم سرعت شاتر را حتي بيشتر افزايش دهم تا از هر گونه ماتي حركتي جلوگيري كنم.
[عكاسي منظره]

هرچند عكاسي از حيوانات تنها موردي نيست كه شما بايد از يك سرعت شاتر سريع استفاده كنيد. در تصوير زير، من از سرعت شاتر ۱/۱۶۰۰ ثانيه استفاده كردم.

چرا من از چنين سرعت شاتر سريعي براي اين صحنه استفاده كردم؟ اگر به آن نگاه كنيد، آب كاملا ساكن است، هيچ سوژه متحركي وجود ندارد و هنوز نور كافي براي استفاده از يك سرعت شاتر كمي آهسته تر وجود دارد، درست است؟ بله، با اين حال، اين عكس از روي يك قايق گرفته شد و با وجود اين كه آب تقريبا بي حركت بود، من به يك سرعت شاتر بسيار سريع نياز داشتم تا صحنه را بدون هيچ گونه تاري ناشي از حركت دوربين، فريز (متوقف) كنم.
[عكاسي منظره]
استفاده از تنظيمات ايده آل نه تنظيمات عالي

اگر من روي زمين ايستاده بودم، مي توانستم به راحتي از يك سرعت شاتر آهسته تر استفاده كنم و تصوير مشابهي به دست آورم. در واقع، اگر مي توانستم از يك ايزوي پايين تر و يك ديافراگم ايده آل استفاده كنم، كيفيت كلي مي توانست حتي از اين هم بهتر باشد. با اين حال، هدف عكاسي اين نيست كه هميشه تنظيمات عالي داشته باشيم؛ بلكه داشتن تنظيمات ايده آلي است كه به شما اجازه مي دهد تا عكس را در يك شرايط معين بگيريد. مهم ترين نكته در واقع ثبت تصوير است.

من براي مدت طولاني بيش از حد بر روي اين مسئله تمركز مي كردم كه هميشه از تنظيمات عالي استفاده كنم. واقعيت اين است كه اين كار اغلب به از دست دادن عكس منجر مي شود، چون شما به جاي كار كردن با شرايطي كه داريد، بيش از حد بر روي جنبه تكنيكي تمركز مي كنيد.

به عنوان مثال، استفاده از يك سرعت شاتر آهسته تر هنگام ايستادن بر روي يك قايق (مانند تصوير بالا) باعث مي شود كه توده هاي يخ شناور به علت حركت تار شوند. شما كدام يك را ترجيح مي دهيد؟ يك تصوير تار كه «از لحاظ تكنيكي» عالي است، يا يك تصوير واضح و شارپ كه تنظيمات تكنيكي عالي ندارد؟

قبل از اين كه به سراغ سرعت شاترهاي آهسته تر برويم، بياييد نگاهي به چند سناريو بياندازيم كه در آن استفاده از يك سرعت شاتر سريع توصيه مي شود:

هنگام عكاسي به صورت دوربين در دست
عكاسي از سوژه هاي به سرعت در حال حركت
زماني كه هدف فريز يا متوقف كردن حركت است
هنگام عكاسي از يك وسيله نقليه

كار با سرعت شاترهاي آهسته

در عكاسي منظره، تفاوت بين سرعت شاترهاي آهسته بسيار بيشتر از تفاوت بين سرعت شاترهاي سريع است. اگرچه شما تفاوت چندان زيادي بين ۱/۳۲۰ ثانيه و ۱/۶۴۰ ثانيه نخواهيد ديد (در اكثر موارد)، اما ممكن است تفاوت زيادي بين ۱۰ ثانيه و ۶۰ ثانيه ببينيد. به همين دليل، من اين بخش را به دو قسمت تقسيم مي كنم: كمتر از ۳۰ ثانيه، و بيشتر از ۳۰ ثانيه (مُد Bulb).
[عكاسي منظره]

تعريف نوردهي طولاني تا حدودي مبهم است، اما من در كتاب «راهنماي نهايي براي عكاسي با نوردهي طولاني» خودم توضيح مي دهم كه نوردهي طولاني عكاسي با سرعت شاتري است كه در آن شما ديگر نمي توانيد يك تصوير را به صورت دوربين در دست واضح و شارپ ثبت كنيد. به طور معمول، بسته به دوربين و فاصله كانوني شما اين سرعت شاتر در محدوده ۱/۵۰ ثانيه است (يك فاصله كانوني طولاني تر براي ثبت يك تصوير شارپ به صورت دوربين در دست، به سرعت شاتر سريع تري نسبت به يك فاصله كانوني وايد نياز دارد).
سرعت شاترهاي كمتر از ۳۰ ثانيه

اگرچه تفاوت بين سرعت شاتر ۱ ثانيه و ۳۰ ثانيه زياد است، اما طبيعي تر است كه اينها را با هم در يك بخش قرار دهيم تا بررسي آنها راحت تر باشد. با اين حال، من سعي مي كنم كمي قضيه را باز كنم تا به شما ايده بدهم كه در شرايط مختلف كدام سرعت شاترها را بايد امتحان كنيد. باز هم تكرار مي كنم، هيچ انتخاب صحيح محضي وجود ندارد و اين مسئله اغلب به اولويت شما و ابزارهايي كه براي كار كردن در اختيار داريد بستگي دارد.

هنگام عكاسي از سواحل و مناظر دريايي كه در آن امواج به ساحل يا صخره هاي اطراف برخورد مي كنند، من اغلب با سرعت شاتر ۰٫۵ تا ۱ ثانيه كار مي كنم. من متوجه شده ام كه اين سرعت شاتر ماتي خوبي در آب ايجاد مي كند، در حاليكه هنوز هم بافت آن را به اندازه كافي حفظ مي كند. يك سرعت شاتر آهسته تر مانند ۸ ثانيه آب را مات مي كند اما نه آن قدر كه يك اثر «ابريشمي» كه اغلب در عكاسي با نوردهي طولاني مي بينيد (در ادامه به آن خواهيم پرداخت)، به آن بدهد.
[عكاسي منظره]

اين مسئله هنگام عكاسي از آبشارها و رودخانه ها نيز صادق است. من معمولا هنگام كار با اين صحنه ها از يك سرعت شاتر نيمه آهسته به جاي يك سرعت شاتر فوق العاده آهسته استفاده مي كنم، چون ترجيح مي دهم كمي از بافت آب را حفظ كنم.

همانطور كه سرعت شاتر را افزايش مي دهيد، متوجه خواهيد شد كه المان هاي در حال حركت بيشتر و بيشتر مات مي شوند. در تصوير زير، من از سرعت شاتر ۲۰ ثانيه براي مات كردن آب و دادن كمي حركت به آسمان استفاده كردم. اگر به ابرها نگاه كنيد، مي توانيد ببينيد كه آنها در حال حركت بوده اند و كمي اثر «آسمان كشيده شده» در آن وجود دارد.
[عكاسي منظره]

به خاطر داشته باشيد كه سرعت ابرها تعيين مي كند كه براي ثبت اين حركت، سرعت شاتر چقدر بايد آهسته باشد. هنگامي كه ابرها به سرعت حركت مي كنند، مي توانيد حركت آنها را حتي با يك سرعت شاتر ۵ تا ۱۰ ثانيه نيز ثبت كنيد، اما براي اين كه واقعا آن اثر «آسمان كشيده شده» را به دست آوريد، اغلب بايد از يك سرعت شاتر (يا زمان نوردهي) آهسته تر از ۳۰ ثانيه استفاده كنيد.
سرعت شاترهاي بيشتر از ۳۰ ثانيه (مُد Bulb)

به منظور دستيابي به يك سرعت شاتر بيش از ۳۰ ثانيه، احتمالا بايد Bulb Mode را فعال كنيد.

زماني كه من براي اولين بار به سراغ عكاسي با نوردهي طولاني رفتم و اولين فيلترهاي ND 10 استاپم را خريدم، بلافاصله به اين سرعت شاترهاي فوق العاده سريع معتاد شدم. اعتراف مي كنم كه ديگر به آن اندازه اين كار را انجام نمي دهم، اما قطعا كار با آنها بسيار سرگرم كننده است.

دليل اصلي استفاده از يك سرعت شاتر بيشتر (آهسته تر) از ۳۰ ثانيه براي عكاسي منظره، به دست آوردن يك اثر «آسمان كشيده شده» و كاملا مات كردن المان هاي در حال حركت مانند آب است. همچنين مي تواند راه خوبي براي حذف اشخاص از تصاويرتان باشد (اگر آنها در طول نوردهي ۳-۲ دقيقه اي شما در آن اطراف راه بروند، به احتمال زياد «ناپديد مي شوند»).
[عكاسي منظره]

براي تصوير بالا من از سرعت شاتر ۱۸۰ ثانيه استفاده كردم. همانطور كه مي توانيد ببينيد، اين سرعت شاتر آب را كاملا مات كرده و آسمان در طول كادر كشيده شده است.
نتيجه گيري

كار با نوردهي هاي طولاني تر مي تواند بسيار سرگرم كننده باشد، اما چيزي نيست كه هميشه مفيد باشد. به عنوان مثال، هنگام عكاسي از صحنه اي كه هيچ المان متحركي (و هيچ ابري) ندارد، نيازي نيست از يك سرعت شاتر فوق العاده آهسته استفاده كنيد، چون به احتمال زياد دقيقا مانند يك سرعت شاتر آهسته به نظر خواهد رسيد.

بنابراين براي فهميدن اين كه چگونه بهترين يا مناسب ترين سرعت شاتر را انتخاب كنيد، تمرين كنيد و به آنچه كه مي خواهيد در تصوير خود به دست آوريد، پي ببريد.

نويسنده: كريستين هويبرگ (Christian Hoiberg)

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۱۳ تير ۱۳۹۷ ] [ ۱۱:۲۰:۵۱ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 مت هيگز در مورد آنچه كه لازم است قبل از آماده كردن تصاوير براي مجلات و مشتريان تجاري ديگر در نظر بگيريد، توضيح مي دهد. از عكاسي با اصول اوليه درست گرفته تا ثبت تركيب بندي هاي متنوع و استفاده از فضاي منفي در عكس.

امروزه پيدا كردن نشريات و مجلاتي كه ممكن است به خريد مجوز براي تصاوير شما علاقه مند باشند، از هميشه آسان تر است. با اين حال، با وجود عكاسان سراسر جهان كه براي حق كميسيون (به دست آوردن مشتري) با هم رقابت مي كنند، رقابت نيز از هميشه بيشتر است.

در حين گرفتن عكس، به خاطر سپردن چيزهايي كه موسسات انتشاراتي و تجاري به دنبال آن هستند، و چيزهايي كه طراحان از آن متنفرند، بهترين شانس را براي فروش به شما خواهد داد.

اينها مهمترين مواردي هستند كه بايد قبل از عكاسي در نظر بگيريد.
۱
اصول اوليه را درست درك كنيد
[فروش عكس]

گوشي هاي هوشمند متوسط قادر به چاپ نتايج با كيفيت بالا مي باشند. عكس از: Matt Golowczynski

ممكن است از شنيدن اين حرف شگفت زده شويد كه اين روزها حتي عكس هاي گرفته شده با گوشي هاي تلفن نيز مي توانند براي استفاده در تبليغات يا مقالات متوسط به اندازه كافي خوب باشند. در واقع، برخي از روزنامه ها به همين دليل گزارشگران خود را براي عكاسي كودك در آتليه كودك با موبايل آموزش داده اند.

شما احتمالا هيچ وقت به فايل هاي گرفته شده بر روي سنسوري با ۳۵ مگاپيكسل يا بيشتر نياز پيدا نخواهيد كرد، مگر اين كه بخواهيد از تصاوير خود به عنوان بخشي از يك كمپين تجاري بزرگ استفاده كنيد. چيزي كه از دوربين خاص شما مهمتر است اين است كه آيا اصول اوليه يك عكس خوب را به طور كامل درك كرده ايد يا نه.

اول اين كه نقطه كانوني تصوير شما بايد به وضوح قابل شناسايي و در فوكوس باشد. صحنه هاي گيج كننده با سوژه غير واضح و حواس پرتي هاي متعدد براي كسي كه سعي دارد پيامي را انتقال دهد يا چيز مهمي را به طور برجسته نشان دهد، جذاب نيست.

