آتليه كودك | آتليه نوزاد | آتليه بارداري
آتليه كودك آتليه نوزاد آتليه بارداري

عكس كودك در آتليه كودك يكي از محبوب ترين سوژه ها براي عكاسي است. علاوه بر علاقه ي والدين به ثبت مراحل رشد كودكانشان عكاسي از كودكان همواره مورد توجه عكاسان بوده است. براي عكاسي از كودكان علاوه بر الزامات بديهي عكاسي صبر و حوصله فراوان لازم است . كودكان حذاب و شيرين هستند اما مواقعي هم وجود دارد كه كار با آنها بسيار سخت است.


در بسياري مواقع عكاسي و حضور در آتليه براي كودكان به منزله يك بازي جديد است . يك عكاس با تجربه خود وارد اين بازي مي شود و از شرايط موجود بهترين بهره را مي برد. بايد تا جايي كه ممكن است به كودك نزديك شد تا ترس كودك كاملا از بين برود و در محيط احساس راحتي و امنيت كند. براي ثبت بهترين عكس ها از كودكان بايد بهترين شرايط براي عكاسي و كودكان فراهم شود. مي توان از هر ابزاري كه براي كودك جذاب است به آن علاقه نشان مي دهد استفاده كرد . آن ابزار مي تواند يك عروسك يا يك اسباب بازي مورد علاقه باشد ، يا يك شخصيت كارتوني يا يك لباس ، در بعضي مواقع هم كودك با يك فرد خاص احساس راحتي بيشتري مي كند و حضور آن فرد مي تواند جلسه عكاسي را پربار تر كند.
حتما براي هماهنگي وقت عكاسي به زمان توجه بيشتري كنيد. ببينيد كودكتان در چه زمانهايي از روز حال و حوصله بيشتري دارد و شادتر است. حتما كودك قبل از جلسه ي عكاسي خواب كافي داشته باشد تا در زمان عكاسي براي خواب بهانه گيزي نكند. خواب آلودگي و خستگي كودك مي تواند جلسه ي عكاسي را كاملا خراب كند.
براي وقت عكاسي لباس ها و اسباب بازي هاي زيباي كودك را فراموش نكنيد. الماني مانند لباس ، اسباب بازي يا عروسك زيبا مي تواند به زيباتر شدن عكس هاي كودك كمك شاياني كند. بديهي است كه ظاهر صورت كودك نيز مهم است . با توجه به آنچيزي كه از عكس كودك خود مي خواهيد سعي كنيد موي كودك را آراسته كنيد يا او را به آرايشگاه ببريد.

 

منبع:

گوگل


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۲۰ اسفند ۱۳۹۶ ] [ ۰۵:۵۱:۲۴ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

كودك نوپا به كودكي گفته مي شود كه در حال يادگيري راه رفتن است .عموما از۱تا ۳ سالگي . كودكان در دوره نوپايي در مورد نقش‌هاي اجتماعي، مهارت‌هاي حركتي، و آغاز استفاده از قدرت زبان چيزهاي زيادي مي‌آموزند.  تلاش براي راه رفتن ، حرف زدن و بيان احساسات مشخصه كودكان نوپاست. كودك در اين دوره از رشد معمولا بسيار شيرين است . رفتار كودكان در اين سنين هم براي والدين بسيار جذاب است هم براي اطرافيان كودك.  عكس نوپا با وجود شباهت هايش با عكاسي نوزاد و عكاسي كودك ، تفاوت هايي هم دارد. اين كودكان از نوزادان كنجكاوترند و از طرف ديگر كنترلشان از كودكان بزرگتر سخت است . در واقع اين همان سني است كه يك لحظه هم نبايد از كودك قافل شد . حال جلسه عكاسي از كودكان نوپا نيز مستلزم كنترل و هوشياري تمام وقت به جهت جلوگيري از آسيب هاي احتمالي كه كودك ممكن است به خود برساند مي باشد. البته بايد به اين نكته توجه داشت كه موجبات  ناراحتي و عصبانيت كودك فراهم نشود  تا بتوان از  شادي و هيجاني كه عموما در چهره اين كودكان است براي ثبت تصوير هاي زيبا استفاده كرد. در اين ميان شايد ياد آوري اين نكته خالي از لطف نباشد كه بازي با كودكان را فراموش نكنيد . كودكان عاشق بازي كردن هستند و در حين بازي مي توان عكس هاي خوبي از آنان ثبت كرد.

به طور كلي كودكان كم طاقت تر از بزرگسالان هستند و تايم استراحتشان بيشتر است . عدم توجه به اين نكته شايد در جلسه عكاسي دردسر ساز شود و تمام تايم عكاسي را تحت الشعاع قرار دهد . ميتوان با وقفه هاي كوتاه بين كار و رها كردن كودك از پرخاشگري و كج خلقي وي جلوگيري كرد تا حداكثر استفاده از تايم جلسه عكاسي صورت گيرد.

آتليه عكاسي سويل استوديو با بهره گيري از دكور هاي متنوع و مناسب عكاسي نوپا ، نوزاد و كودك ، تجهيزات به روز عكاسي و تجربه و مهارت آتليه نوزاد خود آمادگي ثبت لحظه هاي زيباي رشد كودكان شما را دارد.

 

منبع:

گوگل


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۲۰ اسفند ۱۳۹۶ ] [ ۰۵:۴۹:۵۵ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

آتليه عكاسي كودكphotographic studio) محيطي براي عكاسي مي باشد كه با براورده ساختن نيازهاي ابتدايي عكاس ، كار عكاسي را ساده تمركز يافته تر مي نمايد.

اما در اصل Atelier   لغتي فرانسوي است . فرانسوي ها جهت كارگاه اين كلمه را به كار مي بردن كه يك معناي كلي داشت ٬‌ هم معني اين واژه در زيان انگليسي طراحي صحنه است (Fine Decorative) نظير آتليه كودك

در واقع آتليه مكاني بوده كه هنرجويان و استادها با هم جهت اجراي امور هنري گرد هم  مي آمدند و نقاشي مي كردند.

بد نيست بدونيد كه  مبخث مدل و مدلينگ كه امروزي  در صنعت عكاسي مدلينگ و  عكاسي ها ازش نام مي برن اونموقع يعني حدود قرنهاي ۱۸ و ۱۹ با ترسيم نقاشي از مدل ها ومانكن ها به وجود اومد.

در آن زمان در آتليه ها اشخاص عريان و بدون پوشش، در معرض ديد دانشجويان و هنرمندان قرار مي گرفتند و تصويرشان نقاشي مي شد.

شايد همين موضوع در ادامه باعث شده باشه كه اين نام روي استديوهاي عكاسي گذاشته بشه.

آتليه

منبع:

گوگل


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۲۰ اسفند ۱۳۹۶ ] [ ۰۵:۴۸:۴۸ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

قلب هر دوربين ديجيتال سنسور تصوير آن است. سنسور تصوير، قطعه‌اي است كه نور را به سيگنال‌هاي الكترونيكي تبديل مي‌كند. از طريق اين سنسور است كه دوربين شما تصوير را به صورت ديجيتالي ذخيره مي‌كند. به جز دوربين هاي عكاسي ديجيتال در آتليه بارداري، از اين قطعه در ديگر ابزارهاي تصويربرداري هم استفاده مي‌شود. الگوهاي نوري بازتابيده شده يا ساطع شده از اشيا بر روي سطح سنسور تأثير مي‌گذارد و باعث ثبت تصاوير مي‌گردد.

انواع سنسور دوربين براي عكاسي بارداري

در حال حاضر سه نوع تكنولوژي بخش عمده سنسورهاي توليد شده براي دوربين‌هاي ديجيتال را در بر مي‌گيرد.