همچنين تصوير شما بايد به خوبي نوردهي شده باشد، قبل از استفاده به ويرايش اضافي كمي نياز داشته باشد، و فاقد نويز تصوير باشد كه باعث مي شود كيفيت آن پايين به نظر برسد. اگر تمام اين موارد را درست رعايت كنيد، تصاوير شما در مراحل اوليه شكست نخواهند خورد.
۲
انواع تركيب بندي ها را ثبت كنيد
[فروش عكس]

فضاي بزرگ بدون حواس پرتي در سمت چپ فانوس در اين تصوير را مي توان به راحتي در پشت يك متن قرار داد. عكس از: Matt Higgs

در زمينه تركيب بندي، تنوع اغلب كليد كار است. زماني كه شما براي خودتان عكس مي گيريد، يك عكس از يك سوژه يا صحنه ممكن است كافي باشد تا به آن علاقه مند شويد. با اين حال، طراحاني كه بر روي يك پروژه كار مي كنند، به طور معمول تركيب بندي ها و جهت گيري هايي را مي پسندند كه مي توانند در طراحي هاي خود با آن آزمايش كنند.

چند عكس منظره بگيريد، و چند عكس پرتره، كه در برخي از آنها سوژه كادر را پر كند و در برخي ديگر المان كوچكتري در داخل كادر باشد. اگرچه نبايد مشتري ها را با يك ميليون نسخه از يك چيز يكسان بمباران كنيد، اما خوب است كه به آنها حق انتخاب بدهيد، و چند گزينه از فايل هايي كه مي توانيد پس از درخواست ارائه دهيد، داشته باشيد.

يك المان كه مي توانيد در عكس هاي خود جاي دهيد، ايده فضاي منفي است. فضاي منفي يك ناحيه ساده و بدون هيچ ويژگي خاص در اطراف سوژه شماست كه توجه بيننده را از سوژه دور نمي كند. نمونه هايي از فضاي منفي مي تواند يك آسمان آبي روشن در پشت يك بالن هواي گرم شناور، يا يك ديوار سفيد تميز در پس زمينه يك پرتره باشد.

اين المان هاي بدون حواس پرتي نه تنها در تضاد (كنتراست) با سوژه ها به تاثير آنها مي افزايند (و در برخي موارد بر چيزهايي مانند مقياس تاكيد مي كنند)، بلكه در استفاده هاي انتشاراتي يا تجاري نيز طراحان را قادر مي سازند تا متن هاي قابل خواندن را به طور واضح بر روي آنها قرار دهند، كه بسيار مطلوب است.
۳
تصاوير آرشيوي كلاسيك نگيريد
[فروش عكس]

واقعا ديگر به اين نوع تصاوير نيازي نيست. عكس از Caiaimage/Tom Merton، Getty Images

در گذشته، تصاوير اشخاصي كه به صورت تجاري مورد استفاده قرار مي گرفت، اغلب يك ظاهر صحنه سازي شده (از پيش تعيين شده) و مصنوعي داشت، و مدل ها خنده هاي بزرگ غير طبيعي داشتند و در انجام بسياري از فعاليت هاي كسل كننده افراط مي كردند. جاي تعجب ندارد كه اين نوع تصاوير ديگر رواج ندارند، و خريداران تصوير اكنون عكس هايي مي خواهند كه معتبرتر به نظر برسند.

به همين دليل، سعي كنيد تصاوير اشخاص را با يك ظاهر كانديد (بي هوا – بدون ژست)، و سبك زندگي (لايف استايل) بگيريد، و مدل هاي خود را در صحنه هاي واقعي نشان دهيد كه داستان هاي روزمره اي مي گويند كه مي تواند مربوط به همه باشد. يك تكنيك خوب پايين آمدن تا سطح چشم و نزديك شدن به سوژه ها براي به دست آوردن يك تصوير صميمي تر باشد.
۴
براي فروش تصاوير خود از قبل فكر كنيد
[فروش عكس]

يك صحنه برفي عالي داريد؟ تا دي ماه منتظر نمانيد تا كاري با آن انجام دهيد. عكس از: Anton Petrus، Getty Images

لازم به ذكر است كه اكثر ناشران و شركت ها براي خريد تصاوير از چند ماه قبل راجب آن فكر مي كنند.

اين بدين معني است كه گرچه خوب است به طور فصلي كار كنيد، اما آن منظره برفي فوق العاده احتمالا در شهريور ماه سال بعد بهتر از آذر ماه به فروش مي رود. آرشيوي از عكس هايي كه در تمام طول سال مي گيريد تهيه كنيد تا وقتي يك تصوير دوباره مورد تقاضا قرار گرفت براي عرضه آن آماده باشيد.

البته، اگر تصاويري در يك ژانر قابل كنترل تر، مانند عكاسي از مواد غذايي يا اجسام بي جان بگيريد، از اين نعمت برخوردار خواهيد بود كه مي توانيد تصاوير خود را هر زماني بگيريد. بنابراين، مي توانيد عكس هاي نوروزي تان را زود تر در تابستان بگيريد.
۵
عكس ها را بيش از حد ويرايش نكنيد
[فروش عكس]

اين تصوير به سياه و سفيد تبديل شده است، اما تا حدي ويرايش نشده كه صحنه ديگر واقعي به نظر نرسد. عكس از: Matt Higgs

اگرچه هر تصوير به كمي اصلاح نياز دارد تا به بهترين شكل ممكن ديده شود، اما به طور معمول بهتر است كه از پردازش هاي بسيار سبك دار اجتناب كنيد، مگر اين كه بدانيد افرادي كه براي آنها كار مي كنيد، سليقه خاصي دارند (اين نوع ويرايش را مي پسندند).

طراحان در صورت لزوم به نوعي در زمينه ويرايش تصاوير تجربه دارند، اما اگر چيزي جز تصاوير HDR يا تصاويري با رنگ هاي اغراق آميز به آنها ندهيد، ممكن است پا به فرار بگذارند.

به ياد داشته باشيد كه در مورد ناشران و شركت ها، شما اغلب عكسي را مي فروشيد كه چيزي را نشان مي دهد كه آنها مي خواهند در مورد آن صحبت كنند، نه يك اثر هنري براي ديوار دفتر آنها. با احتياط عمل كنيد، پس پردازش خود را تميز و ساده نگه داريد، در اين صورت احتمال بيشتري دارد كه بتوانيد تصاوير خود را بفروشيد.
۶
مطمئن شويد كه تصاويرتان از لحاظ قانوني مشكلي نداشته باشند

به طور معمول، شما به محض گرفتن يك تصوير مالك حق كپي رايت آن مي شويد، و از لحاظ قانوني مي توانيد آن را به هر كسي كه مي خواهيد، براي هر چيزي كه آنها مي خواهند بفروشيد. با اين حال، موارد استثنايي وجود دارد، و شما تعهد داريد كه مجوزهاي مربوطه براي يك تصوير را قبل از فروش آن بگيريد.

كسب اجازه از مدل براي هر كسي كه به وضوح در تصويري قابل شناسايي است كه براي اهداف تجاري فروخته مي شود و قرار است براي تبليغات يا بازاريابي مورد استفاده قرار گيرد، ضروري مي باشد، اما براي اهداف انتشاراتي يا هنري نه (مگر اين كه باعث بدنام شدن سوژه شود). به همين دليل، هميشه خوب است كه از هر كسي كه در يكي از تصاوير شماست كه ممكن است روزي آن را به فروش تجاري برسانيد، بخواهيد كه يك فرم كسب اجازه مدل را همان موقع امضا كند. اين فرم ضروري است، حتي اگر به سوژه دستمزد پرداخت كرده باشيد و تصوير او را در يك جلسه عكاسي سازماندهي شده گرفته باشيد.

اگرچه فروش عكس هايي كه تصادفا آثار داراي حق كپي رايت ديگر را ثبت مي كنند – به عنوان مثال، بيلبورد يك شركت، يا لوگويي در يك صحنه خياباني – غير قانوني نيست، اما براي اين كه قانوني باشد، نبايد در مركز توجه تصوير شما باشد. به همين دليل اغلب منطقي است كه از مدل هايي كه با آنها كار مي كنيد بخواهيد تا در صورت امكان لباس هاي غير ماركدار بپوشند.

نويسنده: مت هيگز (Matt Higgs)

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۱۳ تير ۱۳۹۷ ] [ ۱۱:۱۹:۲۹ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 عكاسي بارداري در آتليه بارداري تايم لپس (time-lapse) به ثبت تصاوير با وقفه هاي زماني و اغلب ساخت يك ويديو با آن ها گفته مي شود، ويديويي كه گذر زمان را نشان مي دهد. در اين مقاله آدريان ديويس (Adrian Davies) آموزش مي دهد كه چگونه به جاي ويديو، تاثير گذشت زمان بر سوژه خود را در يك تصوير كامپوزيت (تركيب چند شات) نشان دهيد.

شما مطمئنا با دنباله هاي تايم لپس خيره كننده اي كه در مستندهاي حيات وحش از گياهان در حال رشد، گل هاي در حال باز شدن يا پروانه هاي در حال تغيير شكل مي بينيد، آشنا هستيد.

بسياري از دوربين هاي ديجيتال در حال حاضر تايمرهايي دارند كه شما را قادر مي سازد تا از اين نوع دنباله هاي تايم لپس (time-lapse) بگيريد، هرچند اينها خروجي هايي به صورت فيلم ويدئويي هستند (به صورت فيلم ويدئويي توليد مي شوند). اما مي توان يك افكت مشابه را با ارائه دنباله هاي تايم لپس در يك تصوير واحد، هرچند از سوژه هاي ساده تر ايجاد كرد.

با عكاسي از يك سوژه يكسان در طول يك دوره زماني، و سپس تركيب تصاوير در يك فريم، مي توانيد ايده خوبي از رشد يا حركت به دست آوريد. براي روشن تر شدن موضوع، احتمالا بهتر است كه تعداد تصاوير تكي را به حداكثر پنج عكس محدود كنيد. سعي كنيد سوژه اي انتخاب كنيد كه در آن تفاوت واضح و مشخصي بين تصاوير تكي وجود دارد.

كليد موفقيت اين است كه سوژه را براي تمام نوردهي ها در يك مكان ثابت نگه داريد، به طوري كه تنها تغيير يا رشد آن را ثبت كنيد، و همچنين از يك نورپردازي و بزرگنمايي يكسان براي تمام تصاوير استفاده كنيد.

يكي از ساده ترين سوژه ها براي شروع، يك غنچه نرگس زرد است. آن را در يك گلدان پر از آب در مقابل يك پس زمينه ساده قرار دهيد (سفيد يا سياه بهتر است، و كار پس پردازش را ساده تر مي كند)، و جاي آن را (با گيره) محكم كنيد، به طوري كه در طول مدت عكاسي حركت نكند. دوربين بايد بر روي يك سه پايه محكم نصب شود. در مثال نشان داده شده در اينجا، نوردهي ها حدود سه ساعت با هم فاصله داشتند، اما شما مي توانيد به سادگي با نگاه خودتان تشخيص بدهيد كه چه موقع نوردهي بعدي را عكاسي كنيد.
تكنيك كامپوزيت ۱
[عكاسي تايم لپس]

در فتوشاپ (يا يك برنامه ويرايش عكس ديگر با امكانات مربوط به لايه ها)، اولين تصوير را باز كنيد، و عرض بوم را تا ۳۰۰% بكشيد (Image > Canvas Size) تا به اندازه سه تصوير شود. رنگ بسط بوم را همانند رنگ تصوير قرار دهيد (در اين جا، سياه).
[عكاسي تايم لپس]

تصوير دوم را باز كنيد، آن را انتخاب كرده، كپي كنيد، و در كنار تصوير اول پيست كنيد. از ابزار Move براي هم تراز كردن آن به طور كامل استفاده كنيد. اكنون تصوير سوم را باز كرده و همين روند را تكرار كنيد. در آخر، هنگامي كه تركيب بندي مطابق با ميل شما كامل شد، لايه هاي تصوير را مسطح كرده، و هرگونه پس زمينه اضافي را برش دهيد. براي تاكيد بر تفاوت بين تصاوير اول و آخر، من آنها را با استفاده از امكانات Layers در فتوشاپ، با استفاده از حالت Lighten Blending كنار هم قرار دادم.
تكنيك كامپوزيت ۲
[عكاسي تايم لپس]

من با استفاده از گياه گوشت خوار پيچر نشان داده شده در اينجا، يك تكنيك كمي متفاوت اتخاذ كردم. گياه برگ هايي با سن هاي مختلف داشت، بنابراين من از برگ هاي مختلف عكس گرفتم، و بعدا آنها را به هم وصل كردم.
[عكاسي تايم لپس]

اگر شما از اين روش استفاده كرديد، مطمئن شويد كه بزرگنمايي، جهت گيري و نورپردازي را در تمام عكس ها يكسان نگه داريد.