  • سنسورهاي سيماس يا نيم‌رساناي اكسيد فلزي مكمل (CMOS)
  • سنسورهاي سي‌سي‌دي يا دستگاه جفت‌كننده بار (CCD)
  • سنسورهاي Foveon

سنسورهاي تصوير يا از نوع CCD(مخفف Charged Couple Device) است و يا CMOS (مخفف Complementary Metal Oxide Semiconductor) و يا تكنولوژي جديد  سنسور تصوير مستقيم Foveon X3 .
هردوي  سنسورها CCD  و  CMOS در اواخر دهۀ ۱۹۶۰ و اوايل دهۀ ۱۹۷۰ ميلادي وارد بازار شد. سنسور CCD به طور مشخص براي استفاده در دوربين ساخته شده است، درحاليكه فن‌آوري ساخت سنسورهاي CMOS ابتدا در موارد ديگر مثل ساخت تراشه‌ها در كامپيوتر هم به كار مي‌رفت.

cmos-ccd

تفاوتهاي سنسورهاي CCD و CMOS
تفاوت اصلي اين سنسورها اين است كه در سنسورهاي CCD، همۀ پيكسل‌هاي روي سنسور دوربين، نور دريافتي را به لبۀ تراشه مي‌رساند تا از آنجا منتقل شود. اما در سنسورهاي CMOS، تك تك پيكسل‌ها خودشان كار انتقال را انجام مي‌دهند.
سنسور CMOS نسبت به سنسورهاي CCD در خواندن تصوير سريعتر است. ساخت اين سنسورها راحت‌ تر و هزينه ساخت آن هم كمتر است. يكي از دلايلي كه باعث كاهش قيمت دوربين‌هاي ديجيتال شده، استفاده از سنسورهاي CMOS است. اين سنسورها ابتدا در دوربين‌هاي ديجيتالي ارزان‌قيمت استفاده مي‌شد اما با پيشرفت تكنولوژي و افزايش دقت آنها، اكنون از اين سنسور در دوربين‌هاي پيشرفته و گران‌قيمت هم استفاده مي‌شود. اين نوع سنسور دوربين نياز به قطعات كمتري در كنار خود دارد و برق/شارژ كمتري هم مصرف‌ مي‌كند.
سنسور CCD داراي حساسيت بيشتري در نور كم است و باعث مي‌شود تصاوير بهتري در نور كم توليد كند. هنگام استفاده از اين سنسورها اگر منبع نور يا جسمي نوراني، مثل چراغ يا نور خورشيد داخل كادر باشد، احتمال دارد كه در بالا و پايين سوژه خط‌هاي عمودي ايجاد شود. البته در نوع خاصي از سنسورهاي CCD اين ايراد برطرف شده است.
با اينكه هزينه ساخت سنسور CMOS از CCD كمتر است اما اين اختلاف هزينه تأثير زيادي در قيمت دوربين ندارد، اما از نوع سنسور مهمتر، اندازه سنسور دوربين است.
به طور كلي هرچه سطح سنسور بزرگ¬تر باشد، كيفيت تصوير هم بهترخواهد شد. اندازه سنسور در بيشتر دوربين‌¬هاي كامپكت موجود در بازار، مستطيلي با ابعاد حدود ۴ در ۴ ميلي¬متراست و در بعضي دوربين¬‌ها به ۶ در ۴ ميلي¬متر و يا بزرگ¬ترهم مي¬‌رسد.
اندازۀ سنسور گاهي نيز به¬ صورت عددي كسري با صورت ۱ و مخرج بين ۲ تا حدود ۴ اينچ نشان داده مي‌شود. واضح است كه هر چه مخرج اين كسر كوچك¬تر باشد، سطح سنسور بزرگ¬تر و در نتيجه كيفيت تصوير بهتر خواهد بود.
اين كه كدام يك از اين سنسورها از ديگري بهتر است، موضوع بحث هميشگي كارشناسان عكاسي است، اما واقعيت اين است كه پاسخ قطعي براي اين سوال وجود ندارد، بنابراين همچنان اندازۀ سنسور مهم¬تر از  نوع آن است

منبع:

گوگل


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۲۰ اسفند ۱۳۹۶ ] [ ۰۵:۴۷:۴۳ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

شناخت ساختار دوربين عكاسي وابسته به شناخت اجزاي اصلي آنست. بطور كلي دوربين عكاسي كودك از دو قسمت اصلي تشكيل شده است : لنز و بدنه

لنز مسئول تشكيل تصوير است و بدنه هم مانند يك اطاق تاريك عمل ميكند كه تصوير در داخل آن تشكيل ميشود. بدنه در خود صفحه ي حساس عكاسي را جاي داده كه مسئول ثبت تصوير تشكيل شده است. صفحه ي حساس در دوربينهاي عكاسي ديجيتال حسگر يا سنسور ناميده ميشود و در ساختار دوربين عكاسي فيلمي، همان فيلم عكاسي است.

 از آنجا كه دوربين هايSLR معمولترين و كاملترين دوربين هاي عكاسي هستند، آشنايي بيشتر با آنها براي آشنايي با ساير دوربينهاي عكاسي نوزاد ضروري بنظر ميرسد و در ابتدا به معرفي اين نوع دوربين خواهيم پرداخت.

اصطلاح Single Lens Reflex )  SLR ) كه به معناي دوربين تك لنز بازتابي است ، در مقابل دوربينهاي دو لنزي بازتابي كه نسلي قديميتر از دوربينهاي عكاسي ميباشند وضع شده . دوربين هاي دولنزي، همانطور كه از نامشان پيداست، داراي دو لنز هستند كه يكي از اين دو لنز، بالاتر قرار دارد و تصوير را بوسيله آيينه اي  بازاويه 45 درجه ، برروي منظره يابي كه دربالاي دوربين قرار دارد، منعكس ميكند تا عكاس بتواند كادر بندي و فوكوس را انجام دهد و لنزي ديگر نيز تصوير را روي فيلم عكاسي مي اندازد.

 

ساختار دوربين عكاسي

دوربين هاي دو لنزي

 

 يكي ازعيوب اين سيستم آن است كه تصويري كه عكاس از طريق منظره ياب مي بيند كمي با تصويري كه روي فيلم مي افتد، از لحاظ كادربندي تفاوت دارد و هرچه سوژه به دوربين نزديكتر شود، اين اختلاف بيشتر محسوس ميگردد . بعلاوه تصوير روي منظره ياب معكوس است، يعني وقتي سوژه به سمت چپ حركت ميكند، تصوير درون منظره ياب بسمت راست حركت ميكند و يا مثلا اگر دوربين به بالا حركت داده شود، تصوير به سمت پايين حركت ميكند و اين مسئله كادربندي سريع را بامشكل مواجه ميكند.براي حل اين مشكات دوربين SLR طراحي شد و همانور كه از نامش پيداست، اين نوع دوربين تنها يك لنز دارد كه هم تصوير را روي فيلم مي اندازد و هم به منظره ياب انتقال ميدهد. اين عملكرد دوگانه از طريق حركت سريع آينه اي كه در پشت لنز قرار داده شده ميسر ميشود. بدين معنا كه بطور معمول، آينه بازاويه 45 درجه در پشت لنز قرار گرفته و تصوير حاصل از لنز را به سمت بالا منعكس ميكند تا به منظره ياب برسد. ولي در لحظه عكاسي و با فشردن دكمه شاتر، آينه براي كسري از ثانيه ( برحسب سرعت عكاسي) بالا رفته و از سر راه نور كنار ميرود تا تصوير روي فيلم بيفتد و عمل ثبت عكس انجام شود و سپس آينه بجاي خود باز ميگردد. اينكار توسط فنر و در مدلهاي پيشرفته تر توسط موتوري كوچك انجام ميشود.

اما براي اصلاح معكوس بودن تصوير منظره ياب، در دوربين هايSLR از نوعي منشور پنج وجهي ( Pentaprism ) استفاده شده است( در مدلهاي ارزانقيمت از Pentamirror  استفاده ميشود ) . اين منشور،  تصوير را در دوجهت افقي و عمودي ميچرخاند بطوريكه تصويري كه در منظره ياب ديده ميشود هم جهت با سوژه واقعي است بعلاوه به كمك اين منشور، تصوير به سمت عقب دوربين منعكس ميشود و بهمين خاطر ديگر نيازي نيست كه عكاس دوربين را پايين نكاه داشته و از بالا در منظره ياب نگاه كند بلكه ازپشت دوربين و درحاليكه منظره ياب را به چشم نزديك كرده تصوير را بوضوح مي بيند.

pentaprism عدسي دوربين

ساختمان دوربين dslr

 

لنز

لنز مچموعه اي از عدسي هاست و وظيفه آن ايجاد تصويري دقيق برروي فيلم ( يا حسگر در دوربينهاي ديجيتال ) است

لنز دوربين عكاسي

 ديافراگم

در داخل لنز دريچه اي بنام ديافراگم قرار دارد كه عملكردي همانند مردمك چشم دارد و با كم و زياد شدن قطر آن، ميزان نور ورودي به دوربين تنظيم ميشود

 

از ديگر اجزايي كه شناخت آنها براي فهم عكاسي لازم است ، سنسور يا حسگر ميباشد. حسگر در واقع جانشين فيلم در دوربينهاي آنالوگ است و همانند فيلم وظيفه نهايي دوربين را كه ثبت عكس محسوب ميشود برعهده دارد. با برخورد پرتوهاي نور به حسگر، سيگنالهاي الكتريكي ايجاد و به پردازشگر ( Image Processor ) فرستاده ميشوند تا در آنجا تبديل به ديتاهاي ديجيتال شوند و در نهايت در كارت حافظه دوربين ذخيره شوند. همانطور كه ذكر شد در دوربينهاي فيلمي، اين مراحل در فيلم عكاسي انجام ميشود و دوربينهاي فيلمي فاقد پردازشگر و كارت حافظه هستند. ( ابعاد حسگر از پارامترهاي مهمي است كه در كيفيت عكس، زاويه ديد لنز و عمق ميدان موثر است .