نويسنده: آدريان ديويس

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۱۳ تير ۱۳۹۷ ] [ ۱۱:۱۸:۰۶ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 نيكون با اضافه كردن اتصال بلوتوث به دوربين عالي D5500 قبلي خود، از يك DSLR جديد با نام D5600 پرده برداري كرده است. در اين مطلب كوتاه، شما عزيزان را با دوربين جديد Nikon D5600 آشنا خواهيم كرد. عكاسي نوزاد در آتليه نوزاد


اين شركت ژاپني در اصل تنها لنز D5500 را به روز رساني كرده، و تكنولوژي بلوتوث SnapBridge را به DSLR مقرون به صرفه خود اضافه كرده است. سايت trustedreviews در بررسي نيكون D5500 به آن رتبه ۸/۱۰ داده است.

SnapBridge به كاربران اجازه مي دهد تا دوربين ها را براي همگام سازي هميشه فعال تصوير، پشتيبان گيري خودكار، و به اشتراك گذاري آسان عكس، با گوشي هاي هوشمند خود جفت (pair) كنند.

به جز آن، D5600 يك حالت فيلمبرداري تايم لپس اضافه هم دارد كه آن را از D7200 قرض گرفته است، و نيكون همچنين مي گويد كه دوربين جديد داراي يك صفحه نمايش لمسي بهبود يافته است، اگرچه ما تا وقتي كه آن را در دست نگيريم نمي توانيم بفهميم واقعا چقدر بهبود يافته است.
[دوربين نيكون d5600]

در بقيه موارد، مشخصات دوربين تقريبا يكسان است – مانند D5500، يك سنسور ۲۴٫۲MP APS-C، پردازنده Expeed 4، فيلمبرداري ۱۰۸۰p 60fps، و يك صفحه نمايش چرخان ۳٫۲ اينچي دارد.

خبر بد اين است كه نيكون فعلا قرار است D5600 را فقط در ژاپن عرضه كند، و قيمت نهايي، مشخصات، و دسترسي بين المللي به آن هنوز مشخص نشده است.

هنگامي كه در آمريكا و انگليس عرضه شد، ارزشش را دارد كه از CES 2017 چشم برنداريد، شركت ممكن است آخرين DSLR رده متوسط خود را به مخاطبان گسترده تري ارائه دهد.
[دوربين نيكون d5600] [دوربين نيكون d5600] [دوربين نيكون d5600]

شما منتظر D5600 خواهيد ماند يا همين حالا به يك DSLR جديد نياز داريد؟ پاسخ خود را در قسمت ديدگاه ها، پايين صفحه، با ما به اشتراك بگذاريد.
م
منبع

برگرفته از: trustedreviews

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۱۳ تير ۱۳۹۷ ] [ ۱۱:۱۶:۴۶ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 وقتي من به فتوشاپ فكر مي كنم، به دقت و خلاقيت فكر مي كنم. ويرايشگرهاي فرمت Raw كه خيلي از شما با آنها آشنا هستيد: مثل لايت روم، Capture One و غيره، ابزار فوق العاده اي هستند، اما به طور كلي، فاقد وسعت و دقت فتوشاپ مي باشند. درجه بندي رنگ (color grading) فرآيند تغيير رنگ هاي از پيش موجود در داخل تصوير شماست و از طريق فتوشاپ ما مي توانيم كنترل بسيار دقيقي بر آن داشته باشيم. در اين مطلب لنزك، سه روش دقيق براي درجه بندي رنگ يا تنظيم رنگ ها در فتوشاپ به شما آموزش خواهيم داد. اين روش ها عبارتند از: Hue & Saturation، Selective Color، و Apply Image. ، دوربين ، عكاسي كودك در آتليه كودك

1
درجه بندي رنگ با استفاده از Hue and Saturation

هنگامي كه يك لايه Hue and Saturation ايجاد كرديد، پنجره اي شبيه به پنجره بالا خواهيد ديد. در مقايسه با Selective Color، كه در ادامه نشان خواهم داد، Hue and Saturation دو ويژگي عالي دارد: ابزار Color Picker (نماد دست و فلش) به شما اجازه مي دهد كه به سادگي تنها با كليك كردن بر روي تصويرتان يك رنگ را براي تنظيم كردن انتخاب كنيد. اگرچه ابزار چندان مبتكرانه اي نيست اما مفيد است، به خصوص اگر مطمئن نيستيد كدام رنگ را بايد تنظيم كنيد. اسلايدرهاي محدوده رنگ در پايين پنل به شما اجازه مي دهند انتخاب خود را اصلاح كرده و به طور دقيق يك رنگ خاص، يا حتي تنها سايه اي از يك رنگ خاص را هدف قرار دهيد.

يادداشت جانبي: هنگام اعمال تنظيمات بر روي اسلايدرهاي محدوده رنگ، من اغلب Saturation را تا ۱۰۰ بالا مي برم تا بتوانم ببينم دقيقا چه چيزي دارم انتخاب مي كنم.
[تنظيم رنگ عكس فتوشاپ]

براي اينكه روند كار را به شما نشان دهم، تصميم گرفتم اين درختان را كمي درجه بندي رنگ كرده، و آنها را سبزتر، و زردتر كنم. براي انجام اين كار، ابزار Color Picker را برداشتم و بر روي درخت ها كليك كردم. اين كار به من نشان داد كه در واقع، رنگ زرد بيشتري نسبت به رنگ سبز در درخت ها وجود دارد، و از اين رو، كانال زرد انتخاب شد. از اينجا من تنظيمات لازم را بر روي اسلايدرهاي Hue و Saturation اعمال كردم تا وقتي كه از نتيجه راضي شدم. من به ندرت به اسلايدر Luminosity (روشنايي) دست مي زنم اما از اين كار نترسيد، احتمالا از اثر آن خوشتان خواهد آمد.
[تنظيم رنگ عكس فتوشاپ]
۲
استفاده از Selective Color براي درجه بندي رنگ بسيار دقيق

زماني كه بحث كنترل درجه بندي رنگ مطرح باشد، Selective Color يا رنگ انتخابي اكثر لايه هاي تنظيماتي ديگر را تحت الشعاع قرار مي دهد. شما نه تنها مي توانيد به طور مستقل رنگ هاي قرمز، زرد، فيروزه اي، آبي، و ارغواني را تنظيم كنيد، بلكه مي توانيد تغييرات كلي تري بر روي هايلايت ها، تن هاي مياني، و سايه ها ايجاد كنيد. علاوه بر اين، در حاليكه Hue and Saturation يك اسلايدر براي كنترل Hue به ما مي دهد، در Selective Color سه اسلايدر وجود دارد كه سطح كنترل به مراتب عميق تري را ارائه مي دهند.
[تنظيم رنگ عكس فتوشاپ]

اگر شما با تنظيم رنگ در Curves (لايه تنظيماتي منحني ها) آشنا هستيد، Selective Color كاملا شبيه آن، اما به شكل اسلايدر است. ساده ترين راه براي يادگيري اين است كه فتوشاپ را باز كنيد و با آن كار كنيد. شما متوجه خواهيد شد كه هر اسلايدر يك اسم دارد؛ Cyan (فيروزه اي)، Magenta (ارغواني) و Yellow (زرد). حركت دادن اسلايدر به سمت راست آن رنگ را نشان خواهد داد، حركت دادن آن به سمت چپ رنگ مخالف آن را نشان خواهد داد: Cyan > Red، Magenta > Green و Yellow > Blue. در آخر، شما متوجه اسلايدري به نام Black نيز خواهيد شد. اين اسلايدر به روش مشابه با Luminosity در Hue and Saturation عمل مي كند، اما طبق تجربه من، معمولا كمي بهتر كار مي كند.
[تنظيم رنگ عكس فتوشاپ]

بنابراين چرا استفاده از Selective Color بهتر از Hue and Saturation است؟ هر دو كاملا به هم شبيه هستند، اما Selective Color از لحاظ كنترل شما بر هر رنگ دقيق تر است. از آنجا كه سه اسلايدر براي كنترل رنگ معين هر كانال به شما مي دهد، كنترل بيشتري داريد، و همچنين اين واقعيت وجود دارد كه Selective Color كنترل بيشتري نسبت به هايلايت ها (سفيد ها)، تن هاي مياني (خنثي ها)، و سايه ها (سياه ها) ارائه مي دهد. اين قطعا سريع ترين ابزار درجه بندي رنگ فتوشاپ نيست، اما يكي از بهترين ابزارها براي افراد وسواسي كنترل كننده مثل من است.
۳
Apply Image، يك توپ منحني درجه بندي رنگ

با استفاده از Apply Image شما مي توانيد ماسك هاي بسيار دقيقي ايجاد كنيد كه مي توانيد براي اعمال درجه بندي هاي رنگ خود به هايلايت ها يا سايه ها از آنها استفاده كنيد. صبر كن ماركس، الآن همان حرف هاي قبلي را تكرار نمي كني؟ قبلا نگفتي كه مي توانيم اين كار را با استفاده از Selective Color انجام دهيم؟ بله، گفتم، اما شما با استفاده از Apply Image مي توانيد كنترل حتي بيشتري داشته باشيد. اجازه دهيد اول به شما نشان دهم چطور اين كار را بكنيد و بعد از آن خواهم گفت كه چرا اين ابزار براي كنترل بيشتر عالي است.
[تنظيم رنگ عكس فتوشاپ]

يك لايه جديد ايجاد كنيد، من اغلب در اينجا از Curves استفاده مي كنم، و به مسير Image>Apply Image برويد. يك پنجره شبيه پنجره زير خواهيد ديد. منبع شما نام تصويري كه باز كرده ايد خواهد بود. براي اهداف امروز ما، لايه را بر روي حالت “Merged”، كانال را “RGB” و ادغام را “Normal” باقي بگذاريد. تنها تنظيماتي كه از شما مي خواهم تغيير دهيد Invert است. با علامت زدن آن، يك ماسك براي قسمت هاي روشن يا هايلايت ها (Highlights) ايجاد خواهيد كرد، و اگر تيك آن را برداريد، ماسك شما براي سايه ها (Shadows) خواهد بود. دو ماسكي كه مي توانيد در بالا ببنيد، چيزي هستند كه از اين روش به دست خواهد آمد.
[تنظيم رنگ عكس فتوشاپ] [تنظيم رنگ عكس فتوشاپ]

علت اين كه اين ابزار بهتر از Selective Color است اين است كه شما مي توانيد اصلاحات بيشتري در ماسك ايجاد كنيد. بياييد در تصوير نمونه سايه ها را در نظر بگيريم. Selective Color به شما اجازه خواهد داد تا Shadows را تنظيم كنيد، اما از آنجا كه سايه ها بخش زيادي از اين تصوير را در برگرفته اند، تنظيمات شما خيلي كلي خواهند بود. با استفاده از ماسكي كه Apply Image براي ما ايجاد كرده است، مي توانيم آن ماسك را با استفاده از CTRL+M/L (براي منحني ها يا سطوح) ويرايش كرده و انتخابمان را حتي بيشتر محدود كنيم.

يادداشت جانبي: Apply Image تكنيك بسيار قدرتمندي است كه مي توان آن را براي چيزهاي زيادي به كار برد. به عنوان مثال، شما مي توانيد از ماسك هاي يكسان براي ايجاد تنظيمات دقيق بر روي تُن ها (tones) استفاده كنيد.
[تنظيم رنگ عكس فتوشاپ]
يك پاداش براي وسواسي هاي كنترل گر

در هر يك از لايه هاي تنظيماتي اي (adjustment layer) كه ايجاد مي كنيد، اگر خواستيد سريعا اثر آنها را به Highlights يا Shadows محدود كنيد، بر روي آنها دابل كليك كرده و از “Blend If” استفاده كنيد. با فشردن همزمان دكمه Alt و كليك كردن بر روي اسلايدرها، آنها از هم جدا مي شوند (عكس بالا را ببينيد)، اين به شما اجازه مي دهد تا اثر آنها را به تدريج كم كرده، و آن را يا از Highlights يا Shadows حذف كنيد. اين تكنيك روشي است كه من هميشه از آن استفاده مي كنم، چون سريع است و درك آن آسان مي باشد.
[تنظيم رنگ عكس فتوشاپ]
خلاصه درجه بندي رنگ

شما هنگام درجه بندي و تنظيم رنگ هميشه به اين سطح از كنترل نياز نداريد. من معمولا تغييرات كلي تر بر روي هايلايت ها، تن هاي مياني و سايه ها را از داخل يك ويرايشگر RAW ايجاد مي كنم. با اين حال، اگر وقت براي صرف كردن روي يك تصوير داريد، يا به هر دليلي مي خواهيد تغييرات بسيار دقيق ايجاد كنيد، روش هاي تنظيم رنگ مطرح شده در اين مطلب خيلي به كارتان خواهند آمد.