شاتر

 شاتر نيز يكي ديگر از اجزاء مهم دوربين است. شاتر عبارت است از پرده اي فلزي ( و يا پارچه اي ) كه جلوي فيلم يا حسگر قرار گرفته و مانع رسيدن نور به فيلم يا حسگر ميشود مگر زمانيكه عكاس دكمه شاتر را ميفشارد تا عكاسي كند. در اين زمان، آينه بالا ميرود، شاتر باز ميشود و نور به فيلم يا حسگر ميرسد . مدت زمانيكه شاتر از جلوي حسگر كنار ميرود تا نور به حسگر برسد بيانگر سرعت عكاسي است. مثلا اگر سرعت را روي 1000 ( 1000/1 ثانيه ) قرار دهيم ، شاتر براي 1000/1 ثانيه از جلوي حسگر كنار ميرود تا نور به حسگر برسد. هرچه نور محيط كمتر باشد بايستي اين زمان طولانيتر شود و بالعكس. در واقع مدت زمانيكه نور به حسگر ميرسد توسط شاتر  و ميزان نوري كه به حسگر ميرسد توسط ديافراگم تعيين ميشود.

منبع:

گوگل


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۲۰ اسفند ۱۳۹۶ ] [ ۰۵:۴۶:۳۶ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]
همه با مدل ها كار نمي كنند. عكاسان زيادي هستند كه كارشان عكاسي از مردم عادي است، بايد كاري كنيم كه مانند مدل ها به نظر برسند. پس چگونه وقتي آن ها تجربه ژست گرفتن و كنترل صورتشان در مقابل دوربين را ندارند اين كار را انجام مي دهيد؟

عكاسي براي افرادي كه مدل نيستند
در ادامه به هفت نكته اي اشاره مي كنيم كه به شما كمك مي كنند به سوژه هاي پرتره خود حسي مدل گونه دهيد.

۱. ژست دادن به مو

ما عموما به مو به عنوان قسمتي از بدن كه قابل كنترل است نگاه نمي كنيم، ولي واقعا ممكن است! اگر از سوژه اي با موهاي بلند عكاسي مي كنيد، موي بد اولين چيزي خواهد بود كه در عكس در آتليه عكاسي به نظر بيننده خواهد رسيد. قانوني وجود ندارد كه چه ظاهري بهترين است. هر شخص با مدل هاي مختلف مو، متفاوت مي شود.

اجازه دهيد فرض كنيم كه مشغول يك جلسه پرتره ساده بدون حضور آرايشگر مو و صورت هستيد. اولين چيز كه بايد در خاطر داشت اين است كه موهايي كه روي شانه ها مي ريزند، خيلي بد به نظر خواهند رسيد. پنج كار ديگر مي توان با مو ها انجام داد كه در عكس زير (شماره ۲ به بعد) مشاهده مي نماييد.

عكاسي براي افرادي كه مدل نيستند
به هر قيمتي كه شده بايد جلوي موها روي شانه ها (شماره ۱) را گرفت. تمام مدل هاي موي ديگر بسته به ظاهر و حالتي كه مي خواهيد ايجاد كنيد، به نسبت مناسب ترند. دليل اينكه من از مو در هر دو جهت (حالت ۴ و ۵) عكس گرفتم اين هست كه به طور طبيعي موي يك شخص در يكي از اين دو جهت بهتر به نظر خواهد رسيد.

براي اين مطلب آموزشي من مدل موي شماره ۶ را انتخاب كردم، چراكه صورت نمايان تر است و مي توانيم آموزش ژست را بهتر منتقل كنيم.

۲. چانه (يا گوش ها) را جلو بكشيد

وقتي فردي در حالت معمولي و ريلكس ايستاده، يا حتي مستقيم ايستاده تا ژست خوبي داشته باشد، قسمت خيلي كوچك شلي در زير چانه اش ايجاد مي گردد، فرقي هم ندارد كه چقدر پوستشان صاف باشد. اگر به آن ها بگوييد چانه شان را جلو بدهند، چانه شان را سمت شما مي دهند، كه اين كار صورتشان را بالا مي برد و كار با عكاسي از سوراخ بيني آن ها تمام مي شود. (جذاب نيست) در عوض، به مدل خود بگوييد تا گوش هايش را جلو بدهد.

عكاسي براي افرادي كه مدل نيستند

اين عكس قبل و بعد از اينكه به آن ها بگوييد گوش هايشان را جلو بدهند را شرح مي دهد.

عكاسي براي افرادي كه مدل نيستند

مانند مثال قبل ولي نمايش از پهلو. گاهي من به اين كار «لاك پشتي» مي گويم، چراكه آن ها حس يك لاك پشت را خواهند داشت كه از پوسته اش بيرون مي آيد. اين كمي ناراحت يا غير طبيعي است، اما نتيجه كار ارزشش را دارد.

عكاسي براي افرادي كه مدل نيستند
تكنيك مشابه با يك مدل مرد. او خيلي ورزشكار و اندامي بود، اما طرز ايستادن طبيعيمان خيلي فوتوژنيك (خوش عكس) نبود.

۳. بازو را بالا بكشيد

وقتي اشخاص طبيعي مي ايستند، كار ديگري كه انجام مي دهند ايستادن با بازو هاي چسبيده به دو طرف بدنشان است. اين مشكلات متعددي را سبب مي شود. اول اينكه، آن ها را در عكس خامكار و ناراحت نشان مي دهد. دوم اينكه، بازو روي پيچ كمر قرار مي گيرد. اين به بازو فشار آورده و باعث مي شود بزرگ تر به نظر برسد.

عكاسي براي افرادي كه مدل نيستند

براي حل اين مشكل مي توانيد از مدل بخواهيد بازويش را چند سانتيمتر بالاتر آورده تا «معلق» شده و به او فشار نياورد. كار ديگري كه مي توانيد انجام دهيد اين است كه به دست آن ها ژستي دهيد كه بازو در موقعيت متفاوتي قرار گيرد، مثلا دستشان را به كمرشان بزنند. خط قرمز در عكس فوق نشان دهنده سايز بازو در حالت ژست دار و بدون ژست مدل است. مي توانيد به راحتي مشاهده كنيد كه چقدر بازوي مدل وقتي ژست گرفته كوچكتر شده است.

۴.فضاي اطراف كمر را باز بگذاريد

همه دوست دارند لاغر به نظر برسند. كاري كه مي توانيد انجام دهيد اين است كه از كمرشان بدون هيچ چيز اضافي عكس بگيريد. منظور من اين است كه پيچ كمر آن ها را ايزوله كنيد تا همانطور كه هست ديده شود. من از مدلم خواستم كه دو دستش را به كمر بزند. عكس سمت چپ حالت بدون ژست مدل است. دست سمت چپ مدل از كمر فاصله و فضايي ندارد، پس به سايز او اضافه كرده است. وقتي از او بخواهيم كه دستش را كمي از بدنش فاصله دهد، مي توانيد فضاي ايجاد شده را ببينيد، در نتيجه كمر از لحاظ بصري با المان اضافه اي محاصره نشده است. آتليه نوزاد

عكاسي براي افرادي كه مدل نيستند

خط قرمز عرض بصري سوژه را از عكس اول نشان مي دهد. اين خط در عكس دوم تكرار شده و نشان مي دهد كه بازو چقدر به عرض اضافه مي كند. اين قانون فقط براي بازو كاربردي نيست. هر چيزي در پيش زمينه كه باعث شود سوژه بزرگتر به نظر برسد يك مزاحم است. مثال هايي كه مي توان زد: آدم هاي ديگر، تنه درختان، پايه هاي چراغ ها هستند.

۵. شانه ها را بچرخانيد

اين يك نكته ساده ولي مهم است. اگر سوژه مستقيم رو به دوربين بايستد، بزرگتر (از لحاظ سايز) به نظر خواهد رسيد. وقتي از يك بازيكن فوتبال يا رئيس يك شركت بزرگ عكاسي مي كنيد، شايد اين ژست بدي نباشد، ولي براي يك پرتره و به تصوير كشيدن زيبايي مناسب نيست. با چرخاندن سوژه، آن ها در مقابل دوربين لاغر تر به نظر خواهند رسيد.

عكاسي براي افرادي كه مدل نيستند

خط قرمز عرض كامل سوژه را وقتي كه مستقيم رو به دوربين ايستاده نشان مي دهد. چرخشي كوچك به يك طرف، در حالي كه سوژه هنوز رو به دوربين است، او را لاغر تر نشان مي دهد.

۶.قسمت هاي سفيد چشم را نشان نده

وقتي مي خواهيد حالتي دراماتيك ايجاد كنيد و از سوژه مي خواهيد به دوربين نگاه نكند، به آن ها نگوييد «به آن سو نگاه كنيد». به آن ها جسمي پشت سرتان را نشان دهيد تا بنگرند تا بتوانيد مسير چشمشان را كنترل كنيد.

عكاسي براي افرادي كه مدل نيستند
در عكس اول، به مدل گفتم به دري كه كنارمان بود نگاه كند. مي توانيد بيشتر سفيدي چشم او را ببينيد، كه جالب نيست. شما مي خواهيد قسمت رنگي چشم را به تصوير بكشيد. من از او خواستم به پنجره اي كه كنار در بود نگاه كند. اين تغيير كوچك در مسير چشم ها باعث شد قسمت رنگي چشم بهتر ديده شود، از سفيدي چشم خلاص شديم، و پرتره جذاب تر شد.

۷. نگذاريد بيني صورت را قطع كند

اين نكته كمي پيچيده، اما مهم است. وقتي نمي خواهيد سوژه مستقيم نگاه كند، از او مي خواهيد بچرخد. فرض كنيم كه يك عكس تمام رخ نمي خواهيد و يك طرف صورت را مي خواهيد، آن ها به اندازه يك چهارم خواهند چرخيد و هر دو چشمشان در كادر است. اگر يك خط فرضي از بالا تا پايين صورت رسم كنيد، اين خط نبايد با بيني قطع شود.

عكاسي براي افرادي كه مدل نيستند

اگر خيلي بچرخند و بيني اين خط (فرضي) را قطع كند، اين انحناي طبيعي صورت را «مي شكند». اين باعث ايجاد افكتي «پينوكيويي» شده و بيني را بلند تر نشان مي دهد. بايد از مدل بخواهيد كه چرخش را به آرامي انجام دهد تا زماني كه بتوانيد بين انتهاي بيني (نوك بيني) و صورت او فضايي را مشاهده كنيد.

ج. جمع بندي

عكاسي براي افرادي كه مدل نيستند

نكاتي كه مطرح شدند را در ليست زير خلاصه مي كنيم
  •  مو پشت يك شانه، جلوي ديگري است
  • چانه جلو داده شده
  • بازو از پهلو فاصله داده شده
  • پيچ كمر هيچ المان بصري عريض كننده اي ندارد
  • شانه ها چرخيده اند
  • قسمت رنگي چشم نسبت به سفيد بيشتر ديده مي شود
  • بيني خط فرضي صورت را نمي شكند

منبع:

برترين ها

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۸ اسفند ۱۳۹۶ ] [ ۱۰:۴۳:۰۱ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

فارنت: سرعت شاتر از نگاه عكاسان تازه‌كار، مشكلي است كه بايد حل كرد. اما در واقع اين‌طور نيست و بايد گفت كه سرعت شاتر ابزاري است كه با استفاده از آن مي‌توان به عكس‌هايي بهتر و خلاق‌تر دست يافت.

تكنيك‌هايي براي استفاده خلاقانه از سرعت شاتر در عكاسي

در اين مقاله ما قصد داريم مسائل پايه‌اي كه بايد در مورد سرعت شاتر بدانيد را مطرح كرده و با معرفي چند تكنيك به شما آموزش دهيم كه چگونه از آن استفاده خلاقانه بكنيد.

سرعت شاتر چيست؟

سرعت شاتر، به صورت ساده شده مدت زماني است كه شاتر باز مي‌ماند تا نور به سنسور دوربين برخورد كرده و تصوير شكل بگيرد. هر قدر شاتر را بيشتر باز نگه داريد، اجازه ورود نور بيشتري به دوربين را داده و تصوير شما پر نور‌تر خواهد شد.

اما باز ماندن شاتر بيش از كسر كوچكي از ثانيه، پيامدهايي را در پي خواهد داشت. در مدت زماني كه شاتر باز است دوربين بايد كاملاً در جاي خود ثابت باشد، در غير اين‌صورت تصوير محو خواهد شد. در صورت عدم استفاده از سه پايه و يا ديگر تجهيزات ثابت كننده دوربين، حداقل سرعت شاتر بايد ۱/۶۰ ثانيه باشد. هر قدر اين سرعت رو به آهسته‌تر شدن برود، تصوير و سوژه‌هاي شما به محوي مي‌گرايند.

سرعت شاتر بر مبناي كسري از ثانيه بيان مي‌شود. اگر سرعت شاتر روي ۱/۶۰ باشد (ممكن است با ۶۰ هم بيان شود) به معني آن است كه هنگام گرفتن عكس، شاتر به مدت ۱/۶۰ ثانيه اجازه برخورد نور به سنسور را مي‌دهد. اكثر دوربين‌ها سرعت شاتري بين ۱/۴۰۰۰ ثانيه (در سريع‌ترين حالت آن) تا ۳۰ ثانيه (در آهسته‌ترين حالت آن) دارند. علاوه بر اين اغلب دوربين‌ها حالتي هم با عنوان bulb دارند كه به كاربر اجازه مي‌دهد تا با فشردن دكمه شاتر به مدت زمان دلخواه شاتر را باز نگه دارد.

سرعت شاتر بايد به ميزان لازم سريع باشد

يكي از مسائلي كه شما به عنوان يك عكاس با آن طرف هستيد اين است كه مطمئن شويد كه سرعت شاتر شما به ميزان كافي سريع است. اگر از سه پايه استفاده كنيد، سريع بودن شاتر چندان مطرح (عكاسي بارداري) نيست و مي‌توانيد آن را به مدتي طولاني (گاهاً چند دقيقه) باز بگذاريد. اما اگر دوربين را در دست بگيريد و عكاسي كنيد، در سرعت شاتر‌هاي كند، لرزش دست شما به تصوير منتقل مي‌شود و باعث محو شدگي كلي در عكس مي‌شود. آتليه بارداري

اما بحث اينجاست كه وقتي مي‌گوييم سريع، يعني چقدر سريع؟ براي كمك به رسيدن به پاسخ اين سوال، چيزي با عنوان «قانون متقابل» وجود دارد. اين قانون مي‌گويد كه سرعت شاتر در تقابل با فاصله كانوني است. شايد به نظر پيچيده بيايد، اما نگران نباشيد مسئله ساده‌تر از اين حرف‌ها است. كافيست عدد يك را بر روي عدد فاصله كانوني لنز خود بگذاريد، اين عدد حداقل سرعت شاتر شما مي‌‌باشد. به عنوان مثال لنز شما بر روي فاصله كانوني ۶۰ ميلي‌متر است؛ كافيست سرعت شاتر شما ۱/۶۰ يا سريع‌تر باشد. حالا اگر زوم كنيد و فاصله كانوني شما بر روي ۲۰۰ ميلي‌متر قرار بگيرد، بايد سرعت شاتر شما ۱/۲۰۰ يا بيشتر از آن باشد (در نظر داشته باشيد كه اين اعداد براي سنسورهاي اندازه APS-C بيان شده‌است) . در صورت آهسته‌تر بودن سرعت شاتر شما از اين عدد، بايد از سه پايه استفاده كنيد و يا اينكه با باز كردن ديافراگم و بالا بردن حساسيت دوربين، سرعت شاتر را به ميزان لازم برسانيد.

تكنيك‌هايي براي استفاده خلاقانه از سرعت شاتر در عكاسي


مسئله بعدي‌اي كه احتمالاً با آن روبرو مي‌شويد اين است كه چگونه سرعت شاتر خود را تغيير دهيد. روش فيزيكي تغيير سرعت شاتر بسيار ساده است و آن هم با چرخاندن گرداننده مخصوص سرعت شاتر در بالاي دوربين انجام مي‌شود. اما مسئله بسيار مهم اين است كه در حالت دستي (Manual) چگونه سرعت شاتر را به ميزان مناسب آن برسانيم.