نويسنده: مكس بريج (Max Bridge)

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۱۳ تير ۱۳۹۷ ] [ ۱۱:۱۵:۲۴ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 يكي از بزرگترين چالش ها در زمينه عكاسي بارداري در آتليه بارداري در شب، جا دادن عناصر پيش زمينه خوب است، اما يادگيري چند ترفند ساده، كار شما را به سرعت بهبود خواهد بخشيد. اگر شما تا كنون عكسي از كهكشان راه شيري در يك منطقه بسيار تاريك در يك شب بدون ماه گرفته باشيد، حتما متوجه شده ايد كه المان هاي منظره در پيش زمينه عكس اغلب در برابر آسمان شب سيلوئت خواهند شد. در اين مطلب به شما آموزش خواهيم داد كه چگونه با نورپردازي پيش زمينه، عكاسي شب خود را بهبود بخشيد.

علت آن اين است كه نور ستاره ها به تنهايي نور كافي براي تشخيص سنسور دوربين فراهم نمي كند، حتي در نوردهي هاي طولاني و حساس مورد استفاده براي ثبت ستارگان. من خودم از بازي كردن با سيلوئت ها لذت مي برم، اما داشتن يك پس زمينه پر از جزئيات، اغلب يك عكس شب را جالب تر مي كند.


در اين عكس گرفته شده از راه كوهستاني خوش منظره در غرب ويرجينيا، كهكشان راه شيري سوژه بود. من فقط مي خواستم از شكل چشم انداز براي ساخت آن استفاده كنم، بنابراين جزئيات ضروري نبودند.

در اكثر موارد نوردهي چندگانه و تركيب كردن با استفاده از لايه ها و ماسك ها در فتوشاپ همراه با نقاشي با نور براي جلوگيري از آن فضاي منفي سايه مانند لازم است، اما اين موضوع فراتر از بحث اين مقاله است. در حال حاضر، من در مورد نقاشي با نور و بهره گرفتن از منابع نور خارجي براي روشن كردن پيش زمينه عكس هاي شما بحث خواهم كرد.
[عكاسي در شب با نوردهي طولاني]

اين اَشكال سنگي طبيعي با نام هودوز (Hoodoos) در برايس كانيون ايالت اوتا در آمريكا شبيه افرادي در تاريكي به نظر مي رسند. اگر آنها به خوبي نورپردازي و روشن مي شدند، توجه بيننده را از آن روشنايي آسمان منحرف مي كردند.

لنزك: بنابراين همچون عكس فوق، مواردي نيز وجود دارند كه عكاس به دلايلي تشخيص مي دهد كه نمي خواهد المان هاي پيش زمينه را روشن كند و شكل سيلوئت آن ها در عكس را ترجيح مي دهد. براي مثال در عكس فوق اگر اين سنگ ها نورپردازي مي شدند، وزن بصري خيلي زيادي به خود اختصاص مي دادند كه تعادل عكس را بر هم مي زد.
نقاشي با نور

براي درك اينكه يك دوربين چگونه داده هاي نوري را جمع آوري مي كند، مي توان آن را با نقاشي يك نقاش بر روي يك بوم خالي مقايسه كرد. قسمت هايي بر روي بوم نقاش با ضربات آرام قلم مو روشن تر به نظر خواهد رسيد. اگر به همان قسمت رنگ بيشتري اعمال شود، تيره تر شده و بيشتر با آن رنگ مشخص مي شود. چيزي كه ما به عنوان نور مي بينيم در واقع ذراتي به نام فوتون است كه بر روي سطح مرئي طيف الكترومغناطيسي وجود دارند. سنسور دوربين را به عنوان يك بوم، و فوتون ها را به عنوان رنگ در نظر بگيريد.

هنگام عكاسي از ستاره ها و آسمان شب با نور كم، ديافراگم باز تنظيم مي شود، حساسيت ايزو بالاست و شاتر معمولا به مدت ۲۰-۱۵ ثانيه باز گذاشته مي شود تا اجازه دهد بيشترين حد ممكن از فوتون ها بر روي سنسور دوربين جمع شوند و در پايان نوردهي يك تصوير كامل به ما بدهند. يك نوردهي ۵ ثانيه اي دو برابر تاريك تر از يك نوردهي ۱۰ ثانيه اي در شب به نظر خواهد رسيد، چون نيمي از آن نور بر روي بوم ما جمع مي شود.

يك پيش زمينه تاريك در هر يك از اين سرعت شاترها سيلوئت باقي خواهد ماند، چرا كه بسياري از اوقات فوتون هاي كمتري نسبت به فوتون هاي ساطع شده از آسمان شب، از اين اجسام بازتاب مي شوند. استثنائاتي وجود دارد كه در آن يك سطح بسيار بازتابنده مانند بتن، سنگ آهك يا شن و ماسه ممكن است به اندازه كافي نور بازتاب كند كه با يك نوردهي در اين تنظيمات در داخل دوربين ديده شود.
[عكاسي در شب با نوردهي طولاني]

يك عكس گرفته شده با نور روز كه بيش از حد طولاني نوردهي شده است. بسياري از جزئيات غير قابل بازيابي هستند و هيستوگرام به منتهاي سمت راست منتقل شده است.

از طرف ديگر، اگر يك عكس در طول روز با اين تنظيمات بگيريد، تصوير كاملا سفيد خواهد شد. علت آن اين است كه فوتون هاي زيادي از خورشيد در طول روز وجود دارند، آشكارسازهاي حساس به نور در دوربين برانگيخته مي شوند تا جايي كه با نور اشباع مي شوند و وقتي اين اتفاق بيفتد، هيچ پس پردازشي نمي تواند جزئيات را در اين قسمت ها بازيابي كند.

به اين مورد كه جزئيات قسمت هاي روشن به دليل نوردهي بيش از حد (overexposing) از بين مي روند يا سفيد مطلق مي شوند، بريده شدن (clipping) يا سوختن هايلايت ها (قسمت هاي روشن) گفته مي شود – يعني مقادير سفيد به ماكزيمم مقدار مطلق مي رسند و نمودار هيستوگرام تجمع شديدي در راست پيدا خواهد كرد.

با توجه به تنظيمات حساس دوربين كه براي عكاسي از ستاره ها لازم است، مهم است كه مطمئن باشيم منبع نور ما زياد قوي نيست، در غير اينصورت در معرض خطر اشباع سنسور دوربين با نور و شديد شدن نور هايلايت ها يا بيش از حد غالب ساختن نورپردازي پيش زمينه در صحنه قرار مي گيريم.

بيشتر بخوانيد: آموزش خواندن و تفسير هيستوگرام در عكاسي ديجيتال
[عكاسي در شب با نوردهي طولاني]

واگن در اينجا با درخشش سريع يك چراغ قوه تنها براي چند ثانيه در طول نوردهي روشن شد. تنظيمات دوربين عبارت بودند از: f/2.8، ايزو ۸۰۰، ۲۰ ثانيه.

براي اين كار، من تنها از چراغ قوه هاي LED با خروجي كم يا يك پنل LED استفاده مي كنم. چراغ قوه هاي LED مناسب تر از لامپ هاي رشته اي قديمي هستند، چون آنها پرتو نور يكنواختي توليد مي كنند، به خصوص اگر حالت نورافكن داشته باشند. چراغ هاي جاسوئيچي LED ارزان قيمت هم خوب جواب مي دهند چون كنترل آنها آسان است و مي توانند با فشار دادن يك دكمه ساده، خاموش و روشن شوند.

من همچنين از يك پنل LED با روشنايي قابل تنظيم مانند اين يكي براي نورپرازي ثابت و كنترل شده استفاده مي كنم، اينها براي روشن كردن داخل سازه ها، ايجاد سوژه هاي سيلوئت، يا براي ارائه نورپردازي ثابت براي تايم لپس مناسب تر هستند. شما مي توانيد اينها را بر روي هر سه پايه دلخواه نيز نصب كنيد، كه به شما كمك مي كند.

براي نقاشي كردن با نور، شما بايد سريعا نور را بر روي سوژه اي كه مي خواهيد در طول نوردهي روشن كنيد، انداخته و مطمئن شويد كه نور به طور يكنواخت در پيش زمينه پخش مي شود. درست مانند روي هم انباشته شدن لايه هاي رنگ، رها كردن چراغ قوه در يك نقطه براي مدت زمان طولاني نيز به ايجاد قسمت هاي روشن تر منجر خواهد شد. به دست آوردن مقدار درست نور به آزمون و خطا نياز دارد و من دوست دارم نور را از يك زاويه غير مستقيم بتابانم تا سايه و بافت ايجاد كنم. گاهي اوقات «تعديل» نور با قرار دادن يك پارچه روشن يا كيسه پلاستيكي بر روي چراغ قوه مي تواند مفيد باشد.

اينها چند نمونه هستند.
[عكاسي در شب با نوردهي طولاني]

۱- يكي از دوستانم يك پنل LED را براي مدت زمان كوتاهي در طول نوردهي انجام شده در ايزو ۳۲۰۰، f/2.8 و ۲۰ ثانيه، رو به بالا به سمت اين سنگ گرفت. نور در اين عكس آزمايشي خيلي شديد بود.

۲- در اين عكس ما نور را براي مدت زمان كوتاه تري روشن نگه داشتيم و با نزديك تر كردن منبع نور به سنگ، نور را بيشتر بر روي آن متمركز كرديم.

۳- اين نسخه نهايي بعد از ويرايش است. ما مراحل نورپردازي را با سه سنگ ديگر در پيش زمينه تكرار كرديم و تصاوير در فتوشاپ روي هم انباشت شدند.
[عكاسي در شب با نوردهي طولاني]

از هيچ نوري در اين عكس استفاده نشده است.
[عكاسي در شب با نوردهي طولاني]

يك چراغ قوه پوشانده شده با يك كيسه خريد پلاستيكي، گوشه قايق را روشن كرد تا نور رام تري ارائه دهد كه با زمين هاي بسيار بازتابنده اطراف تركيب شود. چراغ در تمام مدت ۱۵ ثانيه نوردهي در ايزو ۶۴۰۰ و f/3.5 روشن بود.
[عكاسي در شب با نوردهي طولاني]

من ۷ عكس با استفاده از تنظيمات و نورپردازي يكسان گرفتم و در فتوشاپ با استفاده از انباشت ميانه (median stacking) روي هم انباشت كردم تا بدون افزايش نويز، جزئيات بيشتري از كل صحنه بيرون بكشم.
[عكاسي در شب با نوردهي طولاني]

اين دو نوردهي است، آسمان يك عكس رديابي شده با استفاده از astrotracer (ردياب ستارگان) بر روي دوربين پنتاكس K-3II بود، اما به راحتي مي توان آن را با يك عكس انجام داد. داخل كلبه با استفاده از يك پنل LED بر روي يك سه پايه روشن شد. اين يك نوردهي ۲۰ ثانيه اي در ايزو ۳۲۰۰، f/2.8 است و نور روشن باقي ماند در حاليكه من به مدت ۲۰ ثانيه ثابت و بي حركت ماندم. (آن رگه هاي زرد در بالا كرم هاي شب تاب هستند).
منابع نوري محيط

در عكاسي شب، نورهاي خياباني مي توانند آزاردهنده باشند، اما گاهي اوقات شما مي توانيد از آنها به نفع خودتان استفاده كنيد.
[عكاسي در شب با نوردهي طولاني]

نور خياباني در آن نزديكي، روشنايي اين انبار و سيلو را تامين كرد. اين عكس در f/2.8، ايزو ۳۲۰۰، ۱۵ ثانيه گرفته شد.

از مهتاب و گرگ و ميش نيز مي توان به عنوان منابع نور استفاده كرد. اين كار را مي توان با نوردهي هاي واحد و برنامه ريزي دقيق انجام داد، اما تركيب نوردهي هاي گرفته شده در زمان هاي مختلف از يك نقطه، زيركانه ترين راه است.
[عكاسي در شب با نوردهي طولاني]

براي اين عكس، كهكشان راه شيري ۲۰ دقيقه قبل از بالا آمدن ماه گرفته شد. من از يك نوردهي ثانويه استفاده كردم، زماني كه ماه به اندازه كافي بالا بود تا همانطور كه مي بينيد همه چيز را در پيش زمينه روشن كند. f/2.8، ايزو ۳۲۰۰، ۱۵ ثانيه.