اگر از سرعت شاتر بالا و سريع استفاده كنيد، شاتر شما به مدت زمان بسيار كمي باز خواهد بود، در نتيجه عكس شما نور كمتري براي ثبت خواهد داشت. بنابراين در صورت عدم تغيير سرعت شاتر، عكس شما اصطلاحاً «كم نور» يا «Under expose » خواهد شد. در صورتي كه از سرعت شاتر مناسب‌تر استفاده كنيد، نور كافي براي تشكيل تصوير فراهم مي‌شود. اما اگر به سرعت شاتر خود نياز داريد، از دو راه ديگر مي‌توانيد اين كمبود نور را جبران كنيد:

۱ – باز كردن ديافراگم: ديافراگم دريچه‌اي است كه اجازه عبور نور را به دوربين مي‌دهد. ديافراگم‌هاي بازتر، اجازه ورود نور بيشتري را به دوربين مي‌دهند. با بازكردن ديافراگم به ميزان يك پله، نور وارده به دوربين را دو برابر مي‌كنيم، در حالي كه همچنان سرعت شاتر ما ثابت است. البته درنظر داشته باشيد كه ديافراگم‌هاي بازتر، عمق ميدان كم‌تري ايجاد مي‌كنند و اين ممكن است خلاف خواسته شما باشد.

۲ – بالا بردن حساسيت (ISO) : حساسيت يا همان ISO استانداردي است براي تعيين ميزان حساسيت سنسور دوربين به نور. ميزان حساسيت قابل تغيير بوده و اعداد حساسيت بالا، باعث حساس‌تر شدن سنسور به نور مي‌شوند. بنابراين، مي‌توان با بالا بردن حساسيت، كمبود نور را جبران كرد. البته بالا بردن حساسيت به بهاي بالا رفتن نويز در عكس‌هاي شما تمام خواهد شد. هرچه حساسيت بالاتر رود، نويز بيش‌تري در عكس خواهيد داشت.

روش‌هاي مختلفي براي افزايش نوردهي دوربين جود دارد. مي‌توانيد با انتخاب يكي از اين متدها، ضمن حفظ سرعت شاتر مورد نظر خود، نور مورد نياز دوربين را نيز تامين كنيد.
9Xh);استفاده خلاقانه از سرعت شاتر

حالا كه به درك مختصري از سرعت شاتر دست پيدا كرده‌ايد، مي‌‌خواهيم شما را با روش‌هاي استفاده خلاقانه از آن آشنا كنيم. انوع مختلفي از روش‌ها براي اين‌كار وجود دارد و ما تعدادي از آنها را از سرعت شاتر بسيار بالا تا سرعت شاتر پايين به شما مي‌گوييم.

متوقف كردن زمان

هنگام وجود حركت‌هاي بسيار سريع، با استفاده از سرعت شاتر‌هاي بالا، قادر به متوقف كردن و ثبت كردن آن حركت خواهيد بود.

براي انجام اين كار بايد سرعت شاتر شما از ۱/۲۵۰ بالاتر باشد. استافده از اين كار زماني بيش‌تر به كار مي‌آيد كه قصد متوقف كردن حركت

منبع:

برترين ها


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۸ اسفند ۱۳۹۶ ] [ ۱۰:۴۱:۵۱ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

لنزك: اگر قصد تدريس يا آموزش عكاسي و مفاهيم اوليه آن را داريد اين مطلب براي شماست. همه ما به فرزندان خود و عكاسي عشق مي ورزيم. پس به نظر منطقي مي رسد كه اگر بتوانيم براي گذراندن وقت با كودكانمان از عكاسي كودك در آتليه كودك استفاده كنيم، در اين صورت با يك تير دو نشان زده ايم.


اگر بچه هاي شما نيز شبيه بچه هاي من باشند در يك چشم به هم زدن به محض شنيدن صداي باز شدن زيپ دوربين ناگهان غيب مي شوند. پس چطور از اين سرگرمي لذت ببريم بدون اين كه تا ساعت ها و يا حتي تا پايان روز از فرزندانمان دور باشيم؟ اگر آن ها تا اين حد از قرار گرفتن در مقابل دوربين شما خسته شده اند پس نوبت آن است كه دوربين ديجيتال را به آنها داده و ببينيد كه قادر به خلق چه چيزهاي جادويي هستند.

روش هاي تدريس عكاسي: چطور به فرزندتان عكاسي بياموزيد


شروع با مد اتوماتيك و تركيب بندي

با اين كه مي دانم مد عكسبرداري اتوماتيك از آن اصطلاحات مزخرفي است كه در عكاسي حرفه اي جايي ندارد، اما بياييد براي يك لحظه احساسات را كنار بگذاريم. من پنج سال است كه در يك كلاس عكاسي تدريس مي كنم و تقريباً از اين مسئله مطمئنم كه اگر روش تدريس خود در كلاس را در مورد فرزند خودم اعمال كنم ديگر هرگز دوربين به دست نخواهد گرفت.

من هميشه هنگام شروع درس براي دانش آموزان تازه وارد يك نمايش انجام مي دهم كه در آن در حالي كه در مورد سه عامل ايزو، ديافراگم و سرعت شاتر كه مثلث نوردهي يك عكس را مي سازند بحث مي كنم، يك دوربين از سري Pentax Spotmatic ساخت ۱۹۷۲ را برداشته و كاري با آن مي كنم كه در دوربين هاي ديجيتال تك عدسي انعكاسي (DSLR) امروزي غير ممكن است. ابتدا دوربين را باز كرده و سپس لنز آن را جدا مي كنم و بعد پشت آن را باز مي كنم طوري كه دانش آموزان بتوانند از داخل آن ببينند كه چطور شاتر در سرعت هاي پايين مدت طولاني تري باز مي ماند.

همچنين به آن ها طرز كار حلقه ديافراگم در لنز هاي قديمي را نشان مي دهم و ارتباط اين مفاهيم با يكديگر را در تشكيل عكس توضيح مي دهم. ما با هم از مرحله نوردهي عكس به مسائل مربوط به نورپردازي و تركيب بندي عكس مي رسيم و اين يك پيشرفت منطقي است كه معمولاً به خوبي جواب مي دهد. اما در هر صورت روش درست در تدريس دليلي بر جواب دادن آن روش روي فرزند خود نيست.

فرزندان ما فقط مي خواهند زمان خود را با ما سپري كرده و عكس هاي خوبي بگيرند. در واقع آن ها در مدرسه به حد كافي روي مسائل آموزشي كار مي كنند.

پس اگر شما مي خواهيد كه آن ها به عكاسي همچنان علاقمند بمانند در اين صورت بايد روش خود را طوري اجرا كنيد كه حتي الامكان ساده و به دور از استرس باشد. هجوم مفاهيم فني به آن ها ابدا راه خوبي نيست.

بنابراين با اينكه در كلاس روش من با توضيح مسائل فني آغاز مي شود اما در مورد فرزند خودم ابتدا شروع به توضيح تركيب بندي كرده و مفاهيم فني را به بعد موكول مي كنم. همه ما مي دانيم كه تركيب بندي يا كامپوزيشن (Composition)، شامل نحوه قرار گرفتن اشياء در فريم تصوير است. اما با اين حال در نظر داشته باشيد كه فرزند شما جهان اطراف را در سطح پايين تري از جزئيات مي بيند.

روش هاي تدريس عكاسي: چطور به فرزندتان عكاسي بياموزيد


بنابراين اولين مرحله اين است كه ديد خود را با آن ها هم سطح كرده و محيط اطراف را از چشم آن ها ببينيد. حتي براي شروع كار بهتر است كه دوربين هاي حرفه اي SLR خود را كنار گذاشته و كار خور را با يك دوربين ديجيتال معمولي و يا حتي گوشي و تبلت آغاز كنيد. دوربين گوشي يك وسيله عالي براي تركيب بندي عكس است.

يك ديد زنده از محيط اطراف كه هر دو با هم بتوانيد آن را ببينيد خيلي در مسائلي از قبيل تنظيمات دقيق عكس، زواياي مختلف از يك تصوير و حركت دادن محدوده فريم دوربين به سمت آن چه چشمشان مي بيند كمك مي كند. تركيب بندي جايي است كه خلاقيت آغاز مي شود. ديدن اين كه آن ها چطور يك فريم را تركيب بندي مي كنند مي تواند به شما ديدي از ذهن آن ها داده و حتي باعث شود كه از خلاقيت آن ها چند نكته ياد بگيريد.