لنزك: اگر قصد داريد از تكنيك تركيب دو يا چند نوردهي (تركيب چند عكس گرفته شده با نوردهي هاي متفاوت) استفاده كنيد، قرار دادن دوربين روي سه پايه الزامي است – چراكه شما مي خواهيد كادر عكس ها دقيقا يكسان باشد.
[عكاسي در شب با نوردهي طولاني]

در اينجا، از معبر پل روي رودخانه در هنگام پايين رفتن زودهنگام ماه در اوايل شب عكس گرفته شد. من ۲ ساعت بعد صبر كردم تا وقتي كهكشان راه شيري به نقطه مركز پل رسيد از آن عكس بگيرم. f/2.8، ايزو ۳۲۰۰، ۱۵ ثانيه.
[عكاسي در شب با نوردهي طولاني]

زاويه ديگري از معبر پل روي رودخانه. اين بار من از گرگ و ميش صبح براي تامين روشنايي منظره استفاده كردم. از كهكشان راه شيري در ساعت ۳ صبح عكس گرفته شد، در حالي كه از منظره حدود ۳ ساعت بعد، كمي قبل از طلوع آفتاب عكس گرفته شد. علاوه بر اين، ۱۲ عكس پيش زمينه روي هم انباشت شدند تا نويز كاهش يابد. زماني كه گرگ و ميش نجومي شروع مي شود، يا درست قبل از اينكه تمام شود، بهترين زمان براي گرفتن اين عكس هاست، چون نتيجه بيش از حد روشن نيست و به خوبي با آسمان شب تركيب مي شود.
[عكاسي در شب با نوردهي طولاني]

اين عكس تركيب ۴ نوردهي است. در يكي از آنها با f/2.8، ايزو ۸۰۰، ۱۱۰ ثانيه، ستاره ها در آسمان رديابي شدند. بيرون پل تنها با نور ستاره ها با يك نوردهي ۵ دقيقه اي در f/2.8، ايزو ۱۶۰۰ نورپردازي شد. داخل پل به مدت ۱۵ ثانيه با يك پنل LED روي سه پايه با f/2.8 و ايزو ۱۶۰۰ نورپردازي شد. دو نوردهي لازم بود تا جلو و پشت را پوشش دهند.

نويسنده: جسي تورنتون (Jesse Thornton)

برگرفته از: diyphotography

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۱۳ تير ۱۳۹۷ ] [ ۱۱:۱۴:۰۱ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 مي گويند يك تصوير ارزش هزار كلمه را دارد. اما من كنجكاوم كه، ديگر چه مي گويند؟ براي فهميدن جواب اين سوال من بهترين نقل قول ها در زمينه عكاسي را جمع آوري كردم. در اين مطلب لنزك از شما عزيزان براي مطالعه ۵۰ نقل قول خواندني درباره عكاسي دعوت مي كنيم كه اميدواريم برايتان الهام بخش واقع شوند.
[عكاسي استيو مك‌كري]

عكس از استيو مك‌كري (Steve McCurry)

    «عكاسي داستاني است كه من نمي توانم آن را در قالب كلمات بيان كنم.» – دستين اسپاركز (Destin Sparks)

    «وقتي كلمات واضح نيستند، من بايد بر روي عكس ها تمركز كنم. وقتي تصاوير هم كافي نيستند، بايد با سكوت خشنود شوم.» – انسل آدامز (Ansel Adams)

    «در عكاسي واقعيت چنان ظريفي وجود دارد كه واقعي تر از واقعيت مي شود.» – آلفرد استيگليتز (Alfred Stieglitz)

    «يك چيز هست كه عكاس بايد آن را در عكس هاي خود بگنجاند، انسانيت آن لحظه.» – رابرت فرانك (Robert Frank)

    «ثبت يك تصوير، ثابت كردن يك لحظه، نشان مي دهد كه حقيقت واقعا چقدر غني است.» – ناشناس

    «عكاسي يك راه احساس كردن، لمس كردن، و عشق ورزيدن است. چيزي كه شما روي فيلم مي گيريد براي هميشه ثبت مي شود… و مدتها بعد از اين كه شما همه چيز را فراموش كرديد، يادآور چيزهاي كوچك خواهد بود.» – آرون سيسكيند (Aaron Siskind)

    «ما عكس مي گيريم تا بفهميم زندگي چه معنايي براي ما دارد.» – رالف هاترزلي (Ralph Hattersley)

    «چيزي كه شما در تصاوير من مي بينيد اين است كه من از اين كه عاشق اين مردم شوم نمي ترسيدم.» – آني ليبويتز (Annie Leibovitz)

    «عكاسي براي من نگاه كردن نيست، احساس كردن است. اگر نتوانيد چيزي را كه به آن نگاه مي كنيد احساس كنيد، هيچ وقت نمي توانيد كاري كنيد كه ديگران از ديدن تصاوير شما چيزي احساس كنند.» – دان مك كالين (Don McCullin)

    «يك پرتره در داخل دوربين ساخته نمي شود، بلكه در هر دو طرف آن ساخته مي شود.» – ادوارد استايكن (Edward Steichen)

    «بهترين چيز در مورد يك تصوير اين است كه هرگز تغيير نمي كند، حتي وقتي كه افراد داخل آن تغيير مي كنند.» – اندي وارهول (Andy Warhol)

    «براي من عكاسي هنر مشاهده كردن است. عكاسي پيدا كردن يك چيز جالب در يك مكان معمولي است… من متوجه شده ام كه عكاسي ارتباط كمي با چيزهايي كه مي بينيد دارد، همه چيز مربوط به نحوه ديدن شماست.» – اليوت اويت (Elliott Ewitt)

    «تصويري كه شما با دوربين خود مي گيريد تخيلي است كه مي خواهيد با واقعيت ايجاد كنيد.» – اسكات لورنزو (Scott Lorenzo)

    «اگر عكاس به افراد جلوي لنز خود علاقه مند بوده، و اگر مهربان و دلسوز باشد، نصف راه را رفته است. ابزار عكاسي دوربين نيست، بلكه عكاس است.» – ايو آرنولد (Eve Arnold)

    «يك قطره اشك حاوي اقيانوس است. يك عكاس از لحظات كوچك در زندگي يك شخص كه حقايق بزرگتري را آشكار مي كنند، آگاه است.» – ناشناس

    «دوربين ابزاري است كه به افراد ياد مي دهد چطور بدون يك دوربين ببينند.» – دوروتي لانگ (Dorothea lange)

    «من به كلمات اعتماد ندارم. من به عكس ها اعتماد دارم.» – گيلز پرس (Gilles Peress)

    «من واقعا معتقدم چيزهايي وجود دارد كه اگر من از آنها عكس نمي گرفتم هيچ كس آنها را نمي ديد.» – دايان آربوس (Diane Arbus)

    «عكس گرفتن هر صدم ثانيه از زندگي را لذت بخش مي كند.» – مارك ريبود (Marc Riboud)

    «هنگامي كه توجه كردن را ياد بگيريد، مي توانيد تصاوير را با ذهن خود يا بر روي فيلم ثبت كنيد. هيچ تفاوتي بين اين دو وجود ندارد.» – ناشناس

    «دوربين باعث مي شود فراموش كنيد كه وجود داريد. اينطور نيست كه شما پنهان شده باشيد بلكه همه چيز را فراموش مي كنيد، و فقط نگاه مي كنيد.» – ليندا مك كارتني (Linda McCartney)

    «اگر چيزي را ببينيد كه شما را تحت تاثير قرار دهد، و آن وقت از آن عكس بگيريد، يك لحظه را ماندگار مي كنيد.» – انسل آدامز (Ansel Adams)

    «عكس رازي درباره يك راز است. هرچه چيزهاي بيشتري به شما بگويد، شما كمتر مي فهميد.» – دايان آربوس (Diane Arbus)

    «تمام هدف عكس گرفتن اين است كه شما مجبور نيستيد همه چيز را با كلمات توضيح دهيد.» –اليوت ارويت (Elliott Erwitt)

    «انسان هيچ وقت دست از ديدن برنمي دارد. انسان هيچ وقت دست از كادربندي صحنه هاي اطراف خود برنمي دارد. اين قابليت ها خاموش و روشن نمي شوند. هميشه وجود دارند.» – آني ليبويتز (Annie Leibovitz)

    «چيزي كه من در مورد عكس ها دوست دارم اين است كه آنها لحظه اي را ثبت مي كنند كه براي هميشه رفته است، و ديگر هيچ وقت برنمي گردد.» – كارل لاگرفلد (Karl Lagerfeld)

    «يك عكس خوب عكسي است كه با يك واقعيت ارتباط برقرار مي كند، قلب را لمس مي كند و بيينده را براي ديدن آن به شخصي ديگر تبديل مي كند. در يك كلمه، تاثيرگذار است.» – ايروينگ پن (Irving Penn)

    «زيبايي را مي توان در همه چيز ديد، ديدن و ساختن زيبايي چيزي است كه تصاوير لحظه اي (snapshot ) را از عكس هاي واقعي متمايز مي كند.» – مت هاردي (Matt Hardy)

    «شما يك عكس را نمي گيريد، آن را مي سازيد.» – انسل آدامز (Ansel Adams)

    «وقتي مردم از من مي پرسند از چه ابزاري استفاده مي كنم، به آنها مي گويم از چشم هايم.» –ناشناس

    «اي كاش مي توانستم از تمام عظمت طبيعت، احساس زمين، و انرژي زنده يك مكان عكس بگيرم.» – آني ليبويتز (Annie Leibovitz)

    «من هيچ وقت دقيقا همان عكسي را كه مد نظرم بوده نگرفته ام. آنها هميشه يا بهتر مي شوند يا بدتر.» – دايان آربوس (Diane Arbus)

    «همه عكس ها دقيق هستند. اما هيچ كدام حقيقت نيستند.» – ريچارد آودون (Richard Avedon)

    «من فكر مي كنم يك روياي خوب چيزي است كه به يك عكس خوب منجر مي شود.» – وين ميلر (Wayne Miller)

    «من عاشق افرادي هستم كه از آنها عكس مي گيرم. منظورم اين است كه آنها دوستان من هستند. من اكثر آنها را هيچ وقت نديده ام يا اصلا آنها را نمي شناسم، با اين حال از طريق عكس هايم با آنها زندگي مي كنم.» – بروس گيلدن (Bruce Gilden)

    «اگر مي خواهيد عكاس بهتري باشيد، در مقابل چيزهاي جالب تر بايستيد.» – جيم ريچاردسون (Jim Richardson)

    «وقتي من مي گويم مي خواهم از كسي عكس بگيرم، منظورم دقيقا اين است كه دوست دارم او را بشناسم. من از هر كسي كه بشناسم عكس مي گيرم.» – آني ليبويتز (Annie Leibovitz)

    «زندگي من با نياز مبرم به سرگردان بودن و مشاهده كردن شكل گرفته است، و دوربينم گذرنامه من است.» – استيو مك‌كري (Steve McCurry)

    «قبل از باز كردن شاتر نگاه كنيد و فكر كنيد. قلب و ذهن لنزهاي واقعي دوربين هستند.» – يوسف كارش (Yousuf Karsh)

    «دوربين بهانه اي است براي اين كه جايي باشيد كه در غير اين صورت به آن تعلق نداشتيد. دوربين به من هم يك نقطه اتصال مي دهد و هم يك نقطه جدايي.» – سوزان ميسلاس (Susan Meiselas)

    «اكثر چيزها در زندگي لحظات خوشي و يك عمر خجالت زدگي هستند؛ عكاسي يك لحظه خجالت زدگي و يك عمر خوشي است.» – توني بن (Tony Benn)

    «من دوست دارم از هر كسي قبل از اين كه بداند بهترين زواياي او چه هستند، عكس بگيرم.» – پيتر آدامز (Peter Adams)

    «زندگي مثل يك دوربين است. فقط بر روي آنچه مهم است فوكوس كنيد و اوقات خوش را ثبت كنيد، با نگاتيوها (منفي ها) پيشرفت كنيد و اگر هيچ چيز درست از كار درنيامد، عكس ديگري بگيريد.» – ناشناس

    «عكاسي خوب وابسته به عمق احساس است، نه به عمق ميدان.» – پيتر آدامز (Peter Adams)

    «در عكاسي هيچ سايه اي وجود ندارد كه نتوان آن را روشن كرد.» – آگوست سندر (August Sander)

    «وقتي من عكس مي گيرم، كاري كه واقعا انجام مي دهم جستجوي پاسخ براي همه چيز است.» – وين بولاك (Wynn Bullock)

    «شخصيت، مثل يك عكس، در تاريكي پرورش مي يابد.» – يوسف كارش (Yousuf Karsh)

    «عجيب است كه عكاسان سال ها يا حتي تمام عمر خود را صرف ثبت لحظاتي مي كنند كه روي هم رفته، حتي به اندازه چند ساعت هم نمي شود.» – جيمز لالروپوي كيوم (James Lalropui Keivom)

    «وقتي عكاسي نوزاد در آتليه نوزاد وارد خون شما مي شود، مثل يك بيماري عمل مي كند.» – ناشناس

    «كدام يك از عكس هايم عكس مورد علاقه من است؟ عكسي كه فردا قرار است بگيرم.» – ايموگن كانينگهام (Imogen Cunningham)
نويسنده: تمي لاموروكس (Tammy Lamoureux)

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۱۳ تير ۱۳۹۷ ] [ ۱۱:۱۲:۳۹ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 آيا تا به حال شده تعجب كنيد كه عكاس هاي حرفه اي چطور روز به روز و سال به سال مدام عكس هاي شگفت انگيز بيرون مي دهند و راز موفقيت آنها چيست؟ علاوه بر اينكه دوربينشان را مثل بهترين دوستشان مي شناسند، كارهاي ديگري كه حرفه اي ها انجام مي دهند چه هستند؟ در اين مطلب چند نكته عكاسي منظره امتحان شده و واقعي آورده شده كه توسط حرفه اي ها استفاده مي شوند. با ما همراه شويد.