موضوع و موقعيت

ابتدا با مسائلي شروع كنيد كه بيشتر از همه ذهن شما را در عكاسي خراب كرده و يا مي كنند. سپس آن ها را تا جايي كه مي توانيد از ذهن خود پاك كنيد تا بهتر و با ديد بازتر به مسائل نگاه كنيد. هر چه بتوانيد محيط بهتري براي عكاسي آن ها فراهم كنيد، شانس بيشتري براي ايجاد عشق به عكاسي در وجود آن ها به وجود مي آوريد.

يكي از موقعيت هاي عالي براي شروع، عكاسي از مناظر (Landscape) و يا هر چيز ديگري كه در تصوير زياد حركت نكند مي باشد. اين چيزها شامل حيوانات خانگي، اسباب بازي ها، گل ها و گياهان و حتي شكاف پياده رو مي شود! كمك براي انتخاب مسائل نسبتا بدون استرس از ديد آن ها احتمال موفقيتشان را افزايش مي دهد. همچنين در نظر داشته باشيد كه اگر شما خلاقيت داريد پس فرزندانتان نيز معمولا به خود شما شبيه هستند. مثل بحثي كه در تركيب بندي مطرح كردم، اگر ديد خود از خلاقيت را كنار بگذاريد آن ها مي توانند ديد خلاقانه بسيار جالبي در حد خود داشته باشند.

روش هاي تدريس عكاسي: چطور به فرزندتان عكاسي بياموزيد


پس اين ديد ها را با آغوش باز پذيرفته و اجازه دهيد در اين سفر آن ها شما را همراه خود ببرند. زماني كه عكس هايي با ديد خود از جهان اطراف گرفته و احساس راحتي بيشتري كردند، نوبت به معرفي بازي ها، چالش ها و تجارب جديد است. حالا كه شما توانسته ايد توجه و علاقمندي آن ها را به خود جلب كنيد پس از اين موقعيت به نحو احسن جهت سوق اين بحث به سمت جذابيت و هيجان استفاده كنيد. عكاسي از المان هاي خاص مانند خطوط، درها، فاصله ها، آسمان و … يك راه عالي جهت به كار گرفتن تصوراتشان و همچنين گسترش ديد آن ها نسبت به محيط اطراف مي باشد.

پس تكليف نوردهي چه مي شود؟

پس از اين كه بچه ها با بحث تركيب بندي و انتخاب موضوع بيشتر آشنا شدند، نه تنها شروع به پرسيدن سوالاتي مانند چرا عكس هايشان خيلي تاريك و يا روشن است مي كنند بلكه حتي خودشان براي اين سوالات جواب هايي نيز دارند.

البته شما مي توانيد در اينجا بحث را فني كرده و وارد بحث مثلث نوردهي عكس شويد اما زماني كه اصطلاحاتي مانند «عمق ميدان»، «تغيير اندازه ديافراگم» و «عكسبرداري كاملاً باز» را بيان كنيد خواهيد ديد كه كودك ۸ ساله شما با نگاهي خسته كننده بزرگترين خميازه دنيا را خواهد كشيد! پس چطور بايد اين مباحث فني را به شكلي غير فني براي كودك مطرح كرد؟ در ادامه خواهيم ديد.

اتاقي را با يك پنجره ي بزرگ كه با پرده اي پوشيده شده در نظر بگيريد. شما دقيقاً داخل يك دوربين شده ايد! تركيب پنجره و پرده درست مثل شاتر و ديافراگم است. حالا اگر فرزندتان با توضيح شما مسئله را فهميد كه چه بهتر، ولي اگر در درك مسئله با مشكل مواجه شد او را به اين اتاق وارد كرده و به صورت عملي نشان دهيد.

اگر پرده را كمي باز كنم يك ديافراگم كوچك دارم. اگر پرده را خيلي باز كنم يك ديافراگم بزرگ تر دارم. اگر به صورت خيلي سريع پرده را باز و بسته كنم در اين صورت سرعت شاتر من بالاست و در صورتي كه آن را آرام باز و بسته كنم سرعت شاتر من پايين است. اين مسائل را در حالت هاي زيادي مطرح كنيد و به او نشان دهيد كه چطور انتخاب هاي مختلف باعث تغيير مقدار نور داخل اتاق مي شود.

همچنين شما ميتوانيد مفهوم حساسيت سنسور به نور (ISO) را نيز با عينك آفتابي به او نشان دهيد. از لحاظ فني، ايزو مقدار نوري نيست كه وارد دوربين شما مي شود بلكه مقدار حساسيت دوربين شما به آن نور را نشان مي دهد. پس عينك آفتابي را بگذاريد و سپس برداريد كه اين به منزله افزايش ايزو است. شما نور اتاق را تغيير نداده ايد اما مسلما زماني كه عينك را بر ميداريد اتاق روشن تر مي شود.

با فيلم عكاسي شروع كنيد

در اين بخش من تقريباً به هر دو نوع دوربين علاقه دارم. درست است كه دوربين هاي ديجيتال با ذخيره كردن عكس در همان لحظه لذت زيادي را برايم به همراه دارند اما من همچنين طرفدار پر و پا قرص فيلم هاي عكاسي هستم چون چيزهاي زيادي از نظم و محدوديت آن ها مي توان ياد گرفت. وقتي دانش آموزان بدانند كه محدوديت ۲۴ فريمي دارند ديگر عكاسي پي در پي و رگبارگونه انتخابشان نخواهد بود. در اين صورت تركيب بندي را با دقت بيشتري انجام مي دهند. صبر را ياد مي گيرند چون هر عكسي از تعدادشان كم مي كند.

روش هاي تدريس عكاسي: چطور به فرزندتان عكاسي بياموزيد


من نمي گويم كه شما حتماً بايد با فيلم عكاسي شروع كنيد اما صادقانه معتقدم يك پايه ريزي قوي بر اساس فيلم عكاسي باعث ساخته شدن يك عكاس خوب مي شود. همان طور كه قبلاً گفتم كار با دوربين هايي كه از فيلم عكاسي استفاده مي كنند چيزهايي به انسان مي آموزد كه در دوربين هاي ديجيتال وجود ندارد. شايد عبارت «از فيلم عكاسي نيز استفاده كنيد» براي سر خط اين مطلب مناسب تر باشد. يك مزيت ديگر در استفاده از فيلم عكاسي اين است كه شما به اين مسئله اهميت مي دهيد كه عكس مهم است نه دوربين. اگر مي خواهيد به دانش آموزانتان عكاسي با فيلم را ياد بدهيد يك راه خيلي خوب ساخت يك دوربين عكاسي است.

دو كيت آموزشي ساخت دوربين Konstruktor و Recesky TLR دو انتخاب عالي هستند. ديدن اين كه چطور قطعات در كنار يكديگر قرار مي گيرند فهم بهتري به دانش آموز داده و در گرفتن عكس هاي بهتر به او كمك مي كند.

از اين كار لذت ببريد

من معمولاً به عبارت «لذت ببريد» در هر مطلبي اعتقاد ندارم اما در اينجا خودم از آن استفاده مي كنم. اگر من بخواهم يك نكته براي آموزش عكاسي به كودكان را به شما بگويم آن نكته اين است كه لذت ببريد ولي همه چيز را تحت نظر داشته باشيد. عبارت «تو داري اشتباه مي كني» را كاملاً از فرهنگ لغات خود حذف كنيد.

اجازه ندهيد كه اشتباهات و نواقص رخ دهند اما آن ها را با آغوش باز بپذيريد. به خاطر داشته باشيد فرزندتان مي تواند شما را مانند يك كتاب بخواند. درست لحظه اي كه حس كند شما از اين كار لذت نمي بريد و مي خواهيد به او تحميل كنيد ديگر كارتان تمام است. به ياد بياوريد كه خود شما در همان ۵۰ بار اولي كه دوربين به دست گرفته ايد يك عكاس كامل و حرفه اي نبوديد. خيلي تلاش كرديد. پس فرزندتان را نيز راهنمايي كنيد تا تلاش كند.

نوبت شماست

آيا علاوه بر مطالبي كه در اينجا خوانديد، توانسته ايد عكاسي را به نسل بعد از خود با روش خاص خودتان آموزش دهيد؟ اين روش را در قسمت نظرات با ما در ميان بگذاريد تا همه از اين بحث لذت ببريم.