۱
آزمايش كنيد

آزمايش كردن يكي از بهترين راه ها براي بيرون كشيدن خودتان از ركود است و بله حتي حرفه اي ها هم از آن براي شروع به فكر كردن به شيوه اي خلاقانه و پر جنب و جوش استفاده مي كنند.

عكاسي كودك در آتليه كودك از چيزي كاملا خارج از منطقه امنتان يا حتي يك زيرشاخه متفاوت در ژانر مورد نظر خود را امتحان كنيد. اگر عكاسي منظره مورد علاقه شماست، احتمالا در حال حاضر در زمينه ساعت طلايي (طلوع و غروب خورشيد) استاد هستيد. بنابراين آزمايش كردن مي تواند با گرفتن يك منظره شب يا حتي يك نوردهي طولاني در وسط روز شروع شود.
[نكات عكاسي منظره]

چطور است از يك عنصر انساني در منظره خود استفاده كنيد و اجازه دهيد آنها بخشي از داستان باشند؟ آزمايش كردن شما را در مسير يادگيري نگه داشته و وقتي ياد بگيريد، به عنوان يك عكاس رشد مي كنيد. مسئله مهم، به چالش كشيدن خودتان براي انجام چيزي متفاوت و كنار زدن مرزهايتان است.

بيشتر بخوانيد: ۵ دليل خوب براي اضافه كردن افراد به عكاسي منظره
[نكات عكاسي منظره]
۲
عكس را از آنِ خود كنيد

از بسياري از مكان ها در ليست عكاسي شما در حال حاضر صدها بار عكس گرفته شده است. اين فكر مي تواند باعث شود كه شما دست هاي خود را به هوا بياندازيد و تصميم بگيريد كه شما هم دوباره آن عكس ها را ايجاد كنيد. قبل از اينكه به ايجاد دوباره آنها فكر كنيد، سعي كنيد آنها را به طور متفاوتي به تصوير بكشيد. شما چه كار ديگري مي توانيد انجام دهيد؟ آيا المان پيش زمينه ديگري وجود دارد كه بتوانيد آن را اضافه يا حذف كنيد؟ يكي از چيزهايي كه كار حرفه اي ها را از بقيه متمايز مي كند، پرسپكتيو و توانايي آنها براي ايجاد مكاني است كه به نظر مي رسد داريد آن را براي اولين بار مي بينيد.
[نكات عكاسي منظره]

هرچند هميشه ايجاد يك چيز منحصر به فرد و جديد آسان نيست، اصالت شما يكي از چيزهايي است كه شما را متمايز خواهد كرد. مي توانيد از يك زاويه متفاوت عكس بگيريد، هنگام تركيب بندي يك المان را اضافه يا كم كنيد، يا به طور متفاوت از آن عكس بگيريد (به عنوان مثال، با رد نور يا نوردهي هاي چندگانه)؟ چطور است عكس گرفتن از مسيرها و مناطق داراي نماي معروف را بيخيال شويد و پرسپكتيو ديگري پيدا كنيد؟

هيچ مشكلي در الهام گرفتن از كار يك شخص ديگر وجود ندارد. اما در نظر داشته باشيد كه شما مي خواهيد كارتان و همينطور خودتان، برجسته باشد.
[نكات عكاسي منظره]
۳
يك داستان بگوييد

شخصي گفته است كه «يك عكاس خوب بودن لزوما به معني يك داستان سراي خوب بودن نيست». هرچند، توانايي بيرون كشيدن احساسات مخاطبتان بايد هميشه هدف شما باشد. به خاطر داشته باشيد كه هدف داستان عكس شما ايجاد علاقه، آموزش، يا متحير كردن مخاطبتان است.

تصميم بگيريد كه چطور مي خواهيد تصوير بر آنها تاثير بگذارد و سپس چطور به آن هدف دست يابيد. آيا داستان شما قرار است سياه و سفيد باشد يا مادون قرمز؟ آيا قرار است واقع گرايانه باشد يا انتزاعي (abstract)؟ حرفه اي ها از سبك هاي عكاسي مختلفي براي ايجاد مداوم داستان هاي جذاب استفاده مي كنند.
[نكات عكاسي منظره]
۴
كمتر مي تواند بيشتر باشد

در عكاسي منظره، گزينشي تر بودن در مورد نماهايي كه ارائه مي دهيد، به گفتن داستان هاي موثرتري منجر مي شود. بنابراين حرفه اي ها قدرت تركيب بندي خوب را درك مي كنند (كه به تنهايي يك موضوع گسترده است). يكي از قوانين تركيب بندي خوب اين است كه تصوير شما بايد تنها شامل جزئيات كافي باشد. در عكاسي منظره شما از نعمت جابه­جايي فيزيكي چيزهاي اطراف خود بهره مند نيستيد، بنابراين بايد المان هاي يك تصوير را با تغيير موقعيت خود تنظيم كنيد. اين كار به پيدا كردن مسحور كننده ترين نما، يا نمايي كه يك داستان متفاوت مي گويد نيز كمك مي كند.
[نكات عكاسي منظره]

انتخاب المان هاي مهم در عكس براي برجسته كردن آنها، به شما كمك مي كند تصميم بگيريد چه چيزي را در كادر بگنجانيد و چه چيزي را از آن خارج كنيد. سوژه خود را با يك يا چند المان مرتبط برجسته كنيد، و به ياد داشته باشيد تا آنجا كه ممكن است موارد غير ضروري را حذف كنيد. به عنوان يك قانون كلي، اگر يك المان در تصوير شما كيفيت سوژه را بهبود نمي بخشد، بايد از آن حذف شود.
[نكات عكاسي منظره]
۵
پس پردازش خود را بشناسيد

در حالت ايده آل، شما مي خواهيد عكس را در داخل دوربين درست به دست آوريد و پس پردازش خود را حذف كرده يا به حداقل برسانيد. با ويژگي ها و تنظيمات زيادي كه بر روي DSLR هاي امروزي وجود دارد، ايجاد تصويري كه مي خواهيد ممكن است. اما اگر اين كار امكان پذير نيست، آن وقت شما به توانايي انجام تنظيمات و ويرايش هاي اوليه نياز داريد. اين تنظيمات عبارتند از تغيير رنگ و كنتراست، تنظيمات نوردهي، صاف كردن، و كراپ كردن.

بيشتر بخوانيد: آموزش ويرايش عكس هاي منظره با استفاده از Adobe Camera Raw و Photoshop
[نكات عكاسي منظره]

حرفه اي ها اهميت پس پردازش را مي دانند. اين يكي از دلايل اصلي است كه آنها با فرمت RAW عكس مي گيرند تا تمام داده هاي تصوير غير فشرده را ثبت كنند، كه در نهايت به كيفيت بالاتر تصاوير منجر مي شود.

تصميم بگيريد كه آيا عكسي كه گرفته ايد چيزي است كه شما مي خواستيد به آن دست يابيد يا مي توانيد المان ها را تنظيم كنيد تا به تصويري كه مي خواهيد ارائه دهيد برسيد. عكاسي ديجيتال، پس پردازش را نسبت به تاريك خانه هاي قديم آسان تر كرده است، اما فراتر رفتن از مرزها و محدوديت ها را نيز ساده تر مي كند. بنابراين ديدگاه خود را براي تصوير نهايي تعيين كرده و ياد بگيريد آن را به درستي اجرا كنيد تا بتوانيد تصويري ايجاد كنيد كه معرف شما باشد.
[نكات عكاسي منظره]

عكس از علي اصيلي (Ali Asili)
ن
نتيجه گيري

هنگام ايجاد تصاوير، تنها چند نكته هست كه بايد در ذهن داشته باشيد. سازگار ماندن به معني خلاق ماندن يا دائما به چالش كشيدن خودتان براي امتحان كردن يك چيز متفاوت يا يادگيري چيزي جديد است.

وقتي به محل عكاسي خود مي رسيد، در مورد اينكه چطور مي توانيد تصوير را از آنِ خود كنيد فكر كنيد. هيچ چيزي شگفت انگيزتر از ايجاد تصويري كه ديگران آن را مال شما بدانند، حتي قبل از اينكه به آنها گفته شود شما آن را گرفته ايد، نيست. لطفا در قسمت ديدگاه ها، هر نكته ديگري در مورد عكاسي منظره كه مي توانيد به اين مطلب اضافه نماييد، با ما در ميان بگذاريد.

نويسنده: نيشا رامروپ (Nisha Ramroop)
برگرفته از:

برگرفته از: digital-photography-school

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۱۳ تير ۱۳۹۷ ] [ ۱۱:۱۱:۱۵ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 حيات وحش اغلب در طول طلوع يا غروب خورشيد در جريان است، و عكاسي بارداري در آتليه بارداري زماني كه نور كم است مي تواند چالش برانگيز باشد. حتي اگر با آخرين و بهترين دوربين DSLR موجود هم عكس بگيريد، باز هم به جايي مي رسيد كه نور براي استفاده از تنظيمات ايده آل خيلي كم است. در اين جاست كه بايد شروع به تكيه بر مهارت و تكنيك خود كنيد تا ميزان موفقيت خود را بهبود بخشيد. در اين مطلب لنزك چند ترفند براي عكاسي حيات وحش به شما عزيزان آموزش مي دهيم كه به شما كمك مي كنند تا تصاوير بهتر و قابل استفاده تري در نور كم بگيرم. نكات اين مطلب شما را براي عكاسي در شرايط كم نور راهنمايي مي كنند، بنابراين مطالعه آن را به همه توصيه مي كنيم.
[عكاسي حيات وحش در نور كم]
۱
ديافراگم و سرعت شاتر

بديهي است كه شما بايد از بازترين ديافراگمي كه مي توانيد (كوچك ترين ضريب اف يا f-stop) استفاده كنيد تا اجازه دهيد بيشترين ميزان نور ممكن وارد شود. اگر از لنزهاي تله فوتوي واقعا گران قيمت استفاده مي كنيد، احتمالا حداكثر گشودگي ديافراگم f/4 يا حتي f/2.8 داريد. با اين حال، اكثر لنزهاي تله فوتوي رده متوسط يا ارزان قيمت حداكثر ديافراگم حدود f/5.6 يا f/6.3 دارند. اما باز هم، آن را تا جايي كه مي توانيد باز كنيد.

در مورد سرعت شاتر، قانوني كه بايد ياد بگيريد، اين است كه از سرعت شاتر حداقل ۱ بر روي فاصله كانوني لنز خود استفاده كنيد. به عنوان مثال، يك لنز ۴۰۰mm به يك سرعت شاتر حداقل ۱/۴۰۰ ثانيه نياز دارد تا لرزش دوربين را به طور موثر از بين ببرد. با اين حال، اين كار احتمالا در شرايط نور كم امكان پذير نيست. بنابراين، شما بايد قانون را بشكنيد! سرعت شاتر خود را تا جايي كه مي توانيد كم كنيد، ضمن اين كه هنوز هم در مورد عكاسي احساس راحتي مي كنيد. شما مي توانيد خيلي آهسته تر از آنچه فكر مي كنيد پيش برويد. ۱/۱۰۰ ثانيه كاملا قابل قبول است. براي حذف لرزش، هر سيستم كاهنده لرزشي كه ممكن است بر روي لنز خود داشته باشيد را فعال كنيد. به علاوه بايد از يك سه پايه هم استفاده كنيد، چون همه چيز را ثابت نگه مي دارد.

لنزك: براي كاهش سرعت شاتر، افزايش زمان نوردهي و مقابله با شرايط كم نور، دوربين را روي سه پايه قرار دهيد تا لرزش هاي احتمالي موجب تار شدن عكس نشوند.
[عكاسي حيات وحش در نور كم]

۱/۳۰ ثانيه، f/4، ايزو ۸۰۰۰
پنينگ را امتحان كنيد

هنگامي كه سرعت شاتر شما شروع به خيلي كند شدن كند، آن وقت تقريبا به طور حتم ماتي حركت (motion blur) از سوژه در حال حركت ايجاد مي شود. اگر سوژه در حال دويدن يا راه رفتن است، شما مي توانيد دوربين خود را همراه با حيوان مورد نظر پنينگ كنيد. با تمرين، شما مي توانيد دوربين خود را با همان سرعت حيوان حركت دهيد و حتي با يك سرعت شاتر آهسته هم سوژه را فريز يا ثابت كنيد. در عكس بالا براي عكاسي از خرس، تكنيك پنينگ به كار گرفته شده است در نتيجه پس زمينه مات و سوژه واضح و شارپ به تصوير كشيده شده است.

لنزك: در تكنيك پنينگ (panning) عكاس يك سرعت شاتر آهسته انتخاب مي كند، سپس همزمان با فشردن دكمه شاتر، سوژه را با دوربين تعقيب كرده و فوكوس را روي آن حفظ مي كند. براي كسب آموزش كامل، كتابچه آموزشي «ماتي حركت» را به رايگان از فروشگاه لنزك دانلود نماييد.
۲
ايزو براي نور كم

اين ممكن است ترسناك ترين تنظيمات شما باشد، اما ايزو (iso – حساسيت سنسور به نور) نبايد چيزي باشد كه شما را به لرزه بياندازد. من عكاسان زيادي را ديده ام كه ايزو را بالاتر از حدود ۴۰۰ نمي برند، با وجود اين كه دوربين هاي آنها قابليت انجام اين كار را دارند. مطمئنا، ايزوهاي بالاتر در عكس شما نويز ايجاد مي كنند، اما يك تصوير نويزدار بهتر از يك تصوير تار است.

دوربين خود را آزمايش كنيد و ببينيد قبل از اين كه عكس ها غير قابل استفاده شوند، عملا چقدر مي توانيد ايزو را افزايش دهيد. شما مي توانيد نويز را در پس پردازش نيز حذف كنيد، بنابراين هنوز اميدي براي كاهش نويز هست. عكس زير با ايزو ۵۰۰۰ گرفته شد، اما حق داريد اگر فكر كنيد مقدار آن بسيار بسيار كمتر بوده است. دوربين مورد نظر نيكون D4 بود، كه داراي قابليت هاي ايزوي بسيار خوبي است. دوربين هاي DSLR سطح پايين تر را نيز مي توان حتي تا حدود ۱۶۰۰ تنظيم كرد، و با اين حال باز هم تصاويري با كيفيت نسبتا خوب به دست آورد.

بيشتر بخوانيد: ايزو در نور پايين، چه زماني و چگونه حساسيت دوربين را افزايش دهيد
[عكاسي حيات وحش در نور كم]

شجاع باشيد و زماني كه به يك سرعت شاتر سريع تر نياز داريد، ايزو را افزايش دهيد. اين كار به شما كمك خواهد كرد تا وقتي كه نور كمتر مي شود، به عكاسي ادامه دهيد، به اين معني كه شما زمان بيشتري براي نشستن در انتظار حيات وحش داريد!
۳
استفاده از يك لنز زوم

مواظب باشيد كه يك لنز زوم ممكن است حداكثر گشودگي ديافراگم متغير داشته باشد. در حالت زوم شده به خارج ممكن است بازترين ديافراگم ممكن f/4 باشد، اما وقتي به داخل زوم مي كنيد اين مقدار مي تواند به چيزي مثل f/6.3 افزايش پيدا كند. اگر لنز شما يك ديافراگم ثابت كلي دارد، در اين صورت لازم نيست نگران باشيد. اما اگر ندارد، بايد از اين واقعيت كه وقتي در حالت زوم شده به داخل (zoomed in) هستيد نور كمتري به سنسور مي رسد، آگاه باشيد.

در عوض، در مورد زوم كردن به خارج (zooming out) و گرفتن يك عكس محيطي تر فكر كنيد. در اين حالت شما ديافراگم باز تري خواهيد داشت، و ممكن است بتوانيد به عكس قابل استفاده تري نسبت به يك عكس كاملا زوم شده به داخل با نور كم دست پيدا كنيد.
[عكاسي حيات وحش در نور كم]

اگر لنز شما يك ديافراگم متغير دارد، به خارج زوم كنيد (فاصله كانوني كمتر) تا از بازترين ديافراگم استفاده كنيد و تصاويري محيطي بگيريد كه به طور كامل بر روي حيوان تمركز نمي كنند (بخشي از پيرامون و محيط اطراف سوژه را نيز در بر دارند).

لنزك: به دليل پيچيدگي طراحي لنز هاي زوم، بسياري از لنز هاي زوم معمولي بيشينه ديافراگم هاي متغير دارند. براي مثال لنز زوم نيكون ۱۸-۲۰۰mm ديافراگم متغير f/3.5-f/5.6 دارد. وقتي با انتخاب فاصله كانوني ۱۸mm كامل به خارج زوم شود f/3.5، اما وقتي در ۲۰۰mm كامل به داخل زوم گردد، بيشينه گشودگي ديافراگم f/5.6 خواهد داشت. لنز هاي زوم حرفه اي مثل Nikon 70-200mm f/2.8 در تمام فواصل كانوني محدوده ۷۰ تا ۲۰۰ ميليمتر، بيشينه گشودگي ديافراگم ثابت f/2.8 را ارائه خواهند داد.
۴
از حالت عكاسي متوالي با سرعت بالا استفاده كنيد

فراموش نكنيد كه يك حالت عكاسي متوالي سرعت بالا (Burst Mode) هم داريد. اگر تنظيمات شما در معرض ريسك تار شدن تصاوير قرار دارند، هر تعداد ممكن كه مي توانيد عكس بگيريد. اين كار شانس شما براي داشتن يك عكس قابل استفاده را بيشتر خواهد كرد. سرعت شاتر آهسته تر به معني شانس بيشتر هم براي تاري عكس به دليل ثبت لرزش ها و هم ماتي حركت است. اگر يك حيوان در طول گرفتن عكس شما سر خود را حركت دهد، ممكن است آن عكس خراب شود. اگر شما يكباره چندين عكس بگيريد، احتمال دارد كه عكس ديگري را در كسري از ثانيه بعد از آن بگيريد كه تار نباشد.

اين صادقانه يكي از مفيدترين كارهايي است كه هنگام عكاسي از حيات وحش در نور كم مي توانيد انجام دهيد. اين كار واقعا به گرفتن عكس هاي قابل استفاده كمك كرده و مانند سحر و جادو در كنار تكنيك هاي فوق عمل مي كند.
۵
به طور ناكافي نوردهي نكنيد

به طور ناكافي نوردهي كردن (underexposing) عكس هايتان مي تواند وسوسه انگيز باشد، با دانستن اين كه بعدا مي توانيد آنها را روشن تر كنيد. اگرچه اين كار ممكن است سرعت شاتر سريع تري به شما بدهد، اما عكس به احتمال زياد به روشن كردن قابل توجهي در پس پردازش نياز خواهد داشت. و وقتي كه صحنه از قبل تاريك باشد، نويز ديجيتالي زيادي ايجاد مي شود.
[عكاسي حيات وحش در نور كم]

۱/۶۰ ثانيه، f/4، ايزو ۵۰۰۰

در عوض، سعي كنيد نوردهي خود را تا حد امكان بهينه نگه داريد. اگر بتوانيد از هيستوگرام خود راضي باشيد، آن وقت روند ويرايش براي شما آسان تر خواهد بود. بدترين كار گرفتن يك عكس ناكافي نوردهي شده (underexposed) است، و بعدا متوجه شويد غير قابل استفاده است چون روشن كردن آن باعث خراب شدنش مي شود. من ترجيح مي دهم ريسك تار شدن عكس را بپذيرم اما چندين عكس بگيرم تا اين كه يك عكس شارپ ناكافي نوردهي شده ثبت كنم. شايد اين فقط نظر من است، اما اين كار خيلي به نفع من عمل كرده است.

نتيجه گيري

مهم نيست شما چقدر  عكاس ماهري هستيد، يا تجهيزات عكاسي شما چقدر خوب هستند، مواقعي پيش مي آيد كه عكس هاي شما با نور كم خراب مي شوند. با تمرين، شما ياد خواهيد گرفت كه گاهي اوقات جنگيدن با شرايط كم نور فايده اي ندارد، اما تركيبي از تكنيك هاي اين مطلب به شما كمك خواهد كرد.

آيا نكته ديگري داريد كه به اين موارد اضافه كنيد؟ لطفا در قسمت ديدگاه ها، پايين صفحه، به اشتراك بگذاريد.

نويسنده: ويل نيكولز (Will Nicholls)

برگرفته از: digital-photography-school


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۱۰ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۸:۵۹:۰۰ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 بوكه ها مصنوعات نوري اي هستند كه وقتي ما از نقاط نوراني بسيار خارج از فوكوس عكس مي گيريم، در تصاوير ما ظاهر مي شوند. منبع نقاط نوراني اي كه روي آن ها فوكوس نكرده ايم يا خارج از فوكوس قرار گرفته اند، مي تواند خورشيد در مناظر طبيعي، چراغ هاي شهري يا منبع نور مصنوعي در استوديو عكاسي شما باشد. در اين مطلب لنزك، يك چيدمان نورپردازي جالب براي ايجاد بوكه هاي پيش زمينه به شما عزيزان آموزش خواهيم داد. مطالعه اين مطلب را به همه لنزكي هاي علاقه مند به عكاسي پرتره، نورپردازي استوديويي و ترفند هاي عكاسي توصيه مي كنيم.

بوكه (bokeh) چيزي است كه ما به عنوان عكاس آن را دوست داريم، اما من كاملا مطمئن نيستم چرا اينطور است. ممكن است ما اينقدر عاشق آن باشيم چون چيزي را ثبت مي كنيم كه در واقع وجود ندارد، ما نمي توانيم آن را با چشم خود ببينيم و بنابراين فكر مي كنم اينكه ما نمايشگر دوربين را بررسي مي كنيم در انتظار اين كه تصويري ظاهر شود كه آنچه را چشم هاي ما قادر به ديدن آن نيست به ما نشان دهد، در ما شور و هيجان به وجود مي آورد. به عبارت ساده، بوكه ها مصنوعات نوري اي هستند كه وقتي ما از نقاط نوراني بسيار خارج از فوكوس عكس مي گيريم، در تصاوير ما ظاهر مي شوند.
[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

بنابراين ما چطور مي توانيم اين دايره (گوي) هاي رازآلود را در عكس هاي استوديويي خود تحت كنترل درآوريم تا چيزي كمي جذاب تر از افكت بوكه نور خورشيد ميان برگ ها ايجاد كنيم؟

چيزهايي كه نياز داريد

    يك صفحه شيشه اي/ پرسپكس (پلاستيك شفاف) با كيفيت خوب
    ۴-۲ منبع نور (اصل اين چيدمان با دو نور قابل دستيابي است)
    نور اصلي ۱ بيوتي ديش (beauty dish)/ سافت باكس كوچك
    ۲ اصلاح كننده نور متمركز كننده – مثل اسنوت (snoot)، گريد يا زنبوري (grid) يا بارن دور (barn door) و غيره
    ۱ سافت باكس كوچك به عنوان اصلاح كننده نور پُركننده اما يك رفلكتور نيز مي تواند در اينجا مناسب باشد.
    ژل (اختياري)
    مخلوط گليسيرين و آب
    چيزي براي اسپري كردن آب
    ۱ پس زمينه تيره – اين پس زمينه مي تواند هر چيزي باشد، از يك تخته/ مخمل سياه گرفته تا پرده يا فون عكاسي سياه
    ۱ لنز با حداكثر گشودگي ديافراگم زياد – در حالت ايده آل در حدود f/2.8 يا بازتر
    ۱ مدل/ سوژه صبور

[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

اضافه كردن ژل هاي رنگي به نور هاي پشت، بوكه را به همان رنگ ايجاد مي كند كه مي تواند واقعا جالب به نظر برسد.
آموزش ايجاد بوكه هاي پيش زمينه در استوديو عكاسي

اصل اين ترفند اين است كه شما تنها يك صفحه شيشه اي را با قطرات آب بر روي آن بين خودتان و مدل قرار مي دهيد، نورها را بر روي قطرات آب و مدل مي تابانيد، دوربين خود را بر روي يك عمق ميدان بسيار كم (ضريب اف كوچك) تنظيم مي كنيد و سپس چند عكس مي گيريد.