منبع:

برترين ها


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۸ اسفند ۱۳۹۶ ] [ ۱۰:۴۰:۴۱ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

 مجله شهرزاد:  بچه‌ها خيلي زود بزرگ مي‌شوند و تنها راه ثبت روزهاي شيرين كودكي‌شان گرفتن عكس و فيلم است. اگر از پدر و مادرهاي‌تان بپرسيد به شما مي‌گويند اهميت ثبت اين لحظات چقدر زياد است و نگاه كردن به اين عكس‌ها چقدر لذت‌بخش و شادي‌آفرين است. خيلي از خانواده‌ها كودك‌شان را براي عكاسي به آتليه كودك مي‌برند اما اگر عكاسي از فرزندتان را به آتليه محدود كنيد خيلي از لحظه‌هاي زيباي او را از دست مي‌دهيد. بنابراين بهتر است اصول عكاسي از كودك را بلد باشيد تا بتوانيد هر جا لازم شد دوربين‌تان را آماده كنيد و لحظه‌اي جاودانه از فرزندتان خلق كنيد. يادتان باشد، در زندگي كوچولوي شما لحظاتي پيش مي‌آيد كه شايد هيچ‌وقت ديگر تكرار نشود. عكاسي نوزاد


اولين‌ها را ثبت كنيد

ثبت اولين‌هاي فرزندتان يكي از مهم‌ترين و لذت‌بخش‌ترين كارهايي است كه مي‌توانيد انجام دهيد. براي انجام اين كار بايد حوصله داشته باشيد و دوربين‌تان هميشه آماده باشد. چيزهايي مثل اولين خنده، اولين حمام، اولين دندان، اولين قدم و اولين‌هاي ديگر فرزندتان بهترين سوژه براي عكاسي هستند. سعي كنيد آن‌ها را از دست ندهيد. مي‌توانيد اين اولين‌ها را براي دوستان و بستگان‌تان بفرستيد و بعدها از آن‌ها يك آلبوم جداگانه درست كنيد و اسمش را بگذاريد اولين‌ها.

 

 


صورت فرشته را ثبت كنيد

 

كودك شما در هر سني نياز به يك سري عكس پرتره دارد. پرتره به عكسي گفته مي‌شود كه بخش زياد آن با صورت پوشانده مي‌شود و معمولا در كادر آن از بالاي سر تا زير گردن كودك مشخص است. اگر مي‌خواهيد از كودك‌تان عكس پرتره بگيريد، بهتر است پس زمينه ساده باشد. رنگ‌هاي گرم مثل قرمز عكس را شلوغ مي‌كند. بهتر است به جاي آنها از رنگ‌هاي سرد، مثل آبي استفاده كنيد. رنگ‌هاي مختلف را امتحان كنيد، شايد يك رنگ خاص بيشتر به كودك شما بيايد و با استفاده از آن رنگ در پس‌زمينه بتوانيد عكس‌هاي زيباتري بگيريد.


كمي فكر كنيد

 

دكورهاي معمولي، عكس‌هاي معمولي به وجود مي‌آورند. به جاي اينكه بچه كنار مبل بايستد و پايه‌هاي بي‌ريخت مبل پس زمينه عكس او باشند، بهتر است او را روي مبل بگذاريد. مي‌توانيد ابتكار به خرج دهيد و او را كنار عروسك‌هايش، كنار قابلمه‌هاي آشپزخانه، توي كمد، يا جاهاي خنده‌دار ديگر بگذاريد و از او عكس بگيريد. چتر، كلاه، موبايل يا تلفن در كنار بچه‌ها فرم‌هاي زيبايي درست مي‌كند. از بچه‌ها با خوراكي‌هاي‌شان عكس بگيريد. لباس‌هاي آن‌ها را درآوريد و بگذاريد تا مي‌خواهند با خوراكي‌هاي‌شان خرابكاري كنند. همچنين مي‌توانيد از آينه استفاده كنيد. رفتار بچه‌ها با آينه خيلي بامزه است. آن‌ها با ديدن آينه ذوق‌زده مي‌شوند و حركات بامزه‌اي نشان مي‌دهند. به‌علاوه داشتن بچه و تصويرش در آينه خيلي زيباست. مي‌توانيد از همسرتان كمك بگيريد. از او بخواهيد بچه را بخنداند يا با او بازي كند تا بتوانيد عكس‌هاي متفاوتي از او بگيريد. اگر امكان‌پذير نيست، مي‌توانيد جغجغه يا هرچيز ديگر مورد علاقه كودك را كنار دست‌تان داشته باشيد و با تكان دادن كودك توجه او را به خودتان جلب كنيد. مثلا بازي دالي، عكس‌هاي زيبايي مي‌دهد. مي‌توانيد موقع عكاسي اين بازي را با كودك تكرار كنيد. معمولا بچه‌ها از عكاسي زود خسته مي‌شوند. پس همه چيز را آماده كنيد تا بهترين عكس را در دقايق اول عكاسي كه بچه حوصله دارد و سرحال است بگيريد.


اين نوزادهاي بدقلق

 

هميشه در روزهاي اول كه فرزند شما نوزاد است شوق و ذوق بيشتري براي عكاسي از او داريد. اما چون نوزاد خواب است و حالت‌هاي متفاوتي به خود نمي‌گيرد، بعد از گرفتن چند عكس از او، از گرفتن عكس‌هاي تكراري خسته مي‌شويد. اما با كمي ابتكار مي‌توانيد عكس‌هاي متفاوت و زيبايي از نوزادتان بگيريد. مثلا مي‌توانيد با لباس‌هاي مختلف يا حتي در حالت برهنه از او عكس بگيريد. مثلا مي‌توانيد يك كلاه خنده‌دار سرش بگذاريد. غير از حالت درازكشيده، مي‌توانيد آن‌ها را روي شانه كسي بگذاريد و از آن‌ها عكس بگيريد. مي‌توانيد او را روي دست‌تان نگه داريد و كوچكي او را با بزرگي دست‌تان مقايسه كنيد و از او عكس بگيريد. مي‌توانيد او را در سبد بگذاريد، يك روبان رويش پاپيون كنيد و ... اين نوزاد مال شماست و ساعت‌ها وقت داريد براي عكاسي از او خلاقيت به خرج دهيد. يادتان باشد موقعي كه نوزاد تازه از خواب بيدار شده و در حال كش‌وقوس و خميازه كشيدن است بهترين وقت براي گرفتن عكس‌هاي جالب و خنده‌دار از اوست. مي‌توانيد از اعضاي بدن كوچكش عكس بگيريد. اندازه پاي فرزندتان در مقايسه با دست شما يا وقتي با دست كوچولويش انگشت‌تان را مي‌گيرد سوژه خوبي براي عكاسي به شما مي‌دهد. البته فراموش نكنيد كه چشم نوزادان به فلاش دوربين حساس است. حتما براي عكاسي از آن‌ها فلاش را خاموش كنيد و به نور طبيعي قناعت كنيد.

 

 


بچه‌هاي قد و نيم‌قد

 

وقتي بچه‌ها بزرگتر مي‌شوند، مي‌توانيد از سوژه‌هاي ديگري براي عكاسي از آنها استفاده كنيد. مثلا از بچه به همراه شكلات، بستني يا بادكنك عكس بگيريد. مي‌توانيد عينك يا كلاه بزرگترها را به آن‌ها بپوشانيد و عكس بگيريد. كشتي گرفتن با پدر يا كمك كردن به مادر در كارهاي خانه، سوژه‌هاي خوبي براي عكاسي هستند. بعضي وقت‌ها مجبور هستيد از بچه‌ها به طور دسته جمعي عكس بگيريد. هماهنگ كردن چندتا بچه با هم كار سختي است. بايد با حوصله آن‌را انجام دهيد. مي‌توانيد با قول دادن جايزه يا خوراكي، بچه‌ها را به عكس گرفتن تشويق كنيد. با چند دكور يا مدل ابتكاري مي‌توانيد عكس‌هاي زيادي از جمع بچه‌ها بگيريد. مي‌توانيد از آن‌ها بخواهيد به ترتيب قد بايستند يا با هم بازي كنند. بد سليقه‌ترين مدل براي عكاسي از بچه‌ها در اين حالت اين است  كه از آن‌ها بخواهيد مستقيم بايستند. فراموش نكنيد، شما به عنوان يك عكاس بيش از همه چيز بايد جرات و خلاقيت داشته باشيد.