اين يك توضيح فوق العاده ساده است، اما اجازه دهيد كمي دقيق تر به هر مرحله نگاهي بيندازيم.

اول از همه شما به يك قطعه شيشه نياز داريد. من در واقع تنها يك قاب عكس داشتم كه خيلي ساده شيشه را از آن جدا كرده و از آن استفاده كردم. فقط اين را بگويم كه اين روند به احتمال زياد باعث مي شود ظاهر شيشه براي هميشه غير قابل تميز شدن بشود، حداقل اين اتفاقي بود كه براي من افتاد. صفحه اي كه من داشتم حدود ۶۰ سانتيمتر مربع بود، بنابراين لازم نيست خيلي بزرگ باشد و اگر شما مي خواستيد اول اين كار را آزمايش كنيد، احتمالا با يك قطعه كوچك تر هم مي توانستيد.

من براي قطعه شيشه ام تنها شيشه اي را كه روي يك قاب عكس بزرگ بود جدا كردم. اما مراقب باشيد چون اين نوع شيشه اغلب به شدت تيز و برنده است. اگر بتوانيد يك پرسپكس با كيفيت خوب پيدا كنيد، قطعا امن تر و كار كردن با آن آسان تر است.
[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

من اين كار را با پرسپكس امتحان نكرده ام اما اگر شما آن را در اختيار داريد، فكر مي كنم مي تواند جايگزين خوبي باشد، چون جا به جا كردن صفحه هاي شيشه اي بُرنده با دست در اطراف مدل ها مرا مي ترساند. بنابراين من به شما هشدار دادم، و به دلايل ايمني روشن ترين پرسپكسي كه مي توانيد پيدا كنيد را توصيه مي كنم.

سپس به يك اسپري براي ايجاد «دايره هاي رازآلود/بوكه ها» نياز داريد. من تنها يك آبپاش باغباني/ آرايشگري را به قيمت ۱ دلار خريدم و سپس فرمولم را مخلوط كردم تا داخل آن بريزم. اين فرمول بسيار ساده است: تنها گليسيرن و آب است، هيچ چيز عجيب و غريبي ندارد. گليسرين يكي از آن محصولاتي است كه شما هيچ وقت چيزي در موردش نشنيده ايد تا وقتي كه خودتان آن را مي خريد و بعد به معناي واقعي كلمه آن را همه جا مي بينيد. گليسيرين براي حفظ مواد غذايي، در لوازم آرايشي، جوهر، چسب، ضد يخ و حتي در داروها استفاده مي شود. همچنين من فكر مي كنم كه اين محصولي است كه به اگزماي شديد هم كمك مي كند، بنابراين من يك بطري بزرگ از آن را در يك داروخانه محلي به قيمت حدود ۱ دلار خريدم.

دليل اين كه شما به گليسيرين نياز داريد غليظ كردن آب است كه گليسيرين خيلي خوب اين كار را مي كند چون بسيار غليظ و كاملا بي رنگ است. شما بايد آب را غليظ كنيد تا فورا از روي شيشه اي كه بر روي آن اسپري مي شود به پايين سُر نخورد. با اضافه كردن گليسيرين در آبپاش خود مي توانيد كمي از آن را بر روي شيشه اسپري كنيد كه بايد به صورت حباب مانند در بيايد تا آن قطرات كوچكي كه شما به دنبالش هستيد را ايجاد كند. عكاسان مواد غذايي هميشه از اين ترفند براي به دست آوردن آن نوع عكس هاي گوجه فرنگي هاي تازه پوشيده شده با قطرات آب استفاده مي كنند.
[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

اين «حالت حباب مانند» قطرات است كه به آن اشاره كردم. اين قطرات نور را به طور كامل مي گيرند و بوكه هاي زيبايي در پيش زمينه عكس شما ايجاد مي كنند.

من براي مخلوط حباب شكل خودم از سه قسمت آب و يك قسمت گليسيرين (نسبت سه به يك) استفاده كردم، اما توصيه مي كنم قبل از اين كه مدل برسد چند آزمايش انجام دهيد. اول با نيمي آب و نيمي گليسيرين شروع كنيد، بعد در صورت نياز آب بيشتري اضافه كنيد.
[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

حالا كه قطعه شيشه/ پرسپكس و اسپري قطرات خود را داريد، آماده ايد تا تنظيم كردن عكس خود را شروع كنيد. اين مرحله تقريبا بيشتر از همه مراحل به مهارت نياز دارد، چون اكنون شما بايد صفحه شيشه اي را به صورت عمودي بين خودتان و مُدل نگه داريد.

هنگامي كه شيشه در جاي خود قرار گرفت، شما بايد نور هاي خود را نصب و آماده كنيد – تا آخرين لحظه ممكن صبر كنيد و بعد بر روي شيشه اسپري كنيد چون با وجود گليسيرين باز هم قطرات به پايين شره مي كنند. من عكس هايم را با چهار منبع نور گرفتم اما اصل اين چيدمان را مي توان با دو منبع نور هم به دست آورد. من چيدمان چهار نوره ام را توضيح خواهم داد، اما همچنين به شما نشان مي دهم كه اگر تنها دو يا سه منبع نور داريد، چه كار بايد بكنيد.

اول از همه دو نور خود را در پشت مدل و بالاتر از ارتفاع سر او و با زاويه دورتر از مدل به سمت جايي كه دوربين شما قرار خواهد گرفت، نصب كنيد. شما مي توانيد در صورت تمايل به آن ها ژل اضافه كنيد (طلق هاي رنگي). اين نور ها بايد اصلاح كننده هاي نوري متمركز كننده مانند گريد، اسنوت يا بارن دور بر روي خود داشته باشند، چون ما مي خواهيم نور را در يك منطقه كنترل كنيم نه اين كه آن را در اطراف پخش كنيم.

لنزك: اسنوت، زنبوري و بارن دور از اصلاح كننده هاي نور (light modifier) هستند كه نور را متمركز/جمع كرده و به عكاس اجازه مي دهند قسمت مشخصي كه مي خواهد را نورپردازي كند – چراكه از پخش شدگي (ديفيوز شدن) نور جلوگيري مي كنند.

دوم، ما مي خواهيم نور اصلي خود را نصب كنيم. من از يك بيوتي ديش نقره اي ۵۵ سانتيمتري استفاده كردم اما شما مي توانيد از يك سافت باكس كوچك نيز به جاي آن استفاده كنيد، اما حواستان باشد كه نور خيلي بيشتر به اطراف پخش مي شود، بنابراين اگر به پس زمينه نزديك هستيد، در اين صورت نور ممكن است بر روي آن نشت پيدا كند. بيوتي ديش را بر روي شيشه در سمت دوربين قرار داده و آن را بالاتر از دوربين ببريد و زاويه آن را رو به پايين به سمت مدل تنظيم كنيد.

سوم، من يك نور پُركننده (fill light) را مجهز به يك سافت باكس كوچك بر روي كف زمين نصب كردم. اين نور در زير مدل و مسلما خارج از عكس قرار مي گيرد. اگر نور ديگري نداريد، مي توانيد به جاي اين نور از يك رفلكتور استفاده كنيد.
[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

اين چيدمان (setup) نورپردازي چهار نوره من است. مي بينيد كه دو نور مشبك (مجهز به گريد/زنبوري) پشت مدل و به سمت دوربين قرار داده شده اند، به هر دوي اين نور ها ژل رنگي اضافه شده است. بيوتي ديش نزديك به مدل قرار گرفته و سافت باكس كوچك روي كف زمين به عنوان نور پُركننده عمل مي كند.
[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

اگر شما فقط دو منبع نور داريد، هنوز هم مي توانيد چيدمان پايه را به دست آوريد. تنها كافي است نور اصلي را نگه داشته و فقط يك نور پشت داشته باشيد. اگر سه منبع داريد آن را به پشت اضافه كرده و به جاي نور چهارم يا پُر كننده از يك رفلكتور استفاده كنيد.

بعد از آن وقت اين است كه موقعيت مدل را در سمت ديگر شيشه مشخص كنيد و حالا آماده ايد كه بر روي شيشه اسپري كنيد. توصيه مي كنم يك ورقه يا روزنامه زير شيشه قرار دهيد تا كف زمين خيس نشود. فرق زيادي ندارد كه كدام طرف شيشه اسپري كنيد، قطرات هر طرف شيشه كه باشند نور به آنها برخورد مي كند، اما راحت تر است كه آن را در طرف دوربين اسپري كنيد.

در آخر آماده ايد كه چند عكس بگيريد. شما بايد دوربين خود را بر روي يك ديافراگم باز، ترجيحا چيزي در حدود f/2.8 يا بازتر، تنظيم كنيد. يك عكس بگيريد و نور اصلي را در حدود ديافراگم خود تنظيم كنيد، سپس هنگامي كه از آن راضي شديد، مي توانيد قدرت دو نور پشت مُدل را تنظيم كنيد. هرچه قدرت آنها بيشتر باشد، بوكه برجسته تري ايجاد خواهد شد و هرچه قدرت كمتر باشد، واضح است كه افكت (اثر) ظريف تري خواهد داشت.
[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

ممكن است تعجب كنيد كه چرا نقاط نوراني/ بوكه در مقابل صورت مدل ظاهر نمي شوند. علت اين است كه قرار دادن دقيق نورهاي پس زمينه بدين معني است كه مدل در واقع روي شيشه سايه اي ايجاد مي كند كه شما نمي توانيد ببينيد، اين امر به نوبه خود مانع از برخورد نور به هر قطره اي كه در سايه قرار دارد مي شود، كه البته به معناي نبودن بوكه در آن قسمت است.
[عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه] [عكاسي پرتره با بوكه پيش زمينه]

خب عكس شما آماده است، خب اين هم از آموزش چيدمان نورپردازي بوكه پيش زمينه. ممكن است اينطور به نظر برسد كه شما به تجهيزات عكاسي نوزاد در آتليه نوزاد و نورپردازي زيادي نياز داريد تا به آن دست يابيد، اما واقعا آنقدرها هم پيچيده نيست – حتي اگر تنها دو عدد منبع نور داريد، هنوز هم مي توانيد به اين عكس برسيد.

منبع:

لنزك

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۱۰ تير ۱۳۹۷ ] [ ۰۸:۵۷:۳۷ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]
[ ۱ ][ ۲ ][ ۳ ][ ۴ ][ ۵ ][ ۶ ][ ۷ ][ ۸ ][ ۹ ][ ۱۰ ][ ۱۱ ][ ۱۲ ][ ۱۳ ][ ۱۴ ][ ۱۵ ][ ۱۶ ][ ۱۷ ][ ۱۸ ][ ۱۹ ][ ۲۰ ][ ۲۱ ][ ۲۲ ][ ۲۳ ][ ۲۴ ][ ۲۵ ][ ۲۶ ][ ۲۷ ][ ۲۸ ][ ۲۹ ][ ۳۰ ][ ۳۱ ][ ۳۲ ][ ۳۳ ][ ۳۴ ][ ۳۵ ][ ۳۶ ]
.: Weblog Themes By bornablog :.

درباره وبلاگ

نويسندگان
نظرسنجی
لینک های تبادلی
فاقد لینک
تبادل لینک اتوماتیک
لینک :
خبرنامه
عضویت لغو عضویت
پيوندهای روزانه
لينكي ثبت نشده است
پنل کاربری
نام کاربری :
پسورد :
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 48
دیروز : 12
افراد آنلاین : 1
همه : 11025
چت باکس
موضوعات وب
موضوعي ثبت نشده است
امکانات وب