 

قد و بالاي زيبا

 

اگر مي‌خواهيد تمام اندام كودك را در عكس داشته باشيد، سعي كنيد او را جاهاي بامزه بنشانيد. كنار وسايل خانه مثل ماشين لباسشويي، كنار در اتاق، كمد، روي كاناپه يا هر جاي ديگري كه اندازه كودك در مقايسه با اشيا ديگر نشان داده شود. لازم نيست هميشه بچه وسط كادر باشد. كادربندي‌هاي مختلف را امتحان كنيد. سعي كنيد فرزندتان را در موقعيت كشمكش و فعاليت قرار دهيد و از او عكس بگيريد. بچه‌ها در حال بازي يا شيطاني خيلي زيبا هستند. يادتان باشد هم عكس‌هاي عمودي را امتحان كنيد هم افقي‌ها را. اين را هم بدانيد كه لازم نيست تمام عكس‌هاي كودك شما تمام رخ باشد. نيم‌رخ يا سه‌رخ كودك شما هم به اندازه تمام رخ او زيباست. اگر از قد كودك عكس مي‌گيريد زحمت بكشيد و روي زمين بنشينيد يا دراز بكشيد. اينطوري كودك را كاملا از روبه‌رو نشان مي‌دهيد. اگر ايستاده از فرزندتان عكس بگيريد به خاطر اختلاف قد اندام او به اصطلاح دفرمه خواهد شد. خوشبختانه الان مثل سال‌هاي گذشته دوربين‌ها آنالوگ نيستند و نياز نيست در فيلم عكاسي صرفه‌جويي كنيد. پس از هر حالت كودكان چند عكس پشت سر هم بگيريد، بعد در كامپيوتر بهترين را انتخاب كنيد و اضافه‌ها را بدون نگراني پاك كنيد.


آتليه 20 هزار توماني

 

اگر به عكس گرفتن خيلي علاقه داريد مي‌توانيد در خانه يك آتليه كوچك درست كنيد و از كودكتان عكس آتليه‌اي بگيريد. نگران نباشيد. اين كار اصلا سخت نيست. براي داشتن يك آتليه كافي است يك پرده سفيد يا كاغذ رولي تهيه كنيد. كاغذ راحت‌تر و كم‌خرج‌تر است. مي‌توانيد موقع عكاسي آن را با چسب به ديوار بچسبانيد و بعد از عكاسي آن را جمع كنيد و جايي نگهداريد. براي اين‌جور عكس‌ها بهتر است كاغذ را از ديوار آويزان كنيد و تا روي زمين و جايي كه بچه مي‌ايستد هم ادامه‌اش دهيد. اين‌طوري يك زمينه فوق‌العاده خواهيد داشت كه مي‌توانيد بعدها در فتوشاپ هر كاري روي آن انجام دهيد. نگران نور آتليه نباشيد. شما مي‌توانيد با دو چراغ مطالعه نور مورد نيازتان را تامين كنيد. فقط كافي است نورهاي ديگر را خاموش كنيد، پرده‌ها را بكشيد، چراغ مطالعه‌ها را روي يك پايه بگذاريد و جلوي آن‌ها را با يك كاغذ بپوشانيد. به اين صورت نور غير مستقيم و يكنواختي خواهيد داشت كه براي عكاسي از بچه‌ها حسابي مناسب است.


نور اضافه خاموش

 

يادتان باشد، بهترين نور براي عكاسي از بچه، هواي ابري است. در اين نور بچه اخم نمي‌كند و زيبايي نور طبيعي روي صورتش مي‌افتد. فلاش ضعيف با نور نرم يا غير مستقيم، صورت كودك را به‌اندازه كافي روشن خواهد كرد. استفاده از يك دستمال كاغذي روي فلاش به توليد چنين‌نوري كمك خواهد كرد. علاه بر زيبايي نور، نور مستقيم فلاش هم چشم بچه را اذيت نخواهد كرد. هرچه فرزند شما كوچكتر باشد بايد براي عكاسي از او از نور مصنوعي كمتري استفاده كنيد. حتي بهتر است در مواقعي كه لازم نيست فلاش دوربين را خاموش كنيد. اگر زمينه پشت اهميت دارد و اگر به زيباتر شدن عكس مي‌كند مي‌توان آن ‌را كمي روشن كرد وگرنه محو يا تيره شدن آن بهتر است. بچه‌ها موقع عكاسي خيلي تكان مي‌خورند. پس بايد نور كافي همراه داشته باشيد به خاطر اين‌كه بتوانيد دوربين را روي سرعت بالا بگذاريد تا اگر بچه زياد تكان خورد، عكسش تار نشود.

منبع:

برترين ها

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۸ اسفند ۱۳۹۶ ] [ ۱۰:۳۹:۳۵ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]

چه روزي بهتر از تولد براي عكاسي و گرفتن عكس يادگاري.
ما چند نكته رو براي شما گرد اوري كرديم تا با استفاده از اونها بتونيد عكس هاي قشنگتري در آلبومتون داشته باشيد.
عكاسي تولد خود رو با كادرو موندگار كنيد.

از لباس و زيور آلات استفاده كنيد. 

نكته اول رو اختصاص ميديم به پوشش، سعي كنيد از لوازم ساده و زيبا استفاده كنيد و از تجمل دوري كنيد.
يك كلاه زيبا يا يك شال خوشرنگ ميتونه به عكستون جلوه بسيار زيبايي بده،اين نكته رو در نظر داشته باشيد كه پوشيدن لباس بيش از حد يا استفاده از زيور آلات زياد باعث ميشه شما شبيه يك جا لباسي پر از لباس و و آويز جلوه كنيد. پس لطفا نكته ساده و زيبا بودن رو در نظر داشته باشيد.
سعي كنيد رنگ لباس هاتون مكمل هم باشن و از رنگ مكمل در عكاسي بارداري استفاده كنيد.

از نور روز استفاده كنيد.

اگر در فضاي باز عكاسي ميكنيد نور طلايي غروب رو از دست ندين تا عكس هاتون شگفت انگيز بشه، از فرصت كوتاه گلدن تايم استفاده كنيد.
پس زمينه بوكه جلوه بسيار حرفه ايي رو به عكستون ميده.

آب و هوا را در نظر بگيريد.

اگر براي جشن تولد در آتليه بارداري  يا براي عكاسي بيرون رفتيد، توجه داشته باشيد، كه لباس مناسب از اولين نكات ضروري اي هستش كه بايد رعايت بشه. چون با لباس زيبا ولي نامتناسب خيلي زود از عكاسي خسته ميشيد، و اشتياقتون رو از دست ميدين.

وسايل زيبا رو يادتون نره.

 از وسايل ساده و جالب مثل حباب ساز، بالن هاي كوچك حرارتي، بادكنك هاي رنگي، بادبادك يا ريسه هاي كوچك براي خاص كردن عكستون استفاده كنيد.

ريلكس باشيد.

 خشك و مصنوعي بودن در عكس ها يكي از نكاتي هست كه اگر رعايت نشه ميتونه بهترين عكساتون رو هم خراب كنه، نفس عميق بكشيد و به چيز هاي خوب فكر كنيد. از خنده هاي مصنوعي پرهيز كنيد، سعي كنيد با ايجاد حس خوب از درون و شادي دروني لبخندتون رو ايجاد كنيد.

سعي كنيد سرحال باشيد.

حواستون باشه خودتون و بچه ها گرسنه نباشين و از پرخوري قبل از عكاسي پرهيز كنيد تا سرحال و با نشاط در عكس حضور داشته باشيد.

هواي مرد خونه رو داشته باشيد.

پدرها معمولا كم حوصله هستن، يا از شلوغي خوششون نمياد. در خلوت به آنها خاطر نشان كنيد كه چقدر دوستداريد كه تو اين مهموني سرحال باشن و در عكس ها بدرخشند.

منبع:

گوگل

 


ادامه مطلب
امتیاز:
بازدید:
[ ۸ اسفند ۱۳۹۶ ] [ ۱۰:۳۸:۲۴ ] [ آتليه كودك ] [ نظرات (0) ]
[ ۱ ][ ۲ ][ ۳ ][ ۴ ][ ۵ ][ ۶ ][ ۷ ][ ۸ ][ ۹ ][ ۱۰ ][ ۱۱ ][ ۱۲ ][ ۱۳ ][ ۱۴ ][ ۱۵ ][ ۱۶ ][ ۱۷ ][ ۱۸ ][ ۱۹ ]
.: Weblog Themes By bornablog :.

درباره وبلاگ

نويسندگان
نظرسنجی
لینک های تبادلی
فاقد لینک
تبادل لینک اتوماتیک
لینک :
خبرنامه
عضویت لغو عضویت
پيوندهای روزانه
لينكي ثبت نشده است
پنل کاربری
نام کاربری :
پسورد :
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 3
دیروز : 2
افراد آنلاین : 1
همه : 8755
چت باکس
موضوعات وب
موضوعي ثبت نشده است
امکانات وب